Shilje Sanghwang (2000)

Experimentele low-budget film, geschoten in een halve middag (3 uur en 20 minuten) zonder re-takes met zo'n 20 camera's op diverse locaties in Seoul.

Hmmm, speciaal filmpje. Goed concept, al liet de uitwerking wel wat te wensen over. Met dank aan het berichtje van JayLunar, dat alles wat in perspectief plaatst .

De eerste 30 minuten zijn het lastigst om door te komen, van dan af loopt alles wat beter. Vond de film eigenlijk hoe langer hoe beter worden. Visueel is dit totale non-cinema, maar conceptueel is dit wel sterk (hoewel het toch een beetje van een studentenproject weg heeft).

Toen de film eindigde zat it tussen de 3* en 3.5*, gezien de omstandigheden waarin deze gemaakt ik ben ik wat guller, en geef ik 3.5*. Vreemd drama, maar wel een goeie indicatie van Ki-duk Kim's talent. Leuk als je eens wat anders wil.

De film begint sterk met een ontmoeting die zo in een film van David Lynch zou passen, maar daarna zakt de film in elkaar. De serie moorden die volgt wekken geen enkele emotie op en kon me dus ook niet helemaal boeien. Ook ziet de film er, anders dan de rest van het werk van Ki-Duk Kim wat ik gezien heb, lelijk uit, waarvoor het lage budget een verklaring, maar geen excuus is. **

vreemd einde meer kan ik er niet over zeggen.

Bijzonder filmpje. Allemaal niet echt hoogstaand maar het geeft een goed beeld van het talent van Ki-Duk. Jay Lunar gaf al aan in wat voor korte tijd dit filmpje is gemaakt en zoals Onderhond aanhaalde; lijkt het allemaal erg op een studentenfilmpje maar toch leuk om te zien. 3*

Ook dit is weer een erg goede Ki-duk, uit zijn eerdere jaren weliswaar maar toch nog een erg goed gemaakte film...grappig is dat sommige gegevens uit de film uit Ki-duk's echte leven blijken te komen. Zo was hij zelf ook twee jaar lang straattekenaar en werd hij gepest in het leger... Ki-duk blijft mijn favoriete regisseur en deze film, al is het wat lager als zijn andere films...krijgt van mij een dikke verdiende 4*

Wild Animals en Hae Anseon moet je dan ook maar een keertje zien, zitten ongeveer dezelfde themas in.

Dankje voor de tip

Ki-Duks experiment levert hier vooral een nogal onevenwichtige film op. Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat de film beter had kunnen zijn als het een conventioneler project was geweest. En dat ligt niet alleen aan de visuele kant. Soms werken scenes totaal niet (in het theater in het begin bijvoorbeeld, wel erg, eehm.... theatraal), maar ook af en toe een prachtige scene, met name die in de comic-winkel waarin de hele film ineens relief krijgt. Ik vind de film opmerkelijk pessimistisch van toon, in de meeste van de zijn andere films (voor zover ik ze gezien heb) zit beduidend meer hoop. Vooral de laatste moord waarin de hoofdpersoon lijkt te veranderen in het soort persoon waar hij nou net wraak op neemt.

Interessant, maar een mindere film van Kim Ki-Duk.

3.0*

Apart dat deze film zelfs nog na Seom gemaakt is. Het lijkt namelijk meer alsof Ki-Duk hier nog een beetje aan het experimenteren is en niet al een meesterwerk heeft afgeleverd. Dacht daarom tijdens het kijken ook dat het één van zijn allereerste films was, een soort afstudeerproject. De geschoten in een halve middag opmerking verklaart echter al een hoop.

Op zich is het wel aardig gedaan. Het is wel wat onevenwichtig en het deed me allemaal niet zoveel, maar de scène in het theater was wel een sterke, zo niet de sterkste. De film is inderdaad wel vrij lelijk, maar het meest storende vond ik eigenlijk dat meisje met die camera telkens in beeld.

Nu alleen Crocodile en Wild Animals nog.

2.5*

Ik kan me eigenlijk alleen maar aansluiten bij de vorige reacties. Visueel nogal pover, veel beelden die oververzadigd zijn, al past dat wel goed in het concept (het kostte me even de tijd om erachter te komen dat de oververzadigde beelden door de vrouw met de handheld camera werden geschoten, silly me ) wat ik overigens wel erg sterk vond. Lees nu pas achteraf dat het filmpje ook in zeer korte tijd is geschoten zonder re-takes. Dat verklaart toch de matige visuele kwaliteit. Vond overigens die theaterscène ook de sterkste, ook visueel gezien, want de belichting vond ik erg mooi.

Verder wel vermakelijk. Daarom en vanwege het interessante concept toch een voldoende. 3*.