Doragon Bôru: Majinjô no Nemuri Hime (1987)

Saaie tweede film uit de Dragonball reeks, waar eigenlijk een vrij saai verhaaltje rondom onder andere Bulma wordt verteld. Het krabbelt maar een beetje voort tot het einde, dat ook weinig voor weet te stellen. Ook Goku doet weinig interessants.

2*

Dragon Ball en Sleeping Beauty

Met een speelduur van ongeveer twee afleveringen gaat zo'n Dragon Ball film wel in een snel tempo voorbij. Een jaar nadat Goku en de zijnen hun eerste film kregen met Curse of the Blood Rubies was daar dus meteen Sleeping Princess in Devil's Castle. Opnieuw onder regie van Daisuke Nishio die reeds al een aantal afleveringen van de reeks geregisseerd had en dat bovendien zou blijven doen met ook episodes (en films) in het Dragon Ball Z universum. Deze keer was Krillin in de reeks al op de proppen gekomen en worden onze helden door Master Roshi op een missie gestuurd.

Alleen dan ook weer zo vreemd dat ze zoveel recycleren en bovendien veranderen? Het zit niet meer scène per scène in men hoofd maar die aankomst van Goku en Krillin bij Kame House lijkt zo te zijn gelift uit de serie en ik begrijp niet waarom Nishio en co ervoor kiezen om Goku en Krillin opnieuw een proef te laten doen als bewijs dat ze het waard zijn om door Roshi getraind te worden. Met een paar aanpassingen in het begin had je dit perfect in de chronologie van de reeks kunnen laten passen maar daar hadden ze dus blijkbaar geen oren naar. Wat op zich jammer is, want voor de rest vond ik dit best nog wel een leuk idee. Ik kreeg er zowat een Castlevania gevoel bij en hoewel de dreiging allemaal nogal ver te zoeken is (al moet ik bekennen dat ik het nog wel een leuke twist vond dat de "Sleeping Beauty" een juweel is in plaats van een vrouw), is er iets kinderlijks grappig aan die strijd tussen Krillin en Goku. Krillin verliest later in de reeks praktisch volledig de persoonlijkheid die hij hier heeft en op zich is dat goede karakterontwikkeling, maar het was tof om eens terug te keren naar dat kleine smeerlapje.

Met Krillin is er al een extra personage bijgekomen dat in de vorige film nog niet aanwezig was en wat verder doet ook Launch haar intrede. Twee toffe personages dus (zeker voor Launch heb ik naarmate de reeks vorderde een zwak gekregen) maar je krijgt ook nog altijd de oudgedienden als Yamcha, Bulma, Puar en Oolong voorgeschoteld. Ik vraag me wel af voor wie dit dan effectief gemaakt is, want bijvoorbeeld over Yamcha's bindingsangst wordt dan ineens niet meer gesproken en dat was toch een groot issue in Curse of the Blood Rubies. Goede zet ook om het verhaalgewijs niet opnieuw over de Dragon Balls op zich te laten gaan. Met zo'n reekstitel ben je bijna verplicht natuurlijk om ze in het verhaal te verwerken maar je kunt ook perfect zonder. Qua animatie is dit van hetzelfde niveau als de voorganger, niet veel verschil ten opzichte van de serie maar dat moet ook niet perse van mij.

Zo zit ik meteen al in de helft van de Dragon Ball films. Zo gaat het wel snel natuurlijk. Een stapje vooruit op zijn voorganger en dan wel om de reden dat er hier toch moeite wordt gedaan om een nieuwe plotlijn op poten te zetten. Waarom dit dan niet meer in de lijn van de reeks kon liggen is me nog altijd een raadsel maar kom, Dragon Ball is in de eerste plaats toch vooral een gevechtsanime en Goku (en Krillin) mogen hier toch wel wat knokken.

3.5*