Tôkyô Goddofâzâzu (2003)

Trailer hiero.

uitstekende reviews! draait hij op het IFFR?

Volgens mij niet hoor....

Vreselijke teleurstelling deze film.

Waar Perfect Blue een snijdende mindfuck was, en Millenium Actress een heerlijk warme feelgood film, beiden met veel verve en inventiviteit in elkaar gezet, is dit gewoon prul.

Over de animatie en backgrounds geen slecht woord. Prachtig werk, en herkenbaar Kon (vooral dan de manier waarop personages lopen). Maar verder is er van Kon's inventieve schrijfkunsten niks te merken in de film. Straightforward verhaaltje over enkele daklozen die proberen de ouders van een vondeling proberen terug te vinden.

Humorloos melig drama dat zich urenlang (althans zo leek het) voorsleept, en dat voor een getalenteerd man als Kon. 1*, voor de technische kant.

Een heel erg fijn filmpje dat mij in zekere mate aan 'Wings of Honneamise' deed denken, waar ook de onderlinge, persoonlijke beslommeringen belangrijker lijken dan de daadwerkelijke gebeurtenissen, die dan ook op een tweede plaats komen.

Het stoorde mij echter ten zeerste dat de film voordurend voortkabbelt op toevalligheden. Weliswaar is dit een omsluierend thema (dat hand in hand gaat met een diepere kerstgedachte) waarbij voordurend geoppert wordt hoe bijzonder het kindje wel niet is en wat een geluk het voordurend heeft, maar dat dit geluk zich zo extreem uit is voor mij iets teveel van het goede.

Grafisch echter helemaal top en erg leuke subtiele humor maken dit een erg fijn tussendoortje, maar degenen die wederom een innovatief meesterwerk verwachten komen van een koude kermis thuis.

Onderhond; Ik ben het vrijwel bijna altijd eens met je reacties op Japanse films, en Anime. Maar met deze film zitten wij toch zeker wel aan twee hele verschillende kanten.

En dat kan. Niks mis mee. Ik keek als een bezetene uit naar deze film. Op bepaalde momenten werd het mij te veel, en kon gewoon bijna niet meer wachten totdat deze film te krijgen was. Satoshi Kon heeft ons eerder met Perfect Blue en Millennium Actress nog niet teleurgesteld, dus ook hier moest dat weer goed komen.

Maar, ik vind je reactie zwáárt overdreven. Ik snap het, als je word teleurgesteld, ga je in het begin dingen zeggen, en te snel dingen zeggen, die je later toch iets anders gezegt wilde hebben. Maar 1 ster? Totale onzin.

Het verhaal over daklozen die een kind vinden en die ze naar een tijd toch terug willen brengen, niks nieuws nee. Maar juist de uitvoering er van is gedaan zoals geen enkele [bijna geen enkele] regisseur dat zou kunnen. Urenlang humorloos drama? Kom op. Ik denk dat jij de film nog een tweede keer moet kijken.

Ik keek de film een keer, en het leek alsof de film na 30 minuten gewoon afgelopen was. De kleine dingen in de film, de hele kleine dingetjes, maken deze film tot een echt meesterwerk. Kleine dingetjes, en dan vooral de lachwekkende, sommige zijn misschien niet in een keer te merken, maar ze zijn er, zijn gewoon op momenten briljant gevonden.

Hier komen we dan ook bij Dopke. Ja, de toevalligheden zijn zéér onwaarschijnlijk. Maar je geeft het zelf ook al aan, het is feitelijk een kerstfilm, en daaromz itten er ook allerlei boodschappen achter. Ikzelf vond er niks mis mee, en het brengt gewoon de nodige humor in de film...

Maar goed, al bij al kan ik zeggen dat ik het een geweldige film vond.

4,5*

Uhm, nee hoor. Ik weet best wat ik gezegd heb, en ik blijf er ook bij. Te slap, sappig, melo-dramatisch, aanduidbare maar ongrappige humor en doodgewoon saai.

Ik heb deze film trouwens ook helemaal niet met hoge verwachtingen aangevat. Ik wist dat dit Kon's tussendoortje was, dus ik zat te denken dat de film wel rond de 3*, 3.5* zou uitdraaien.

Jullie lijken je gewoon te verzoenen met "hé, 't is een kerstmisfilm, dan mag het al was cheesier." Zo werkt het bij mij gewoon niet. Ik blijf dit een mislukking over de hele lijn vinden.

Cheers

28 oktober op Nederlandse koop-DVD.

Heel simpel filmpje. En ik vond hem echt leuk. Ook hoe de karakters neergezet zijn. Tja... Verder weet ik ff niks... 4*!

Ziet er allemaal goed uit, maar het verhaaltje is mij veel te zoetsappig.

Had beter verwacht van de maker van Perfect Blue.

2.5*

Berichten verplaatst naar Satoshi Kon

ik kon mij hier uiterst mee vermaken.

4 *

Lekker makkelijk filmpje.

Kijkt snel weg en vermaakt. Verhaal is niet bijster interessant, maar wordt door (een overmaat aan) links en gekke en snelle grapjes wat opgeleukt. Wist me nergens te raken of echt te boeien, maar wist me ook niet te irriteren. Aardig tussendoortje.

Zeer zeker wel een cool mangaatje (Ik weiger het woord anime). Goed getekend en goed verhaal. Niks mis mee.

PS: Aub géén uitleg over het verschil tussen Manga en Anime.

Beetje vreemd om het woord anime te "weigeren". Dat is het namelijk wel gewoon.

Anime betekent volgens mij gewoon tekenfilm. Heb je het bij een Duitse tekenfilm opeens over een zeichenfilm en bij een amerikaanse opeens over een cartoon? in de tijd dat die Japanse tekenfilms in Nederland uitkwamen, heetten ze gewoon Manga's. Totdat iemand zich geroepen voelde om het Anime te noemen ("Want manga's zijn strips'-gezeik). Zo veranderde ooit in de muziek swingbeat in R&B, breakbeat in jungle en alle zwarte muziek in urban. Geëikel van de bovenste plank dus.

Niet iemand, het heette gewoon zo.

Er was eerder iemand die de term manga verwarde met de maarschappij (Manga Ent.) die toen de enige waren om anime uit te brengen in het Westen.

Anime is nooit veranderd in manga, enkel voor een paar mensen die foutief het woord manga gebruikten om anime aan te duiden.

En zo is het.

Ik noemde het in der beginnen ook manga.

Of je reageert even serieus...

Sentimenteel, want een Kerst verhaal. En de stroperige moraal begon af en toe een beetje te zoetig te worden. Toch genoten van de prachtige bruin en grijs nuances in het beeld (zoiets als in Steamboy) en leuk om een anime te zien die zich in de stad (specifieker Shinjuku) afspeelt. Dat zullen er vast veel meer zijn, maar ik zie/zag toch voornamelijk Ghibli toestanden, waar hetm ilieu toch heel anders is.

Binnen een week Perfect Blue en Tokyo Godfathers. ben erg benieuwd naar Millennium Actress.

Hoe één film je hele vocabulaire kan beïnvloeden: ik dacht altijd dat dit een maffiaprent was . Niet dus, in de verste verte zelfs niet, maar juist daardoor een leuke verrassing.

Het is een sentimenteel kerstverhaaltje tot en met, maar toch net een beetje anders dan wat je normaal te zien krijgt. Alle personages waren om ter zieligst, maar het grootste deel van de film zitten ze gewoon op elkaars kap en liegen en bedriegen er nog eens bovenop. Bovendien is het allemaal heerlijk politiek incorrect, ook al blijft het behoorlijk braaf. Ik vond de film ook nog eens erg grappig, vooral door de schitterende mimiek van de personages (totaal overdreven maar tegelijk best geloofwaardig) en alles werd net genoeg gerelativeerd om de stroop verteerbaar te houden. Leuke film dus, die best weet te ontroeren. Bovendien is het verhaal eigenlijk wel intelligent te noemen, zeker voor een kerstverhaal als dit.

En weer een superfilm van Kon. ik vond het een boeiende film die zowel grappige als emotionele momenten bevatte, met genoeg aandacht voor de hoofdpersonen en hoe ze in het zwerversbestaan terecht zijn gekomen, en hoe een baby ze dichter bij elkaar brengt. Het verhaal is natuurlijk vrij cliche, maar de film pretendeert dan ook niks meer te zijn. Dat het uiteindelijk toch allemaal op zijn pootjes terecht komt mag niemand verbazen. Grappige muziek ook, volgens mij dezelfde componist die ook de remake van Zatoichi onder handen heeft genomen. Binnenkort maar eens Kon-marathon houden. 4*

Matige film.

Het keek allemaal nog wel aardig weg, maar vooral het verhaal wist me maar weinig te boeien. Hier en daar wat grapjes zorgden af en toe nog voor wat vermaak.

De animaties waren aardig, maar ook absoluut niet bijzonder. Eigenlijk zijn er geen punten te noemen die wel sterk naar voorkomen. 'Middelmatig' en 'niet bijzonder' zijn dan ook de woorden die ik aan deze film link.

2,5*

Mooie tip voor degenen die eens een kerstfilm willen zien, die anders is dan de standaardwerken, die iedereen wel kent. Mooi verhaal gefilmd in die kenmerkende Japanse tekenstijl.

Vond dit erg grappig en verfrissend. Travestieten komen ook meestal

grappig uit de hoek.

Knappe lollige animatie met soms bijzonder veel detail. 't leek soms of er foto's op de achtergrond stonden, zoals die eifeltoren en enkele gebouwen. Ik ben daar nog niet uit.

De opbouw van het verhaal zat stevig in het zadel. Hoe verder, hoe amusanter.

Weinig storingselementen tegengekomen.

Dikke 3.5*

Met het verhaal op zich is niets verkeerds mee, ook al sprankelt het niet van de originaliteit en bruist het van de clichés. Alleen is de uitwerking ervan echt totaal oninteressant. De achtergrondanimaties zijn mooi maar de personages zelf vallen tegen (ook wat betreft de bewegingen zoals bij het rennen). Het zoetsappige en voorspelbare zijn op zich niet storend, maar er zit niets in wat de kijker prikkelt, ook al gebeurt er van alles en komen diverse personages en situaties langs. Zelfs op de muziek was ik binnen de kortste keren wel uitgekeken. Het geheel is gewoon te slaapverwekkend. Een ander groot minpunt waar ik mij snel aan irriteerde was de slecht uitgewerkte slapstick. Zeer goedkoop en voorspelbaar uitgewerkt zonder ook maar iets van originaliteit erin te stoppen. Alleen enkele woordgrapjes waren amusant. Al met al toch wel een grote teleurstelling.

Uhmzz..

Af en toe grappig, maar dat was echt maar zeer sporadisch. Verder vooral flauw. De film hangt aan elkaar door het soort toeval waar ik niet van houd. De personages zijn niet al te boeiend en de film is veel te sentimenteel. Kon faalt.

2.0*

Minste film van deze regisseur. Het zeurderige kerstverhaal kon mij echt niet bekoren. Als het dan ook nog eens op een simpele en langzame manier verteld wordt, is het moeilijk om je aandacht erbij te houden. Tokyo Godfathers leek dan ook veel langer te duren dan de kleine anderhalf uur. De humor in de film was op sommige momenten wel aardig, maar vaak te overdreven, vooral de travestiet was vaak erg flauw. Visueel is het wel allemaal prima, de stijl van Paprika is hierin al voor een deel terug te vinden.

Duidelijk de minste van Kon. Opzich een leuk kerstverhaaltje. De personages zijn hier en daar grappig. Film ziet er ook weer gewoon heel erg goed uit. Maar het verhaal kon me lang niet de gehele speelduur boeien, dat is erg jammer. Wel mooi dat er eindelijk geen zeikerige J-Pop nummertjes in zaten!

3.0*

ik ben oneens met de negatiefe reacties. ik had me uitstekend kennen vermaken. soms viel er een lachbui voor mij. vooral de travestiet viel mij onder de indruk. een minpunt was wel het einde. ik was heel benieuwd hoe het met miyuki zou aflopen toen ze haar vader zag. zonde zonde zonde. veder een aanrader.

4,0