I Predatori di Atlantide (1983)

In de huidige tijd is het af en toe heerlijk om creatieve pulp uit de jaren 80 te bekijken. Met nauwelijks een budget een kruising tussen Indiana Jones, Rambo en Mad Max fabriceren is op zijn minst bijzonder te noemen. Het scenario slaat natuurlijk nergens op en om de paar minuten ben je toch blij verrast met weer een nieuwe creatieve twist.

Kortom het slaat allemaal nergens op. Maar het blijft ontzettend leuke cult.

Voor de liefhebbers is hij nu te zien op Netflix.

Gemiddeld

Dit is zon film waarvan je de eerste 20 minuten afvraagt waar het over gaat. Het ene na de andere belachelijke plot element word in de mix gegooid. Iets met Atlantis ofzo iets met kern straling mutanten Apocalypse geen idee.

Alles om toe te werken naar geweld orgies na zon 40 minuten is het verhaal wel op en kunnen we genieten van die bekende stompzinnigheid. Oh en slechte special effects ik moest er smakelijk om lachen. Uiteraard is het in de Filipijnen gefilmd en zoals bekend kon je daar voor weinig alles huren van het leger. Dit resulteert in behoorlijk wat overbodige "chopper" scènes.

Denk er maar vooral niet teveel over na want dan gaat het echt pijn doen in je hersenkronkels. Maar nu moet ik na gaan denken over een beoordeling. Dat valt nog niet mee. Het ziet er allemaal wel aardig uit maar het voelt wat teveel als een losse brij van alles bij elkaar. Het goede aan cannibal Holocaust vond ik dat er toch een zekere spanning en rauwe bruutheid in zat. Die in deze film ontbreekt.

Het ziet er toch vaak een beetje uit zoals de a-team met veel explosies zonder slachtoffers en in het water vallende mannetjes die doen alsof ze geraakt worden door een willekeurige kogelregen. Achteloos uitgestrooid over hordes bad guys. Tja dit maakt het toch allemaal een beetje meh.

Maar het kan echt veel slechter of vervelender hoor het is best te pruimen voor een euro trash. 2.5 ster

Pure jaren 80-onzin… waarin een vermiste Russische onderzeeër leidt tot de terugkeer en de woede van Atlantis. Waardoor een op Mad Max geïnspireerde motorbende die zichzelf "Interceptors" noemen en iedereen begint te vermoorden. Niets ervan slaat echt ergens op, maar er zijn explosies, veel geratel van machinegeweer en de schurkenleider draagt ​​een behoorlijk coole plastic schedel helm. Ruggero Deodato is niet de meest talentvolle regisseur (er is weinig aandacht voor de overgang tussen dag en nacht, maar ook de volgorde in andere scène bevat duidelijke fouten) maar heeft wel een oog voor wat cool was in andere, grote films en leent al deze momenten in zijn eigen film. Net zoiets als een aflevering "The A-Team" Maar ondanks dat verveelt deze Italiaanse exploitatiefilm geen moment. (gekeken i.v.m. een challenge op Letterboxd; Watch a movie that features someone known as a director as an actor.; Michele Soavi)