Frightmare (1974)

Nog een sombere gruwelthriller van Pete Walker. De regisseur kent beslist de klappen van de zweep als het opbouwen van een groeiende angstsfeer betreft. De vertolkingen zijn zeer goed. Een aanbevolen Britse horrorprent. Best aan te schaffen in de box set van Pete Walker (Anchor Bay uit de UK) , die voor een zacht prijsje te koop is bij bvb www.play.com

Dan heb je ook nog HOUSE OF THE MORTAL SIN, THE COMEBACK, HOUSE OF WHIPCORD en DIE SCREAMING MARIANNE er bovenop.

Buiten de schaduw.

Wat Frightmare vooral goed doet, is op spannende wijze de kijker betrekken bij het vreemde verhaal. De acteerprestaties en gore laten soms te wensen over, maar desondanks werkt wat betreft het laatste de suggestie uitstekend. De griezelfilm kent een nare sfeer en de ‘bad guys & girls’ zijn voldoende slecht. Een obscuur en vergeten werkje dat een plekje buiten de schaduw verdient.

Goed.

Obscure Britse film over een gezin met kannibalistische trekjes. Frightmare werd in hetzelfde jaar uitgebracht als The Texas Chainsaw Massacre. Hoewel beide films thematisch erg verwant zijn, verschillen ze qua uitvoering als dag en nacht. Waar TCM broeierig en zweterig is, oogt Frightmare stilistisch donker en kil. Het script doet zuivere exploitation vermoeden – op zich niet verwonderlijk als je daar de filmposter nog eens bij denkt - maar daarmee doe je Pete Walker als filmmaker mijns inziens tekort. Frightmare is slim opgebouwd, thematisch gedurfd, niet gespeend van maatschappijkritiek en kent bovendien een overtuigende rolbezetting, met als uitschieter Sheila Keith. De scène waarin ze met een manische grijns één van haar slachtoffers met een boormachine bewerkt is op zijn zachtst gezegd verontrustend. Het zal je oma maar zijn… Net zoals de rest van de film is het slot trouwens ontzettend deprimerend.

Ook de moeite waard zijn House of Mortal Sin en House of Whipcord.

Halloween Screenings #1

Rated X by the British Film Board. De Britten hadden niet veel nodig om zwaar te censureren, want tegenwoordig zou men aan deze grindhouse film gewoon een 12+ keuring geven. De moorden gebeuren voornamelijk offscreen. Frightmare voelt aan als een Italiaanse giallo zonder echt een giallo te zijn. Daarvoor voldoet Frightmare onvoldoende aan de eigenschappen daarvan. In tegenstelling tot (goedkope) Amerikaanse horrors, die de eerste de beste amateurs in een rol steken, is er hier sprake van opgeleide theater-acteurs en dat loont, want het acteerwerk vond ik meer dan behoorlijk van zowat iedereen. Vooral de performance van Sheila Keith als de bloeddorstige oma is creepy. Voor een avondje griezelen is dit niet meer dan een opwarmertje. Op naar level 2.

Bizar, donker getint verhaal over een koppel psychopaten die vrij komen, maar eigenlijk na al die tijd nog niet genezen zijn. Vooral de vrouw (prima gespeeld door Sheila Keith) is diegene die de leiding heeft en alle moorden doet. Haar man is eigenlijk gewoon een volger die alles doet voor zijn vrouw. Samen hebben ze een dochter Debbie (Kim Butcher) en een stiefdochter Merle (Fiona Curzon). Sheila Keith als vrouwelijke psychopaat gaat lekker tekeer in haar rol en bij sommige kills. Leo Genn heeft ook een klein rolletje. Het verhaal heeft een goede opbouw en ook een paar verrassende twisten. Het slot is misschien niet zo bevredigend, maar wel zonder meer verrassend. 7/10