Cani Arrabbiati (1974)

staat nu ook bekend als (zie imdb):

Kidnapped (Italy) (restored version) (USA) (restored version)

Regio 1 dvd komt er aan. pre-ordered.

Mario Bava die zichzelf heruitvindt. Explotatie op zijn best.

Leuke eurotrash van Bava met een onverwacht eind!

Een cynische thriller - met een snel tempo - die zich grotendeels afspeelt in de auto.

Een aantal gangsters gaan erg gewelddadig te werk om hun buit te bemachtigen en kidnappen een man en een vrouw, die een ziek kind naar de kliniek willen brengen.

De orginele versie is "Rabid Dogs". De producent stierf voor de prent afgewerkt was en het duurde twintig jaar voor de film een release kende. Later werd een tweede versie gemaakt met extra footage, onder de regie van Alfredo Leone en Lamberto Bava. In tegenstelling tot wat gebeurde met "Lisa and The Devil" dat door Leone werd verknoeid tot "House of Exorcism" zijn er hier weinig verschilpunten tussen beide versies. "Kidnapped" is iets korter, heeft een einde dat een klein beetje verschilt en een andere muziekscore. Voor de rest zijn er ook wijzigingen in de dialogen en werden enkele fragmenten ingekort of weggelaten.

"Rabid Dogs" heeft zeker kwaliteiten, en zoals Brucecampbell aanhaalt een stekelig slot, maar ik verkies toch de gotische horrorklassiekers van grootmeester Bava.

De AnchorBay DVD "Kidnapped" heeft beide versies en nog een aantal extra's zodat de fans hier wel gelukkig zullen mee zijn: http://www.dvddrive-in.com/reviews/i-m/kidnappedrabiddogs75.htm

Geweldige film, extreem sadistisch. Wel jammer van die plotwending aan het einde van de film. Hierdoor is de film veel minder spannend bij de herziening.

***0,50* / *****

Er zijn dus drie versies op dvd van deze film...

Claustrofobische thriller (speelt zich grotendeels in de vluchtauto af). Goed acteerwerk, goede spanningopbouw, bij vlagen sadistisch dus niet voor de kijker die voor het charmantere crimewerk houdt. Bava toont in ieder geval ook uit de voeten te kunnen met films die het moeten hebben van spanningopbouw en dialogen. Net als Mac Hammer Fan geef ik echter de voorkeur aan zijn horrorwerk.

Hulde voor de oude Bava die na zijn 60ste nog overstapte op een voor hem nieuw genre,te weten exploitation/eurosleeze.

En sleezy is deze film,dankzij de setting in een aftands karretje waar 5 rare snuiters een zeer hete zomermiddag in mogen doorbrengen.Je zit ze als kijker continu op de zweterige huid.De narratieve logica is hier en daar afwezig,maar dat wordt gecompenseerd door het verrassende,briljante slot .

Goed acteerwerk ook van exploitatie-iconen Eastman en Lander.Een aanrader voor zowel sleezeliefhebbers als thrillseekers in het algemeen.

Claustrofobische gruwel-rit en dat geldt voor zowel de hoofdpersonen als de kijker.
Sadisme op hetzelfde niveau als The Texas Chainsaw Massacre.
Even kijken wat we zo allemaal krijgen: vrouwelijk slachtoffer wordt gedwongen te plassen als twee mannen toekijken, iemand leeft nog de halve film zo'n beetje half door nadat ie een kogel door z'n kop heeft gekregen en geen van de personages is maar enigszins sympathiek - hoogstens die tol-wachter die zich meerdermaals verontschuldigt voor het feit dat ie tol moet heffen.
Italiaans horror-meister Mario Bava geeft Wes "Last House On The Left" Craven en Tobe "Texas Chainsaw" Hooper even een koekje van eigen deeg.
Meesterwerkje!

"Greta Garbo!"

Tarantino heeft heel goed gekeken naar deze film toen hij het script van From Dusk Till Dawn schreef. Cani Arrabiati is op zijn beurt weer sterk beïnvloed door The Last House on the Left (pis-in-je-broek scène), maar is desondanks een zeer eigenzinnige prent van Bava. Een heerlijk cynische thriller met een gedurfde opzet, namelijk dat bijna de hele film zich afspeelt in een rijdende auto. Dat brengt een zeer claustrofobisch effect teweeg. De locaties vormen een mooi contrast, rustig ruraal landschap terwijl er zich in de auto mensonterende toestanden afspelen. Het gespuis is intimiderend op een zeer overtuigende manier, zeker reus George 'Maneater' Eastman speelt geweldig als de gestoorde 'Trenta Due'.

Enorm sterk einde ook, de protagonist blijkt eigenlijk de grootste smeerlap van allemaal te zijn. Eigenlijk een dikke 'fuck you' van Bava naar de empathie van de kijker.

Mijn voorkeur gaat uit naar Rabid Dogs i.p.v. Kidnapped:

1) De soundtrack is er mooier (de opening, de achtervolging door het maïsveld, het einde en nog wat details waar bij Kidnapped een wat flauw thrillerthemaatje klinkt).
2) De extra footage in Kidnapped voegt niks toe, en, als je zoals ik net R.D. hebt gezien, haalt het zelfs wat vaart uit de opening.
3) Ik heb niet alles woord voor woord vergeleken en het is lastig uit te leggen, maar de oude dub van R.D. kwam beter over. -edit- daarbij moet ik wel afgaan op de Engelse vertaling, want verder dan wat 'prego' en 'arrivederci' kom ik in het Italiaans niet.

Verder ben ik het helemaal eens met de lofzangen van o.a. yeyo en wendyvortex, inclusief verwijzingen, met als toevoeging Hitchcock; even stijl- als suspensevol en net als Rear Window zo goed als op één (dan wel constant bewegende) locatie. Wat echter wel regelmatig stoorde was een overdaad aan toevalligheden en onbegrijpelijke acties. Voorbeeld: elke keer als er ergens gestopt moest worden, was er ineens de benodigde afslag voorhanden. Of: bij de pitstop om de vrouw te laten plassen, laat iedereen zich afleiden door een groot voertuig op de weg en rent de vrouw doodleuk weg. Daarbovenop komt natuurlijk nog dat slotakkoord; van de ene kant een brutale klap in het gezicht, maar van de andere kant ook een erg zeldzaam toeval... dat je doorgaans alleen in films ziet.

Uiteindelijk kan ik de film toch erg veel vergeven, want hoe vaak zie je zo'n rauwe film die zich bijna geheel in een auto afspeelt, die toch níet saai wordt en waarin erg sterk geacteerd wordt? Aanrader.

4,0*.

Echt boeiend vond ik deze film niet. Ik heb dit allemaal al vaker gezien, hoewel wel in films die na 1974 gemaakt zijn, denkende dus aan Tarentino. Het einde van deze film vond ik niettemin zeer verrassend en daarom krijgt deze film van mij toch een ruime voldoende.

3,5*

Fight For Your Life in een auto maar dan geen grote "Afro Family" wat het slachtoffer is. Mario Bava heeft me nooit echt geïnteresseerd, maar het punt van interesse bij deze regisseur begint hier. De film is goed gemaakt en boeit van begin tot einde. Het einde was trouwens briljant. Alleen bij de scene wanneer die drukke vrouw komt bij dat eenzame tankstation(netje) werd het ietsje minder. George Eastman is hier geweldig. Hij zet zijn maffe personage "32" heel goed neer. Met zijn vreselijk luide lach en praten moest ik soms toch even glimlachen. De scene wanneer Riccardo een de bekende Marissa tegen komt , in een andere tankstation, en dat George lekker naar d'r decolleté zit te kijken. En dat hij er later uitgebreid over praat . Het was wel een grappige scene maar misschien was dat toch een iets te luchtige toevoeging. Maar de rest is gewoon erg goed. Een verbazingwekkende rit die mij wist te boeien. 4,5.

Van alle Italo sleazy road trips die ik ken met perverse psycho's is deze wel de beste. Prachtig geschoten en soepel gemonteerde film van een echte meester. Totaal niet artistiek maar wel briljante storytelling en geweldige spanning-opbouw. En.... komt ie: lekker 70's Bijna zo goed als Duel van Spielberg

Maar ''prachtig geschoten'' duidt toch ook een beetje op ''artistiek''?

Ik vind het heel recht voor je raap geschoten. Knalt van je beeldscherm af (?) En je hebt gelijk hierin, dat zoiets een artistieke keuze is.

Wat een heerlijke nare rot film is dit zeg, echt waar, aan het einde zat alleen mijn anusappel nog op de bank. (of heet dat een stuitje?)

Die magere krullemans, wat speelt die een geweldige vuile psychopaat zeg, goeie god wat haatte ik de hufter zeg.

En wat zal het gestonken hebben in die auto's

Oja, er had geen betere film muziek bij gepast dan die er nu inzit, zéér nare wereld film!!!

Dit dus.

Mario Bava weet de stank van het zweet, de drank, de mayonaise ( ), de paniek... gewoon voelbaar te maken. Het maakt je behoorlijk ongemakkelijk, wat altijd een uitdaging is. Zeker in dit soort sleaze wordt vaak álles uit de kast getrokken om te choqueren, maar Bava doet dat hier juist in al z'n eenvoud. Een extreem broeierige film die alles uit z'n minimale concept weet te halen. Dicht op de huid van de slachtoffers en het nogal vunzige, maniakale trio. Bril-fucking-jant!

Oh, en die soundtrack !!

Wat is dit voor een crack poster?

Is inderdaad een DVD hoes.

Poster is nog niet zo eenvoudig te vinden. Van die typische Italiaanse hele hoge, of juist Quad...

MoviePosterDB geeft vooralsnog geen alternatief, al is de Italiaanse DVD hoes al wat beter.

Ohhh, bedankt Jeroentjuhhhhh, ga deze deze week nog een keer kijken met mijn vrouw.

Heb echt zin om deze weer te zien, nogmaals bedankt voor de herinnering.

Ben nog geen grote bekende van Mario Bava, maar met deze 'Cani Arrabbiati' slaat de beste man in ieder geval de eerste planken raak. Machtig filmpje. Qua sfeer beklemmend in die warme, op een gegeven moment meurende auto. Ondersteund door een heerlijk passende score. Best genieten geblazen dit, ook de nare scenes zijn raak. Erg goed. Spannend, bij vlagen grappig, maar vooral meeslepend van begin tot eind. Over het eind gesproken; fantastisch. Je wordt als kijker echt hard voor 't hoofd geslagen. Heerlijk wat een twist. Weet niet of Bava z'n eerdere werk ook in deze lijn ligt, maar dit was in ieder geval goed.

Prima film weer van Bava. Deze keer eens geen horror, maar een thriller. Ook in dat genre bewijst Bava goed uit de voeten te kunnen.

De sfeer is lekker zwoel en doordat het grootste gedeelte zich in een dichte auto afspeelt, op sommige momenten zelfs licht claustrofobisch. het is allemaal vrij eenvoudig van opzet, maar dat is hier juist de kracht. Het camerawerk is fijn, dicht op de huid en zorgt voor net dat beetje meer spanning.

Halverwege boet de film op een gegeven moment wel wat aan kracht in. Het einde is gelukkig verre van voorspelbaar en vond ik erg goed gevonden. Bava is een leuke regisseur, die uit weinig best veel kan halen en iemand, die mijn interesse zeker heeft.

3,5*

Die blikken als dat opdringerige, alsmaar tetterende rooie tantetje zich ermee gaat bemoeien. Gewéldig. Een enorm irritant wijf dat iedereen het bloed onder de nagels vandaan haalt. Ook bij mij. Dan hoef je niet eens met een stel proleten te maken te hebben om van een explosieve situatie te spreken. Niet de enige keer dat Bava de camera bijna bijna in hun gezicht duwt. Bloed, zweet en tranen; het druipt bijna van je scherm af. Net als de mayo, ja.

Smeerlapperij, veelal in een benauwend autootje, met een waanzinnig energieke beeldvoering en een soundtrack die de boel nog eens extra opjaagt. Hard, gemeen, vernederend en sadistisch, maar ook vrij doortrapt als je het slot in ogenschouw neemt. Dan heb je een razende psycho sleaze thriller met het schuim op de bek, waar de adrenaline met enige regelmaat woest kolkt en een aantal figuren die je niet snel zult vergeten. Idem voor deze film.

Ken je dat vreemde gevoel van bevrediging als je in Grand Theft Auto net een prostituee neer mept om je eigen geld terug te pakken? Rabid Dogs (1974) is een soortgelijke walgelijke trip van vrouwenhaat, zinloos geweld en criminaliteit verheerlijken. Het knappe is dat de film zich afspeelt in de claustrofobische setting van een kleine auto. Je ziet de criminele klootzakken hijgen, zweten, zich opwinden; steeds agressief hun macht afdwingen over alles en iedereen die in hun kleine koninkrijkje terechtkomt. Slachtoffers en daders zweten zich een ongeluk, terwijl het schitterende Italiaanse natuurschoon aan hun raampjes voorbij trekt. Meesterlijke misantrope cinema, met een wrange niets of niemand ontziende climax.

Is net als het briljante ''Who could kill a child'' alweer nagemaakt, ik hoeft ze niet te zien want beter als de originelen is haast onbegonnen werk.

Bedenk wat nieuws of maak niks.

Gave film! Dit keer geen majestueuze trackingshots en gekleurde lichten maar een recht voor je bakkes zweterige plakfilm in een auto. In tegenstelling tot andere Bava's realistisch, maar wel succesvol verwerkt. Gaaf einde ook. Die ouwe Bava weet toch maar weer opeens iets totaal nieuws te doen aan het einde van zijn loopbaan.

Had er veel van verwacht, maar Cani Arrabbiati is in mijn ogen behoorlijk overgewaardeerd. Hoopte beetje op een film a la het uitstekende Autostop Rosso Sangue (1977), maar ondanks dat ze qua thema redelijk gelijkwaardig zijn, moet Cani Arrabbiati het qua kwaliteit afleggen tegen Autostop.

Mario Bava is een gewaardeerd regisseur, maar wat rommelt hij maar een beetje raak in de openingsscène zeg. Behoorlijk knullig gefilmd en gemonteerd. Wel zit het tempo er direct in, en eenmaal in de gijzel-auto (lijkt soms wel alsof we door een post-apocalypstisch Italië rijden. Zelden zulke legen snelwegen gezien) wordt het kwalitatief iets beter. Die hele 70's vibe druipt er vanaf, iets waar ik wel van kan genieten. Dicht op de huid gefilmd, veel close-ups, gekkigheid en waanzin staan voorop. Maar toch komt die 'waanzin' niet helemaal op me over. Het is allemaal vrij eentonig, en nergens echt heel schokkend.

George Eastman is zoals altijd vermakelijk, maar de rest van de cast is niet om over naar huis te schrijven. Vooral die Sly Stallone look-a-like maakt zich vaak schuldig aan een portie overacting. Italiaanse dubbing is daarnaast van erbarmelijke kwaliteit. Soundtrack is wel zeer behoorlijk, maar die track tijdens die achtervolgingsscene in die cornfield vond ik dan weer gigantisch misplaatst. Het einde is eveneens niet echt aan mij besteed. Nogal simpel eerlijk gezegd, en die hele plottwist kon me niet echt bekoren.

Een kleine 2,5*. Af en toe een leuke vondst, en ik kan de 'maniakale' manier van filmen wel waarderen, maar het is te eentonig en niet brutaal genoeg voor een voldoende.

Goeie film waarin een aantal criminelen op de vlucht een aantal gijzelaars meenemen.. Een simpele en wat eentonige opzet, echter verveeld de film geen moment. Dit is vooral te wijten aan de totaal gewetenloze criminelen. Een flink portie geweld, een fijne soundtrack en een verrassend sterk einde.