Dead End Run (2003)

Ok speciaal voor Onderhond.

Ik ga de film maar beoordelen per gedeelte.

1e gedeelte:
Dit vond ik persoonlijk de minste van de drie gedeeltes. Het begon redelijk spannend in een donkere steegje. Vervolgens werd het hele "enge" gedeelte in 1 keer omgezet in een of andere vreemde musical. Het was nogal absurd en ik kon er niet zoveel mee. Het zag er wel leuk uit maar daar bleef het dan ook bij. 2*

2e gedeelte:
Dit gedeelte vond ik de beste van de drie. Het gaat hier om een shoot-out. Deze shoot-out wordt fantastisch afgebeeld, de twee schutters staan tegenover elkaar in een echte stalemate. Je kan de spanning echt voelen. Schitterende muziek erbij en hele mooie overvloeing van beelden. 4*

3e gedeelte:
Dit was de luchtigste van de drie. Het ging over een crimineel die vlucht voor de politie en uiteindelijk op een dak terecht komt. Aldaar treffen ze een meisje aan, hij gebruikt haar vervolgens als gijzelaar. Als ze uiteindelijk erachter komen dat zij zelfmoord wil plegen veranderd de hele scene en onstaat er een leuke chaos. 3,5*

Verders vond ik het geluid echt grandioos. Alle geluiden klonken schitterend, haast melodisch. Verder wou ik ook nog het camera-werk complimenteren dat er erg goed uit zag. 3,5* als totaalsom.

Dank je. Heb uit andere bron ook reeds vernomen dat de film best goed was (er was alleen wel commentaar op de zaal/het publiek tijdens de voorstelling).

En dank je voor de focus op beeld/geluid in je bevindingen . Klinkt als een film die me zeker zal liggen.

Deze is te zien op het Festival van de Fantastische Film in Brussel, op maandag 22 maart om 20:30 en dinsdag 23 maart om 22:30 ... afspraak die ik niet mag missen.

Vandaag gezien, en de film bracht wat hij beloofde. Ishii is een fetish regisseur, en dat laat hij hier duidelijk blijken. Van elk beeld gaat een soort beklijvende passie uit, een zinderende liefde voor film en muziek.

Overduidelijk dat Ishii al z'n shots zeer zorgvuldig plant, en de soundtrack (die hij deels zelf schreef/inspeelde) is nagenoeg perfect. Heerlijke editing en shots, stomende soundtrack met een broeierige sfeer als gevolg.

De film zelf is best absurd, vooral dan in de eerste twee delen. Het stukje musical is hilarisch, maar daarnaast ook technisch vernieuwend afgewerkt. Niet echt zoals in Miike's Katakuris. Het tweede stukje is inderdaad een geniale stalemate, die minuten aanhoudt, maar wel interessant blijft. Het laaste stukje houdt het iets luchtiger, maar blijft een genot om kijken.

Verder kan ik weinig kwijt over Dead End Run, behalve dat het meer een ervaring dan een film is. Een overheerlijk experiment dat volmondig de passie van de regisseur uitstraalt, en voor wie een beetje van speelse films houdt, zeker in de smaak zal vallen. Het enige wat deze film van een 5* weghoudt is het feit dat je meer wil, en niet krijgt. Opzich een goed punt, maar je zit er wel mee. 4.5*, klein meesterwerk.

PS: eerste filmpje vond ik het best.

Net herzien, en ik blijf erbij. Een film die me in 60 minuten van pissed naar een tevreden en gelukkig man kan omtoveren. De term "Japanse film" mag dan voor sommigen een leeg begrip zijn, deze film kon maar in 1 land gemaakt worden. 4.5* blijven staan, eerste filmpje blijft een volle 5* en het beste van de 3.

Heftige film zeg. Hij raast in een sneltreinvaart door de tijd heen, wat in dit geval wel positief is. Deed me een beetje denken aan muziek video's. Experimentele dan. Schitterende funky jazz achtige muziek met af en toe een 'dansfilm' achtig tintje.

Het eerste verhaal vond ik denk ik wel de mooiste. Het moment dat zij opstaat en sierlijk haar eerste dans houd, is echt schitterend. Het lijkt hier wel een soort modern ballet. De manier waarop de camera haar volgt en sommige bewegingen achteruit worden gespoeld. Woho!

Ik ben helemaal weg van experimenteel filmen ondersteunt door muziek. Dus bepaalde zooms gebruiken, dingen achteruit spoelen, wisselen tussen steady cam en hand cam, kleur contrast, etc.
Dat kwam in deze film vol op naar boven dus heb ik met volle teugen genoten.

Heb uiteindelijk van alle 3 de filmpjes heel erg genoten, maar denk toch het meest van de 1e en 3e

Leuk, om weer is iets heel anders te hebben gezien!

4,5*

Erg sfeervolle en indrukwekkende verrassing, deze film. Schitterende muziek en prachtige beelden, op fantastische wijze geschoten. Alleen op audiovisueel vlak is de film al een waar genot om naar te kijken.

Eerste verhaal is ongelofelijk mooi; die achtervolgingen, bewegingen en al dat dansen, werkelijk fascinerend in beeld gebracht. Weet geen seconde te vervelen. Tweede verhaal was imo een stuk minder, maar zag er nog steeds voortreffelijk uit en zat goed in elkaar. Derde verhaal is heel wat anders dan de voorgaande verhalen, maar wordt opnieuw meesterlijk verteld. Eerste verhaal blijft desondanks mijn favoriet.

4 hele dikke sterren. Erg genoten.

Net herzien. Eigenlijk nogsteeds hetzelfde als ik hem de eerste keer vond. Alle 3 de filmpjes hadden zo hun eigen ding. Het camera werk is nogsteeds prachtig en ik kan er veel van leren.

Het enige minpunt (nogsteeds) is dat de film voor mij soms in wat cliche's valt. Juist toch die 'mysterieuze' muziek bij het meisje dat zelfmoord wil plegen . Soms net ietsje te stoer.

Maarja, zeker een bijzonder film. Zakt nu denk ik even weg naar 4*.

Extreem lange trailer van de nieuwe film (Kyoshin) van Ishii.

Ziet er niet verkeerd uit.

Wat een betoverende trailer! Weer een bewijs hoe prachtig japanse films kunnen zijn Eentje waar ik zeer naar uitkijk!

Niet verkeerd ? Dat eerste shot is gewoon magistraal. Kan niet snel genoeg af zijn.

Prachtig magistraal shot inderdaad. Op het eerste gezicht een cliché, iemand die op de kop lijkt te hangen, maar door de bomen die prachtig overlopen wordt dit werkelijk een betoverend shot waarbij je onder van boven niet kan onderscheiden.. En dan hebben we het niet eens over de helderblauwe kleuren en de minimalistische muziek. Beetje Tokyo.sora meets Vital meets Last Life in the Universe ofzo

De lijn die het land van water scheidt klopt ook niet helemaal, iets té recht ofzo: check.

Film is trouwens al af Onderhond. Onlangs in Japan in première gegaan.

Ja, en dat het water aan de bovenkant van het beeld staat klopt ook niet denk ik. Té recht my ass

Als je naar 'MTV cribs' kijkt zie je wel vaker dat die pimps van die zwembaden hebben zonder kant ofzo. Het water stroomt steeds een heel klein stukje over de rand waardoor het net lijkt of er geen rand is. Dit zou hier ook wel het geval zijn.

MTV is wel leerzaam

Bedoel het helemaal niet negatief hoor, chill

Een van de mooiste en meest sfeervolle trailers ooit zelfs. 't Was slechts een poging om de briljante ondoorgrondelijkheid van die still te analyseren.

Oooow, die "klopt niet helemaal" deed mij anders vermoeden .

Naast de knallende kleuren, vooral weg van de reflectie van de bomen. Erg mooi effect, en details waar ik maar al te graag op kick.

Na de 4e kijkbeurt van Dead End Run gaat deze weer omhoog naar een dikke 4,5*. Eigenlijk toch een heel bijzondere film, wat mij betreft stukken beter dan 'Electric Dragon 8000V'. Dit omdat in deze film nog veel meer met muziek gespeeld word. De film is op muziek geschreven, je zou het haast een dans film kunnen noemen. Erg mooi om de contrasten en vergelijkingen tussen de drie filmpjes te zien. Bij elke kijkbeurt ga ik meer op detail kijken, in dans/muziek maar ook in beeld. Prachtig hoe de filmpjes extra grain word toegevoegd om zo de kleuren naar voren te halen.

Ook de camera bewegingen zijn vooral in het eerste filmpje erg mooi. Hoe het kleine doodlopende steegje wordt gebruikt om een hele wereld te creëren. Veel films kunnen dit niet eens met een hele stad of zelfs de hele wereld en een gigantisch budget.

Ik heb het eigenlijk niet zo op 'stoere Japanners' met geweren etc. Maar bij deze film lijkt het allemaal te kloppen. Audiovisueel een meesterwerk. Prachtig hoe het einde van het eerste filmpje word besloten met nihilistische piano klanken, puur kippenvel. Alleen zou ik het nog wel wat meer poëtisch willen zien, maar met klassiek en zonder geweren, alhoewel het dus wel klopt en erg mooi is… (Ik lul mezelf weer eens klem) Maar ja, misschien maakt hij er nog wel zo een, Kyoshin?

Ja,bij elke kijkbeurt schommelt mijn cijfer tussen de 4 en de 4,5. De kijkbeurt komt hij op een dikke 4,5 uit, bijna een kleine 5..

4,5* Dikke sterren dus, misschien ooit nog is de volle 5... Jammer dat er eigenlijk maar zo weinig van dit soort films gemaakt worden, misschien ook wel door een te klein publiek. Ik geniet er in ieder geval keer op keer elke kijkbeurt weer van.

Alle 3 erg leuke filmpjes, alleen de eerste steekt daar wel een flink stuk boven uit. Ik hou het op 4*, toppertje

Ik vergeet naast leuk natuurlijk ook visueel erg mooi, evenals de muziek bla bla

net herzien, grandioze film.

Dit is voor mij echt de ultieme visuele film, al truukjes worden optimaal toegepast waardoor het er als een superstijlvol geheel uitziet. Dit alles ondersteund door perfect aansluitende muziek.

Zoek je een plot of verhaal ben je verkeerd. Ik heb dit echter niet meer nodig met zo'n sublieme uitwerking. Simpelweg genot voor oog en oor.

Mijn top 10 heeft sowieso een heroverweging nodig maar de kans is groot dat deze een goede plek gaat scoren.

duidelijk 5*

3 Supergave korte Japanse films.. al vond ik (was te verwachten natuurlijk) die met Tadanobu Asano het beste! Die man acteert gewoon geweldig en heeft een ontzettend gave uitstraling. Ook Masatoshi Nagase bewijst weer eens ook een zeer goede acteur te zijn een dikke 5*

Prima tussendoortje, 3 aardige shortfilms.

Eerste zeker het sterkst. Ben helemaal geen musicalfan, ga nooit naar theater oid, maar in films kan ik dit soort interludes altijd goed waarderen. Ook hier is het weer heel fijn toegepast. 4*

Tweede is vrij saai. Visueel aardig, maar nergens echt speciaal of memorabel. Jazzy sound bij een shoot-out zeker sfeerverhogend. 2,5*

Derde weer heel aardig. Asano is echt fantastisch, heerlijk dat hij in zoveel films speelt en dat hij overal weer op weet te duiken . Ook, net als het eerste filmpje, weer komisch. Asano die zich druk maakt dat hij de enige is die wat zegt . Helemaal mooi als ze dan ook nog eens met z'n tweetjes in een verendbed terecht komen na een soort hemelscene. Ook maar 4*

Ruime 3,5 voor het totaalplaatje, zonde van de 2e.

Ik ook, maar dat komt vooral door die wapperende witte sliert tegenover een knalblauwe lucht

Dead End Run voelt heel erg als een tussendoortje, maar dan wel eentje in de buitencategorie. Lekker, fijn, fris, eigenaardig en simpelweg verdomd mooi.

Een fabelachtige reis die bol staat van beukend gitaargeweld, een hyperactieve saxofoon (?) en adrenalineverhogende camerabewegingen die de rennende personages steevast van allerlei kanten in no time belichten.

Dead End Run is als een toetje voor de zintuigen. Een film die je ondergaat. Tijdens de optiteling raast de camera als een dolle stier langs de bovenranden van een object dat wel wat wegheeft van een tunnel. Vaste grond blijkt spaarzaam telkens, want elke kortfilm start in het donker, met wat gerommel en vervolgens trammelant! Rennende personages die nauw gevolgd worden door de camera terwijl de laagstaande zon zijn laatste adem tussen de huizen doorblaast.

Last Night is de 1ste film die voor de dag komt. Het hoofdpersonage wordt op zijn hielen gezeten waarna hij zich verschuilt in een duistere steeg. De dreigende situatie nadert zijn climax en neemt daarna de vorm van een musical aan. Met veel gevoel voor ritme danst een meisje regelrecht het hart in van het voortvluchtige personage. 10 Minuten wordt er gedanst waarna het verhaal nog wat abrupte wendingen zal nemen.

Shadows heeft qua opzet ook weer veel weg van zijn voorganger. In een donkere steeg hangt iemand een mogelijke liquidatie boven het hoofd. Waarna een ijzingwekkend gestaar begint, met veel aandacht voor achtergrondgeluiden, zoals stroom ' die de slaap maar niet wilt vatten '. De camera zoomt in op zijn personages die recht tegenover elkaar staan. Net zoals in het 1ste filmpje zal er zich hier ook weer een absurde wending aandienen. Hilarisch, hoe beide personen met de dood in de ogen kijkend in lachen uitbarstten.

Het 3de filmpje: Fly wijkt wat af van de 1ste 2 filmpjes. De donkere steegjes maken plaats voor een knalheldere hemel met een hoogstaande zon. Prachtige overschakeling tussen een achtervolging met de nodige decibellen en de ogenschijnlijk serene rust die er op het dak heerst. De scene waarin Asano en het meisje naar beneden vallen krijgt weer een geheel eigen draai als Ishii besluit om weer een apart universum uit zijn losse pols te schudden.

Last Night en The Fly zijn mijn favorieten tot dusver. Inmiddels al 2 x bekeken en 2 x helemaal weggeblazen door deze brok sfeer. Duizelingwekkend waren die 360 graden moves van de camera die in snel tempo peilde wat de vluchtroute moest zijn tussen alle imposante gebouwen. 4,5*!

Ik wou deze al ZOO lang zien, nu heb ik m eindelijk op dvd aangeschaft. Hele vette special edition, 20 euro bij tower records in Osaka moet alleen nog even wachten voordat ik m kan kijken.

Eindelijk gezien

Kan niet anders zeggen dan dat hij outstanding is.

In het eerste filmpje zijn het vooral de kleuren die me aanspreken. Ook het sfeertje bevalt me erg. 5*

2e filmpje iets minder, er gebeurd te weinig. 3,5*

Laatste filmpje weet het 2e filmpje weer helemaal goed te maken. Asano met een komische toprol. 5*

4,5* in totaal.

Ja enkel lovende woorden hier lijkt wel. Ook ik ben erg gemakkelijk overgehaald door Ishii.

Klein meesterwerk op audiovisueel gebied. Stapte een beetje met een verkeerd idee deze film binnen - daarom het eerste filmpje ook even herhaalt alvorens ik verder ging met de volgende twee.

Dit bleek geen film zoals wij dat normaal kennen, maar vooral een project waarin Ishii laat zien wat film kan en wat film is. Nergens interessante personages, - het is hoe dan ook vooral hoe Ishii deze personages gebruikt om te laten zien waartoe hij in staat is als regisseur; Wat hij kan met beweging en geluid.

Mijn favoriet is het derde filmpje. Staat in groot contrast met de eerste twee waar wat minder detail naar voren komt, maar veel meer kleur te zien is. Overal erg, erg mooi uitgekiende en zorgvuldige shots. Interessant ook hoe Ishii in het derde filmpje vooral veel handheld gebruikt.

Enig minpuntje op visueel gebied vind ik de grain die vaak te aanwezig is. Als cameraman is het altijd weer een uitdaging beelden te schieten zonder grain; Is juist daarom ook altijd een gewaagde stijlkeuze wanneer grain of noise in postproductie word toegevoegd. Ik vond het hier niet helemaal op zijn plaats, zonde.

Kon me daar gelukkig niet heel erg aan storen want ik had echt een glimlach op mijn gezicht wanneer ik voor het eerst het geluid van een Sitar hoorde. Eerste keer dat ik meemaak dit instrument gebruikt wordt in een Japanse productie. Gitaren, saxofoon, jazzy sound en Sitar. Cool!

4.5/5

Met hoge verwachtingen aan 'Dead End Run' begonnen. Na eerste minuut wist ik al genoeg, dit gaan drie formidabele shorts worden. En dat waren ze ook.

De eerste short met Iseya Yusuke is voor mij de favoriet. Het begon met zeer sterk camerawerk dat zorgde voor een goede sfeer. De eerste short had de beste sfeer, shots, kleuren en locatie. Daarnaast was het verhaaltje ook geniaal en onverwachts. Iseya Yusuke speelde erg leuk.

5,0*

De tweede short vond ik de minste van de drie. Leuk sfeertje, vooral tijdens de shoot out. Deze was ook erg sterk en sfeervol in beeld gebracht. Er gebeurde alleen net wat te weinig.

3,5*

De derde short met Tadanobu Asano was wat luchtiger dan de vorige twee. Een leuk verhaaltje met weer een goede sfeer en Asano.

4,5*

Kortom, drie leuke shorts met veel sfeer, sterke cast en camerawerk. 'Sfeer', wat ik toch het belangrijkst vind in een film.

4,5*

Hoe kom ik hier aan?