Uomini Contro (1970)

Niet zo bekende film over WO 1, maar voor wie van het genre houdt zonder meer een aanrader, veel beelden van de waanzin op het slagveld.

Inderdaad.Ietwat oneerbiedig zou je de film een remake kunnen noemen van POG,een WO1 film immers over muiterij en de daaropvolgende executies in opdracht van een gewetenloze legerleiding.Dit werk bevat echter veel meer battle field scènes die zeer goed zijn uitgevoerd en het dan ook en passant geschikt maken voor mensen die slechts willen genieten van goed gechoreografeerde slachtpartijen,zoals ik.Bovendien speelt de film aan het front in de Dolomieten,weer eens wat anders dan die eeuwige modder in Vlaanderen/noord-Frankrijk.

Een film van Rosi met Volonté.dus de politiek ontbreekt niet.Volonté heeft trouwens eerder een bijrol ,de held is Frechette.Wat dondert het,beide karakters zijn zoals te verwachten viel keurige socialisten en pacifisten,altijd vervelend in dit soort omstandigheden.De onvermijdelijke ploertige,incompetente generaal wordt gespeeld door Cuny,wiens karakter Menjou uit POG of voor mijn part Stephen Fry in blackadder4 degradeert tot humane,symathieke figuren.Ietwat over the top,wellicht.

Gelukkig lardeert Rosi de gebruikelijke mitrailleursalvo's en zinloze charges met enkele groteske vondsten,zoals die charge in harnas of die gag met dat kijkgaatje.

Overigens betreft het hier eigenlijk een boekverfilming,en wel van "un anno sull'altiplano"van Lussu,dat ik verder niet ken.

"One cannot love peace and fight a good war..."

Harde generaals taal in deze WO I-film die nog maar eens de waanzin van de oorlog dik in de verf zet, waarbij met de cynische uitroepen als "Glorie" en 'Victorie" bij fanatieke opdrachten, ontelbare jeugdige levens afknakten onder het vijandig vuur, waarbij rebellie onvermijdelijk in de rangen sloop maar ook hoe deserteurs onverbiddelijk werden terechtgesteld.

Weet niet hoe het in Italië verder afliep, maar in een land als Frankrijk gelden heden ten dage nog excuses om deze harde aanpak.

Zeer goede, sfeervolle film die het chaotische van het strijdgewoel en de ondraaglijke spanning in de vuurlinie heel goed weergeeft.

Is "Paths of Glory" een koploper in films met dit thema, deze "Uomini Contro" mag nog steeds gezien worden en overtuigt in zijn opzet.

Prijs van de Kritiek op het Filmfestival van Venetië en dat lijkt mij een goede prijs voor een film die de oorlog en zijn legerleiding niet spaart alsook de onrechtvaardigheden scherp onder de loep brengt.