Zui Quan (1978)

Bijzonder leuke film met Jackie Chan. Zoals ook vele andere vond ik het vervolg veel beter dankzij de overweldigende snelle en spectaculaire gevechten. Woo-Ping Yuen technieken heb later weleens beter gezien, maar ook hier ging hij weer bekwaam te werk. Hoogtepunt is het vrouwelijk vechten van Chan in het eindgevecht. 3.5 sterren

Prachtige film. Net voor de tweede keer gezien en zat alsmaar met een big smile te genieten. Heerlijke actie en humor!

4.5

Eindelijk ook een keer gezien.

Yuen toont hier waar hij zijn status vandaan heeft gehaald. Hoewel het allemaal iets minder hyperspectaculair is, is de choreografie echt prachtig. Chan en z'n tegenstanders zijn uiteraard ook wel het type acteurs waar je mooie gevechten mee kan maken, ze beschikken over snelheid, controle en timing. Yuen benut dat uitermate goed.

Doet erg veel denken aan de Drunken Mantis film die hierna kwam, misschien mag die ook nog wel eens opgehoogd worden. Want qua vermaakt zit het echt wel goed met deze filmpjes. Verhaaltje is onzinnig en veel flair heeft de film verder niet, maar het zit wel boordevol actie, en wie mooi georchestreerde martial arts gevechten wil zien zit hier gewoon goed.

Samen met Chia-Liang Liu is Yuen een regisseur waar ik dringend meer van moet zien.

3.5*

Erg lang geleden dat ik deze had gezien.Laatst de dvd maar eens aangeschaft, en opnieuw veel plezier aan de film beleeft.

Kung Fu met een komische noot.Naast de vele gevechten is er ook meer dan genoeg ruimte voor wat humor.Dat maakt deze film ook onzettend genietbaar.Nergens wordt het ergens super serieus gebracht.Chan is in topvorm en dat zie je.De vele gevechten spatten van het scherm af, met als hoogtepunt de vechtscène aan het eind die maarliefst een dikke kwartier duurt.Erg goed gedaan.Dat oude mannetje is ook een leuke verschijning, en de combinatie met Chan zorgt voor een aantal erg leuke momenten.De badguy vind ik echter nooit echt heel dreigend overkomen.Al had ik niet graag ruzie met deze man.Echt topvermaak.

4*

Een terechte doorbraak van Chan die onder begeleiding van Yuen's kundige regie wederom laat zien dat een kungfu film best zonder een goed script kan. De typische HK humor (Chan die zijn tante die hem net in elkaar geslagen heeft onder ogen moet komen), vreemde maar kundig gechoreografeerde actie en de overdreven mimiek van werkelijk iedere acteur maken de film een genot om naar te kijken. Kitscherig, maar oh zo spectaculair.

Zeer goeie Kung fu Film. Een mooie setting. En het eind gevecht is geweldig. 4,5.

Een vlotte actieknaller!

Jackie Chan komt bij mij altijd bovendrijven als die éne bijzonder, flauwe Rush Hour acteur. Deze film weet dat beeld zeker te ontkrachtigen. Deze film is zeker niet briljant, maar gewoon zéér leuk. Alle fratsen die Chan hier opvoert zou je kunnen vergelijken met streken die een klein kind uithaalt, toch heb ik er vaak om moeten lachen! Die oom met zijn rode pimpelneus is zeker grappig, de scenes waarin hij Chan onder zijn hoede neemt om hem klaar te stomen voor kung - fu gevechten zijn hilarisch. Een 3,5*

Een aardige Kungfufilm, maar ook niet meer dan dat. Jackie Chan kan op latere leeftijd nog steeds veel, maar laat in deze film zien dat hij op jonge leeftijd pas echt veel in zijn mars had. Er zitten een hoop gevechten in de film en qua choreografie en camerawerk ziet het er allemaal heel verzorgd uit. Daarnaast zijn de gevechten ook behoorlijk spectaculair, waardoor het op dat gebied in ieder geval wel goed zit.

Een minpunt vond ik echter de constant terugkerende flauwe humor, waardoor het geheel af en toe toch allemaal erg clownesk overkomt. De oude man, waarvan Chan les krijgt is dan wel behoorlijk grappig, maar Chan zelf voegt naast het vechten eigenlijk maar weinig toe en is eerder irritant hier, dan leuk. En zo zitten er nog wel wat bijrolletjes in, die af en toe echt te slapstickachtig voor woorden zijn. Soms geinig, meestal niet.

Toch heb ik dankzij de gevechten wel genoten van de film en verveeld het allemaal geen seconde. Meer dan een kleine voldoende zit er echter niet in.

3,0*

Jackie Chan en de zatlap

Het was een weg met een aantal hindernissen maar na een kleine maand zijn we dan eindelijk aangekomen bij de bekendste film van Jackie Chan in zijn Hongkong periode. We hebben praktisch alles voorafgaand gezien (er ontbreken 5 titels in het rijtje geloof ik) en de verwachtingen waren dan ook erg hoog gespannen. Misschien wel net iets te hoog want hoewel Drunken Master een sterke Chan film is, is het voor mij niet het beste wat hij in zijn jaren '70 periode heeft gemaakt.

Wel een verademing om dit in de originele Kantonese versie te zien want dat geeft toch meteen meer kwaliteit aan zo'n film. We hebben het merendeel van de voorgaande films jammer genoeg in Engelse dub moeten zien (al zorgt dat soms nog wel voor grappige momenten) maar deze dus niet. Drunken Master is een film die redelijk traag op gang komt en het grote hekelpunt voor mij is dat het dan ook iets te lang duurt eer we effectief iets van de bekende stijl te zien krijgen. Eens Beggar Su op de proppen komt neemt de film wel een redelijke vaart maar het blijft wachten op het eindgevecht om Chan te zien omgaan met de Drunken Master stijl en het eindgevecht is uiteindelijk het wachten niet in zijn geheel waard. Het blijft misschien wel wat mijn eigen schuld doordat ik te hoge verwachtingen had maar met een iets sneller tempo in het begin had hier volgens mij wel meer in kunnen zitten. De choreografie blijft echter wel om je duimen en vingers van af te likken en ik ben dan ook benieuwd naar wat Woo-ping Yuen nog verder gaat doen met Chan, er staat me in ieder geval nog een mooie tijd te wachten.

Chan haalt hier wederom zijn slapstick boven en ook dat komt niet altijd even goed tot zijn recht. Ik spreek me hier eigenlijk een beetje tegen doordat Half a Loaf of Kung Fu (waar Chan niets anders doet dan slapstick) één van mijn favoriete films van de acteur is maar hier is hij, zeker in het begin, meer irritant dan wat anders. Beetje jammer want wat Chan hier voor de rest laat zien is wel erg de moeite waard. Het is vooral naar het einde toe wanneer hij de Drunken Master stijl begint te beheersen dat het echt de moeite wordt. Sowieso wel een interessante stijl om eens te zien, spelers van onder andere Tekken zullen wel wat moves herkennen in ieder geval. Voor de rest valt het op dat hier eigenlijk nog een paar sterke bijrollen te vinden zijn. Dean Shek komt nog eens op de proppen in een redelijk leuke rol als leraar in de kung fu school maar het is vooral Siu Tien Yuen die als Beggar Su de show steelt. Ook nog een vermelding voor de erg geslaagde soundtrack trouwens. In de meeste Hongkong films rond deze periode werd regelmatig eens leentje buur gespeeld bij de Amerikanen of Britten (zo heeft The Fearless Hyena muziekstukken van The Pink Panther en gebruikt Snake & Crane Arts of Shaolin een nummer uit Monty Python's The Holy Grail) maar dit voelt getrouw gecomponeerd aan en past perfect in de lijn van de film.

Het zou verkeerd zijn om te zeggen dat ik teleurgesteld ben maar ik had toch gehoopt hier een 4* aan te kunnen geven. Chan is zoals praktisch altijd degelijk, de choreografie is mooi in beeld gebracht en de Drunken Master stijl blijft vermakelijk om te zien. Het tragere verhaal en de soms vervelende humor zorgen af en toe voor wat irritatie. Ben benieuwd naar Snake in the Eagle's Shadow die vanavond op de planning staat.

3.5*

Ik had Drunken Master II al gezien, een halve sequel uit 1994, dat ik één van de beste films van Chan vond. Deel 1 uit 1978 laat een jonge Jackie Chan zien met de stijl waar hij tot lang erna bekend mee zal worden. De combinatie van Kung-Fu en humor en vechten met props. De gevechten in deze film zijn wel sterk, Chan is dan ook in topvorm. Het is best genieten met vele geweldige scènes. Wel mis ik nog de grootse scènes die het helemaal episch maken. Gaandeweg zal Chan zelf meer aan het stuur zitten van de choreografieën, verder gaan met zijn stunts en denkelijk ook meer budget hebben om zijn films te kunnen verwezenlijken. Maar al zeker geen slechte film van de acteur en absoluut een must voor de fans.

De Tiger Fist, Crane Fist of Monkey Fist, ze zijn allemaal leuk en aardig, maar niets is cooler dan de Drunken Fist . Jackie Chan krijgt les van een dronkenlap om zich te bekwamen in die laatste vechtstijl. Drunken Master heeft erg veel gevechten, maar opvallend genoeg verveelt het nooit. Het is allemaal gelikt uitgevoerd en zit bovendien boordevol humor.

Wat kos zegt, totaal stompzinnig op heel veel vlakken, maar best vermakelijk. De settings daar tussen de bergen, Chan z'n moves en zo nu en dan een kleine lach.. prima vermaak. Vond wel dat de zogenaamde gevechten veel te lang werden uitgesponnen vaak, maar oké. Aardig om gezien te hebben.

Vreselijk kinderachtig, soms echt op het idiote af. De versie die nu op Netflix staat wisselt steeds tussen Engels gesproken en Kantonees gesproken. Dat maakt het allemaal nog ietsje absurder. Destijds een belangrijke springplank voor Chan, maar inmiddels vreselijk ingehaald door de tijd.

Zou hier toch is meer moeten van gaan ontdekken, van dit soort films, kijkt vlot weg, leuke gevechten, niet te veel onnodige zij plots. Vind dit zeker zo goed als het latere hollywood werk van Chan.

Aardige film waarin een man als vorm van straf in de leer gaat bij een strenge kung-fu meester. De choreografie van de kung-fu scenes is ronduit spectaculair te noemen. Aangezien deze vrijwel non-stop is en de film te lang duurt, heb je het echter op een gegeven moment wel gezien. Nog net 3.0 sterren vanwege de fysieke kunsten van Jackie Chan en de vermakelijke scenes tussen hem en zijn meester.

Opnieuw een leuke Jackie Chan film. Soms is de humor ietwat flauw, maar de martial arts maakt veel goed. Zoals velen vind ook ik het vervolg beter, maar er zitten dan ook zestien jaar tussen. Ik zag deze film in het (matig) Engels nagesynchroniseerd, wat wel afbreuk doet aan de genietbaarheid. Ook de 'fake' geluidjes bij de slagen zijn jammer.

Nee, niks voor mij bleek dit te zijn. De moves zijn wel prima (hoewel vooral choreografie en het voelt allemaal wat bedacht aan) maar dat twee uur? Na vijf minuten geloof ik het wel, en scènes gaat in hoog tempo door. De omgevingen zijn ook wel aardig verder. Maar verder enorm verouderd, matig geacteerd (heel theatraal) en het verhaaltje wist me ook matig te boeien. Echt genieten hiervan kon ik niet. 1,5*.

Herzien op bluray van Eureka (Masters of Cinema) met de volledig (zeldzame) Cantonese dub. Ook is er keuze uit Mandarin en classic English, plus keuze uit ondertitels bij elke dub.

Na alle financiële flops onder Lo Wei werd Jackie Chan uitgeleend aan Seasonal films voor een contract van twee films. Dit is de tweede film die hij deed onder producer Ng See-yuen. Eerder datzelfde jaar maakte vrijwel dezelfde cast en crew de film Snake in Eagle's Shadow, die in essentie hetzelfde plot volgt. Onder de regie van Yuen Woo-Ping kon hij eindelijk zijn droom en visie waarmaken: kungfu gecombineerd met humor. Snake in the Eagle’s Shadow was al een enorme hit, maar deze deed er nog een schepje bovenop. Beiden films gaven Jackie de mogelijkheid zijn eigen films te regisseren en the rest is history, hij werd in de komende jaren de grootste actieheld van Azië.

De 24 jarige Jackie Chan speelt de jonge Wong Fei-hung, die traint in de kungfu school van zijn vader Wong Kei-Ying. Hij is getalenteerd, maar ook wat rebels en heeft de neiging zichzelf in de problemen te brengen. Zo valt hij (om indruk te maken op zijn vrienden) een jonge vrouw in het dorp seksueel lastig en krijgt vervolgens ruzie met met haar verrassend bedreven kungfu-moeder. Deze blijken iets later zijn tante en nichtje te zijn. Na de zoveelste misstap is zijn vader het spuugzat en stuurt hem voor één jaar training en discipline naar zijn oom Beggar So (Yeun Siu-tien aka Simon Yuen), berucht voor zijn brute trainingsmethoden. Wanhopig om te ontsnappen aan het wrede regime, vlucht hij, maar wordt geconfronteerd met de beruchte huurmoordenaar Yen Tie Hsin aka Thunderleg (Hwang Jang-lee), die zijn naam dankt aan zijn dodelijke en onoverwinnelijke traptechniek. Vernederd, woedend en beschaamd keert de eigenzinnige Wong terug naar zijn oom, die hem zijn geheime techniek van de acht Dronken Goden gaat leren. Kort daarna wordt zijn vader doelwit van de gevreesde huurmoordenaar..

Drunken Master veranderde de spelregels door humor toe te voegen, zowel in de vorm van simpele komische scènes en grappen, als een vleugje fysieke humor in de uitmuntende vechtchoreografie. We zien veel brede shots en lange takes met een grotendeels statische camera, waardoor de gevechten perfect in beeld zijn. Chan maakt enorm veel indruk met zijn acrobatische bewegingen en de humor in de gevechten brengen een glimlach op je gezicht. Net als in Snake in the Eagle’s Shadow leert hij onder Simon Yuen (vader van regisseur Yuen Woo-ping), die zelf ook nog een indrukwekkend gevecht heeft tegen de King of Bamboo. Chan neemt het wederom op tegen de Koreaanse taekwondo grootmeester Hwang Jang-lee, bekend om zijn hoge trappen, wat een spectaculaire finale oplevert. Ook Linda Lin Ying maakt grote indruk in haar kleine rol als tante van Wong Fei-Hung, de vechtscène die ze met Jackie deelt is werkelijk verbluffend met haar flexibiliteit en beenbeheersing. Verder kleine bijrol van de hilarische Dean Shek, die hier als klassenoudste en vervangend leraar te zien is.