Abominable (2006)

Plot: Preston, een veertiger, wordt naar huis gebracht door een verpleger van het ziekenhuis waar hij maandenlang heeft hersteld van een zwaar bergbeklimongeval waarbij zijn vrouw is overleden.

We bevinden ons in het binnenland van Noord Amerika met zijn donkere dennenwouden...
Er dwaalt een gedrocht door de wouden op zoek naar menselijk vlees...

Naast Preston's woning arriveert een Jeep met daarin 4 knappe jonge vrouwen die er een weekendje komen "chillen".
Uiteraard trekt dit de aandacht van het wezen dat de omgeving onveilig maakt, één na één vallen ze ten prooi aan dit gedrocht, is het de "Jeti"....?

Kan Preston uit de klauwen van deze verschrikking blijven....?

Oh my God
Dit is wellicht de slechtste Horrorfilm die'k ooit heb gezien
Je zou durven denken dat na meer dan 30 jaar van kwalitatieve Horrofilms er voorbeelden genoeg zijn geweest over hoe je zo'n film deftige moet inblikken, maar neen hoor, deze regisseur heeft er nog steeds niets van begrepen, hij maakt alle beginnersfouten die je maar kan bedenken.

Een zwak verhaal, slechte special effects, een ongelooflijk slecht script, standaard inbeeldzetting, noem maar op, als het slecht klinkt zal het zeker in deze film zitten

Zelfs de muziek lijkt zo te zijn weggeplukt uit een stokoude jaren '50 Avonturenfilm,
nie te doen

3/10.
Ik zat soms luidop te lachen in mijn zetel uit ongeloof
Zo'n slechte film heb'k nog maar zelden gezien !!
Hij doet zijn naam alle eer aan

Filmsite: http://www.abominablethemov...

Een vent in een rolstoel, Big Foot en een stel chicks. Ik kan deze monsterfilm wel waarderen. Hij brengt een grote ode aan Rear Window vanwege het feit dat onze rolstoelganger grote tijd doorbrengt met het begluren van de dames, nee, het monster. De film is nergens eng of echt bloederig, maar de acteurs doen het wel goed en het monster is wel gaaf.

''Hey, ass-monkey. Eat this!''

Een (voorspelbaar) lachwekkend slechte horror omtrent wezens. Natuurlijk hoorde slecht acteerwerk, onlogische handelingen en butt-effecten erbij.

Dat wezen was een kruising tussen neef It van The Adams Family en Chewbacca uit Star Wars. Aanwezigheid van een paar mooie mokkels horen thuis bij zulke films. Uiteindelijk worden ze stuk voor stuk als krasbord gebruikt voor dat wezen. Ik moet zeggen dat er wel een stukje was waar - als je je geluid op 20 zet - je van zult schrikken. Heeft het toch een kleine 'horror momentje' gehad.

En dan nog een 4 minuten verschijning van Lance H., je kon nog net 'hallo' zeggen, voordat je meteen 'dag, Lance' erachteraan zegt. Wel gewend van hem, in Mimic 3 verschijnt die ook nog en dan nog The Untold (ook over Jeti/Bigfoot/Sasquatch). Kortom: laatste jaren doet die het goed bij 3de plank horrors.

Wel een leuk einde, wat de politie toen vond.

Rear Window meets Bigfoot

Ryan Schifrin is een Hitchcock fan dat is er duidelijk aan te zien de eerste 45 min. alleen had het toch wel een stuk beter kunnen doen en dan ook nog eens best in een andere genre.

De film is eigenlijk ook gewoonweg Abominable het plot de personages en het monster is te dom voor woorden de enige reden waarom deze film nog te bekijken is zijn de camio's van onder andere Jeffrey Combs, Lance Henriksen, Rex Linn en Paul Gleason al is dat eigenlijk ook geen reden.

In de horror genre zijn er veel zeer veel slechte films dat is al altijd zo geweest mss wel meer dan in andere genre's maar dit is toch wel 1 van de slechste dat ik ooit gezien heb.

1*

Een redelijke horrorfilm onder leiding van Ryan Schifrin. Beter bekend als de zoon van componist Lalo Schifrin, die tevens de muziek voor deze film componeerde. Voor hoofdrolspeler Matt McCoy was dit zijn tweede Bigfoot-film na Bigfoot: The Unforgettable Encounter. McCoy wordt bijgestaan door Christien Tinsley, die zijn snor liet groeien en de achterkant van zijn hoofd schoor. Rex Linn accepteerde de rol van Farmer Hoss. Dit op voorwaarde dat hij in één scène het monster zelf mocht spelen. Daarnaast zien we Paul Gleason in een van zijn laatste films verschijnen. Zijn rol is niet zo heel groot, maar in een bepaalde scène zit er opvallend genoeg een citaat die naar een van zijn bekendere films The Breakfast Club verwijst. De rest van de cast bestaat uit Haley Joel, Jeffrey Combs, Lance Henriksen en een zwangere Tiffany Shepis. De opnames werden geplaagd door diverse sneeuwstormen. De productieploeg moest geregeld naar binnen gaan om interieurscènes te filmen, alvorens de sneeuwstorm was gaan liggen. Het geluid voor de ademhaling van Bigfoot was afkomstig van een hijgend paard. Dit geluidseffect werd aanzienlijk vertraagd.

Met een beperkt budget weet deze Bigfoot-film zich nog redelijk overeind te houden. Het script is gemiddeld, maar het basisplot en de cinematografie zijn meeslepend. Geen meesterwerk in zijn genre, maar wel onderhoudend.

2,5 *