The Trouble with Angels (1966)

"I've got the most scathingly brilliant idea!"

Laatste speelfilm van Ida Lupino als regisseur, hierna deed ze voornamelijk nog televisie-werk. En gezien de inhoud van de film, een productie die ze kreeg vanwege haar geslacht en niet haar vaardigheid. Er is een volledig vrouwelijke cast en de film gaat over vrouwelijke vriendschap (relaties) en volwassen (coming of age) worden. De twee vrouwelijke hoofdrolspelers raken vanaf de eerste paar minuten van de film verstrikt in allerlei soorten kattenkwaad, en gelukkig is het geen al te 'meisjesachtig' soort onheil

Ik vond het echter op geen enkele manier echt geweldig, het is verder ook een hele onschuldige film. Het deed me vooral denken aan een soort wanna-be Disney-film (komedie is ook een te groot woord) maar positief genoeg om niet kinderachtig te zijn. Iets wat destijds misschien schandalig moet zijn geweest, was het roken van sigaretten en later een sigaar Maar verder doen de ondeugende dames niet veel echt schokkends.

Ida Lupino is efficiënt en voldoende gevarieerd om het er nog sympathiek uit te laten zien. Maar terwijl het toch lang genoeg is, springt het op een lukrake manier door de tijd zodat het soms voelt alsof scènes ontbreken (mogelijk een budgetprobleem) En er is een erg netjes pro-katholiek einde.

De uitvoeringen van Hayley Mills, June Harding (Mary en Rachel) en Rosalind Russell (moeder-overste) zijn leuk en goed. De verschillende nonnen worden aan het begin van de show geïntroduceerd en vervolgens als personages genegeerd. Zoals ook de rest van de personage bijna niet zichtbaar zijn. De film is braaf, veilig maar nog wel goed voor wat het is. Echter voor Ida Lupino's doen is haar laatste film (ook mijn laatste die ik nog moest zien) te teleurstellend.

De film was wel een grote hit in de bioscopen, en er kwam dan ook een vervolg Where Angels Go, Trouble Follows (1968)