Doragon Bôru: Shenron no Densetsu (1986)

Leuk begin, saaie vijand.

De serie DB is niet leuk, deze film echter is vermakelijk omdat je ziet hoe alles begon.

Whaha ik kijk net DB en het is zkr wel leuk:P Ik vind het wel leuker dan dbz. maar deze film vind ik wat minder leuk omdat het eigenlijk precies hetzelfde is al de eerste saga van dragonball maar met een andere vijand.

Geinige eerste film van de serie Dragonball, dat wel een loopje neemt met hoe het in de serie ging. Hier in deze film zie je een deel van de groep opnieuw samen komen, maar dan onder wat andere omstandigheden en ook natuurlijk met wat meer vaart, aangezien de film na 50 minuten erop zit. En dat is wel een beetje wennen, want Dragonball vond ik juist aan de trage kant, net als Dragonball Z. Je krijgt hier niks nieuws te zien, maar vermakelijk is het wel weer. Wat is de serie overigens trouwens oud, deze film is alweer uit 1986...

3*

De Emperor Pilaf saga maar dan met King Gurumes

Een tijdje geleden heb ik voor het eerst eens de volledige Dragon Ball reeks uncut en in het Japans gezien. Het was iets dat al langer op mijn verlanglijstje stond om de volledige franchise (in de toekomst zullen Z, GT en Super ook nog wel volgen) in de originele versie te kijken en dan kon ik er meteen eens de films achteraan gooien. Van Z heb ik ze allemaal ooit wel eens gezien maar die van Dragon Ball nog nooit en waar kun je dan beter beginnen bij Curse of the Blood Rubies? Het is namelijk de eerste Dragon Ball film.

En dat maakt het dan nog des te vreemder dat ze juist voor deze verhaallijn hebben gekozen. Het is een soort van hervertelling van de Emperor Pilaf saga (de eerste grote verhaallijn uit de Dragon Ball reeks en die bovendien ook in 1986 werd uitgewerkt in de anime) maar dan in een heuse sneltreinvaart en met andere slechteriken. Het is een mes dat langs beide kanten snijdt want hoewel het nu een beetje een verkapt geheel is, zitten er ook wel goede wijzigingen in. Gurumes is een toffere slechterik dan Pilaf (hoewel ik de knulligheid van hem en Mai & Shu nog wel kan waarderen) maar Roshi wordt danig onderbelicht en ook Yamcha komt er eigenlijk redelijk knullig van af. Dat had ik liever gezien dat ze een soort van verhaaltje hadden ontwikkeld dat zich tijdens de zoektocht naar de Dragon Balls had afgespeeld. Dan had je nog wel wat cameo's kunnen verwerken maar dan had je gewoon iets gehad dat qua continuïteit beter past. Nu is het allemaal vlees noch vis en het feit dat dit uiteindelijk de lengte heeft van maar 2 afleveringen doet er eerlijk gezegd ook niet veel goed aan.

Een aantal nieuwe personages dus (waarvan Pansy eigenlijk wel erg hard lijkt op Suno die later in de reeks nog haar intrede zou doen) maar de focus ligt uiteraard op de vertrouwde helden. Die dynamiek tussen Goku en Bulma blijft gewoon erg fijn om te zien en de perverse Master Roshi kan ook altijd wel voor een glimlach zorgen. Alleen is er hier ook weer danig geknipt in de Engelse versie, net zoals in de serie dus, en dat is toch altijd jammer. Moest je geen problemen hebben met de Japanse stemmen (en laat ons eerlijk zijn, eigenlijk went dat heel snel), dan zou ik toch voor de originele versie gaan. Zo'n scène als het gevecht tussen Yamcha en Pasta komt dan toch ook gewoon beter tot zijn recht. Qua animatie ook een tikkeltje beter dan de serie naar mijn gevoel maar dat kan ook wel aan de opgepoetste release liggen. Fijn ook dat de voicecast uit de reeks terugkeert voor de film. Dat geeft toch net iets meer dat vertrouwde Dragon Ball gevoel.

Geen idee wat de volgende films gaan brengen maar ik hoop toch op iets minder herhaling van hetgeen in de serie zit. Dan deden de Dragon Ball Z films dat later toch wel beter. Ach, ik kijk er in ieder geval wel naar uit om te zien wat het zal geven. Wordt ongetwijfeld vervolgd!

3*

Echt stomtoevallig een paar dagen voor het verscheiden van Akira Toriyama opgezet. Dat plotselinge nieuws zet een nostalgische traktatie als 'Doragon Bôru: Shenron no Densetsu' (1986) in een iets andere context. Mijn helden van weleer worden zo zoetjesaan ingehaald door de tijd en de vergankelijkheid. De man was jonger dan mijn eigen ouders. Zo op zichzelf is 'Doragon Bôru: Shenron no Densetsu' (1986) echt nog een product uit de periode voor Dragon Ball Z. Komischer. Meer fantasy dan SF. Minder gericht op iconische spierbundels die levelen en hun nieuwe krachten ontdekken. Goku is gewoon een olijke jongeman met een apenstaartje.