Dolls (1986)

Heel iets anders dan het meesterwerk van Kitano.

zo niet, beter?

de poster ziet er iig beter uit....

Die poster is echt Lelijk.

... en zeker niet mooier dan Kitano's Dolls.

Ik had me vergist bij het kopen van de dvd via internet, ik dacht het Dolls van Kitano zou zijn, maar het bleek helaas deze te zijn. Dom.. dom... dom.... maar misschien heb ik geluk dat de film toch nog redelijk is, wat ik somber in zie.

Ach, als je er maar iets van leert dan... Domheid is duur

waar heb je deze dan gekocht killalot?

ander neem ik um wel van je over voor een zeer zacht prijsje

Ik had de film bij Chainsaw weg, prijs weet ik zo eigenlijk niet meer, volgens mij toch nog wel redelijk prijzig het is een Duitse import dvd (Dragon) met engelse subs. Verkopen doe ik (nog) niet.

Weet iemand misschien waar je deze kan kopen?

Heeeeee.... ik had voor Kitano's Dolls gestemd (En uiteraard in m'n top 10 gezet) en nu linkt dat ineens naar dit misbaksel!!!! Wat de heck???

Dolls (2002)

bla bla bla meesterwerk....

goed lezen ho maar!

DOLLS van Stuart Gordon is gewoon een schitterend horrorsprookje. De protagoniste, de kleine Carrie Lorraine, steelt de show met haar grandioze vertolking. (Ze kreeg er trouwens een nominatie voor). DOLLS is een superieur mengsel van horror en humor dat alle andere poppenfilms overtreft. (met uitzondering van MAGIC). CHILD'S PLAY vind ik ook niet slecht maar kan op geen enkel ogenblik tippen aan deze prent. Ook de soundtrack is erg goed. Een absolute aanrader voor griezelfans.

Child's play overtroffen?

spreek voor jezelf.

Ik vindt deze film ook zeer goed, maar om te zeggen dat hij the killing doll, chucky in child's play overtreft....

Niet in mijn ogen.

Doet hij toch ook.

DOLLS is een sprookje en sprookjes zijn wreed, maar helpen een kind uit zijn angsten. Als het kind, het naïeve in jou nog steeds aanwezig is, dan krijg je alle kansen om te overleven. Dit is het standpunt van waaruit de film DOLLS vertrekt.

Bij de verfilming werden veel lage camerastanden gebruikt, precies om aan te tonen hoe de jonge Julie (Carrie Lorraine) het allemaal ziet. Zij wordt nooit echt zelf geconfronteerd met de wreedaardige kant van de poppen, omdat zij van de poppen houdt. Maar de "slechteriken" in die film moeten wel boeten voor hun egoisme en onverschillig ongeloof. Ook Ralph houdt van de poppen, hij is nog heel kinderlijk maar wel goed van inborst. Omwille van dit laatste, wordt nooit het slachtoffer van de poppen.

DOLLS gebruikt veel clichés uit een spookhuisfilm - alleen om het sprookjeselement verder uit te buiten, maar is een intelligente mengeling van zwarte humor en horror.

De subtiele manier waarop kineast Stuart Gordon zijn origineel griezelsprookje serveert getuigt mijns inziens van klasse.

Enfin, zo zie ik het...

Oude poppen hebben altijd wel iets griezeligs gehad. Hier in de stad hebben ze zo'n winkel met een etalage vol antieke poppen en telkens ik er even sta te kijken lijkt het alsof ze je eindeloos blijven aanstaren met die heldere ogen.

"Dolls" speelt perfect in op dat idee. De film is een donker sprookje waarin we een aantal gestrande reizigers volgen in een desolaat huis. De stormachtige nacht lijkt te blijven duren en zoals de titel doet vermoeden komen de poppen in het huis tot leven en zijn ze niet zo lief als je op het eerste zicht zou verwachten. "Dolls" kan als een voorloper beschouwd worden van "Child's Play", een film die veel bekender is en inmiddels vier sequels voortbracht (maar helaas uitgroeide tot een stomme komedie vanaf deel 4).

"Dolls" houdt het midden tussen fantasie, donker sprookje, horror en humor. Een combinatie die erg goed werkt en dit levert een puike film op met een sublieme sfeer en een aantal klassieke beelden zoals Mr Punch, een figuur die ik sinds mijn vorige kijkbeurt van zo'n tien jaar geleden nog steeds niet vergeten was.

Vond hem niet zo slecht. Wel flauw dat de goede bleven leven en dat sprookjesmoraal, dat verwacht ik niet zo zeer bij een hororfilm.

Voor de rest......een film die ok is.

Niet de beste van Gordon, maar best wel een vermakelijk filmpje met een zéér hoog popcorngehalte! Een ideale film om met een paar vrienden te zien!

Slaapverwekkend

Lijkt bijna of Gordon een Burton avant la lettre gemaakt heeft, maar dan toch nog een stuk minder. Horror komt er gewoon niet eens aan te pas, het blijft hangen in een soort van kinder griezelfilm sfeertje.

Dat kleine jong is echt vreselijk irritant, ook de andere typetjes in de film zijn bij vlagen niet uit te staan. Enkel de oudjes vallen nog wel mee. Het verhaaltje is simpel maar saai, visueel probeert Gordon af en toe nog wel wat maar alle sfeer wordt finaal genekt door de godsgruwelijke muziek die onder de film hangt te bengelen.

Enige interessante zijn de poppenanimaties, die zijn af en toe nog best charmant gedaan. Daar moet je het dan ook mee doen.

Geen idee wat Gordon hier nu eigenlijk mee wou bereiken, maar vind de film eigenlijk knalhard falen op alles wat hij probeert. Als sprookje duf en weinig creatief, als horrorfilm te kinderachtig, als humorfilm te flauw, en als mix echt zoutloos.

1*

Alleen het begin was leuk voor zover ik me kon herinneren met de Teddy Beer. Maar is te lang geleden dat ik deze gezien heb, om daadwerkelijk te stemmen.

Misschien in een slechte bui?

Carrie Lorraine stal de show met haar uitstekende rol. Ze werd zelfs genomineerd voor een Young Artist Award in 1988 voor haar vertolking.

Dus ben ik zeker niet de enige die er zo over denk.

En wat de soundtrack betreft, die vond ik erg sfeerscheppend.

"Dolls" kreeg ook een Award voor de Beste Speciale Effecten. Voor mij blijft deze prent het beste wat Stuart Gordon ooit gemaakt heeft.

Zeker geen slechte film van Stuart Gorden, maar hij haalt het totaal niet bij zijn beste films (Re-Animator en From Beyond). Daarvoor is het plot te simpel en zijn de acteurs barslecht. Vooral Carrie Lorraine als Judy is een grote irritatiefactor.

Toch was de film leuk, vooral vanwege de erg fijne effecten en de prima regie van Gordon.

Als het acteerwerk nou beter was en de muziek niet zo erg aanwezig, dan had ik hem wel een hoger cijfer willen geven, maar helaas...

3*

En terecht ze deed het erg goed voor haar leeftijd

Verders special effect super en de poppen waren creepy.

Verders rest van acteurs matiger.

4 sterren

Vergeet Child's Play en vergeet Dead Silence, de allerbeste poppenhorror is Dolls. Waar eerst genoemden absoluut respectabel zijn maar geindoctrineerd door Hollywoodregeltjes is Dolls een free-style all the way. Het briljante duo Brian Yuzna en Stuart Gordon creeert een vrijheid waarbinnen een heel eigen wereld kan ontstaan en waarin een verhaal op totaal eigen wijze kan ontwikkelen. De film werkt verfrissend en is een bijzonder sympathiek eerbetoon aan kinderlijke fantasie en toont een prettige afkeur voor de onzin en hatelijkheid van volwassenen. Daarnaast is het simpelweg een bijzonder sfeervolle horror. De poppen zijn eng en worden erg sterk gebruikt in het verhaal. In de de korte speellengte vormt Dolls zich als een horroricoon die dankzij briljante sfeerschepping tot de betere hoort.

Idd nog beter dan bovengenoemden. Wat een heerlijke sfeer. Sprookjesachtig. De poppen zijn echt eng en er zitten een aantal leuke kills in. De karakters zijn geweldig. Van irritant, waarbij je hoopt dat ze zo gruwelijk mogelijk aan hun eind komen, tot totaal wereldvreemd. Het oudere echtpaar acteert erg overtuigend. Eng. Het sprookjesachtige verhaal is redelijk simpel, maar dodelijk effectief.

Prachtfilm !!

Fantastisch leuk horrorsprookje.

De sfeer is alvast prachtig. Het constante onweer buiten het fraaie landhuis zorgt voor mooie plaatjes.

De acteurs zijn allemaal gewoon goed, maar 2 mensen vind ik vooral erg leuk. Stephen Lee als Ralph, de held op sokken zorgt voor flink wat "comic relief"met leuke oneliners en zijn paranoïde gedrag.

En dan is er de debuterende Carrie Lorraine als Judy. Ze is erg lief en acteert helemaal niet slecht. Eindelijk weer eens een kind in een film waar ik geen hekel aan heb; als ze al bijdehand is dan is ze leuk bijdehand, en ze is gewoon erg sympathiek.

De special effects zijn leuk. Ik heb een beetje een zwak voor stop-motion, ook al ziet het er niet superrealistisch uit. In dit geval hoeft dat natuurlijk niet; de poppen zijn gewoon lekker eng en venijnig. De film is niet al te bloederig, maar als er al bloed vloeit is het niet over de top.

De compacte speelduur zorgt voor een vlotte film. Ondanks de geringe lengte bouwt Gordon goed de sfeer op en is de film op precies het juiste moment afgelopen. En het einde mag dan een beetje erg "happy" zijn, het is geheel in lijn met de rest van de film en het moraal: houdt het kind in je altijd levend.

Ik denk dat ik mijn teddybeer maar eens van de plank haal ...

Ik kan me in zo'n film een stukje herinneren. Waarbij een vrouw in haar pyama in het huis rond ging kijken en toen werd ze door een mini-leger Britse Koninklijke soldaten aangevallen (of redcoats), met Howitzer-kanonen tot ze dood ging aan haar verwondingen. Best wel eng vond ik het vroeger.

Binnenkort maar eens kijken dan!