Joey (1985)

Liever zie ik geen dubs maar van deze had ik net zo goed de Engels ingesproken versie kunnen gaan kijken aangezien toch zo'n beetje alles hier aan ''Amerika'' schreeuwt: grote suburban buitenwijken, huge slaapkamers voor een 7/8 jarige, Star Wars dekbedden en ander speelgoed dat alleen daar uitgevonden had kunnen worden... En dan word er Duits gesproken, echt bizar.

Vreemde onnavolgbare film verder ook, zeker voor iets dat voornamelijk voor een kinderpubliek lijkt te zijn gemaakt. Toen die wetenschappers er aan te pas kwamen ging het zo van de hak op de tak dat eigenlijk alles wat daarop volgde langs me heen is gegaan. Emmerich is inderdaad weinig subtiel met zijn invloeden en jat veelvuldig van grote producties uit die tijd. Als hij hier vervolgens zelf op voor probeert te borduren gaat hij pijnlijk de mist in en merk je dat het eigenlijk helemaal nooit een goede regisseur is geweest. Desondanks zie ik hem liever zo bezig dan met al die hersendode rampen blockbusters die hij alleen nog maar lijkt te kunnen maken en allemaal op elkaar lijken. Al is Ghost Chase uit zijn vroegere periode dan toch een leukere. Hier waren de effectjes van die bliksemschichtjes en dat zwevende speelgoed vooral heel charmant, zoveel leuker als al die CGI, deed me ook weer even in zien dat je dit soort 80's films beter niet in bluray kwaliteit kunt kijken aangezien dat aanvoelt alsof je in IMAX naar een 8mm fragment van een familiefilmpje uit de jaren 50 kijkt. Gewoon VHS for the win in dit soort gevallen. (2*)

Regisseur Roland Emmerich lijkt een lay-out van Steven Spielberg te hebben gebruikt voor zijn internationale debuut, maar het eindresultaat oogt rommelig en onafgemaakt. De muziekkeuze, het voornamelijk inzetten van kinderlijke hoofdrollen en de "vriendelijke" horrorelementen verraden dat Joey niet voor een oud publiek gemaakt is, maar zelfs als nostalgiefilm kent het amper effect. De kinderen acteren erg statisch en diens dialogen lijken volledig nagesynchroniseerd te zijn, waardoor je op emotioneel vlak nooit in het gebeuren wordt betrokken. De praktische effecten zijn niettemin charmant en zelfs met een klein budget weet Emmerich als geen ander hoe je de schaal moet uitvergroten, maar Joey is een grotendeels falend kinderfilmpje. Je moet een grote liefhebber zijn om hier je vermaak uit te halen, maar het is makkelijk om toe te geven dat er slechtere varianten zijn in z’n soort.