Flodder in Amerika! (1992)

Ietwat teleurstellend vervolg. Best aardig hier en daar, maar zeker niet zo leuk als de eerste film. Af en toe nog best vermakelijk, maar echt hilarisch werd het jammer genoeg nergens. Hoewel, dat Engels van Sjakie is toch wel érg grappig.

Het absolute dieptepunt in de Nederlandse filmgeschiedenis, dit hersenloze vervolg op het ook al waardeloze Flodder. Zelfs als je je verstand op 0 zet is deze film nog te onnozel voor woorden.

0,5* en een plekje in mijn persoonlijke flop 10.

Vorige week herzien op tv, en hij is eigenlijk best wel erg leuk. Vooral het gebrekkige Engels van Sjakie is om je te bescheuren; 'please help me, I sit fast' en "I sit very in the problems"

Ik ga een volle punt omhoog.

jammer , maar stuk minder daan deel 1

en is de auto ook nog eens weg !!!!!!!!!!!!!aarghghgh

deze nieuwe auto die ze in dit deel krijgen is ook wel mooi maar.....

nou ja , van mij 3.0*** sterren voor het; verhaal en zo

en de moeite zo'n nederlandse film in amerika op te nemen ,ja

Een zeer geslaagd vervolg van Flodder, ook hier heb ik me weer rot gelachen om al die situaties. Bijvoorbeeld Sjakie die vastzat aan die raster.

Ik geef 'm 3, 5 sterren.

Matig vervolg op het toch al niet superieure deel een. Met name veel flauwe, platte en voorspelbare grappen.

Ja, heb ik ook onlangs gedaan, hopelijk brengen ze die ooit eens uit in Nederland/belgie, alhoewel het duurt erg lang.

Natuurlijk haalt het tweede deel het niet bij de eerste Flodder, maar vooruit, ook hier de ruim voldoende scoren van 3,5 ster. Ik wist me wederom te amuseren met de familie Flodder die dit keer de boel op stelten zet in New York. Altijd leuk .

Ondanks de vele fouten en het zwaar onlogische verhaal is Flodder in Amerika inderdaad nog steeds zeer vermakelijk.

Heerlijk hoe tokkie ze zich gedragen in New York, dit levert vaak hilarische momenten op die je toch even goed doen lachen.

Het einde lijkt wel en voorspelling op 2001, toch raar hoe onschuldig zoiets toen was en als je er nu bij nadenkt kan je er eigenlijk iets anders bij denken.
(vliegtuig die je boven het wtc ziet vliegen)

3*

Vond hem vroeger erg leuk maar nu niet meer. Het acteerwerk is nog veel slechter dan in deel 1 zoals het acteerwerk van de twee kinderen die in de familie zitten (weet niet hoe ze heten) Is gewoon slecht en dat acteerwerk van Tatjana Simic is al helemaal om te janken. Slecht idee, slecht verhaal, slecht acteerwerk. 1,5 voor de redelijke grappen.

Ooit had ik deze film al eens gezien, maar ik had hem blijkbaar nog geen stem gegeven. Gisteren was dus een uitgelezen kans om deze nog eens te herbezien, aangezien ze hem op TV lieten zien.
Ik ben altijd al een fan geweest van de marginaalste familie van Nederland, vooral de reeks vind ik zeer geslaagd.

Wat betreft deze film, moet ik zeggen dat het toch weer aardig was. Wat ik zo geweldig vind aan de films (en ook aan de reeks) is het sappige Hollands van Ma en Johnie Flodder. Sommige uitspraken vind ik echt geweldig (misschien moet ik er hier even bijzeggen dat ik Belg ben).

Het verhaal van deze film vind ik ook wel geslaagd: de Flodders die de VS onveilig maken. Dat er vanalles mis gaat lopen, weet je dan uiteraard al op voorhand. Sommige dingen waren wel wat overdreven (denk maar aan die watertank die het vrijheidsbeeld ruïneert), maar ach, dat neem je er dan gewoon bij.

Kortom, ik vond het een leuke film. Weliswaar geen hoogvlieger, en ook een tikkeltje minder dan zijn voorganger.

Er zijn maar weinig films waarvan het tweede deel goed is. Meestal slechter. Zo ook deze.

Dit blijft toch de grootste guilty pleasure uit de Vaderlandse cinema. Objectief gezien zit ik met 3* al veel te hoog - technisch stelt het niks voor en het scenario kopieert soms vrij letterlijk uit de eerste film - maar ook gister weer dubbel gelegen om alle flauwe grappen. In mijn jeugd de videoband (tot tweemaal toe) letterlijk stuk gedraaid, maar ook na de 100 kijkbeurten nog steeds fantastisch.

Ook deel 2 van Flodder was weer een heerlijk portie dom vermaak met hetzelfte stereotype aso-crew. Dit keer maken ze Amerika onveilig en de Yanken hebben er hun handen vol aan. De humor is opnieuw weer typisch van Maas en het is ook weer lekker de omgekeerde wereld. De acteurs zijn weer erg goed.

En een bitterballetje als versnapering bij deze film is niet misplaatst

3,5*

Deze film is toch vooral een kopie van de vorige in een andere setting. De introductie is hetzelfde, ook hier een scène waarin Kees kijkt naar sportende vrouwen en zich verbeeldt dat ze naakt zijn wat ook een wilde autorit tot gevolg heeft waarbij de vijand ook op een zwaar verkeerde plek terecht komt door een crash, ook hier gaat Johnnie met de vrouw van iemand anders wat ook hier leidt tot een einde dat letterlijk explosief is. De andere setting zorgt ervoor dat het toch nog aardig blijft. Het is natuurlijk wel leuk om te zien hoe een stel asociale Nederlanders de VS letterlijk onveilig maken. En ik weet ook nog dat we als basisscholiertjes al helemaal wild waren van de striptease van Tatjana. Nostalgie.Ik was overigens helemaal vergeten dat hier net zo'n kotsscène tegen de spiegel inzit als in Turks Fruit. De schunnigheden hebben dat kennelijk zoveel overschaduwd dat me daar niets meer van is bijgebleven.

Een hoop Nederlanders zeggen dat Amerikanen dom zijn omdat ze denken dat Kopenhagen onze hoofdstad is. Altijd noemen ze Kopenhagen. Ik vraag me af of deze film daar wat mee te maken heeft, aangezien de president in deze film "I know where Holland is, I once visited Copenhagen" zegt. Deze film is uit 1992 toen Bush sr. president was. De president in deze film is ook Republikein, je gaat je haast afvragen of die Geoffrey gebaseerd is op Bush jr.

Nog steeds wel grappig dus, maar toch een halfje eraf vergeleken met de vorige film vanwege de herhalingsoefening. 2,5*.

Redelijk vermakelijk vervolg waarbij de Flodders naar Amerika afreizen en worden aangezien voor een delegatie Russische artsen. En zoals het een echt vervolg betaamd is het dus groter aangepakt (de trip naar Amerika). Aan de andere kant is de film een stukje braver dan zijn voorganger en is de humor minder geslaagd. Veel scenes zijn bijna een directe herhaling van het eerste deel, maar dan gesitueerd in New York.

Een film waarbij Nederlandse stereotypes in contact komen met Amerikaanse stereotypes en het resultaat me iedere keer blijft bevallen! 'What was that name again?' - 'Flodder, ef el oo dee dee uh rrrr!' Of wat te denken van 'I sit fast!' of 'I'm Johnny, this is my family and we're from Holland!' Natuurlijk weet niemand waar Nederland ligt (naast Litouwen, Denemarken) en gedragen we ons als een stel losgeslagen randdebielen, maar het is niet alsof Amerika er niet minder oppervlakkig vanaf komt. Heerlijk!

Qua script is de film niet veel anders dan Murphy's Law in werking en er zijn enkele momenten waar ik toch snakte naar een moment waar Sjakie de groep gewoon zou vinden, maar op deze manier blijft het tenminste wel spannend. Helemaal hilarisch dat Jon Polito ook nog in de film zit, blijft een fantastisch typetje. De rest van de cast doet zijn ding, al valt het wel op dat Tatjana er toch iets overtuigender op is gaan acteren.

Jammer dat de film wel een hoop scenes letterlijk gekopieerd heeft uit de eerste film, dat viel toch wel heel erg goed op toen ik de laatste scene uit de eerste film precies voor de opening van deze film zag. Op zich niet erg als herinnering aan de eerste film, maar tegelijkertijd had Maas vast wel iets meer creatiefs kunnen verzinnen toch? Toch, de auto-achtervolging was toch een stuk gaver dan in de eerste film ('Een typische Wallstreet-crash!') en ma die weer de vierde muur breekt, blijven toch erg fijn.

Beter dan de eerste film vind ik hem uiteindelijk niet, maar hij is minstens even leuk, zo niet leuker. Een beetje lachen om Amerikanen gaat er hier altijd wel in, helemaal in combinatie met wat Hollandse vunzigheid. Het zou toch mooi zijn als we er echt in slaagden het Vrijheidsbeeld op te blazen, dan hadden we nu op het moment ook al oorlog

Een matig vervolg op Flodder.

Flodder in Amerika is eigenlijk niet meer dan een kopie van het eerste deel, al is deze keer de setting verplaatst naar Amerika. Kees kijkt deze keer naar basketballende vrouwen i.p.v. tennisdames, maar de grap is totaal hetzelfde.En zo zitten er nog wel meer van dat soort voorbeelden in. Waar Flodder nog uitblonk door een aantal fantastische scènes, daar ontbreekt dat hier.

Los daarvan is het nog wel redelijk vermakelijk om naar te kijken, omdat de typetjes soms nog wel leuk zijn. Het einde is wederom een waar spektakel en de manier waarop de Amerikanen soms te kijk worden gezet, heeft ook nog wel iets grappig. In zijn geheel is het echter minder leuk, en dit tweede deel is wat mij betreft dan ook de minste van de drie films.

2,0*

Ik vind deze eigenlijk leuker dan deel 1. Komt waarschijnlijk omdat dit vroeger de Flodder film was die wij in huis hadden, en ik het dus al een keer of 14 gezien heb. Ofwel jeugdsentiment tot en met, maar nog steeds kan ik het ontzettend waarderen. Heerlijk platte humor, en gewoon fijn gespeeld. Ondergewaardeerd als je het mij vraagt.

3,5*

Aardige Flodder prent die vooral leuk is vanwege die komische wijze waarop de Amerikanen (en ook de Flodders zelf) zo stereotype mogelijk worden neergezet). De manier van praten en doen is natuurlijk heerlijke overdreven Amerikaans en dat maakt het tekort aan echt goede grappen voor een gedeelte wel goed. Al is de hilarisch foute onthoofding van het vrijheidsbeeld ook wel aardig

2,5*

Met de familie Flodder maakt Sjakie toch altijd vanalles mee.

Erg aangename film.

Breuken heb ik gelachen.

Goed vervolg op Flodder 1, wel af en toe herhaling van het 1e deel, maar genoeg humor en leuke scenes in deze film, ook een leuke en grotere rol voor sjakie.

Einde is ook erg leuk, je kan deze film elke keer weer kijken hij verveeld nooit.

Flodder 3 vind ik het beste deel van de films, maar deze is ook niet verkeerd!

Onlangs eindelijk de hele film gezien, ik blijf Flodder geweldig vinden. Al is het begin wel het beste en leukst, er volgen nog wel een aantal leuke dingen maar dat lijkt wat meer gemaakt. Sjakie is in deze film wel geweldig, onvoorstelbaar hoe hij het voor elkaar krijgt al die ellende. Op zich een goed vervolg maar er had meer ingezeten, grappen uit deel 1 komen veel terug. Toch heb ik me vermaakt en kunnen lachen.

Na het enorme succes van Flodder in 1986, duurde het even voordat Dick Maas met een vervolg op de proppen kwam. Helaas is dit vervolg op vrijwal alle punten een tegenvaller ten opzichte van het origineel.

Veel van de grappen worden schaamteloos gerecyclet, waardoor het allemaal een beetje meer van 't zelfde wordt. Lou Landré en Nelly Frijda blijven echter onweerstaanbaar in hun rollen van Sjakie en Ma Flodder.

Ondanks dat dit een teleurstellend vervolg was, stroomde het publiek weer in drommen toe en groeide Flodder in Amerika uit tot de best bezochte Nederlandstalige film van de jaren 90.

Flodder in Amerika haalt het niet bij het geweldige origineel, maar is ondanks dat er hele scenes en dialogen uit deel 1 worden herkauwd wel ontzettend geestig en leuk. Misschien was het leuker geweest als ze de familie Flodder in een nette Amerikaanse wijk hadden geplaatst, maar hun dwaaltocht door New York doet het ook prima. Nog altijd een overdosis aan lompheid, bloot, geweld en asociaal gedrag en het werkt wederom uitstekend. Sjakie (wederom heerlijk vertolkt) zijn verhaal vind ik wat minder, omdat hij echt in elke scene in de problemen raakt. Voelde een beetje als dat ze hem graag in de film wilde hebben maar niet helemaal wisten wat ze ermee aan moesten. Ik had hem liever halverwege weer bij de Flodders willen zien. Wel geniaal hoe hij dat steenkolen Engels gebruikt. Zo fout dat al zijn uitspraken grappig zijn.

Nelly Frijda is nog altijd fantastisch als ma Flodder (haar bitterballenrecept, haha) en ook de rest is lekker op dreef, al stellen een aantal rollen niet veel voor. Gelukkig zit de film vol met leuke dialogen, zodat iedereen wel wat te doen heeft. Wel een beetje een kansloos einde, met die watertank die het Vrijheidsbeeld vernietigt. De film had al genoeg humor dat zulke extreme zaken niet nodig zijn. Het zag er ook niet uit met de special effects. Idem met de vliegtuigdaling aan het begin van de film. Doet serieus wat afbreuk aan de film. Maar verder uitstekend gedaan door Dick Maas.

3,5* (was 3*)

Dezer dagen nog eens voorbij zien komen en moet zeggen dat ik me best wel heb geamuseerd, hoewel het kwalitatief erg mager is. De cast doet wat ze moet doen alleen regisseur Maas is hier wat te lui, voegt weinig nieuws toe aan het geinige basisgegeven en geneert zich helaas niet om enkele van de leukere scènes uit het origineel nog eens fantasieloos over te doen. Met twee uur ook wat aan de lange kant, als je dan toch zo'n lange komedie maakt, zorg dan dat je die paar frisse nieuwe ideeën(de zoon van de president die verliefd wordt op Simic, best grappig) wat sterker uitwerkt. Sjakie en ma Flodder blijven helden ondanks de middelmaat om hem heen en ook leuk om al die locaties in New York te herkennen. Is toch weer wat anders dan mijn geboorteplaats Sittard waar de eerste werd opgenomen.

Vandaag was het maar weer eens de beurt aan de familie Flodder om weer herzien te worden en ik moet zeggen dat ik me prima vermaakt heb met ‘Flodder in Amerika’. Het is nooit verbijsterend goed wat de Flodder’s voor’n werkje achter laten, met de serie noch de films alleen is het langzamerhand een echte guilty pleasure om naar deze associale familie te kijken. En dan gaat de Flodder familie naar New York, Amerika. Nou als je me ergens blij mee maakt is het die stad en plaats wel dus genieten geblazen.

Voor 120 minuten was de films misschien soms iets aan de langere kant en zeker rond het einde werd het wat eentonig en saai. Toch moet je soms ook niet al te veel verwachten bij dit soort films, de rollen waren leuk maar soms moet ik toch even wennen dat ik het gezicht van ‘Coen van Vrijberghe de Coningh’ te missen maar die van Huub Stapel te zien, terwijl Huub eigenlijk eerder met de films betrokken was dan Coen, heeft de serie mij dat beeld wat anders geschetst aangezien ik als eerst met de serie in aanmerking kwam.

We volgen hier de familie Flodder die word uitgezonden naar Amerika, waar de gemeenteraad van Zonnedael maar al te blij mee is. Eenmaal in Amerika gaat het al helemaal fout als ze Sjakie kwijt raken en verwisseld worden met een Russische familie gaat het luie leventje in New York zijn gang en kan de familie wennen. Eenmaal ontdekt te zijn geworden moeten ze vertrekken en komen ze bij een Night Club baas uit die wel werk en onderdak voor de familie heeft waar Kees (Tatjana) o.a. de stipteases moet verzorgen. Na het eind worden ze terug naar huis gestuurd en is de weg van schade en vernielingen ook in Amerika te vinden.

Ja, leuke tussendoortje die ik ook nog eens moest herzien, dus gelijk maar eventjes gedaan, blijven meestal erg leuke films alleen ze worden nooit speciaal. En wat blijft Tatjana Simic knap, en die mag zeker niet ontbreken want ze heeft een paar leuke scénes

3.0*

Toch iets minder leuk dan de eerste Flodder, dit deel waarin de Flodders naar Amerika gaan en verward worden met een Russische familie. Grof, platte humor en de nodige bekende ingrediënten. Zo haalt Maas enkele stukken uit het eerste deel vrijwel volledig om in Amerika nog even een keertje te herhalen. Zoon Kees staat namelijk te basketballen met een aantal volledig naakte dames (in het eerste deel waren de naakte dames aan het tennissen) en zien we een uit de hand gelopen ruzie die eindigt in een autoachtervolging . Qua humor en doen en laten was het weer voldoende, al moet ik zeggen dat opvolger Flodder 3 net weer een stuk leuker was dan dit deel, voornamelijk door de invulling van de cast.

Povertjes.

Meer van hetzelfde, maar vooral gewoon wat lamlendig. Sjakie met al z'n ongeluk is grappig voor eventjes, na een tijd wordt dat in zekere zin langdradig. De gimmick is geen grap an sich.

Sowieso is een speelduur van 2 uur minstens 20 minuten te lang voor komedies van dit allooi. Hopelijk is het derde deel weer wat beter.

2

Na het enorme commerciële succes van de eerste film werd het onvermijdelijke tweede deel nog iets duurder en iets platter en ook iets slechter. Uiteraard zijn Nelly Frijda, Huub Stapel, René van ’t Hof en Tatjana Simic (waarvan natuurlijk ook weer wat bloot te zien is) opnieuw van de partij en ze hebben overduidelijk ook weer plezier in het spelen van de rollen. De grappigste scènes zitten met name in het eerste gedeelte van de film. Al met al lekker flauw, lekker plat maar tevens toch best vermakelijk.