Signs (2002)

Ik heb toch wel wat moeite met deze film.
Het is een film die eigenlijk 2 kanten op gaat. Alsof men niet kon kiezen wat voor film men eigenlijk wou: De psychologische thriller (Aliens of niet? Komen ze of niet?), en de typische ‘invasion’-film.

In het begin belooft de film wel veel goeds: Ik heb een zwak voor zulke gebeurtenissen sinds ik de serie ‘The X-Files’ ging uitpluizen, en bij graancirkels en andere ongein ga ik op ’'t puntje van mijn stoel zitten. Wordt de familie effectief belaagd door Aliens? Gelooft hun omgeving hen? Zijn die aliens kwaadaardig? Moet men voorzorgen nemen?
Dat beklemmend en angstige sfeertje is meteen ook het sterkste punt van de film. Wie hoopt dat het daarna nóg beter wordt is er aan voor de moeite. Het beste deel van de film is gepasseerd voor je het beseft.

Daarna lijkt het in sneltempo een B-film te worden. Want we krijgen dan toch beelden te zien van aliens en hun space-ships,, en men probeert er dan een apocalyptisch verhaal van te maken.
Vanaf dat moment wordt het verhaal ook meer doorspekt met de achtergrond van de familie, en meer bepaald hun onverteerd verdriet over het heengaan van de vrouw des huizes. Het is buitengewoon oninteressant, en het stoort het eigenlijke verloop van de film. Men had dit veel subtieler in beeld moeten brengen, of desnoods zelf helemaal moeten schrappen.

Het einde van het verhaal vond ik al helemaal niet bevredigend. “Laten we onze kelder dichttimmeren, dat houdt dat buitenaards gespuis wel tegen”.
Maar gelukkig: Plots gaan alle Aliens vanzelf weg en kan de bevolking opgelucht adem halen. Maar kijk, ze zijn er toevallig eentje vergeten, die dan nog eens de kinderen bedreigt!(In ruil voor een telefoontje naar huis?)

En daarnaast zijn er nog een aantal kleine minpuntjes:
- De kinderen acteren echt verschrikkelijk slecht, en komen veel te vaak in beeld. Men had beter gekozen voor iets oudere kinderen (18-19 jaar ipv 8-9 jaar).
- Op 1 of andere manier slaagt men er vaak in om een goede scène compleet te verneuken door er vreemde dialogen in te steken. Neem nu die scène in het politiecommissariaat: Plots begint men daar over een gemiste honkbal? Is dit relevant in de film? :/
- De Aliens zien er niet uit. De CGI in deze film zijn barslecht, waardoor je ja gaat afvragen of deze film echt dateert van 2002.



Hoe verder de film zich ontplooid, hoe vreselijker het wordt. Gelukkig duurt het maar 110 minuten en was het eerste stuk vermakelijk.
2,0*

Oh men. Ik kan deze film sowieso niet los zien van Scary Movie, maar dat bleek ook nog eens de enige houvast te zijn om überhaupt te kunnen kijken. Mijn hemel wat was dit eigenlijk slecht zeg. Het enige leuke er aan was dat ik in mijn hoofd de "scary movie versie" kon afspelen, anders had ik het niet lang volgehouden.

Vanaf de eerste minuten al geforceerde stemmen, getergde blikken en slecht acteerwerk. Het leek wel of Signs de komedie/parodie was. Na enkele minuten vroeg ik me serieus af hoe mensen dit goed kunnen vinden. Zelfs mijn hond, die naast me lag, begon van ellende naar het beeld te blaffen. Of was er toch iets anders..... even mijn voor- en achtertuin op graancirkels checken. Nee, niks gevonden. Geen Gibson of Phoenix die ons kan komen beschermen. Zonde.

De dialogen zijn om te huilen, om naar te zwijgen over de acteerprestaties van de gehele cast. Lazen ze het script letterlijk op ofzo? Stonden de teksten ergens in het graan geschreven, zodat ze er met een apathische blik en houding alleen maar naar hoefden te staren om te weten wat ze na enkele ellenlange stiltes moesten zeggen?

Doffe ellende zeg. Doe mij de parodie maar, want dit wil heel veel maar te vaak wordt de plank volledig mis geslagen. Ergerlijk. Net als de aliens / SE. Welke blinde mol heeft dat gemaakt?

Ik wist van tevoren niet dat ik naar een M. Night Shyamalan film ging kijken. En ik wist ook niet dat ik naar een horror film over buitenaardse wezens ging kijken. Want dat is absoluut niet mijn onderwerp of soort film. Maar deze film wist vanaf de eerste minuut tot en met de laatste geweldig te boeien. Ik heb niet gemerkt dat de film maar liefst 110 minuten duurde. De sfeer was heel mooi en mysterieus. Het verhaal werd knap beetje bij beetje opgebouwd en er werd ook erg mooi geacteerd. Toen ik de aftiteling zag snapte ik waarom ik, ondanks alles, deze film zo kon waarderen. Het was een film van M. Night Shyamalan.

Signs

Ik heb een tijd geleden (2013) Signs wel eens gezien. Ik zag hem op Netflix staan, laatst toegevoegd op Netflix. Mijn moeder bleek hem nog niet gezien te hebben dus het leek me gelijk een leuk idee om de film een herziening te geven. Ik wist nog wel stukken maar natuurlijk ook niet honderd procent meer. Ik heb me natuurlijk weer uitstekend vermaakt! De film is niet het hoogste in zijn klasse en ik merk nu dat Battle: Los Angeles er wel wat vanaf heeft. Ook geinig dat ze referenties doen naar de klassieke war of the worlds!

Het verhaal is prima om te volgen en vermaakt me prima! Het concept vond ik ook zeker niet verkeerd. Graancirkels is altijd al een onderwerp geweest als het ging over aliens! Het acteerwerk was ook prima en de aliens zagen er prima uit! Het thriller niveau was mooi aangehouden en je zat soms echt in spanning te kijken, wat het natuurlijk heerlijk maakt om naar te kijken! Al om al, prima film voor in de middag!

3.5*

Jammer dat M. Night Shyamalan de laatste 10 jaar zoveel tergende rommel heeft gemaakt, want zijn oude werk was echt wel spannend, sfeervol en boeiend. Zelf vond ik Signs destijds (10 jaar terug) echt een uitstekende film met een mooie spanningsopbouw en een paar schrikmomenten die wel goed waren getimed.

Gelukkig is de herziening me enorm meegevallen. Ik was wat huiverig dat ik zijn oude werk ook af zou rekenen op zijn huidige prutfilms, maar het verschil tussen toen en nu is gelukkig zichtbaar groot. Signs doet veel goed. De locatie van 2 huisjes in the middle of nowwhere tussen de mais is al een prima plek voor een horror of thriller. De meeste van dit soort films gaan toch al snel over op actiemomenten en flink wat schrikmomenten, maar Signs neemt de tijd, bouwt op naar de climax en weet zeker richting het einde wel een paar goede momenten te tonen. Maar tot die tijd is er ook genoeg te genieten. De onwetendheid van de mensheid richting buitenaards leven blijft boeiend. Ook bij Independance Day vond ik de opbouw erg goed. De televisiebeelden van UFO's, de veranderingen die de dieren ondergaan. Goed gedaan. Wel jammer dat de film overdrijft, zoals met de aluminiumhoedjes. De film balanceert op de grens van ''realistisch'' tot lachwekkend, maar ze blijven gelukkig voor het grootste deel aan de goede kant van de balans. De momenten dat we aliens zien zijn nog best goed te pruimen, al was dat eindgevecht een tikje clownesk.

Dit geldt helaas niet voor dat idiote plotje rondom Mel Gibson die als pastoor zijn geloof is verloren na de dood van zijn vrouw. Die flauwe flashbacks doen we afbreuk aan de spanning in deze film. Ik kan dat plotje sowieso al niet meer serieus te nemen zonder aan Scary Movie 3 (2003) te moeten denken, die dat verhaal heerlijk in de zeik nam
Verder doet Gibson het prima in de film, net als Phoenix.

Signs is gewoon goed. Hopelijk maakt Shyamalan weer eens dit soort werkjes. Zijn nieuwste film The Visit schijnt weer een stuk richting het niveau van zijn oude werk te gaan, dus ik ben benieuwd.

3,5* stonden en blijven staan.

Signs begon behoorlijk aardig. Ondanks dat graancirkels nou niet bepaald een heel overtuigende voorbode is van een geavanceerde alien-invasie, werd de dreiging en oplopende vrees die uitging van onze buitenaardse vrienden goed gebracht (zeer vergelijkbaar met Independence Day). Maar daar al was ik niet bepaald onder de indruk van het acteerwerk van eigenlijk iedereen, het kwam allemaal erg stijf en onnatuurlijk over. En dat was dan nog het goede deel van de film.

De tweede helft ging het helaas rap achteruit, op alle fronten. De film ging over van een aardige buitenaardse-invasie-film naar een dramafilm over het onverwerkte verleden van Mel Gibson en co, met de veelbekritiseerde (en terecht naar mijn mening) flashbacks als dieptepunt. Maar ook de rare, onnatuurlijke gesprekken begonnen steeds meer te irriteren, in het bijzonder die tweemaal herhaalde preek van Mel Gibson (over het zien van de Signs, het noodlot, en blabla) was tenenkrommend. Het hele invasieverhaal begon ook op vrij onzinnige manier uit elkaar te vallen. De aliens gaan min of meer uit zichzelf weg en kunnen op de een of andere manier simpel verslagen worden, al wordt hoe niet echt uit de doeken gedaan. Een technologisch geavanceerd ras dat minstens interplanetair en hoogstwaarschijnlijk interstellair kan reizen blijkt ook opeens niks tegen een Aards trucje te kunnen doen, net als tegen hun waterallergie (bijzonder onhandig op aarde), een kelder openbreken of uberhaupt wapens gebruiken kunnen ze ook al niet, en graancirkels blijken bijzonder handige navigatiehulpmiddelen. Al blijft er natuurlijk net een alien over om nog even zoonlief te bedreigen. Dit is echt een sci-fi plotontwikkeling van het niveautje Ed Wood - MST3K.

Ik had na pak 'm beet drie kwartier nog wel hoop dat dit wel een dikke voldoende ging worden, maar de tweede helft is echt waardeloos qua plot (zowel het persoonlijke drama via de flashbacks, als het invasieplot dat van ellende aan elkaar hangt), qua acteerwerk en qua dialoog, zeker als Gibson het nodig vindt om Coelho-achtige bagger te gaan spuien. En dat joch, brrr. Verder dan twee sterren kom ik niet.

Oef. Ik kan wel zeggen dat dat Shyamalan's werk, behalve the Sixth Sense, mij niet echt ligt. Nergens heeft de film mij angst aangejaagd, of überhaupt vermaakt. Op 1 moment na, de "plot twist". Ik heb me kapot gelachen.

Sings bouwt langzaam op en komt op dat moment nog vrij rustig over. Regisseur M. Night Shyamalan neemt de tijd om het verhaal tot gang te laten komen. Zijn personages laat hij ook niet direct ontwikkelingen, enkel Mel Gibson wordt met zijn personage Graham Hess al snel wat meer ontwikkelt. De rest van de personages laat hij wat koud, maar subliem over. Deze krijgen enkel op het eind hun verdieping in het verhaal. Daarmee focust Shyamalan zich niet honderdprocent op de casting, maar probeert hier vooral het verhaal goed te ontwikkelen. Zijn kwaliteiten laat hij dan vooral zien in de spanningsopbouw, deze wordt in goede balans opgebouwd. Daarbij weet hij ook een mysterieuze sfeer neer te zetten die het geheel compleet maakt. Toch laat Shyamalan ook enkele grote kwaliteiten van zichzelf achterwegen. Vooral het camerawerk blijft vrij standaard en de soundtrack lijkt hij bewust pas op het eind te laten ontplooien. Toch is Sings overduidelijk een film die enkel Shyamalan zo had neer kunnen zetten, zijn typische stijl is hier overduidelijk goed in uitgewerkt. De kijker wordt dan ook niet teleurgesteld en kan rekenen op spannend en interessant vermaak.

3,5*

Herzien en het blijft een hele fijne film. De lage waarderingen snap ik niet zo, tenzij het door verkeerde verwachtingen komt (dit is geen horrorfilm). Er valt weinig aan te merken, alles is heel degelijk en zit goed in elkaar, spanning, cast, script, cinematografie, noem maar op. Ik handhaaf mijn waardering op een hele dikke 3,5*, richting de 4*. Hele fijne scifi-thriller.

Eveneens een herziening en het gevoel blijft hetzelfde. Driekwart lang een vrij goede film, maar het zwakke einde laat me met een leeg gevoel achter. Een horrorprent is dit inderdaad zeker niet, wel een leuke thriller waarbij een aantal angst- en schrikmomenten mooi en optimaal werden gebracht omwille van de goede sfeerschepping van de film.

Het script mangelt hier en daar wel wat, maar stoort niet. De acteerprestaties zijn op niveau met doorwinterde acteurs als Mel Gibson en Joaquin Phoenix. Wederom fijn om ook Abigail Breslin te zien, het sterretje uit Little miss sunshine, maar dan zonder bril! Hitchcock-gewijs duikt ook zelf Shyamalan op in zijn films. De scènes betreft het ongeval geven het personage van Graham wat diepgang, maar ik vond de montage niet altijd even geslaagd. Zeker niet op het einde waarbij het gezin geconfronteerd worden met die alien en opeens krijg je daar een flashback met zijn stervende vrouw.

Het zwakke einde - met een saaie alien, het gif, de astma van het zoontje, neen niet goed. En het cliché dat hij opnieuw zijn roeping heeft gevonden is te cliché. Ook de aliens in zijn geheel zijn erg zwak uitgewerkt. Hun invasie is vrij plat en onvoorbereid. Als ze al geen deuren kunnen openen en opeens het hazenpad kiezen, dan komen we er als mensheid nog goed vanaf denk ik zo. De idee met de graancirkels was goed, maar onvoldoende uitgewerkt en diende louter als decor. Al bij al redelijke film omdat ik genoten heb van de idee en de acteurs. Voor de rest matig, vandaar ook een nipte voldoende met 3,0*.

Signs is een film die ik nog nooit gezien had, maar al wel van had gehoord. Het was ook lang geleden dat ik nog eens een Shyamalan had gezien. Split was de laatste, maar kon niet bekoren. Waarin Shyamalan voortdurend faalt is het brengen van dialogen. Die lijken echt door een alien geschreven. Je zou zeggen deze films gaat erover maar om de mensen zo te laten spreken gaat mij wat ver. De gesprekken zijn zo gemaakt en soms zelfs awkward.

Ook Mel Gibson en Joaquin Phoenix slagen er niet in om gevoel in de film te brengen. Dat is bijzonder jammer want eigenlijk vind ik Signs een drama. Door het drama verliest Gibson zijn geloof en uiteindelijk vindt hij het terug. Pff... Shyamalan komt ook veel te laat met zijn karakterontwikkeling. Dat hele ongeval met zijn vrouw had veel vroeger moeten komen. Tijdens de intro van de film dacht ik, nice coole intromuziek. Helaas blijft dat niet zo. Er zijn wat kenmerken van een thriller aanwezig en soms is het inderdaad zelfs een beetje spannend, maar de aliens zien er naar mijn mening weinig bedreigend uit. Leuk concept maar hier had veel meer ingezeten.

Prima.

Shyamalan levert hier een van zijn betere films af. Vooral omdat dit juist lekker mysterieus en soms vrij realistisch gemaakt is. Je herkent de stijl van Shyamalan er ook vrij duidelijk in. Lekker mysterieus, maar ja, ook langdradig inderdaad.

Van het laatste moet je een beetje houden. Soms was het inderdaad gewoon te traag en kent het vrij weinig echte spanning. De scene van de alien op het verjaardagsfeest was best sfeervol.. De film kent zeker een paar betere scenes dus.

Had ook wel wat korter gemogen en soms iets meer vaart in gemogen ja. Leuke cast wel, al straalt Gibson hier vrij weinig uit. Phoenix, Culkin en Breslin zijn wel leuke toevoegingen. Ook leuk dat de regisseur zelf ook eventjes meespeelde.

Tja... De pluspunten van Signs (en de kracht ervan mogen we niet onderschatten) zijn de uitgesproken creepy sfeer, de zorgvuldige opbouw en de uitstekende rol van Mel Gibson. Maar dan de minpunten – de beroerd ogende aliens, het nachtkaarseinde dat bij mij het gevoel van een storm in een glas water oproept, en Mel Gibson die op het einde weer z'n priesterboord omdoet – tja, al die dingen wegen toch ook wel behoorlijk zwaar. En als ik dan op de IMDb-trivia-pagina lees dat M. Night Shyamalan denkt dat "the scariest thing in the film is that a good man could lose his connection with God" heb ik al weer gegeten en gedronken. Goed gemaakt, maar na afloop heb ik toch een sterk gevoel van "was dit nou alles?"

ben er niet helemaal uit.

De film heeft een constante spanning over zich hangen.

De aliens zien er echter niet overtuigend genoeg uit en Mel Gibson vind ik miscast.

De film vliegt wel voorbij en vermaakt prima

Het zien van deze Shyamalan was alweer even geleden. Iets waar ik overigens 18 jaar terug niet warm voor liep wegens een soort van Alien fobie veroorzaakt door 'lost footage' stijl film Alien Abduction: Incident in Lake County. Gehypt werd Signs wel bij uitkomst als zijnde de nieuwe Shyamalan, en ik moet zeggen dat toen ik eindelijk durfde te kijken de film me zeker niet tegenviel. Maar tegenwoordig is dit toch allemaal niet zo best meer.

Het geschetste mysterie rond de graancirkels wordt in eerste instantie prima gebracht. Nog steeds niet opgelost meende ik, maar kennelijk volgens internet nu wel duidelijk dat de meesten door mensen gecreëerd zijn. Het sfeertje wordt langzaam aan uitgebreid en dreigender gemaakt met andere verschijnselen, raar gedrag van mens en dier en een gevoel van paranoia. Op de achtergrond speelt nog het nodige leed dat de familie net te verwerken gehad heeft. Ansich niet een verkeerde basis.

Toch wordt het gedurende de tweede helft nergens echt spannend, wordt er te gekunsteld een lijntje geprobeerd te weven tussen het heden en verleden, en irriteer ik me buitengewoon aan die veel te rustige kinderen. Ik zou op een dergelijke leeftijd buiten zinnen van angst geweest zijn, en die twee kinderen zijn veel te rationeel, rustig en nadenkend. Dan het einde met 'swing away' iets dat ik de eerste keer al begreep toen de opmerking viel en eenmaal in uitvoering ook zo gekunsteld en slecht aanvoelt. Dan de bereidwilligheid je te verdedigen. Het is een boerderij, maar waar is gereedschap ter verdediging? Waar zijn knuppels, hamers, messen, bijlen, spaden, houwelen....defend yourselfs! Nee, Shyamalan schetst kennelijk liever een veel te braaf beeld van Iemand die zijn geloof weer terug vind, en naast dus veel te braaf lijkt Shyamalan in mijn ogen niet helemaal te weten waar hij met dit geheel heen wil.

Prima is nog het nodige camerawerk, uiteraard is Phoenix meer dan goed, maar verder is Signs, nu bijna 20 jaar oud, toch vooral een tegenvaller. Weer een tegenvaller van Shyamalan die met The Sixth Sense toch kennelijk zijn beste al gehad heeft.

Signs lijkt een vrij aardige film. De dreiging(zeker in het begin) is ontzettend sterk in elkaar gezet. Toch lijkt Gibson niet de juiste man en zijn de aliens wat apart uitgebeeld om het niveau vol te blijven houden. Jammer....

Tot aan de laatste 10 minuten begreep ik niet waarom deze film zon lage rating kreeg. Ik vond hem echt heel goed en heel sterk. Helaas is het einde drie keer niks wat mij betreft. Vanwege dat de rest wel goed is toch een redelijke voldoende, maar helaas geen meesterwerk.

Tot aan dat ze de kelder uit gaan vond ik de film echt geweldig. Ze horen via de radio dat de Aliens weer vertrokken zijn. Persoonlijk had ik dat een geweldig einde gevonden. Wat is nog enger dan dat buitenaardse leefvormen uit het niets vertrokken zijn zonder dat iemand weet waarom. Het idee dat ze ieder moment terug kunnen komen en het niet weten wat de reden van het vertrek was maakt het voor mij ontzettend spannend.
Helaas komt er nadat ze de kelder uit zijn een of ander sprookje tevoorschijn over dat alles voor een reden is, plus weten we waar de aliens niet tegenkunnen wat ze totaal niet eng meer maakt. Zonde, de film had zoveel meer kunnen zijn.

Ergens zit er denk ik wel een goede film verborgen in Signs; het wordt gewoon grotendeels overwoekerd door een hele hoop middelmatigheid en vreemde beslissingen. Technisch gezien zit je in ieder geval met een meer dan degelijke film, hoewel Shyamalan's cameravoering me soms niet echt aanstaat. Die shaky cam is zo'n dingetje dat echt niet hoeft voor mij, maar vooral heb ik het dan over de soms vreemd gekozen cameraperspectieven, waarbij meer dan de helft van de actie of handelingen buiten beeld gebeurt. Shyamalan houdt er van en zijn fans waarschijnlijk ook; mijn ding is het echter niet.

De werkelijke problemen van Signs moeten echter elders gezocht worden, namelijk in het plot en het schrijfwerk, kortom, in het verhaaltechnische aspect. Het verhaal met de buitenaardse wezens lijkt iets diepers en interessants te herbergen, maar is uiteindelijk niets meer dan een hoop gebakken lucht. Om vooral maar te zwijgen over de water-twist, wat je echt niet serieus kunt nemen. Het onderliggende verhaal, een gezin met trauma en een man in een existentiële geloofscrisis, is in se wél heel interessant, en levert ook daadwerkelijk enkele boeiende momenten op, maar wordt dan weer grotendeels onderuitgehaald door het matige karakterwerk. De personages komen totaal niet over als normale menselijke figuren; ze praten vreemd, ze kijken en gedragen zich onwerkelijk. Het komt heel bevreemdend en afstandelijk over, en het werkt écht niet. Hierdoor kon ik me nooit echt identificeren met deze personages, laat staan meeleven, waardoor het emotionele achtergrondverhaal als een slecht gebouwd kaartenhuisje in elkaar zakt. Shyamalan lijkt soms veel moeite te hebben met het in beeld brengen van normale menselijke interacties; het is hier in Signs nog niet zo erg als in sommige van zijn latere films (ik denk maar aan het erbarmelijke Old), maar het probleem is er wel degelijk al.

Een zware onvoldoende kan ik hier echter niet aan geven. Qua sfeer zit het, zeker in de eerste helft, bijvoorbeeld best wel snor, en zoiets kan wel tellen in een thriller/horrorfilm. De cast is prima, maar wordt gewoon onderuitgehaald door het materiaal waar ze mee moeten werken. Audiovisueel steekt het goed in elkaar, én er zitten enkele zéér geslaagde en onconventionele schrikmomentjes in. De scène met de zeer plotse switch naar de alien op het dak, bijvoorbeeld, doet je haren rechtop gaan staan. Meer van dat was welkom geweest.

2.5*.

Mwoh. De film kent een bijzonder sfeertje met vaak wat opvallende camerastandpunten (maar niet per se mooi), gemaakt rustig acteren en weinig muziek, waardoor een film vanzelf een sfeer krijgt die wat wat bevreemdt. Omgekeerd blijft de film ook erg afstandelijk hierdoor. In het begin is dat nog wel oké, maar eens er wat meer duidelijk wordt en het mysterie wat verdwijnt wordt de film als vanzelf minder boeiend om naar te kijken. 2,5*.

Lijkt wel een beetje op A Quiet Place, maar dan minder. In maart 2017 heb ik deze film voor het laatst gezien. Ik gaf er toen 3,5 punt voor. Vandaag een half puntje minder, want hij is best wel wat saai en nietszeggend. Begint trouwens uitstekend, maar verzand dan in veel geneuzel. Op een of andere manier mist de film een bepaalde diepgang om hem spannend te houden en mysterieus. Zodoende is het meer een drama dan horror. Het gezin krijgt gaandeweg tekens om het monster te verslaan, zonder dat ze erg in hebben. Uiteindelijk passen de stukjes bijna mooi in elkaar maar niet genoeg om te blijven beklijven.

Film 3,0

Beeld (4K) 4,5

Geluid 5,0.

Deze film weer opnieuw gezien.

De film begint sterk en is sfeervol.

Ook met enige ontroering.

Wat wel jammer blijft dat de film verschillende onduidelijkheden heeft.

En daardoor inlevert op kwaliteit en hierdoor minder sterk blijft.

De cast speelt heel goed en het blijft een prima film.

Van 3,5* naar 3*

Er is niemand die over ons waakt. We zijn allemaal alleen.

Herzien op 4K, de groene graanvelden zagen er schitterend uit. Helaas geen upgrade naar Atmos, maar desondanks klonk de 5.1 ook niet verkeerd.

We volgen weduwnaar en voormalig eerwaarde Graham (Gibson), die na het dodelijk auto-ongeluk van zijn vrouw het geloof verloor en de kerk verliet. Hij heeft de zorg over zijn twee kinderen Morgan en Bo. Morgan heeft astma en Bo vertrouwt het drinkwater niet. Zijn jongere broer Merrill (Phoenix) woont ook bij hem in, en draagt ook de nodige sores met zich mee. Dit alles onder het dak van de boerderij in Bucks County, 45km buiten Philadelphia. Er verschijnen mysterieuze graancirkels op zijn veld en s’nachts horen ze geluiden op het dak dat mogelijk buitenaards is. Dieren beginnen zich vreemd te gedragen, agressief zelfs. Kort daarna horen ze op het nieuws dat zij niet de enigen zijn en dat er over de hele wereld soortgelijke tekenen zijn verschenen in graanvelden. Ook verschijnt er een schokkende cam video van een kinderverjaardag in Brazilië en hangen er schepen boven steden. De vraag is: wat willen ze.. Omdat er nog steeds niks bekend is besluiten ze het huis te barricaderen en af te wachten.

Destijds in de bios gezien, waar die veel indruk maakte en ik herinner me nog goed dat iedereen het over deze film had op school. De cast speelt uitstekend, Gibson weet de drama en de humor in het verhaal goed te combineren. Phoenix blikken spreken boekdelen en Shyamalan weet net als bij “The Sixth Sense” het beste uit de kind-acteurs te halen. Ook Cherry Jones mag benoemd worden, de vrouwelijke sheriff die Gibson het trieste nieuws over zijn vrouw mededeelt. Shyamalan zelf heeft uiteraard ook weer een klein rolletje, hier als de man die het auto-ongeluk van Gibson’s vrouw heeft veroorzaakt.

Voor mij in rijtje beste films van Shyamalan, goed verhaal, sterke sfeer, mooie cinematografie en een passende score.

Enige minpuntje is de toevoeging van astma bij het zoontje, waar vooral op het eind iets teveel de focus op wordt gelegd. Echt weer zo typisch Amerikaans om zo sympathie en medelijden op te wekken bij de kijker.

Ik had deze Signs nog nooit gezien, maar aangezien in Scary Movie 3 al meerdere keren had gezien, viel het verloop van Signs best makkelijk te voorspellen. Het is bij momenten opvallend hoe weinig de makers van Scary Movie 3 eigenlijk moesten veranderen aan bepaalde scènes. Vooral de openingsscène is nagenoeg een exacte kopie met hier en daar een grappige aanpassing.

Nu de film zelf heeft best een lekker creepy sfeertje dat de hele speelduur wordt aangehouden. De aliens geven zich ook maar met mondjesmaat meer van zichzelf prijs, wat altijd wel werkt om meer aan de verbeelding over te laten. Toch heb ik het gevoel dat Shyamalan iets meer had kunnen doen, want echt op het puntje van mijn stoel heb ik niet vaak gezeten. Behalve op het einde wanneer een van de aliens in het televisiescherm verschijnt, moest ik wel even schrikken.

Het helpt de film m.i. ook niet vooruit dat het jongetje nogal erg volwassen overkomt en de nonkel erg kinderachtig. Op een bepaalde manier stoorden de personages en het hele familiedrama mij wel een beetje en nam het de focus waar de film om zou moeten draaien een beetje weg. Toevallig zag ik recent Rory Culkin nog matig acteren in Mean Creek en hoewel het hem hier iets beter afgaat, blijft het het toch iets te weinig. Ook Mel Gibson en Joaquin Phoenix kunnen de film niet naar een hoger niveau brengen.

Ben blij hem eindelijk eens gezien te hebben, maar behalve het creepy sfeertje valt er weinig positiefs over te zeggen.

2.5*