Snake Eyes (1998)

Brian De Palma levert met Snake Eyes weer eens een film af die z'n fans op hun knieën doet vallen en de critici in de gordijnen doet kruipen. Het veelbesproken 15-minuten durende openingsshot - niet alleen een sterk staaltje technische superioriteit maar ook een artistiek hoogtepunt - stelt ons meteen voor aan alle belangrijke personages uit de film...

Ik vond het een goeie film. Prachtig gefilmd, vooral de openingsscène en goed geacteerd. Alles steekt prachtig in elkaar doordat het eigenlijk bijna real-time is (vertelde tijd is bijna gelijk aan verteltijd) en je door de ogen van veel verschillende personen de waarheid te zien krijgt. Het einde had idd beter gekund maar "afgrijselijk" (zoals in mijn gids stond) vind ik een beetje overdreven. 3,5*

Mij valt pas op dat dat openingsshot één shot is doordat ik het hier lees Als Nicholas Cage niet zo vreselijk overthetop acteert in dat stukje (vreselijk irritant) was het me misschien meteen wel opgevallen.

De film is zeker niet slecht maar ook vrij standaard, met een wending die je van mijlenver aan ziet komen. (Maar misschien is dat wel omdat Gary Sinise in Ransom ook een backstabber speelt, hij heeft er echt het hoofd voor).


3 sterren

Goede film met een ijzersterke Nicholas Cage! Het verhaal is een beetje voorspelbaar maar toch wel goed! Cage is sowieso een geweldig acteur en hij is dan ook degene die in Snake Eyes voor de pluspunten zorgt.....Brian De Palma zorgt voor een leuke sfeer in de film met zowel momenten van spanning, actie en humor (vooral van Cage). Geen topfilm, maar hij kan er zonder meer mee door!

* * * 1/2

Cage en Sinise schitteren beide in deze mooie film van DePalma. Met name het eerste uur is spannend en het is allemaal schitterend gefilmd (de openingsscene is natuurlijk classic). Jammer van de mindere ontknoping en het belachelijke aanhangseltje aan het eind.

3,5*.

Zag Snake Eyes destijds in de bioscoop, dus echt verrassend was ie niet meer. Misschien mede hierdoor kon deze prent me niet helemaal overtuigen.

Tuurlijk, het kijkt vlotjes weg. En ja, Brian De Palma heeft wel wat visuele flair (hoewel ie me op dat vlak al meer heeft weten te bekoren dan hier). Maar verder is dit een redelijk standaard werkje geworden in mijn ogen.

Het verhaal ontspint zich volledig zoals je het verwacht en nergens wist deze film me te verrassen. Ook de acteerprestaties zijn verre van groots: Cage staat weer in overacting-modus te spelen, en de rest van de cast komt wat mij betreft evenmin memorabel voor de dag.

Geen strontprent, maar wel érg doorsnee allemaal. Toch nog 2,5* omdat ik me niet verveeld heb.

Redelijk, nothing special.
.
Nicolas als Rick vond ik goed spelen. Meestal vind ik hem maar niks, in bijv. The Sorcerers Apprentice of National Treasure kwam hij nogal houterig over. Maar hier liet 'ie toch zien dat 'ie wel wat kan. Soms een beetje over-acting maarja niet storend ofzo.
Gary Sinise is 'n beetje saai en ik vind hem eerder thuis horen in een CSI aflevering.
Stan Shaw vond zichzelf stoer en kon alleen voor zich uit staren. Beetje miscasting misschien.

Die moord kwam uit het niets. Ik vroeg me dan ook af hoe we verder gingen in de film. Opzich werd dit redelijk verassend aangepakt want ik had niet gedacht dat Kevin Dunne hier achter zou zitten.

Het 'casino' was erg goedkoop neergezet, als rijtjeshuizen stonden daar wat gokkasten.
Het camerawerk boven die hotelkamers was dan weer wél prima.


Kan er mee door, weinig verassends maar het is goed weg te kijken.

Prima leeglopertje dat ook verdacht veel oogt als Vantage Point die 10 jaar later werd uitgebracht. Het verhaal en de situaties komen bijna wel op hetzelfte neer. Dit keer in een boksstadion. Nicolas Cage was weer erg goed. In het begin leek het wel alsof ie effe de melige macho uit moest hangen die iedereen die hij tegenkwam liep te zieken. Maar naderhand, na een schot in de stadion die lid van de overheid heeft vermoord begint het hele speurwerk. Vanuit verschillende verhalen van ooggetuige word die executie enkele keren herhaald en begint er een schouwspel. Gary Sinise was ook ijzersterk en je verwachte ook niet meteen dat hij ook de bad-guy was. De film weet de spanning er nog aardig in te houden maar een klassieker, zoals DePalma's eerdere Scarface, is het niet. Gewoon een op de bank hang-filmpje. Het einde is wel erg leuk.

3,5*

Film die zeer sterk begint met een prachtige opening maar naarmate de film vordert wordt het allemaal minder inclusief het matige en eigenlijk ook wel belachelijke einde. Visueel mocht de film er best wezen en de sfeer is ook best lekker. Nicolas Cage speelt lekker overdreven en ook leuk maar de rol van Gary Sinise was zeer matig. Als tussendoortje is deze film leuk om eens gezien te hebben maar meer ook niet.

Goede film van De Palma, die begint met een geweldige openingsscène met een onafgebroken take van wel een minuut of twaalf. Visueel ziet het er prima uit en dat is ook de grootste kracht van dit werkje, dat qua vorm net iets beter is dan inhoudelijk.

Nicolas Cage en Gary Sinise leveren prima acteerprestaties af en samen met het geweldige camerawerk zorgt dit er voor dat de eerste zeventig minuten erg goed en spannend zijn. De moord waar het om draait, wordt hierin vanuit meerdere gezichtspunten bekeken en hierdoor blijft het constant boeiend. Aangezien het verhaal zich slechts op één locatie afspeelt is dat misschien nog wel een groter pluspunt. Tot op dat moment zitten vier sterren er absoluut in.

De laatste vijfentwintig minuten zijn echter toch wat minder. De clou wordt namelijk te snel onthuld, waardoor de spanning ruim voor het einde al is weggeëbd. Dat is wel jammer, want dat kost de film een halve punt. De ontknoping is namelijk ook wat vergezocht. In zijn geheel blijft het echter bovengemiddeld, door de sterke sfeer, het goede acteerwerk en vooral de geweldige cameravoering.

3,5*

Doordravende De Palma.

De Palma adoreert Hitchcock dusdanig dat men hem wel eens ziet als een soort vervalser. Niets is minder waar. Wat wel waar is is dat de lang aandoende shots hier slechts ten dele werken. Dat zit hem in het feit dat de regisseur net als de meester der suspense hier aan kijkersbedrog doet. Maar waar Hitchcock dat expres deed, gebeurt het hier waarschijnlijk per ongeluk. En dus valt De Palma al na een kwartier door de mand tijdens een behoorlijke plotfout: Cage ziet Sinise schieten op de terrorist hetgeen onmogelijk is, al gebruik je nog een extra camera-standpunt. Hij zegt tegen Sinise, die baalt dat hij weg was gelopen en ontslag vreest, namelijk: Vertel ze dat je op een spoor zat en vervolgens de moordenaar neerschoot'. Feit is dat Cage dit neerschieten op geen enkele wijze kon weten, Sinise zegt het zelfs niet eens.. Daarnaast wordt er tijdens het laatste kwartier sowieso een kont uitgedraaid wat enige geloofwaardigheid, die vaak te ver te zoeken is in deze thriller, zeker niet ten goede komt. De hier doordravende regisseur heeft bewezen véél beter te kunnen dan dit. Pareltjes als Obsession en Dressed to Kill zijn nogal van een ander niveau. Het eindshot met de zegelring in het cement is overigens wel weer leuk gevonden.

Redelijk.

Herzien, en het is toch wel een pareltje. De geroemde openingsscène is natuurlijk het hoogtepunt: hoe De Palma in de chaotische mensenmassa van een boksmatch de camera beweegt om ons de ene na de andere clue te geven, is virtuoos. Bewonderenswaardig dat de spanning hierna allesbehalve afneemt. Echt een tour de force van een klein uur waar de puzzel ontrafeld wordt a.h.v. bewakingsbeelden, verschillende standpunten van personages etc..

Ik moet wel toegeven dat de film nogal inzakt na de confrontatie tussen Cage en Sinise. Dramatische ontwikkelingen zijn nooit echt de sterkste kant geweest van De Palma. Ook de climax had meer potentieel. De Palma kan erg goed een scène opbouwen waarin verschillende kleine details leiden tot een (noodlottige) conclusie, deed hij grandioos in bv. Raising Cain. Hier voelt het een beetje afgehaspeld, en had hij naar mijn inzien gerust meer zijn tijd mogen nemen. De typische gemoedelijke De Palma epiloog (à la Dressed to Kill) vind ik dan weer wel prachtig.

Glijdt wat af.

Op het openingsshot is niks af te dingen. Geweldige flair, met een flamboyante Cage die doorheen de hele setting dartelt. De camera van De Palma is geweldig, zoals het knikje dat gemaakt wordt wanneer Guzman neervalt.

Maar daarmee heb je meteen het sterkste punt van de film gehad. Visueel takelt het redelijk snel af naar iets aardigs maar weinig speciaal. Het plotje met een paar twists die zichzelf te snel openbaren weet niet genoeg te boeien en het einde is aan de platte kant.

Dat maakt dat het rond minuut 70 eigenlijk een redelijk mager filmpje geworden is. Cage blijft boeien maar Sinise is toch écht een slecht acteur en weet helemaal niks van z'n rol te maken. Jammer, want als je naar het eerste kwartier kijkt zat hier veel meer in. 't Is dat De Palma daar z'n kruid al allemaal verschoten heeft.

2.5*

“This is fight night and I am the king.”

Snake Eyes heb ik vroeger ontelbare keren gezien, en nog steeds blijft die lange openingsscène indruk maken. Prachtige lange shots en een sterke introductie van alle personages. Cage schmiert er lekker op los en Sinise is zijn koele, keiharde en emotieloze zelf.

Na de lange openingsscene wordt het wel wat minder en ontvouwd het verhaal zich op een wel heel simpele manier. Wie er achter het grote complot zit wordt ook snel uit de doeken gedaan, zodat de rest van de film eigenlijk en simpel kat en muis spel is. Gelukkig heeft de film veel vaart en halen de acteurs er het maximale uit. Pure jeugdsentiment die een tikkeltje tegenvalt. Kan gebeuren.

Deze vroeger gezien en nu me er nog eens aan gewaagd. vond het toch wel een goeie film. De openingsscène is toch wel indrukwekkend te nomen.

De rest van de film is ook de moeite waard. De cast deed het prima en het verhaal was ook boeiend genoeg om de volledige speelduur te boeien.

Goeie film waarin de minister van defensie wordt neergeschoten tijdens een grote bokswedstrijd. Het verhaal zit wel goed en onderhoudend in elkaar waarbij een gebeurtenis vanuit verschillende personages belicht wordt. Technisch gezien een uitstekende film, met vooral een geweldige opening (één lang shot die het geheel een bepaalde urgentie meegeeft). Dit niveau wordt alleen niet de volle lengte vastgehouden. Ruim 3.5 sterren.

Geinig.

Geen meesterwerk maar de locatie en het sfeertje maakt veel goed.

3*

Ik heb me geen moment verveeld met deze film. Het is duidelijk dat het niet de beste film van De Palma, ook omdat het niet echt een geweldige twist bevat. Cage is fantastisch in zijn rol (zie hem altijd graag overacten) en ook Gary Sinise speelt zijn rol voortreffelijk met de nodige koelte. Ook altijd fijn om Carla Gugino te zien.

De opening is fantastisch. De camera volgt Nicolas Cage door de catacomben van een sportarena waar een grote bokswedstrijd op het punt staat te beginnen. Rusteloos en opgefokt wervelt Cage door de gangen. Steeds in beweging. Steeds actief met iets bezig. Pogingen om een handtekening van een bokser te vergaren, worden afgewisseld met telefoongesprekken met zijn vrouw en vriendin, worden afgewisseld met de aanhouding van een drugscrimineel, wordt afgewisseld met het gokken op de boksmatch, wordt afgewisseld met terloopse ontmoetingen en korte gesprekken met veel verschillende personen.

Een zeer hectisch en energiek begin van de film. Hierna gaat het tempo iets naar beneden hoewel de film nooit aan vaart verliest. Ja. Magnifieke opening. Het is een inleiding die de kijker klaarstoomt voor een turbulente rit in een wereld van misleiding en bedrog. Een schijnwereld die zich groots manifesteert in de verhaallijn, waarin niets is wat het lijkt. De schijnwereld zit echter ook verscholen in Cage. Hij is geen brandschone politie-inspecteur en heeft geleerd om zijn morele misstappen achter zijn sprankelende façade te verstoppen. Hij is een schijnwereld in het klein.

De vaak bekritiseerde Nicolas Cage speelt zijn rol fantastisch. Hij zet zijn personage, dat beweeglijk en kleurrijk is en in het bezit van een dubieuze moraal, perfect neer. Zijn tegenspeler is de wat kleurloze Gary Sinise. Hij voldoet prima als kille tegenhanger van de furieus tekeer gaande Cage. Verder bevat de film geen erg significante rollen, maar laten de kleinere rollen wel heel behoorlijk acteerwerk zien.

Het verhaal is conventioneel spannend en wordt opgeleukt met aangename bijpersonages en subjectief camerawerk waarbij een deel van het verhaal vanuit het perspectief van een ander personage dan Cage wordt verteld. Goed voor extra spannende lading. Ook de techniek van de splitscreen werkt spanning verhogend.

Snake Eyes is een spannende thriller die fantastisch door Nicolas Cage wordt gedragen. De film over list en bedrog is mooi geënsceneerd, heeft verrassende plotwendingen, bevat een prettige dosis ironie en heeft natuurlijk die schitterende opening, die meteen het beste deel van de film vertegenwoordigt. En daar moet je je tijdens het kijken even over heen zetten.

Na Face/Off had ik om de één of andere reden hele hoge verwachtingen van deze Snake Eyes. Waarom weet ik eigenlijk niet meer zo, of het moet de aanwezigheid van Cage geweest zijn vanwege de enorme indruk die Face/Off wel gemaakt had Tegenvallen deed de film destijds best wel, waarschijnlijk omdat de verwachte klopjacht en spanning uitbleef, en van actie was ook niet veel sprake. Desalniettemin was ik toch wel eens benieuwd naar een herkijk, en het viel me niet eens heel erg tegen.

De veel geroemd openingsscène laat me eigenlijk koud. Oké, het is één shot, dat is best knap door Coppola. Toch wordt de aandacht teveel getrokken door de in het begin onuitstaanbare Cage. Wat een irritatie, wat een drukte, het zal bij het karakter horen, toch leid het alleen maar af van de rest. Dan vind ik de scene tijdens het gevecht veel knapper met heel veel elementen, beweging, geluiden en karakters die Coppola toch in een interessante blend weet te mengen die overzichtelijk is maar toch ook veel prikkels geeft. Zoals bekend, een aanslag, die soort van slaagt, veel rumoer, wie heeft het gedaan en Santoro gaat op onderzoek uit en blijkt ondanks zijn drukte gehaaider en slimmer dan gedacht.

Ondanks dat er van meet af aan veel partijen en karakters bij het plot gehaald worden, en er veel drukte om heen hangt, is vrij snel duidelijk wie er achter zit. Hoewel het hoe en waarom dan nog niet duidelijk vind ik het toch een gemiste kans. Had hier een mysterie van gemaakt waarin de dader tot het einde ongewis blijft. Nu drijft het teveel op de morele overwegingen van Santoro die normaal niet vies is van een smeerpenning of een oogje toeknijpt. En hoewel niet verkeert is het niet heel spannend..

Wat rest is het gewoonlijke potje turven. Cage die in het begin echt strontvervelend is maar zich gaandeweg herstelt, de fraaie Carla Gugino, toch wel bijzonder camerawerk en montage, en een aantal fraaie scènes zoals die waar Santoro die gast van zijn kamer afstuurt om Julia te kunnen ondervragen. Sowieso is de strijd tussen twee partijen om getuigen en aanwijzingen best aardig. Het maakt al met al van Snake Eyes best een aardige film voor een keer, maar daar is dan ook het meeste wel mee gezegd.

You got nothing, kiddo. Snake eyes. The house wins.

Na jaren weer herzien op de 4K uitgave van Kino Lorber met DolbyVision.

Blijft toch een fijne thriller hoor met Cage in zijn gloriejaren. Hij zet een sterke rol neer als corrupte en hyperactieve Atlantic City detective. Cage krijgt goed tegenspel van Gary Sinise als corrupte extremist die verantwoordelijk is voor de veiligheid van de minister van Defensie. De opening blijft geweldig met de bijna kwartier durende long take. Sowieso was het camerawerk één van de sterkste punten, waar niets is wat het lijkt. Typische de Palma shots zoals het split screen en topshots van de hotelkamers. Verhaal wordt vanuit verschillende perspectieven verteld wat heel slim gedaan is.

Jammer van het welbekende afgeraffelde einde. Ik had die oorspronkelijke vloedgolf wel graag willen zien van de tropische storm Jezebel.

Nu is wachten op de 4K uitgaves van Con Air en The Rock, welke beiden al groen licht hebben gehad.

Behoorlijk vlotte mysteriethriller afkomstig uit de ervaren handen van regisseur Brian De Palma, die na deze film helaas een vermindering in kwaliteit teweegbracht. Het eerste shot is uiteraard een klein hoogtepunt, maar het hoge tempo en de excentrieke personages dragen daar vervolgens overtuigend aan bij. De Palma introduceert verder weinig nieuwe experimenten, maar zet niettemin vlot in op een sneltreinvaart en zijn bekende visuele trucages vormen een uitstekende begeleider. Jammerlijk is dat sommige plotwendingen (die een aanzienlijke impact hebben op de inhoud) nogal vroeg uit de doeken worden gedaan, waardoor de kijker veel ruimte wordt ontnomen op het vlak van puzzelwerk. Een opvallend bombastische finale verraadt vervolgens dat De Palma dit mogelijk zelf ook in heeft gezien en dat krampachtig probeerde te verbloemen.