The Flintstones (1994)

ik vind het toch wel een gewedige versie van de tekenfilmserie.

Veel genoten moet ik toch zeggen.

beter dan las vegas

3.5***

Ik kon de dvd met deel 1 en 2 erop voor slechts 2,50,- totaal niet laten liggen, ondanks de minder positieve verhalen over deze film. Ik deel die mening maar half. Het verhaal is echt naatje, is waardeloos. Wie dat verzonnen heeft....zoiets zou in de tekenfilm nooit gebeuren.

Maar verder was de film best amusant. Men heeft erg hun best gedaan om alle grapjes en details uit de tekenfilmserie terug te brengen in de film en dat is aardig goed gelukt. Stenen documenten, dieren die een douche of afvalbak zijn, de nagespeelde intro en afsluiting van de originele tekenfilms, de kreten, het op de tenen lopen als Fred bowlt...erg leuk gedaan. Dat soort details vond ik leuk om te zien. Ook de casting was best aardig. John Goodman was een leuke Fred en ook de rest is prima gecast. Alleen Betty niet...in de serie was ze slank en leuk, in de film was die dikzak Rosie O'Donell haar vertolkster. Hele foute miscasting om die pudding Betty te laten zijn. Dino was overigens wel leuk gemaakt. Maar een aantal special effects waren ook weer waardeloos zoals de sprekende vogel.

Maar alles bij elkaar een aardige film om eens te zien. Niks meer en niks minder.

3*

Tsja, de kostuums en decors zijn hardstikke leuk maar The Flinstones blijven toch echt iets wat beter werkt in tekenfilm-vorm. Sowieso heb ik vaak moeite met filmvarianten van series omdat we dan met een totaal andere spanningsboog en vertelvorm te maken hebben dan wat we gewend zijn en wat de schermpersonages aankunnen. Is bij deze film ook het geval. Desalniettemin prima weg te kijken.

Vond het vroeger altijd wel een gezellig/leuke film. Vooral de decors en sets zien er erg mooi uit. Het heeft zeker iets weg van de tekenserie. Ook de casting is goed. John Goodman is een prima acteur voor de rol als Fred Flintstone. Gewoon een leuke komedie. 3,5.

Onterecht neergesabeld als een hele slechte film. John Goodman en Rick Moranis zijn leuk als Fred en Barney. Alleen Rosie 'O Donnel is afschuwelijk slecht gecast als Betty. De film heeft goed begrepen waar de lol van de show hem in zat: de pratende huishoudelijke apparaten. Verwacht natuurlijk geen groots plot, maar het is voldoende om een enkele geestigheid aan op te kunnen hangen.

Heel erg leuke film die de tekenfilms goed benaderd.

De film zit vol leuke woordgrapjes die op het stenen tijdperk slaan, en hun manier van dagelijks leven met al die primitievere versies van hoe wij ze kennen is hilarisch: de voetmobiel, kranten op stenen tabletten, een mamoet als douche prachtig!

De personages waren ook erg goed gecast vond ik, ze hebben allemaal de maniertjes van hun cartoon evenbeeld. Liz Taylor als bekakte schoonmoeder was ook top.

Leuk waren ook de de cameo's van de bedenkers Hanna en Barbera en het dans event waarbij de B 52's (voor de gelegenheid BC 52's ) optreden.

Een uitstekende familiefilm waar goed bij gelachen kan worden!

4,5 sterren

Onderschatte familiefilm met Goodman, O'Donell en natuurlijk MacLachlan (die we normaal alleen gewend zijn in serieuze avant-garde cinema). Men moet natuurlijk niet te veel verwachten van de film, maar er zit genoeg in om de Flinstones een aardig vermakelijke verfilming te noemen van de strip en animatie. Een groot minpunt, waarschijnlijk voor velen een klein detail, was voor mij de manier hoe deze film omging met het premitiveren van moderne apparaten. De makers begrijpen niet dat de oer-versies van uitvindingen in de oude animatie altijd verklaarbaar waren (een krokodil als grasmaaier, een vogel die de noten van een plaat leest en zingt waardoor hij de rol aanneemt van platenspeler). De makers van de jaren '90 verfilming sloegen echter vaak gigantisch te plank mis. Zo komt men in de film stenen televisies tegen, die door onverklaarbare redenen zomaar uitzendingen kunnen weergeven. Niet voor iedereen een irritatie, maar voor absoluut een zeer groot minpunt dat de waardering naar beneden haalt. Gelukkig was er geen sprake van miscastingen, zaten er flauwe maar typische Flinstonesgrappen in en werd ook de jaren '50 sfeer goed naar voren gebracht. Maar toch, het waren die kleine dingen die het geheel minder goed maakte. Hoger dan 'n 3 geef ik sowieso (bijna) nooit aan een familiefilm, maar ook die waardering kan ik The Flinstones niet geven. Ach, het idee was leuk en het resultaat had eerlijk waar geslaagd kunnen zijn. Maar helaas was dat niet het geval. Laten we hopen dat spoedig een nieuwe regisseur zich aan het concept waagt die meer gevoel voor kindersentiment in zijn mars heeft.

*2,5

Live-action filmversies van animatieseries spreken me op een of andere manier niet zo aan. Het is niet zo eenvoudig om mensen van vlees en bloed personages uit de animatiewereld te laten vertolken en dit overtuigend over te brengen. Ook is het natuurlijk moeilijk dat zo´n film zo´n succesvolle en langlopende serie overtreft, of ook maar iets nieuws te bieden heeft, laat staan dat het de emotie die het toendertijd bij de kijkers opwekte weet te evenaren.

Teveel risico´s om tegen te vallen dus, en deze film vormt dan ook geen uitzondering daarin wat mij betreft. Doorsnee filmpje, misschien leuk voor de jongste kijkers, maar niets bijzonders als je die serie wel gezien hebt.

Eigenlijk was de cheesy uitvoering van de "Flintstones" (was destijds ook een hit) tune door de B-52's (met de sensuele roodharige zangeres Kate Pierson) nog het leukst aan deze film, inclusief hun optreden tijdens de film.

Visueel (fraaie decors en aankleding) zag het er best allemaal fraai uit, maar de uitvoering en het verhaal slaan nergens op en de humor is meestal zeer flauw en kinderachtig. Kijk je naar de cast met o.a. John Goodman, Rosie O'Donnell, Halle Berry (zag er wel verdomde fraai uit) en oldtimer Elizabeth Taylor in een kleine rol dan mag je wel wat beters verwachten dan deze flauwe bedoeling. Gelukkig duurt de film niet al te lang waardoor hij wel nog redelijk te behappen valt.

Deze film was in 1994 zeer populair (draaide in de zomer, wat ook het beste periode is om deze film te bekijken), maar ik was blij dat ik hem destijds niet in de bioscoop gezien heb.

We'll make new friends, there's 4,000 other people in this world!

Eigenlijk is het onvoorstelbaar wat voor herinneringen ik te danken heb aan Hanna-Barbera. Met cartoons van De Smurfen, Tom & Jerry en The Flintstones hebben ze een groot deel van mijn jeugd bepaald en ik was eigenlijk wel benieuwd wat ze gingen kunnen doen met een live-action film. Ik vond het in ieder geval al een goed idee dat ze betrokken waren bij de productie van deze film, maar de gemiddelde score die de film kreeg beloofde niet veel goeds.

Ik heb hem zelf blijkbaar ergens in 2007 ook een score van 2.5* gegeven, maar kon me eerlijk gezegd niet meer herinneren dat ik dit ooit heb gezien. Ik sta in ieder geval niet meer achter die score, want ik heb me met deze Flintstones danig geamuseerd. Niet moeilijk ook als je bekijkt hoe dit een goede combinatie is van allerlei factoren (Jim Henson's Creature Shop, een script van onder andere Steven E. de Souza en een bijrol van Elizabeth Taylor) die me nauw aan het hart liggen. Sowieso een film die erg veel knipogen heeft van de originele serie en dat gevoel perfect weet te benaderen. Zo'n scène met Fred die aan het bowlen is.. Het blijft toch fijn om hem op zijn tenen te zien trippelen. Het plot rond Fred die naast zijn (spreekwoordelijke) schoenen begint te lopen is wat minder, maar kan er op zich nog mee door. Natuurlijk niet makkelijk om een serie die in het verleden altijd heeft gewerkt in afleveringen van een klein halfuurtje te vertalen naar een volledige verhaallijn van een dik anderhalf uur.

Al is er daardoor wel ruimte om een aantal leuke acteurs in de film te brengen. Kyle MacLachlan blijft een persoonlijke favoriet, maar ook Halle Berry speelt misschien wel één van haar leukste rollen. Niet dat ze hier echt veel om handen heeft (en ook niet veel kleren) maar dit gaat haar toch heel wat beter af dan bijvoorbeeld dat Catwoman fiasco. Over de casting van de Flintstones en de Rubbles zelf ook geen verkeerd woord, met uitzondering van Rosie O'Donnell. Naar het schijnt heeft ze op auditie de lach van Betty perfect weten te benaderen, maar toch een serieuze miscast naar mijn gevoel. Toffe rol ook nog van Elizabeth Taylor. Zou La Taylor ooit in de jaren '60 - toen ze met films als Cleopatra en Who's Afraid of Virginia Woolf furore maakte - ooit nog gedacht zou hebben dat ze haar laatste bioscoopfilm zou maken in een live-action film van een tekenfilmserie die toen op de buis was? Ik betwijfel het, maar het is nog wel een waardig afscheid.

Al heeft ze hierna ook nog wel wat voor televisie gemaakt, maar dat terzijde. Toffe cameo's ook nog met onder andere de B-52's (hier herdoopt naar de B.C. 52's) en de heren Hanna/Barbera zelve. De sequel, ook van de hand van Brian Levant maar met een geheel nieuwe cast, heb ik ook ooit eens gezien maar die was heel wat minder dacht ik.

3.5*

Niet heel erg hoge verwachtingen, maar toch best leuk. De review hierboven van Metalfist vat eigenlijk alles wel redelijk samen wat ik er ook van vind. John Goodman is inderdaad de perfecte Fred. Perkins is een erg mooie Wilma, en Elizabeth Taylor was ook voor mij een erg leuke verrassing en MacLachlan was ook mijn favoriet. Heerlijk foute rol. En ja, Betty was ondanks de lach een miscast, maar dat kan de lol niet bederven.

Want de film neemt zichzelf niet echt serieus, de acteurs hebben er duidelijk veel zin in, en het draait net als in de tekenfilmserie om de anachronismen waarbij creatief gebruik van dieren de stenentijd bewoner dezelfde luxe verschaft als wij. Mooi zijn de eerbewijzen aan die tekenfilmserie zoals het geluid van Freds tenen tijdens het bowlen.

Natuurlijk zijn er de mindere puntjes, zoals de vriendschap tussen Fred en Barney die in duigen lijkt te vallen. Erg voorspelbaar en het voelt ook behoorlijk clichématig aan. Maar ook de CG die duidelijk verouderd is. Maar goed, tekenfilms zien er vaak ook niet waarheidsgetrouw uit, zeker niet de serie waarop de film gebaseerd is, en uiteindelijk overheerst het gevoel plezier dat de film uitstraalt. 3*.

Ik geef hem tikje meer dan ik eerst zou scoren omdat het eigenlijk exact is wat het hoort te zijn...een live action tekenfilm. In dat opzicht kan ik het simpele verhaaltje vergeven. Het blijft ook leuk om zien hoe er moeite gedaan is om de sets aan te kleden, dit zou tegenwoordig stukken minder authentiek gedaan worden. Verder heb je uiteraard ook de goeie casting die voor een verrassend amusant dingetje zorgt.

Groots opgezette verfilming van de bekende tekenfilmserie van de gelijknamige Amerikaanse animatieserie die liep van 1960 tot en met 1966 en tegenwoordig ingeburgerd is in de Amerikaanse cultuur. Plannen voor een live-action verfilming van deze populaire serie waren reeds in de jaren 80 ontstaan, maar kwamen uiteindelijk niet van de grond. Begin jaren 90 werden de filmrechten gekocht door Amblin Entertainment en werd Brian Levant (een groot fan van de originele animatieserie) ingehuurd als regisseur.

Het schrijven van een script bleek nogal problematisch en maar liefst 35 schrijvers waren betrokken bij het uiteindelijke resultaat. En laat nou het script het grootste zwaktepunt van deze film zijn, want het verhaal springt van de hak op de tak, zit boordevol plotgaten en onlogica en is bovendien nergens echt leuk. De humor moet komen van de cast en die stelt gelukkig niet teleur. John Goodman en Rick Moranis zijn perfect gecast als Fred Flintstone en Barney Rubble. Ook Elizabeth Perkins is prima als Wilma Flintstone. Rosie O’Donnell lijkt qua uiterlijk niet bijzonder veel op haar tekenfilmfiguur, maar is verder prima gecast. In de bijrollen valt met name de mooie Halle Berry op, die hiermee definitief doorbrak voor een groot publiek.

Visueel gezien is de film een juweeltje en de animatieserie van vroeger is prachtig omgetoverd in een heuse wereld. Het is dan ook jammer dat de film zo’n belabberd plot heeft en met nauwelijks moderne grappen op de proppen weet te komen. Daar stond de oude serie toch een beetje om bekend, om het Amerikaanse leven van de jaren ’60 te vertalen naar de prehistorie. Deze film had best een paar leuke grappen over de jaren 90 kunnen verzinnen, maar hier wordt nauwelijks iets mee gedaan.

The Flintstones werd dan ook niet bijzonder lovend ontvangen door de pers. Het publiek kwam echter wel in drommen toegestroomd, waardoor de film wereldwijd maar liefst 342 miljoen dollar in het laatje bracht. Hiermee was ze de 4e meest succesvolle film van 1994. Ondanks het succes kwam er geen vervolg. Wel verscheen er in 2000 een prequel, waarin geen van de originele castleden te zien was.

Lollig.

Ik erken dat mijn eigen review nogal tegen de richting ingaat, maar films als The Flintstones zijn wel een beetje de dingetjes die ik in mijn kindertijd heb gemist. Klaarblijkelijk door het grootste deel van het publiek de grond in gestampt, ik zie er echter juist een hele creatieve en lompe film in.

Goodman faalt zelden een rol, hij kan alleen in saaie rollen spelen. Deze film benut weer eens zijn komische kwaliteiten. Aangesterkt met andere leden zoals Moranis is het geen probleem om daar ook wat meer uit te persen. Echt zeer geslaagd zijn de grapjes niet, maar gecombineerd met de lekker creatief opgebouwde omgeving is dat zelden een probleem.

Ik was persoonlijk vooral onder de indruk van de omgevingen. Erg creatief opgebouwde settings en vaak voorzien van wat extra's. Door de sullige toon evenals de nooit serieuze bezigheden blijft de film zich focussen op vermaak met een lach. Die lach komt er wat te weinig, maar qua vermaak slaat het behoorlijk aan. Die dinosaurussen waren duidelijk de dingetjes die ik in mijn jeugd nodig had, maar nooit heb gekregen. Ik heb best genoten.

Geen idee vanwaar de lage waardering voor deze film, en dan lijkt hij recenter nog aan populariteit te hebben gewonnen. Zelf vond ik het zeer geinig welke kleine grapjes er overal te zien vallen, vergelijkbaar zoals bij de Naked Gun films en andere spoofs/parodieën. En grappen als deze:
Fred: "the made a fool out of me"
Dictabird: "yeah, look what they had to work with"
En wat later:
Dictabird: "I should have signed with Disney"
Toch beter geslaagde grapjes dan de doorsnee flauwe prul in vele komedies.

Maar vooral... wat belichaamt deze film zeer mooi de tekenfilmreeks, en met alles bij mekaar een nog goed in mekaar zittend verhaal, met uiteraard de moreel geliefkoosde afloop. Goeie casting ook wel, op de rol van Betty na dan.

En de clou helemaal aan het eind... Je moet het toch maar yaba-daba-doen.