Ikinai (1998)

Nee, het gaat toch verder. Shimizu is assistent regisseur geweest bij Kitano's films.

Die invloed is inderdaad goed merkbaar. Nogal wat stijlkenmerken die terug te brengen zijn naar de stijl van Kitano. Droge humor, droopy Japanners die werkelijk de meeste idiote dingen doen (olifant!), scherpe editing en statische shots.

Jammer dat Shimizu wel op elk vlak onderdoet voor Kitano. Visueel een stuk minder interessant, editing is ook zeker niet altijd geslaagd. Zitten wel een paar mooie scenes tussen, maar het voelt toch duidelijk minder aan. Ook de soundtrack is jammerlijk slecht, zeker de begin en eindtune.

Humor zit wel goed, leuk idee ook dat best aardig uitgewerkt wordt. Vooral de heren die doodleuk in hun routine blijven hangen (ik ben gestopt met roken) terwijl ze hun dood tegemoet rijden is geinig.

Aardig filmpje, zit wel een kleine dip halverwege, maar het vermaakt best en is bij momenten zeer geinig. Maar wie nog wat Kitano's op overschot heeft kan die beter gaan kijken, want Shimizu komt niet echt in de buurt van z'n mentor.

3.5*

Ik hou wel van dergelijke intrigerende plots. Best wel eentje om bij stil te staan waarbij een bus passagiers een collectieve zelfmoord inplant. Ook de insteek is bijzonder met die humoristische kant die er aan wordt gekoppeld. Sowieso een interessante film die wat aandoet als een roadmovie. Enkele personages worden uitgelicht en ondanks het rustige tempo blijft de film onderhoudend.

Fijn met dat gecreëerde dilemma van het aantal passagiers die berustten in hun lot, maar tegelijk met een probleem zitten wanneer een nietsvermoedende levenslustige jonge vrouw de bus opstapt.

De tracht wellicht in te spelen op het maatschappelijke probleem van zelfmoord binnen de Japanse samenleving. Na de economische (Aziatische) crisis van 1997 stegen de zelfmoorden in Japan aanzienlijk. Boeiend alvast om dat mee te nemen als ik de film bekeek.