Talk Radio (1988)

Wat mij betreft één van de hoogtepunten in Oliver Stone's oeuvre en misschien zelfs wel na The Doors zijn beste. Stone is al sinds jaar en dag bezig met het proberen om het huidige Amerika te tonen en hij is nog nooit zo dicht bij zijn onderwerp gekomen als in Talk Radio. Met een geweldig energieke beeld- en acteerstijl zitten we een aantal avonden in de radiostudio van een provocerende DJ die overtuigend wordt gespeeld door Eric Bogosian. Met een geweldig gevoel voor detail en veel sterke subtiliteiten die ook alle bijpersonages geloofwaardig maken komen we verstrikt in een web van meningen waarin Bogosian het mikpunt is. Zowel in de bellers als in de managers wordt de Amerikaan sterk vertegenwoordigt en ze dragen allemaal ijzersterk bij aan de vertelling. Talk Radio is niets minder dan een meesterwerk en het is absurd dat de film zo onbekend is.

Intense praat film. Uitermate knappe tour de force van Eric Bogosain, dat wordt ondersteunt door virtuoze cinematografie (hopen dat ik dit ooit op blu ray mag zien). Geniaal script, geniale dialogen en monologen. Veelal over het domme average radio volk dat opbelt om onzin te verkopen (dit maal was de onzin in de aanbieding). De knullig flashback scène doet wel afbreuk aan de film maar daarna herpakt het geheel zich in een heerlijk tempo. dikke 4*. By the way, beter dan Network.

Wederom weer een sterke film van Oliver Stone, de koning van de diversiteit. Ditmaal komt hij met een film waarin eigenlijk geen ene moer in gebeurd, maar bewijst dat je met slechts een film dat voornamelijk bestaat uit krachtige discussies en woorden ook een parel kan maken die je aan het denken zet.

Van Eric Bogosian heb ik echter nooit eerder gehoord, maar hij zet hier wel een puike rol neer als aalgladde, out of the box-denkende en messcherpe radiopresentator/underdog Barry Champlain, die, door zijn nogal cynische uitspraken en converse en het voornamelijk uithalen naar de maatschappij, nogal een love-it or hate it figuur is geworden. Zoals je kan verwachten houd de film zich voornamelijk bezig met gesprekken tussen de luisteraars en Champlain, die, als het ook maar ietsie pietsie tegen hoeft te zitten, gelijk al de luisteraar de grond in boord met allemaal rakende leuzen die door de diepzinnigheid ook niet te verweren zijn. Maar dit lijkt wel stukje bij beetje af te stompen, ook al blijft Barry zich er tegen verzetten, wanneer hij de ene bedreiging na de andere krijgt van een groep Neo-Nazi's. Barry wordt nu vreemd genoeg wel stukken genuanceerder, zelfs tegen een serieverkrachter. Zijn laatste uithaal op de radio was een echte nail on the forehead.

En ja... ook het priveleven van Champlain word hier in kaart gebracht, en dat is ook niet altijd van de bloemetjes en de bijtjes.

Talk Radio wist mij behoorlijk te boeien en je voelt ook haast met Champlain mee, en iedere druk op de knop om de volgende beller te beantwoorden was weer spannend, want, wat voor gesprek zou er nu wel weer niet komen en wat voor emoties en spanningen zouden hier nu bij worden opgewekt?

Misschien zijn woorden nog wel de dodelijkste wapens...

4,5*

De mij onbekende Eric Bogosian - toch de schrijver van het stuk - neemt hier op fantastische manier de rol waar van een "radiotalker", niet van het genre "gebroken harten", maar ene die, gebruik makend van het machtige medium dat radio nog steeds is, zowat alles wat de Amerikaan, bewust of onbewust, bezighoudt, op grove, eigenzinnige wijze op tafel gooit, wonden openrijtend alom.

Het maakt indruk en eigenlijk zijn die scènes in de studio, waarop Barry aan het woord is, het beste van de film.

Een apart werk dat goede regie vereist en dat in de figuur van Stone zeker vindt.

Eric Borgosian: nooit van gehoord maar wat een verpletterende rol speelt hij hier! Fantastische dialogen met de luisteraars, top!

Uitstekende film waarin een populaire dj met praatprogramma op de radio zelden een blad voor de mond neemt. De beste scenes zijn de meest simpele waarbij de DJ de verschillende luisteraars te woord staat. Eigenlijk nog steeds actueel, maar met de komst van internet meer in een andere vorm. Eric Bogosian zet een sterke rol neer en de film is ook gebaseerd op zijn eigen toneelstuk.

Boeiende dramathriller met een enorm opeisende hoofdrol van Eric Bogosian. Zijn innemende acteerprestatie is uitstekend vormgegeven voor het type personage dat hij moet neerzetten, waardoor Talk Radio weinig moeite ervaart om de kijker naar het scherm te bewegen. Het hoge tempo waarmee de gebeurtenissen zich bovendien opstapelen, valt positief uit. Dit vormt een extra sterke keuze, aangezien het productiebudget duidelijk niet al te hoog was en zich beperkte tot een gering aantal locaties. Naar de tweede helft toe begint het scenario een wat onmenselijke vorm aan te nemen, met theatrale teksten en een nodeloos geforceerde vorm van dramatiek. Het neemt de realistische, sensationele inslag weg, maar regisseur Oliver Stone laat zien dat hij over de kwaliteit beschikt om allerlei soorten uitgangspunten goed neer te zetten.