The Dark Half (1993)

Miste een beetje sfeer.

Nogal bruinig zag het er allemaal uit. Romero is daar dan ook niet de juiste man voor misschien. Verhaaltje had wel iets, maar zonder visuele sfeer is het weer zo een tv-king verfilming. Verhaal had dan ook wel enkele haken en ogen, het idee is wel leuk. Maar naar het einde toe was alles er een beetje van af. Had nog wel verwacht dat hij het zelf was, of dat onze hoofdrolspeler de echte slechterik was. Maar eigenlijk bleek het gewoon zo te zijn als dat je al dacht vanaf het moment dat er een persoon werd vermoord. Beetje een anti-climax eigenlijk.

Hutton vond ik in normale vorm wel leuk spelen, als zijn "alter ego" was die flauw. Was niet helemaal zijn schuld, maar mannen van boven de dertig met een lerenjas, zijn treurig in plaats van stoer. Laat dat duidelijk zijn.

Ik ben een mietje als het aankomt op sterren geven, uit mijn review zou je 1.5 ster verwachten. Maar dan geef ik er toch nog 2.5 ik heb me niet verveeld en dat weegt aardig mee bij mij dus daarvoor geef ik de film een minimale voldoende.

Het is één van die weinige boeken die ik vroeger gelezen heb waarvan het verhaal mij nog best goed bijstond. Veel verrassing zat er voor mij dus niet in de film.

Toch bakt Romero er een aardig taartje mee. Het is allemaal niet geweldig denderend, maar echt zwakke plekken zitten er nu ook weer niet in de film. Visueel aardig genoeg, hoewel er niks speciaals te beleven viel, sfeertje en tempo zitten ook wel goed en Hutton doet het in zijn gewone schrijver vorm zeker niet slecht.

Vooral een beetje jammer dat Stark niet echt uit de verf kwam, 't is toch wel zo'n beetje de motor van de film. De film slaagt er dan ook nooit echt helemaal in om een echte horror te worden, vraag is ook op Romero daar echt op mikt.

Wel aardig om een keertje te zien, toch blijft ook hier de vloek van de King-verfilming een beetje hangen.

2.5*

The Dark Half is een film die een goed sfeertje kent, zoals de norm is met bijna elke King-verfilming, en een verhaal kent waar menig schrijver zich waarschijnlijk mee kan identificeren. Voor de meesten ontgaat de onderliggende laag snel en dan moet Romero met een erg aangrijpend script op de proppen komen om uiteindelijk nog met een pakkende film te komen. Dit lukt hem deels. Het eerste deel is lekker mysterieus en weet spanning rond het personage van Stark te creëren. Romero gaat echter helemaal de fout in wanneer Stark zijn screentime krijgt. Wat een quasi-angstaanjagende en pretentieuze bad guy! Ik kon er helemaal niets mee en de dreiging was dan ook compleet verdwenen. Het einde duurde me daarom ook veel te lang. Op basis van de eerste helft en de sterfscène van Stark toch nog een 2,5*.

Gebaseerd op de namen Stephen King en George A. Romero zou een horrorfan al snel beginnen te watertanden. Toch is in het verleden al geregeld gebleken dat gevestigde horrorregisseurs maar matige dingen afleveren met het werk van King. En het vertrouwen in Romero is sinds zijn laatste paar films bij mij ook vrijwel verdwenen, dus je blijft even op je hoede. Gelukkig was The Dark Half juist weer een vrij aangename verrassing. Film deed me, zowel qua plot als uitvoering, vrij veel denken aan Secret Window, ook met Timothy Hutton.

Deze Hutton doet het trouwens erg goed, hij draagt de film zonder al teveel problemen op zijn schouders. De film opent sterk en bouwt langzaam en erg effectief op, waardoor je als kijker steeds iets meer op het puntje van je stoel begint te schuiven. Leuk sfeertje, prima vertolkingen en zelfs spanning is af en toe aanwezig. Enkel als het karakter van George Stark meer aandacht krijgt, begint de film nogal in te kakken. Stark is zo'n karakter waar veel mee gedaan had kunnen worden, vooral met het mysterie rondom zijn personage. Eenmaal volledig in beeld, blijkt jammer genoeg dat hij maar bar weinig voorstelt. Beetje een suf personage. Het slot geeft de film gelukkig toch een wat positievere wending. Hoewel je je bij zo'n slot wel afvraagt hoe het verder zou gaan met Thad. Want wie zou hen nu geloven dat het Stark was? Hoe dan ook, een prima King verfilming en ook goed om weer eens iets goeds van Romero's hand te zien.

3,5 sterren.

De film opent met een oogbal die gevonden wordt in de hersenen van een jongen; de overblijfselen van een tweelingfoetus die nooit officieel geboren is. Met zo'n opening kun je natuurlijk een hoop onzin verwachten, maar de film speelt het vervolgens als een meer serieuze myserythriller met wat milde horrorelementen. Totdat uitgelegd wordt waar George Stark vandaan komt. Kennelijk is George Stark in werkelijkheid inderdaad slechts een verzonnen pseudoniem, die ironisch genoeg pas tot leven kwam toen hij 'vermoord' werd. Hij kon tot leven komen omdat hij 'gedood' werd op de plaats waar de eerder genoemde foetus begraven lag en Stark dat lichaam over kon nemen. Kennelijk is de foetus in de tussentijd flink gegroeid. Uiteraard wordt de strijd tussen Thad en George beslist doordat de twee tegenstanders de aandacht van een bende vogels moet vestigen op de andere persoon, want zo ging het in de Griekse mythologie op.

Het verbaast me dat niemand nog iets gezegd heeft over het hilarische, bizarre en buitengewoon vergezogde plot, zoals ik die hierboven schrijf. Er zijn scenario's op LSD geschreven die minder 'out there' zijn. Ik vraag me af waar King het vandaan haalt. Het leukste is misschien nog wel dat de verklaring van het plot gedaan wordt door een willekeurige vrouw met een enorme pijp in haar mond. Ik heb goed gelachen.

Buiten de onbedoelde humor om is het een soms degelijke, maar over het algemeen mislukte thriller. Eigenlijk is de film het beste op zijn meest standaard momenten, als de mysterie nog werkelijk mysterieus is. Na de onthulling van Stark stort het echter allemaal in, vooral omdat Stark gewoon te flauw is om angstaanjagend te zijn. De cast doet echter meer zijn best dan gewoonlijk en Hutton is erg goed als Thad (maar dus niet als Stark) en Amy Madigan haalt zoveel mogelijk uit een ondankbare bijrol. Te belachelijk om serieus te nemen en te matig om echt te werken, maar vermakelijk genoeg om de avond te vullen.

Het probleem met King-verfilmingen is vaak dat ze zo goedkoop ogen en dat daardoor het solide schrijfwerk volledig ondergesneeuwd geraakt. Dat is met The Dark Half ook soms het geval, waardoor je bij vlagen de indruk krijgt dat dit een televisiefilm is. Romero is - op Night of the Living Dead na misschien - nooit een visueel talent geweest, maar toch weet hij vaak de juiste snaar te raken op het vlak van atmosfeer. Dat lukt hier ook en maakt aldus veel goed. Het verhaal, waarbij een schrijver oog in oog komt te staan met de materialisering van zijn pseudoniem, is origineel gevonden en die dualiteit komt in de film mooi naar voren. Thematisch nauw verwant aan Misery, al is The Dark Half helaas niet zo spannend.

Romero zonder zombies. Weer zo'n King verfilming waarvan je het idee krijgt dat het op papier beter tot z'n recht komt dan op film. In deze althans. Een nogal geflipt verhaaltje als je er bij stilstaat. En vroeg of laat doe je dat een keer. Je zit je toch af te vragen hoe het zit met het alsmaar moordende alter ego. Dat blijkt er eentje onder het mom van vooruit maar. Met Hutton, wanneer hij in z'n andere huid kruipt, heb ik dat wat minder. Daar staat-ie wat teveel z'n best te doen. Hij snijdt er gelukkig wel lustig op los, maar dat is het dan ook wel. Iets dat zich wreekt in een finale waar geen einde aan lijkt te komen. Zo boeiend is het nu ook weer niet. Hoogtepuntjes zijn de operatie helemaal in het begin en iets met een houten been even verderop.

Op papier komt deze inderdaad een stuk beter tot zijn recht, want na de onthulling van Stark en de vele screentime die hij krijgt is de magie wat weg.
Verder word er wel degelijk geacteerd en mag met name de eerste helft er zeker zijn. Wel een leuke combi tussen een horror en een soort macaber sprookje.

Regisseur George A. Romero baseerde deze film op een verhaal uit het gelijknamige boek van Stephen King. Centraal hierin staat een schrijver die afscheid probeert te nemen van een pseudoniem waaronder hij ook publiceerde. Dit vertoont overeenkomsten met Kings eigen loopbaan, waarin hij een aantal boeken uitbracht onder het pseudoniem Richard Bachman. De film combineert verder elementen uit Dr. Jekyll and Mr. Hyde met de The Birds. Schrijver en leraar Thad' Beaumont (Timothy Hutton) wordt gechanteerd door Fred Clawson (Robert Joy) Deze dreigt ermee om het alter ego van Thad George Stark openbaar te maken. Hierop besluiten Thad en zijn vrouw Elizabeth 'Liz' Beaumont (Amy Madigan) hem een stap voor te zijn. Hierdoor komt Thads duistere kant George Stark (ook gespeeld door Hutton) tot leven en vecht voor zijn voortbestaan. Verder zien we ook nog Michael Rooker als Sheriff Alan Pangborn. Nu is de film te goed gemaakt en wordt er wel vrij goed in geacteerd waardoor de film niet heel slecht is, maar helaas verzandt het een lange tijd in een tamme slasher. Waarbij de kills niet heel erg bloederig of eng zijn. The Dark Half heeft daarnaast een lange tijdsduur en is soms gebrekkig, maar ik kan niet zeggen dat het niet aardig onderhoudend was.

Matige film over een schrijver die wil stoppen met schrijven onder een pseudoniem. De Stephen King versie van Dr. Jekyll and Mr. Hyde heeft op zich een boeiend uitgangspunt, maar is maar slapjes uitgewerkt. De eerste helft is meer een middelmatige slasher die nogal eens in herhaling valt. Het tweede gedeelte is iets beter, maar de film duurt uiteindelijk ook te lang.

Deze film gebaseerd op het boek van Stephen King had ik nog niet gezien. Het verhaal wordt degelijk opgebouwd, misschien wat aan de trage kant, maar dat deerde niet. Ook King schreef onder het pseudoniem Richard Bachman een aantal verhalen, vandaar misschien het idee waarbij hij fantasie en mysterie volop de loop laat gaan. De climax is geslaagd en heeft een knappe uitwerking waarbij George Stark volledig levend wordt geplukt tot een skelet door de mussen. Al heeft deze uitwerking ook wat vraagtekens : de sheriff ziet Stark, dus zat deze dan toch niet in zijn hoofd ? En wat gebeurt er met Thad indien het toch allemaal echt zou zijn ? Wie gaat hem geloven ? Goed acteerwerk, maar de film mist wel de nodige spanningskracht en ook qua sfeer bleef het ondermaats. 6/10