El Carnaval de las Bestias (1980)

Briljante yakuza/eurocrime/giallo/horror/barokke fantasy weer van Naschy, zijn eerste Japanse productie. Begint met de triomf van de dood van Breughel sr. tijdens de credits en op de achtergrond het dies irae, wat dan de strekking van het geheel duidelijk poogt te maken.

Naschy is dus ingehuurd door de yakuza om een Hollandse diamantair in Japan te beroven, deze organisatie is vreemd genoeg strikt pacifistisch en als Naschy de heist op de hem gekende wijze uitvoert en er met de buit vandoor gaat zien onze Aziatische vrienden zich genoopt van hun vredelievendheid af te zien voor deze gelegenheid.

Als gebruikelijk in een Naschy flick is er een point d'amour naast de point d'honneur: die Gekke Naschy had zijn Japanse vriendinnetje- de zus van de yakuza chef- al lang en breed bezwangerd natuurlijk. De jappen gaan achter hem aan, vinden hem echter pas in Spanje waar zoals gezegd Naschy gewond raakt tijdens een shoot out. Hij wordt opgepikt door een dokter, het hoofd van de hierboven vermelde keurige familie, op het eerste gezicht dan toch, die zoals u begrijpt ook bestaat uit 2 lekkere dochters die - verrassend- niets liever willen dan met de geinvalideerde Naschy de lakens te delen, een knettergekke moeder die is opgesloten in haar kamer, en wat huishoudelijk personeel onder wie een zwarte Afrikaanse bonne die zich gaarne door het hoofd des huizes laat geselen en verkrachten...waarmee de politieke incorrectheid hier nog lang niet zijn hoogtepunt heeft bereikt, maar dat zal in de finale duidelijk worden. Een finale die ook expliceert wat die idd. "vreemde gewoonte " van het gezinnetje uit bestaat en waar die vandaan komt.

Naschy is zoals gezegd gewond , ernstig zelfs en tussen het neuken met grietjes die zijn dochters hadden kunnen zijn door heeft hij nergens zin in, in zijn bedje begint hij te delireren over zijn vriendinnetje Meiko die achter hem aan zit, en over black gloved killers die met sikkels aan het zwaaien zijn...of is dat allemaal echt ? Er gebeuren in de varkensstal wel hele gekke dingen van het soort waar je gelukkig niet dagelijks over in de krant leest, maar dit is geloof ik fictie.

Enfin, de film wordt steeds gekker om via misdaad naar giallo ten slotte het surrele en fantastische te bereiken in the over the top finale, waarvan de inhoud enigszins wordt verklapt door de titel en waarin we Naschy zelfs in Napoleon-outfit zien rondhuppelen, auto-ironie wellicht ? Lijkt in zijn barokke inspiratie enigszins te zijn beinvloed door Ensor, daar waar we in het begin Breughel zagen. Barok en surrealisme zijn dingen die je ook aan Spanjolen en Belgmensen moet overlaten, die hebben daar gevoel voor

Cinematografisch is dit ook door Naschy zelf geschreven en geproduceerde werk niet echt een hooglvlieger, maar het bevat alle elementen die van Naschy terecht een culticoon hebben gemaakt.

p.s.: de jappen spreken onderling japs, maar hun Spaans is verder verdomd goed !

@ pippo il buffone:

Of ik deze film ooit te zien zal krijgen weet ik niet.

Wat ik wel weet is dat ik ook van deze bespreking weer erg genoten heb.

De sappige manier van weergave van je kijkervaring is al bijna zo leuk als het zien van de film zelf.

Ik krijg wel zin in die film na deze introductie moet ik zeggen.

(Alleen nog uitvissen waar ik die vandaan moet halen)

Naschy is ook niet bepaald een minpunt voor mij.

Dank u. Hij is wel degelijk internationaal gereleased met Engelse subs trouwens, in 2008. Zie ook de IMDB links. Kweet alleen niet of hij nu nog eerstehands in de catalogi staat en in die hoedanigheid verkrijgbaar is.

Daar sluit ik mij volledig bij aan.

Dit moeilijk te dulden knoeiwerk is de eerste co-produktie op filmgebied tussen Spanje en Japan en werd geregisseerd door de Spaanse regisseur Paul Naschy, die zelf de hoofdrol speelt in deze Misdaad / Horror film.

In dit verhaal draait het om de Spaanse huurling Bruno Rivera (Paul Naschy) die zijn Japanse maffia partners en vriendin Mieko (Eiko Nagashima) verraadt tijdens een diamantenroof. Als hij op de vlucht slaat raakt hij tijdens een schietgevecht gewond en bewusteloos. Als hij weer ontwaakt in een bed, wordt hij in een huis verzorgd door een vriendelijk lijkende familie, bestaande uit de rijke arts Don Simon (Lautaro Murúa) die varkens heeft voor de slacht, diens twee prachtige dochters Alicia (Azucena Hernández) en Monica (Silvia Aguilar) en de Afrikaanse huishoudster Raquel (Roxana Dupre). Zijn herstel is traag en ondertussen wordt hij verleid door beide dochters en wordt hij blijkbaar achtervolgd door de geest van hun moeder, die destijds in Afrika (toen de familie daar nog woonde) werd verkracht en vermoord. Maar is Bruno wel veilig in het huis ? Want Mieko is uit op wraak en de geest bezorgd hem de nodige kopzorgen en is de familie ook wel echt vriendelijk ?

Dit is een zeer verwarrende film met een aantal echt gekke momenten, want beide dochters delen al heel snel het bed met Bruno terwijl deze nog herstellende is en huishoudster Raquel wordt zowel bemind door de rijke arts Don Simon als door de zekere veearts Don Serafín (die regelmatig komt kijken naar de varkens van Don Simon), die enorm op haar geilt en over haar kont zegt:

"Hemel, dat is nogal vlees. Gespannen en hard vlees, net als een knikker."

Op een gegeven moment wordt huishoudster Raquel ook gestraft (ze zit dan ontbloot op handen en voeten op een bed) door Don Simon (omdat ze iets heeft gezegd over zijn dochters tijdens het eten, waarop hij dan tegen haar zegt "Je werkt voor die dames en ik ben je meester."), die haar dan slaat met zijn riem, maar erg vindt ze het totaal niet, want ze zegt juist:

"Harder, harder, Don Simon. Sla harder. Harder."

Als Don Simon klaar is met slaan, duiken ze ook met elkaar het bed in.

Ook viert men op een gegeven moment carnaval in het huis van Don Simon, waarbij er maffe gasten (o.a. een pastoor) worden uitgenodigd voor een etentje (beter gezegd een vreetfeest) en waarbij iedereen verkleedt is en Bruno als Napoleon (dochter Alicia vindt hem daarop lijken) en Don Simon als een Duitse Generaal uit de Tweede Wereldoorlog

Ondanks dat deze film betiteld staat als een Misdaad / Horror film (eerste 25 minuten Misdaad en daarna Horror / Thriller), moet je niet al te veel verwachten van de Horror. Er vallen wel een aantal slachtoffers (o.a. twee inbrekers en Mieko) door de zogenaamde geest (beter gezegd een stalker), maar daarbij is nauwelijks iets te zien m.u.v. veearts Don Serafín die levend wordt gevoerd aan de varkens van Don Simon, die hem dan opvreten (werd best grof in beeld gebracht). En spannend en eng wordt het ook nergens, maar wel blijft het verhaal mysterieus (men probeert je soms ook op een dwaalspoor te zetten) tot het einde.

Want pas op het einde (als Bruno gaat vertrekken op een motor en Alicia hem gedrogeerd heeft via wijn die hij vlak van te voren heeft gedronken, waardoor hij niet ver komt) wordt ook pas echt duidelijk hoe de vork in de steel zit, want het blijkt dat Bruno wordt vetgemest voor de slacht (je zit dan ook nog even Mieko ontbloot opgehangen via de benen, die al geslacht is) door de familie, wiens leden kannibalisme leerden van de vader van hun huishoudster Raquel, terwijl ze in Afrika woonden. En de geest blijkt helemaal geen geest te zijn, maar is de derde dochter, te weten Teresa (Julia Saly) van Don Simon, die in Afrika herhaaldelijk werd verkracht en gek werd en zich niet bij de familie wil voegen in hun nieuwe smaak voor mensenvlees. Ze schiet uiteindelijk ook iedereen (de familie en de huishoudster) dood, maar pas nadat Bruno levend is geslacht. Daarna is de film ook gelijk afgelopen en begint de aftiteling.

De cast in deze film is niet bepaald hoogstaand, maar wel is het leuk meegenomen dat vrijwel alle vrouwen eventjes bloot (topless) te zien zijn en dan doel ik op Silvia Aguilar (duikt als eerste dochter het bed in met Bruno), Azucena Hernández, Eiko Nagashima en Roxana Dupre. Maar al met al is dit niet meer dan een maffe en matige Horror / Misdaad film, die misschien nog leuk is voor de genre liefhebbers en voor de liefhebbers van oudere films.

Slechte film gebeurt heel weinig, en als er eindelijk iets gebeurt is die afgelopen.

De openingstitel met op de achtergrond het schilderij Triomf van de Dood van Pieter Bruegel de Oude stemde hoopvol voor wat gaat komen! Maar dan springt de film vervolgens over naar een een soort cheesy romantische sequentie. Man en vrouw op een oud zeilschip, Hij een huurmoordenaar, zij de dochter van een vredelievende yakuza, of hij om zijn liefde te tonen even een diamantoverval wil plegen...maar tja diamanten zijn vanzelfsprekend beter dan liefde!

Voor de zekerheid toch maar even de film gestopt om te checken of het inderdaad een horrortag had want je belandt hier toch echt in een gangster-misdaadverhaal Maar ja...het klopte wel en het is wachten tot Bruno's aankomst bij het huis. Hier wonen twee glimlachende zussen, hun vader, die dokter is, en een dienstmeisje uit Afrika. Niet dat de film dan direct het horror-pad opgaat. Welnee je ziet eerst nog wat ruziënde zussen en kinky gebeurtenissen veelal in het donker.

Het duurt nogal voordat er giallo slasher-scènes van een figuur met zwarte handschoenen die verschillende indringers in het huis uit elkaar snijdt, zijn te zien. Helaas zijn de naaktheid en bloed beide vrij tam. De nachtmerrie-momenten en nog een paar andere zijn effectief, evenals een onverwachte unieke brute moord met varkentjes Plus dan volg er nog een verkleedpartijtje van de plaatselijke mensen....en huh...Naschy in een Napoleon-outfit..?

Hm door de combinatie van een allegaartje van genres is het wel een wat ongewonere horrorfilm maar het werkte niet echt! Na de actie moet de film weer opnieuw gaan opbouwen en dat gaat gepaard met een gebrek aan sterke exploitatie-elementen. Het zorgt ervoor dat deze film slechts gedeeltelijk vermakelijk was. Ik vond het geen slechte film maar ik twijfel of ik dit wel dat halve puntje meer moet geven!

Paul Naschy weet wel aparte films te maken zoals deze waarin hij uiteraard gezien de mooie vrouwelijke cast de hoofdrol speelt en met de meeste dames in bed duikt. De eerste twintig minuten focust de film op de misdaad dat gaandeweg zich ontvouwt tot horror met een vleugje fantasie rond een vermoedelijke geest gecombineerd met een vleugje giallo ( een stalker met zwarte handschoenen ) en de brute waarheid achter het geheim van de familie. Heel wat elementen die toch wat voor verwarring zorgen. Veel horror is er niet zien, maar de scène met de varkens is wel een brute scène. Naakt is ook aanwezig, al blijft het wel allemaal braafjes gefilmd. Gewoon wat topless. Naschy heeft eerst een Japanse vriendin Mieko (Eiko Nagashima) die naderhand wraak op hem wil nemen. Na zijn ontsnapping geraakt hij gewond en moet hij lang in bed blijven liggen dankzij een dokter die over hem ontfermt. Maar het zijn vooral zijn twee dochters Monica (Silvia Aguilar) en Alicia (Azucena Hernández) die bekommerd zijn om Naschy en de lakens met hem delen. Daarbij heb je ook een donkere huishoudster Raquel (Roxana Dupre) die zich graag voegt bij haar Don Simon ( Lautaro Murua ), de vader des huizes. De mysterieuze, knappe Julia Saly komt nog verrassend uit de hoek, maar zij is niet topless te zien. Een merkwaardig gegeven is ook het vreetfestijn waarbij de gasten verkleed zijn. Naschy verkleed zich als Napoleon , maar uiteindelijk is hij niet aanwezig op het festijn. Uiteindelijk draagt deze verkleedscène ook weinig bij tot het verhaal.