Killing Me Softly (2002)

Aanvankelijk een redelijk opgebouwd verhaal, maar naarmate de film vordert laat de plot teveel steekjes vallen.

Het begint als een passievol liefdesverhaal (veel seks). Deze introductie van twee geliefden duurt vrij lang. Daarna wordt het spannender, maar de film bedient zich van teveel standaard thrillerelementen, zodat het nergens echt spannend wordt. Ik had het idee dat de makers mikten op een soort Basic Instinct. Aan die film kan het absoluut niet tippen.

Ik zag de film met mijn broer die het boek gelezen heeft. Driekwart van het boek is in de film weggelaten, en het laatste gedeelte van de film is zelfs totaal anders dan het einde van het boek.

Ik vond het einde van de film maar wat afgerafeld, en ook een behoorlijke anti-climax. Een scriptschrijver is flink aan het sleutelen geweest aan het dikke boek van Nicci French. Wat overgebleven is, is een standaard thriller.

Heather Graham speelt overigens heel behoorlijk. Ik heb niet veel films met haar gezien, maar hier laat ze zien dat ze ook een vrij serieuze rol aan kan.

ALs ik hoor van m'n broer wat ze allemaal wel niet veranderd hebben, vind ik dit belachelijk. Bedenk dan zelf een verhaal.

2,5* dacht ik eerst aan, maar vanwege de anti-climax nog eens 0,5 ster aftrek. 2 sterren dus.

Nicci French schrijft (of liever schrijven) de ideale vakantielectuur. Spannende pageturners met redelijk intelligente plots. Geen boeken die zoveel indruk maken dat ze je de rest van je leven bijblijven, maar ideaal voor in de vakantie.

Ook van dit boek was een fraaie film te maken. Maar deze film faalt daarin echt volledig. Eerste manco is de casting van Heather Graham en Joseph Fiennes in de hoofdrollen. Chemie ontbrak compleet tussen deze twee flutacteurs. En dat in een film die over de ultieme passionele verliefdheid gaat. De muziek is cliché Hollywoodmateriaal en veel te dominant aanwezig. Het script legde nadruk op de sexscenes, maar de gemmiddelde erotische RTL5 film bevat meer passie. Het script is totaal uit evenwicht en maakt onlogisch wat perfect logsich had kunnen zijn.

Doodjammer dat van een sterke thriller zo'n buitengewoon slappe film is gemaakt.

1.0*

wackyboy: In het boek is het personage van Graham niet onnozel.

Na een nogal langzaam opbouwend begin, een behoorlijk pittig en interessant middenstuk, komt de film uiteindelijk tot een behoorlijk afgeraffeld einde. Het leek wel alsof de film niet langer dan pak 'm beet een dikke anderhalf uur mocht duren. In plaats van het langzame einde, had men dan misschien beter meer tijd in het einde moeten steken, want na een boeiend en spannende kern van het verhaal, blijft nu maar weinig van dat gevoel over. Erg jammer!

Ik had gisteravond geen zin in deze film, zeker niet nadat ik het gemiddelde zag. In de titels zag ik echter dat Ulrich Thomsen ook meespeelde en speciaal daarvoor bleef ik zitten. 'k Ben dol op die gast! Begint m'n favoriete acteur te worden! Zijn rol is echter zeer klein. Maar goed ook, zijn aandeel heeft zo'n enorm gebrek aan noemenswaardigheid dat ie deze film gemakkelijk van z'n CV kan houden.

Ik weet niet of mensen de film Gone weleens hebben gezien? Daarvan kon je gewoon direct 't verloop/de afloop voorspellen en dan nog zijn er mensen die dit erkennen maar de film alsnog goed vinden. Serieus, dat snap ik niet!

Maar goed, de synopsis van die film laat je al meteen weten hoe de film zal eindigen en in grote lijnen wat er met de hoofdkarakters zal gebeuren. Dat is in deze film wel anders; er zit zowaar een twist in! Toch wordt deze niet op een manier gebracht dat de film kan boeien.

Het begin van de film stond me al tegen. Heel erg over the top. De naïviteit die van het scherm droop en de koele blikken van Adam deden mij zeer diep zuchten. Toch bleken die koele blikken ons nu juist op het verkeerde spoor te brengen! Maar dat doet de film dus weinig goeds. De film kabbelt namelijk door op een erg bekend scenario en wordt geleid door een protagoniste met het zogeheten dumbass-in-distress-syndrom. Alice wordt namelijk achterdochtig en merkt dat ze hem nauwelijks kent. Daarvoor is een oplossing. Die heet COMMUNICATIE!!! PRAAT dan met die gast, Trut! Maar nee, ze heeft het veel te druk met wilde seks hebben met en verdrinken in het mysterieuze aura van Adam.

OK, ze verliet dus haar geliefde Jake voor Adam. Goed. Daarmee scoort ze al minpunten bij de kijker. Maar dat ze zo blond is dat ze zelf het gevoel heeft dat ze nergens anders goed voor/in is dan exotische seks en zichzelf bovendien niet in staat acht tot het voeren van een normaal gesprek wekt al helemáál irritaties op! 'Ik weet niks over zijn verleden!' Nou, met al die kinky spelletjes van hem weet je in ieder geval waarin hij zichzelf in het verleden heeft getraind. Is haar onwetendheid over zijn persoontje geen teken van desinteresse en speelt dit haar slechts parten wanneer ze het gevoel krijgt in gevaar te zijn? Nou, in dat geval verdient dit personage een marteldood in mijn ogen! Ik had ergens al teruggelezen dat Alice in het boek helemaal niet zo onnozel is en dat hoop ik maar, want het is tijden terug dat een protagonist zoveel irritatie bij me opwekte.

Zo'n 75 minuten lang hoop je dat de film een conclusie krijgt. Niet omdat je de clou zo graag wil weten, maar omdat je wil dat ie afgelopen is. Maar omdat je toch al aan het kijken bent, probeer je de film maar te volgen. Dat lukt die eerste vijf kwartier ook erg goed, maar de ontknoping komt zo razendsnel, dat je denkt dat je iets gemist hebt! Ik in ieder geval wel. Er worden zoveel wilde conclusies getrokken dat ik eigenlijk de neiging kreeg om heel de film terug te spoelen: de vermoedens van Alice over de motieven van de moorden, de manier waarop Debbie zoiets heeft van:'Oh ja, zou nog wel 's kunnen kloppen ook, nou je het zegt!' En dan de manier waarop details worden ingevuld en wilde vermoedens zoals de precieze begraafplaats van Adele juist blijken te zijn, waar halen ze dat allemaal vandaan?! Moet je daarvoor het boek misschien hebben gelezen? En dan nog de haastige, maar totaal niet boeiende wijze waarop uit de doeken wordt gedaan dat Debbie de eigenlijke killer is. Oh, for crying out loud! Niet dat ik het al direct had vermoed, maar wel dat er sprake was van betrokkenheid, dat zag je al aan de manier waarop ze met Alice bevriend probeerde te raken, dat mens was niet te vertrouwen. En in plaats dat de film meteen afgelopen is, krijgen we eerst nog een totaal oninteressante epiloog, waarin we leren dat Alice helaas niet aan een verschrikkelijke ziekte is overleden. Jammer! Dat zou de film nog enigszins de moeite waard maken!

Heel Killing Me Softly was een poging om zoveel mogelijk kinky seks scènes in een film te krijgen en die scènes waren blijkbaar zo duur dat de rest van 't geheel aan kwaliteit moest inboeten. Die scènes waren op zichzelf al zo overdreven, ik irriteerde me er mateloos aan. Ze vertraagden de film alleen maar. En die was op zichzelf al absoluut niet boeiend!

Waren er ook positieve punten? Jazeker. Ulrich Thomsen. Ook al had zijn personage zo weinig invloed dat die ook weggelaten had kunnen worden.

Wat een baggerproductie is dit! Enorme afrader!

Leuke recensie, ben het over het algemeen wel met je eens, de acties van Alice over de hele film zijn verre van logisch.
Ze komt ook over als een domme koe, dat kan toch niet de bedoeling zijn geweest?

Ik bedoel:

"Hoi, ik heet Alice, ik stap met een wildvreemde in de taxi om vervolgens een potje te sexen. Vervolgens verlaat ik mijn geliefde voor iemand die ik totaal niet ken. Ik vind het totaal niet nodig om meer over zijn verleden te weten te komen. Communiceren doe ik niet aan want ik doe alleen aan potje seks met hem."

Dat ze aan het einde van de film het aan het totaal verkeerde eind heeft is natuurlijk ook meer dan logisch, na al haar achterlijk onlogische handelingen.
Niet dat Joseph Fiennes wel goed speelt in deze film, want hij komt ook gewoon over als een houten klaas, vind je het gek dat jou vriendin jou van de gekste dingen verdenkt.
Communicate hebben ze beiden blijkbaar nog nooit van gehoord.

Slechte pogisch tot een erotische thriller, dankzij alle domme en onlogische handelingen in de film.
Enkel de erotische scenes waren het bekijken waard, maar da's logisch als man zijnde.

1*

French.

En de goedkope boekverfilmingen. Ben geen echte lezer, maar kan me voorstellen dat het boek mij meer plezier had gebracht dan deze goedkoop ogende TV-productie.

Nu is er niets mis met de euro-bakken bij de Blokker's en Aldi's, maar veel te vaak is dit een onheilspellend teken aan de wand.

Zo ontbreekt het hier aan echte spanning en geloofwaardigheid. Ook het plot is zanderig. Hetgeen minder erg zou zijn ware het niet dat de acteerprestaties ook niet echt overhouden. Erotisch? Hmmm, i.i.g. niet geil.

Chen mocht voor straf weer terug naar China. En Fiennes? Die had misschien wel mee gewild. Was er misschien iets van zijn carriere terecht gekomen.

Zeer matig thrillertje.

Eigenlijk alleen gekeken vanwege Heather Graham. Daar heb ik wel een beetje een zwak voor en ze gaat in deze film ook nog eens regelmatig uit de kleren dus dat is zeer mooi meegenomen. Het verhaal vond ik niet niet echt boeiend en ook niet spannend. Het einde was enigszins aardig maar ik was blij toen de film was afgelopen. Matige film die alleen door Heather Graham het kijken waard is.

De cast en het verhaaltje ziet er op papier erg goed uit maar in de praktijk valt dat nogal tegen. Zowel Graham als Fiennes zijn in mijn beleving meer geschikt voor komische rollen en daardoor kwam veel nogal geforceerd over. Fiennes maakt zich regelmatig schuldig aan overacteren en Graham is aandoenlijk en leuk om te zien maar is niet overtuigend.

Een van mijn favoriete actrices Natascha McElhone doet het zeker niet onaardig maar krijgt veel te weinig ruimte om hier iets goeds van te maken.

Verder was het scenario ontzettend voorspelbaar en was de spanning ver te zoeken. Pakweg het eerste half uur was redelijk aangenaam maar daarna zakt de film weg tot een bedenkelijk niveau.

Matig.

'k had deze liggen en nu toch maar eens geprobeerd. 'k wist niet echt wat te verwachten, maar vond het geen slechte film. De cast deed het prima en kwam wel overtuigend over.

Verder was het verhaal wel mysterieus genoeg om tot het einde te boeien.

Tja, prima kijkvoer, 'k heb het me alvast niet beklaagd.

“Sometimes I feel like I don't know you.”

Matig. Killing Me Softly wil graag seks en sensualiteit uitstralen, maar het resultaat is een wat suffe romance tussen Fiennes en Graham. Vooral Fiennes is matig bezig. Graham is wel aardig, maar krijgt te weinig ruimte om iets van haar personage te maken. In het tweede gedeelte wordt het meer een thriller, en de spanning wordt opgevoerd. Zonder succes, want de personages zijn vooral vervelend en je hebt nergens het idee dat Graham ook maar één moment gevaar loopt. De twist op het laatst zie je van ver aankomen. Gelukkig wordt het allemaal nog wel redelijk geloofwaardig gebracht, en echt uit de bocht vliegen doet deze kleurloze thriller niet.