El Carnaval de las Bestias (1980)

Dit moeilijk te dulden knoeiwerk is de eerste co-produktie op filmgebied tussen Spanje en Japan en werd geregisseerd door de Spaanse regisseur Paul Naschy, die zelf de hoofdrol speelt in deze Misdaad / Horror film.

In dit verhaal draait het om de Spaanse huurling Bruno Rivera (Paul Naschy) die zijn Japanse maffia partners en vriendin Mieko (Eiko Nagashima) verraadt tijdens een diamantenroof. Als hij op de vlucht slaat raakt hij tijdens een schietgevecht gewond en bewusteloos. Als hij weer ontwaakt in een bed, wordt hij in een huis verzorgd door een vriendelijk lijkende familie, bestaande uit de rijke arts Don Simon (Lautaro Murúa) die varkens heeft voor de slacht, diens twee prachtige dochters Alicia (Azucena Hernández) en Monica (Silvia Aguilar) en de Afrikaanse huishoudster Raquel (Roxana Dupre). Zijn herstel is traag en ondertussen wordt hij verleid door beide dochters en wordt hij blijkbaar achtervolgd door de geest van hun moeder, die destijds in Afrika (toen de familie daar nog woonde) werd verkracht en vermoord. Maar is Bruno wel veilig in het huis ? Want Mieko is uit op wraak en de geest bezorgd hem de nodige kopzorgen en is de familie ook wel echt vriendelijk ?

Dit is een zeer verwarrende film met een aantal echt gekke momenten, want beide dochters delen al heel snel het bed met Bruno terwijl deze nog herstellende is en huishoudster Raquel wordt zowel bemind door de rijke arts Don Simon als door de zekere veearts Don Serafín (die regelmatig komt kijken naar de varkens van Don Simon), die enorm op haar geilt en over haar kont zegt:

"Hemel, dat is nogal vlees. Gespannen en hard vlees, net als een knikker."

Op een gegeven moment wordt huishoudster Raquel ook gestraft (ze zit dan ontbloot op handen en voeten op een bed) door Don Simon (omdat ze iets heeft gezegd over zijn dochters tijdens het eten, waarop hij dan tegen haar zegt "Je werkt voor die dames en ik ben je meester."), die haar dan slaat met zijn riem, maar erg vindt ze het totaal niet, want ze zegt juist:

"Harder, harder, Don Simon. Sla harder. Harder."

Als Don Simon klaar is met slaan, duiken ze ook met elkaar het bed in.

Ook viert men op een gegeven moment carnaval in het huis van Don Simon, waarbij er maffe gasten (o.a. een pastoor) worden uitgenodigd voor een etentje (beter gezegd een vreetfeest) en waarbij iedereen verkleedt is en Bruno als Napoleon (dochter Alicia vindt hem daarop lijken) en Don Simon als een Duitse Generaal uit de Tweede Wereldoorlog

Ondanks dat deze film betiteld staat als een Misdaad / Horror film (eerste 25 minuten Misdaad en daarna Horror / Thriller), moet je niet al te veel verwachten van de Horror. Er vallen wel een aantal slachtoffers (o.a. twee inbrekers en Mieko) door de zogenaamde geest (beter gezegd een stalker), maar daarbij is nauwelijks iets te zien m.u.v. veearts Don Serafín die levend wordt gevoerd aan de varkens van Don Simon, die hem dan opvreten (werd best grof in beeld gebracht). En spannend en eng wordt het ook nergens, maar wel blijft het verhaal mysterieus (men probeert je soms ook op een dwaalspoor te zetten) tot het einde.

Want pas op het einde (als Bruno gaat vertrekken op een motor en Alicia hem gedrogeerd heeft via wijn die hij vlak van te voren heeft gedronken, waardoor hij niet ver komt) wordt ook pas echt duidelijk hoe de vork in de steel zit, want het blijkt dat Bruno wordt vetgemest voor de slacht (je zit dan ook nog even Mieko ontbloot opgehangen via de benen, die al geslacht is) door de familie, wiens leden kannibalisme leerden van de vader van hun huishoudster Raquel, terwijl ze in Afrika woonden. En de geest blijkt helemaal geen geest te zijn, maar is de derde dochter, te weten Teresa (Julia Saly) van Don Simon, die in Afrika herhaaldelijk werd verkracht en gek werd en zich niet bij de familie wil voegen in hun nieuwe smaak voor mensenvlees. Ze schiet uiteindelijk ook iedereen (de familie en de huishoudster) dood, maar pas nadat Bruno levend is geslacht. Daarna is de film ook gelijk afgelopen en begint de aftiteling.

De cast in deze film is niet bepaald hoogstaand, maar wel is het leuk meegenomen dat vrijwel alle vrouwen eventjes bloot (topless) te zien zijn en dan doel ik op Silvia Aguilar (duikt als eerste dochter het bed in met Bruno), Azucena Hernández, Eiko Nagashima en Roxana Dupre. Maar al met al is dit niet meer dan een maffe en matige Horror / Misdaad film, die misschien nog leuk is voor de genre liefhebbers en voor de liefhebbers van oudere films.

De openingstitel met op de achtergrond het schilderij Triomf van de Dood van Pieter Bruegel de Oude stemde hoopvol voor wat gaat komen! Maar dan springt de film vervolgens over naar een een soort cheesy romantische sequentie. Man en vrouw op een oud zeilschip, Hij een huurmoordenaar, zij de dochter van een vredelievende yakuza, of hij om zijn liefde te tonen even een diamantoverval wil plegen...maar tja diamanten zijn vanzelfsprekend beter dan liefde!

Voor de zekerheid toch maar even de film gestopt om te checken of het inderdaad een horrortag had want je belandt hier toch echt in een gangster-misdaadverhaal Maar ja...het klopte wel en het is wachten tot Bruno's aankomst bij het huis. Hier wonen twee glimlachende zussen, hun vader, die dokter is, en een dienstmeisje uit Afrika. Niet dat de film dan direct het horror-pad opgaat. Welnee je ziet eerst nog wat ruziënde zussen en kinky gebeurtenissen veelal in het donker.

Het duurt nogal voordat er giallo slasher-scènes van een figuur met zwarte handschoenen die verschillende indringers in het huis uit elkaar snijdt, zijn te zien. Helaas zijn de naaktheid en bloed beide vrij tam. De nachtmerrie-momenten en nog een paar andere zijn effectief, evenals een onverwachte unieke brute moord met varkentjes Plus dan volg er nog een verkleedpartijtje van de plaatselijke mensen....en huh...Naschy in een Napoleon-outfit..?

Hm door de combinatie van een allegaartje van genres is het wel een wat ongewonere horrorfilm maar het werkte niet echt! Na de actie moet de film weer opnieuw gaan opbouwen en dat gaat gepaard met een gebrek aan sterke exploitatie-elementen. Het zorgt ervoor dat deze film slechts gedeeltelijk vermakelijk was. Ik vond het geen slechte film maar ik twijfel of ik dit wel dat halve puntje meer moet geven!