An Awfully Big Adventure (1995)

Mike Newell en Hugh Grant bleek een gouden combinatie in Four Weddings and a Funeral. Daarnaast bracht Newell ons een geslaagde vierde Harry Potter verfilming en wijlen Alan Rickman heeft zich door de jaren heen als een geweldig acteur bewezen. Een film waar deze drie vakmensen samen aan gewerkt hebben en die de titel 'An Awfully Big Adventure' draagt kan dan ook niet anders dan mijn interesse hebben...

Ik vond het een apart filmpje met een unieke sfeer. Maar ik moet wel zeggen dat ik dat pas oprecht begon te ervaren toen de film eenmaal op gang kwam, ongeveer wanneer Rickman's personage zijn intrede in het verhaal doet. Het eerste uur vond ik de film immers wat aan de trage kant. De vertolkingen van Grant (die hier een ander soort rol neerzet dan de rollen waarmee hij bekend werd) en Georgina Cates zijn uitstekend, maar er gebeurt verder niet zo ontzettend veel. Wanneer O'Hara en Stella echter met elkaar in aanraking komen, gaat het tempo van de film omhoog en wordt het gelijk een stuk interessanter.

Een aantal zaken zijn sowieso goed uitgewerkt. Wat ten eerste opvalt is de aandacht die geschonken is aan de uitwerking van de personages. Door het slim geschreven script en het spel van de acteurs komt vrijwel iedereen goed uit de verf. Daarnaast zijn de repetities en uitvoeringen van het Peter Pan toneelstuk, inclusief wat zich achter de schermen afspeelt, uitermate amusant in beeld gebracht. En zelfs de tragische plottwist komt niet geforceerd over, hetzij wel enigszins eigenaardig. Onder het mom van 'een ongeluk zit in een klein hoekje' valt hier wel doorheen te prikken. De eindscène, waarin duidelijk wordt waarom Stella om de haverklap een telefooncel induikt, vond ik een mooie afsluiting.

An Awfully Big Adventure is een leuk tussendoortje. Alleen al de bizarre, ietwat gespannen sfeer die constant aanwezig is maakt de film de moeite waard. Inhoudelijk stelt het eerste uur niet erg veel voor, maar dit wordt ruimschoots gecompenseerd door de cast, de mooie settings, enkele memorabele scènes en de goed gevonden balans tussen komedie en drama.

3*