Dolly Dearest (1991)

Matig.

Zwak script en idem dito acteerwerk. Anderzijds best een sfeervol filmpje met een paar leuke scenes. Puur voor de genre-liefhebber. 4.5/10*

Erg goede poppenfilm die inderdaad veel lijkt op Child's Play, maar met gemak op eigen benen kan staan. Dit is vooral te danken aan de erg enge Dolly.

Langere recensie:

Dolly Dearest (1991, Maria Lease) - cultmoviesreviewed.com

Ik vond hem vrij matig. Je kunt niet anders dan de vergelijking met Child's Play maken en dan komt dit filmpje er behoorlijk pover vanaf. Het is bijna een letterlijke kopie, maar het meest jammer nog is dat Dolly het bij lange na niet haalt bij Chucky.

De momenten voordat de pop zichzelf blootgeeft zijn het spannendst, net als in die andere film die vier jaar eerder uit kwam. Dolly is best creepy - welke pop is dat niet - maar zodra ze haar bakkes opentrekt is het klaar. De clichématige demonenstem is gewoonweg een enorme afknapper. Gaf haar gewoon een menselijke stem, zoals Chucky, en het beviel mij in elk geval beter, waarschijnlijk.

De special effects zijn wat houterig maar dat is niet erg. Wel zijn de moorden tegenvallend. Weinig schokkends en weinig slachtoffers. Daarbij is het verhaal - hoewel bijna een kopie - niet goed genoeg uitgevoerd. Kijk alleen al naar het spectaculaire intro van Child's Play, zo moet je je ziel in een pop planten. Pluspuntje is wel dat Jessica iets minder irritant is dan de monotone Andy. Maar er zijn toch wat betere films binnen dit poppengenre.

Slappe kost !

De pop Dolly ziet er best cool en levensecht uit waardoor ze toch wat creepy overkomt. Wanneer haar demonenstem haar intrede doet, wordt het gewoon minder. Het verhaal zelf is wat pover en niet echt spannend. De kills zijn matig en er vallen wel heel weinig slachtoffers. Het acteerwerk is niet echt storend, al hebben de personages weinig inhoud. Het slot is een afknapper. 4/10

Regisseur en coauteur Maria Lease had in 1968 een rol in Sinthia: The Devil's Doll (1968). Het is voorstelbaar dat zij zich bij de totstandkoming van Dolly Dearest door deze film liet inspireren. Lease maakte met Dolly Dearest volgens mij de enige fatsoenlijke film uit haar carrière. Haar overige regiebijdragen aan de filmwereld bestaan uit erotische films. Van hardcore-invloeden blijft Dolly Dearest gespeend. Ze maakt met Dolly Dearest een keurige en sfeervolle horrorfilm.

De film herbergt twee elementen die de sfeer bevorderen. Allereerst zijn natuurlijk de creepy poppen, die met prima effecten tot leven worden gebracht, verantwoordelijk voor griezelig entertainment. In de tweede plaats speelt op de achtergrond nog een verhaallijn met een opgraving die kundig met het poppenverhaal is verweven. Een morsige archeoloog (Rip Torn), het aangezicht van een oude tombe en natuurlijk het mysterie dat er verborgen ligt, zijn sfeergevoelige elementen en verhogen de amusementswaarde.

De personages zijn oppervlakkig ingevuld, maar niet op een manier die vervelend is. Verder zijn de gebeurtenissen niet erg verrassend maar wel zodanig uitgevoerd dat het vermaak ermee is gediend. Dolyy Dearest is geen hoogvlieger maar ik heb me er goed mee vermaakt.

De film kwam uit in hetzelfde jaar (1991) als Child's Play 3, een beetje laat om een echte knock-off te zijn. Echter gaat het over een gezin dat naar Mexico verhuist en toevallig eigenaar wordt van de Dolly Dearest-fabriek. De dochter mag één van de levensgrote poppen mee naar huis nemen. De kijkers weten al dat de pop bezeten is door een kwaadaardig wezen, omdat we het in de openingsscène zagen gebeuren. Dat klinkt heel bekend? Iemand moet dus op het idee zijn gekomen om een vrouwelijke Chucky-versie te maken. Want ja de film volgt overduidelijk de Child's Play-formule maar is dat erg? Zeker niet als ze lekker griezelig met kleine voetjes rondrent of met kleine poppenhandjes deuren sluit. Bovendien hangt ze rond in een oversized poppenhuis, alleen wel jammer dat van Dolly in "kill-modus" er niet genoeg is! De beste prestatie hier is van het kleine meisje, dat net zo griezelig is als de pop. Oh...en Denise Crosby speelt opnieuw een moeder (2 jaar na Pet Sematary) Niet origineel, wel erg leuk!