Jui Kuen II (1994)

Ondanks dat ik nog lang niet alles van/met Jackie Chan heb gezien (17 tot nu toe), ben ik eruit wat betreft wat deze film voorstelt binnen zijn carriere. Het is absoluut een van de meest spectaculaire actiefilms die ik ooit zag met Chan, misschien zelfs daarbuiten. De inhoud is zo-zo maar enkele pijlsnelle, wervelende matpartijen maakte alles maar dan ook alles goed. De invloed hiervan is terug te vinden in menig later product. Dit is meetbaar met meesterwerken van John Woo, al mist ie toch wat van die essentiële Woo elementen. Wie Chan films kent weet wat wat die verschillen zijn.

Tijdens de aantiteling krijgt hij credit voor het stuntwerk wat hij deed voor zijn stuntman (dat lees je goed). Zag de Kantonese versie op vhs met nogal vrij vervelende ondertiteling waarbij het pijn aan je ogen deed van het lettertype en de grootte. Ook een aardig voorbeeld van hoe de muziek van de oorspronkelijk componist later is verfrist met een compleet nieuwe score in begin van deze eeuw. 4.5 sterren

Ik hou wel van Jackie Chan films, maar deze was best teleurstellend. Ik moet zeggen, de gevechten en stunts waren uitstekend, maar ik heb nu zoveel Chan films gezien en ze lijken bijna allemaal op elkaar. Beetje het ''dit ken ik nu wel'' gevoel. Het verhaal was er nauwelijks, het sloeg nergens op. Het was meer een opeenschakeling van gevecht naar gevecht. En ook al waren die leuk gedaan, ik had er weinig mee. Na 3x zon gevecht ken je ze ook wel. Dat hele Drunken Boxing gedoe vond ik ook niet erg boeiend.

2,5*

Toch weer net zo leuk als het eerste deel, al is de setting voor een vervolg wel heel anders. Ook de periode waarin het zich afspeelt is later dan in de eerste Jui Kuen.

De setting doet niets af aan de kwaliteit van de film. Het is gewoon een losstaand iets geworden, wat nagenoeg niets meer heeft te maken met het eerste Drunken Master. Chan is erg goed op dreef en bewijst dat hij mooie gevechten in beeld kan brengen met een behoorlijk hoog tempo. Ook zijn de gevechten, zoals we van veel HK films zijn gewend, erg lang. De verhalen zijn niet altijd even hoogstaand, maar als het op actie regiseren aankomt zijn ze nog altijd flinke stappen verder dan Hollywood. En gevechten zijn er genoeg. Ook erg mooi in beeld gebracht allemaal. Chan presteert op top niveau als het om martial arts gaat. Snel behendig en heel lenig. De film had beter Once Upon a Time in China deel...... kunnen heten, aangezien de setting en de naam van het personage hetzelfde zijn. Neemt niet weg dat ik me bijzonder goed vermaakt heb met Jui Kuen II, alleen voor de actie zeker al de moeite waard om een keer gezien te hebben, maar ook de humor is gewoon erg leuk.

4*

De eerste film was van 1978 en deze is 16 jaar geleden gemaakt . Ik moet zeggen dat er best veel is veranderd. De sfeer in de eerste film is er bijna niet. Maar deze film is niet slecht. De gevechten waren zeer goed vooral in het thee huisje. De acteurs deden het wel goed en het verhaal was ook best goed. Nou vooruit een 4,0.

Verschrikkelijke vechtmachine.

Chan laat hier nog eens duidelijk zien waarom hij zo vroeg al mocht figureren in een echte Lee. Hij is namelijk een verschrikkelijke vechtmachine, hetgeen hij hier met verve bewijst. Of dat de daadwerkelijke reden was voor zijn vroege optreden in de Kungfu-klassieker zal wel niet. Feit is dat hij hier bewijst qua techniek weinig onder te doen voor de te vroeg overleden meester.

Goed.

Jackie Chan als zatlap

Het heeft weer even geduurd maar gisteravond eindelijk nog eens tijd kunnen vrijmaken voor een Jackie Chan film. Normaal gezien was het het plan om aan het slotstuk van Police Story te beginnen maar ik realiseerde me opeens dat we nog altijd de tweede Drunken Master film niet hadden gezien. Indertijd liep er toen iets mis waardoor we voor een andere film gingen en zodoende bleef de film stof vergaren, althans toch tot gisteren dus.

De eerste Drunken Master film wordt algemeen beschouwd als één van de beste films uit het rijke oeuvre van Jackie Chan maar persoonlijk viel die voor mij een tikkeltje tegen. Ik zeg niet dat het een slechte film is, verre van, maar een Snake in the Eagle's Shadow bijvoorbeeld vond ik toch beter. De verwachtingen waren dan ook wat getemperd voor dit vervolg maar dat is onterecht want dit is weer ouderwets genieten. Qua plot is dit op zich nog redelijk onderhoudend maar het is toch af en toe de wenkbrauwen fronsen bij de leeftijden van de personages. Vooral Jackie Chan zelf komt echt niet meer over als student/zoon want hij scheelt maar 8 jaar met zijn filmvader. Dit soort rollen kon nog ten tijde van de eerste Drunken Master maar nu is hij er toch wel wat te oud voor geworden. Soit, het hele smokkelverhaal met de Britten als boemannen die de schatten van de Chinezen komen stelen is al bij al vermakelijk genoeg en dient als een geslaagde kapstok voor een hoop vechtscènes. De moraal op het einde van de film waaruit blijkt dat overmatig gebruik van alcohol je blind en achterlijk maakt vond ik trouwens nog wel een leuk stukje, begrijp dan ook niet echt waarom er zo lelijk over wordt gedaan waardoor het zelfs in de gedubte DVD geknipt werd.

Chia-Liang Liu en Jackie Chan kwamen niet echt goed overeen tijdens het opnemen van de film, vooral omdat Liu wires wou gebruiken tijdens de vechtscènes terwijl Chan dat absoluut niet wou. En hoewel de film 'Drunken Master' als titel heeft wou de regisseur zich ook meer focussen op Huen-Gar terwijl Chan logischerwijs Drunken Boxing wou beoefenen. De film bevat dan inderdaad ook een mengelmoes van stijlen maar dat stoort helemaal niet zo erg zoals je zou verwachten want Liu zijn input zorgt meer voor komische elementen terwijl Chan het eindgevecht (Liu was het ondertussen beu geraakt en had de film verlaten) op zich nam. Een eindgevecht dat tot nu toe één van mijn favoriete scènes van Chan behoort, naast het gevecht in het winkelcentrum in Police Story en het eindgevecht in The Young Master. Sowieso laat Chan doorheen de film weer heel wat coole dingen zien. Het was alweer een tijd geleden dat Anita Mui zich liet lenen voor een film met de Chan man, met Miracles tot nu toe haar eerste en laatste performance met de Aziatische superster, maar dit doet ze toch weer leuk. Tof ook om Andy Lau nog in een bijrol te zien, blijft ook nog altijd van een hoog niveau, maar het is Ken Lo die uiteindelijk de show weet te stelen. Normaal gezien was het het plan dat Chan tegen Ho-Sung Pak (Henry, de andere bodyguard) ging vechten maar die geraakte geblesseerd waardoor Chan besloot om zijn persoonlijke lijfwacht 3 maanden lang aan een zware training te onderwerpen met als resultaat het geniale eindgevecht.

Dit is volgens mij de eerste film van Chan waarvan ik praktisch zeker ben dat hij bij een herziening een halfje verhoging krijgt. Het verhaal is interessant genoeg om te blijven boeien maar zoals gewoonlijk zijn de vele vechtscènes die ervoor zorgen dat de film een hoge score krijgt. Ze blijven toch erg vermakelijk, die Jackie Chan films.

4*

Jackie Chan is de man die martial arts met humor en originele choreografieën en stuntwerk mixte. Deze Drunken Master II komt echt uit de gloriejaren van z'n acteerwerk. Hij is enorm lenig, weet perfect te timen en is verbluffend in z'n gevechten. De film mag ongetwijfeld tot één van z'n betere films gerekend worden.

Naast de gevechten en het gekende verhaaltje vol eer en vaderlandsliefde, is ook Anita Mui in de rol van de stiefmoeder van Jackie. Ze weet een mooie dosis humor toe te voegen. De combinatie met Chan werkt ook in zijn volgende film Rumble in the Bronx. Dan worden de gevechten schijnbaar standaard, maar ben ik toch verrast van de drunken boxing stijl waardoor Chan zowel overtuigd als vechter, maar ook als clown. Wat me vooral over de streep trok om zo'n hoge score te geven is de finale. Op zich een gewoon man tegen man gevecht, maar wel enorm sterk gedaan met een Chan die een extra batterij lijkt te bevatten. Waar hij gewoonlijk leuk is door het vechten met spullen die voor handen liggen, is dat hier puur martial arts met een fysiek in vorme Chan. Geweldige scène. Deze Drunken Master II hoort samen met Rumble in the Bronx en Police Story tot mijn favoriete Chan-films.

Een goede actie/komedie film...

Leuk en prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Wel leuk bekende acteur Jackie Chan ....

Prima achtergrond geluid

(Dolby Digital)...

Goed kwaliteit breedbeeld...

Welkom in het China van vervlogen tijden waar de visverkoper op de markt een kung-fu meester is, en waar de kung-fu van de hoofdpersoon alleen maar beter wordt naarmate hij meer drinkt.

Welke taal te kiezen is altijd een beetje problematisch. Zelfs al heb je de originele taal te pakken, krijg je nog met nasynchronisatie te maken, heb ik al meerdere keren ervaren, en dan heeft liplezen niet veel zin. En soms moet je Chinese tekens wel lezen om te zien welke taal je te pakken hebt. Ik versta geen Cantonees, maar ik kan het wel redelijk redelijk onderscheiden van Mandarijn qua klank, dus uiteindelijk toch de juiste nasynchronisatie te pakken.

Die wordt redelijk gedaan; het stoort dan ook niet veel. Ook apart is dat dit één van de vele films over Wong Fei-Hung, naast bijvoorbeeld Once upon a time in China, maar z'n vechtstijl is totaal anders. Vergelijkbaar misschien met The Grandmaster vs. Ip Man, waarbij ik het idee heb dat in laatstgenoemde film een stuk trouwer Wing Chun, de stijl van Ip Man, uitgebeeld wordt.

Of de stijl nu op de werkelijkheid gebaseerd is of niet, vind ik eigenlijk van weinig belang; het is meer interessante achtergrond informatie. Van groter belang is of het er gaaf uitziet. Ik kan me niet voorstellen dat de stijl in The Drunken Master II waargetrouw is, maar wat ziet het er gaaf uit! Of beter gezegt: het is een vreemde combinatie van raar, gaaf en grappig. De gevechten zijn prachtig gechoreografeerd met vrij lange takes, Chan (maar ook de stiefmoeder van z'n personage!) is vliegensvlug, en in combinatie met de rare stijl, komt het allemaal erg verrassend op me over.

Het verhaal is eigenlijk ook van secundair belang, voor mijn gevoel werd het ook behoorlijk op de achtergrond gedrukt door alle gevechten, maar dat zie ik alleen maar als een pluspunt. Allemaal wat ruiger dan Once upon a time in China, niet qua vechtstijl van de hoofdpersoon, maar ook wat betreft z'n karakter met al die drank.

Qua reputatie in het westen is Chan denk ik groter dan Jet Li en Donnie Yen, mijn twee favoriete martial arts acteurs. Ik heb wel eens flarden van films met Chan op televisie gezien, Rush Hour ofzo, maar dit is gek genoeg pas de eerste volledige film van hem die ik zie. Ten onrechte dus veronachtzaamd, want deze film smaakt naar meer! 4*.

Behoorlijk stuk entertainment. Leuke humor, goede actiescènes en Jackie Chan die met zijn drunken boxing een knap staaltje vechtwerk vertoont.

Vooral de stukken humor rondom zijn moeder, zoals het gokken met haar vriendinnen, zijn wel raak. Verder is het natuurlijk voornamelijk om de actie en het vechten te doen. Wat dat betreft mogen we niet klagen en laat Chan weer een aantal sterke kunstjes zien.
Wederom wel geslaagd kung fu entertainment van de man.

Matige film waarin een man moeite heeft de belofte aan zijn vader om niet meer te drinken na te komen. Alhoewel de acrobatische actie-scenes zeker de moeite waard zijn, is de film in zijn geheel dat een stuk minder. Het toch al magere verhaaltje wordt nogal rommelig en chaotisch gebracht. Net geen 3.0 sterren.

Een heel leuke martial arts film, waarbij het verhaal er niet bijster veel toedoet. Je moet soms de neiging onderdrukken om vooruit te spoelen naar het volgende gevecht. Die gevechten zijn, zoals gewoonlijk bij Chan, weer uitmuntend. Ook een grappige rol van Anita Mui.

Fenominale Chan!

Voor het verhaal of je de film niet te kijken en de vaak flauwe humor zal ook niet iedereens theekopje zijn. Maar wat Chan hier laat zien in de gevechtscenes is acrobatiek van de allerhoogste soort.

Drunken Master 2 staat bekend als Chan’s beste en dat is (op Police Story 3 na), zondermeer waar. Die titel sleept hij wel pas binnen in het laatste kwartier van de film, want het eindgevecht in de staalfabriek voor vuur en aangespoord door industriële alcohol is echt ongelooflijk spectaculair en compleet gekkenwerk. Heb echt weer met stijgende verbazing zitten kijken. Daarbij is Chan’s ‘drunken fighting’ ook nog eens hilarisch en buitengewoon knap.

Maar goed, ook voor het laatste kwartier valt er genoeg te genieten, want er zitten nog wel een drie- of viertal mooie vechtscenes in. Het verhaal... Tja ach, het verhaal. Daar kijk je een Chan film niet echt voor.

Dikke 4*

Komt trouwens binnenkort een nieuwe blu ray van uit van Warner. Zelf zag ik de prachtige editie van Hong Kong Rescue met de iets langere Aziatische cut.

Fijne herziening.

Ben het op zich niet echt meer eens met m'n originele bericht, in de zin dat ik deze film niet echt vind passen binnen het typische jaren '90 HK geweld. Toch meer een uitloper van de Shaw Bros films, gemixed met Jackie Chan's typische stijl. Het manische/gestoorde/snelle van de andere tijdgenoten zit hier niet echt in.

Vind het als film zelf daarom ook wel iets minder. Humor en drama werken niet echt goed, het is vooral wachten op de actiescenes. Die weten gelukkig wel nog steeds vol te overtuigen. Liu en Chan zijn een erg sterk duo, met het finalegevecht als kers op de taart. Da's dan wel één van de beste martial arts scenes uit de 90s, vooral Chan's onnavolgbare moves zijn geniaal.

Begint wat stroef, maar telkens wanneer de focus op de actie komt te liggen weet deze film makkelijk te overtuigen. Met recht en rede een klassieker, al ben ik dan zelf iets meer fan van de Hark/Yuen + Jet Li films. Maar voor de liefhebber een must-see.

4.0* en een uitgebreide review

Herzien op de nieuwe 4K uitgave van Arrow met Dolby Vision met maar liefst de keuze uit 3 Cuts. Eerst de uncut Hong Kong versie gekeken met original Cantonese Dub, daarna de US Cut met classic English Dub. De US Cut is de versie waar ik mee opgegroeid ben, huurde hem samen met m’n pa als dagfilm bij de videotheek onder de naam The Legend of Drunken Master.

Fans hebben ruim 10 jaar moeten wachten op dit lang verwachtte ‘vervolg’, al mogen we niet echt spreken van een vervolg, buiten dat het dezelfde vechtstijl bevat en in de stijl is van de traditionele kung fu films. Geregiseerd door Lau-Kar-leung, al was dat maar ong 40% van de film, de rest werd door Jackie Chan zelf gedaan. Dit kwam door een conflict tussen de twee op de set, waar ze allebei een andere visie hadden, met name over de vechtsnenes. Vervolg was dat Lau zich terugtrok en de productie verliet. Het Chinese gezegde luid: ‘’Two lions cannot live on the same mountain.’’ Uit respect voor de Shaw Brothers veteraan heeft Jackie hem wel volle credit gegeven als regisseur.

In het rijtje van beste Jackie Chan films, en misschien ook wel beste kung fu films in het algemeen. Deze is grootser qua opzet, het platteland van deel 1 werd vervangen door de stad en industrie en bevat veel meer karakters en massa scenes. Het verhaaltje over de corrupte Britse industrialisten die historische Chinese artefacten proberen te stelen stelt niet zoveel voor, maar dit wordt méér dan goedgemaakt door de fenomenale acrobatische vechtscenes met adembenemende choreografie.

De dynamiek tussen Wong Fei-hung (Jackie Chan) en zijn strenge maar respectvolle vader (Shaw Bros veteraan Ti Lung, al is hij maar 8 jaar ouder) zorgt voor emotionele diepgang. De band met zijn stiefmoeder (Queen of Cantopop zangeres Anita Mui) daarentegen zorgt voor de nodige humor en slapstick, chemie tussen hun is uitstekend. Ze overleed in 2003 aan kanker, slechts 40 jaar. De finale in de staalfabriek blijft het absolute hoogtepunt met het gevecht tegen Ken Lo (7x kampioen zwaargewicht kickboxen in Thailand en tevens real life bodyguard van Jackie Chan). Verder nog tal van cameo’s van o.a. stuntman Mars, Andy Lau, Hua Hsia als leider van de Bijlen Bende (in deel 1 rol van King of Bamboo) en paardenrace commentator Bill Tung (ook wel bekend als Uncle Wong), als generaal in de laatste scene.