Xiao Zi Ming Da (1979)

Deze film is stukken bekender onder één van z'n alternatieve namen: Method man.

Leuke gevechten, flauwe grappen en een ontzettend idiote dubbing maken deze film het aanschouwen waard.

3*

Method Man en Stompie

Daarstraks was ik voor wat nostalgie nog eens wat aan het kassen op Dragon Ball Z Budokai op de PS2 om genadeloos ingemaakt te worden door niemand minder dan Krillin in de finale van het advanced wereldtournament. Het was al de 3e keer achter elkaar (what are the odds) en ik moet bekennen dat ik het op mijn heupen kreeg. Terwijl ik was aan het vloeken op de kleine kaalkop moest ik opeens aan de hoes van deze Method Man denken. Geen idee eigenlijk waarom want Peter Chang heeft op zich niet zo erg veel weg van Krillin, al vind ik hem op de poster redelijk klein van gestalte lijken, maar ineens de film maar eens opgezet ter ontspanning.

Geen idee trouwens waarom ze voor Method Man hebben gekozen want Avenging Boxer dekt de lading veel beter. Qua plot is Method Man een vrij standaard kung fu revenge filmpje. Shao Long is getuige van de moord op zijn vader die wordt aangevallen door een oud bendelid. De zoon zweert wraak en besluit om te gaan trainen en zoekt onderdak bij zijn oom. En daar stopt het en dat is op zich niet slecht. Dit soort films moet het toch niet hebben van zijn grootse verhaallijnen en Method Man verliest dan ook geen tijd met introducties. Dit wordt al snel duidelijk in het begin van de film waar er na twee zinnen dialoog al direct wordt verder gegaan met vechten. Halverwege de film verandert de sfeer echter en wordt er meer de komedie kant opgegaan zoals Jackie Chan ook regelmatig deed in zijn films. Dit gebeurt onder andere door één of andere dikzak die zichzelf Superman noemt te laten dansen terwijl hij probeert de nicht van Shao Long, die Shao Ling heet voor de gemakkelijkheid, te versieren. Nu kan ik dit soort humor op zich nog wel waarderen maar de hoeveelheid die Shaw op de kijker loslaat is toch echt wel teveel te noemen.

Ook bij de gevechten wordt er te vaak gefocust op het humoristische aspect en dat is vreemd want op zich nodigt het plot zich daar niet voor uit. Je krijgt wat een Jackie Chan gevoel maar daar zijn de gevechten net niet goed genoeg voor. Hoewel, dat geldt maar voor een aantal van de gevechtscènes want het eindgevecht is werkelijk fenomenaal te noemen. Hier wordt alles uit de kast gehaald en je bent geneigd om de film extra punten te geven puur en alleen voor dit gevecht. De DVD die ik heb is uit de Kung Fu Collection maar qua dub is die vrij waardeloos te noemen. Beeldkwaliteit kan er nog goed mee door maar de ondertiteling staat wederom vol met taalfouten. Ach, voor die paar euro kun je moeilijk klagen natuurlijk. Degelijke cast wel weer. Zeker Casanova Wong als de slechterik van dienst straalt een heerlijk charisma uit. Peter Chang heeft een aantal vermakelijke acrobatische trucjes maar het is toch Casanova die de show steelt.

Af en toe rare sprongen in het verhaal (zo begrijp ik nog altijd niet waarom er een personage Stompie werd genoemd, zag niets afgestompt aan zijn ledematen) maar de gevechten zijn op zich wel degelijk. Alleen de overdaad aan flauwe humor is een smet op deze voor de rest redelijk amusante kung fu flick.

2,5*

Heden te dage geniet deze film denk ik vooral bekendheid doordat de Wu-Tang Clan-rapper zijn naam er aan dankt. De Amerikaanse hiphopgroep werd opgericht in 1992, men verwerkte veel invloeden van Kung Fu-films in hun muziek! De film zelf is niet al te bijzonder en bezit een typisch standaard Kung Fu-verhaaltje gemixt met "komische" scenes. De hoofdrolspeler Peter Chang is niet erg charismatisch maar zijn acrobatische vaardigheden zijn goed! Zijn aanwezigheid en de film zelf zijn verdacht veel een cash-in voor de populariteit van Jackie Chan. Je wordt met deze film verder getrakteerd op een groot aantal prima gechoreografeerde kungfu-gevechten. (bijna constant) Tja en meer niet...? Deze film niet is uitgebracht door de filmproductie- maatschappij van Shaw Brothers of Golden Harvest (opgericht door een productieleider van SB die zich net iets meer richtte op Engelstalige markt en bekend werd met de kungfu-films van Bruce Lee en Jackie Chan) Ach de film weet op charme en een geweldig eindgevecht in een magazijn nog best de aangenaam tijdverdrijf te zijn.