Billy the Kid versus Dracula (1966)

Nog een redelijk vermakelijke B-flick waarin John Carradine een redelijke rol weet neer te zetten als Dracula (al word hij volgens mij nergens in de film bij die naam genoemd). Hij doet hier en daar wel wat aan overacting (neem de starende ogen), maar dat doet bijna de gehele cast. Vooral het Duitse echtpaar weet hier en daar (onbedoeld?) voor een lach te zorgen.

Televisieserie/western acteur Chuck Courtney kreeg de eer om de gepensioneerde Billy the Kid te vertolken en doet dit ook nog wel op een redelijke manier. Natuurlijk is het acteer werk niet om over naar huis te schrijven, maar dat valt te verwachten bij een titel als deze.

Hetzelfde kan eigenlijk gezegd worden over de weinige special fx die er te zien zijn. Ook daar kunnen we kort over zijn: het stelt allemaal niet al teveel voor.

Maar toch heeft dat ook wel zo zijn charme op zijn tijd en moet ik eerlijk toegeven dat ik me nog redelijk heb kunnen vermaken met deze film.

Cheesy entertainment.

Oei, dat was schrikken!!! Ja, we schrokken van de hypnotische blik van deze acteur (John Carradine), die hij paraat had om de dames onder invloed van zijn macht te krijgen.

Dat was het enige wat enigszins overdreven overkwam in de film, de rest was gemiddeld. Jammer dat Carradine het niet helemaal haalt bij acteurs als Christopher Lee. Nu was dat ook de eerste acteur die wij Dracula zagen spelen, dus dat kan ook een vooroordeel zijn.

Ondanks alles is deze Dracula best wel te pruimen en het verhaal is overbekend. Dracula ziet een mooie jonge vrouw, zorgt dat hij een "wit voetje" bij haar krijgt en voert haar naar het "rijk der ondoden".+

Gelukkig voor de jonge schone vrouw is er nog haar held en diens vrienden.

Of niet?

Een fraaie film, een 6.5.

Een productief baasje die regisseur William Beaudine! Hij regisseerde vanaf het stille tijdperk ruim 200 films. Dit was samen met de back-to-back geschoten Jesse James Meets Frankenstein's Daughter (1966) de laatste uit de jaren '60. En ach, het was nog een vermakelijke Turkey! Veel meer een western dan een horrorfilm, want de vampier van Carradine wordt, in tegenstelling tot de titel, eigenlijk nooit Dracula genoemd, noch ontspruit hij zelfs de gebruikelijke hoektanden. Overduidelijke een continuïteitsfout! Er zijn dan ook genoeg scene's die onbedoeld hilarische waren. Wat te denken van de angstaanjagende scene's dat John Carradine grote ogen op zet terwijl er onder hem een rood licht schijnt of dat hij niet slaapt in een kist, maar in plaats daarvan in een netjes opgemaakt kingsize bed (of is het queen-size) met bijpassende bloedrode lakens. Ongeacht deze vele inconsistenties beleef je aan de film van Beaudine nog wel veel plezier, maar Dracula hoort niet thuis in het Oude Westen!