Dramma della Gelosia - Tutti i Particolari in Cronaca (1970)

Dit is heuse Nouvelle Vague in Italië, dus 'nuova ondata' (ik weet niet of die term gebruikt wordt ter plaatse, zo niet, dan bij deze!). Erg aardige film met acteurs die er zin in hebben en heerlijk camerawerk. Lekker veel dynamiek daar. Het verhaal gaat over een driehoeksrelatie van epische proporties, of misschien kan je beter zeggen homerisch, vanwege de naam Oreste (mythologisch prototype: slachtoffer van het noodlot waaraan hij niets kan veranderen). Maar, het wordt met de bekende luchtigheid gebracht. Zo zien we herhaalde beelden waarin Adelaide met een ambulance naar het ziekenhuis wordt afgevoerd, waarbij de beelden duidelijk versneld zijn, ze wordt vervolgens warm onthaald door de aanwezige broeders, die ook hun goede humeur niet verliezen als ze dood is. Al met al is The Pizza Triangle, zoals deze film op Netflix heet, een aanrader voor wie van de Nouvelle Vague houdt en ook fans van Vitti en Mastroianni komen aan hun trekken.

Amusante film over een driehoeksverhouding met vooral een bijzondere rol voor Mastroianni, die zowel medelijden oproept als op de lachspieren werkt. Ook de andere acteurs zitten lekker in hun rol, en dat maakt deze zwarte komedie erg genietbaar. Er zijn tal van geslaagde trucjes, kleine beeldgrapjes, en de film is ook erg geestig geschreven. Zelfs om een toch behoorlijk flauwe grap ("Aaaah...tsjoe!") kon ik nog best lachen omdat het zo vol overtuiging wordt uitgevoerd. De film is eigenlijk de hele speelduur speels en grappig, met soms redelijk bizarre humor (die hele figuur Di Meo). Ik zie dat er een vergelijking wordt getrokken met Brutti Sporchi e Cattivi, het wordt het tijd dat ik die eens opzet.

Behalve een geweldige Mastroianni en een grappige Vitti mag ook Giannini wel genoemd worden als het derde wiel aan de wagen. Leuke acteur die ik vooral kende van de films van Lina Wertmüller, hij speelt altijd van die wat gluiperige maar toch niet onsympathieke figuren.

Niet helemaal overtuigend deze Scola. Op zich wel aardig verteld, de plot is wel leuk en met redelijk acteerwerk. Vitti is degelijk (maar soms iets te dramatisch) en Mastroianni kan bij mij sowieso weinig verkeerd doen. Maar dat moderne gedoe, hoewel geinig, werkt niet helemaal. Ook omdat de film op dramatisch vlak uiteindelijk niet voldoende weet te overtuigen. Zo blijft de film iets te afstandelijk en gaat uiteindelijk wat slepen. 3,0*.