Gunfight at the O.K. Corral (1957)

Voor mij een van de beste westerns met prima rollen van Douglas en Lancaster en een score van western specialist Dimitri Tiomkin.

5*

Hele, hele dikke classic!

Geweldige western.

4*+

Erg goede(en degelijke) western met een goed verhaal, goede acteurs, mooie beelden en een oké-e soundtrack. Hij duurt wel iets langer dan nodig en zakt in het midden een beetje in maar is over het algemeen toch erg goed. 4 krappe sterren.

Met dank aan het concrete thema van Gunfight at the O.K. Corral ben je toch al gauw geneigd deze prent met My Darling Clementine te vergelijken. Groot verschil is echter direct dat in deze versie er maar een dikke 45 minuten zich in Tombstone afspelen en de overigen dagen van Earp's zogenaamde gloriedagen in Dodge City behandelen, ook al is Tombstone wel de main part van de film. Ook zijn de personages compleet verschillend. In verhouding met het subtiele My Darling Clementine zijn de personages hier een stuk levendiger.

Doc Holliday wordt geportreteerd als een man wie in wezen geen kwaad in de zin heeft. Hij is een goede vent wie niet uit is op ruzie, maar wie altijd op de verkeerde plaats is om het verkeerde tijdstip en daarbij zijn reputatie erg tegen heeft. Niet dat hij er erg in heeft, lurkend gevaar komt hem haast goed uit. Ergens zit hij mijns inziens namelijk te wachten op de genadeklap, een persoon "who's faster on the draw". Hij is ziek en angstig voor een eenzame en saaie dood in een bed, als hij dan toch dood moet, waarom dan niet in actie? Wanneer hij vlak voor de beruchte climax doodziek in bed ligt, komt hij er dan ook direct tegen alle meningen in uit om Wyatt Earp te helpen in zijn familie's gevecht. Earp is ook de enige echte vriend wie hij ooit gehad heeft, een vriendschap die door anderen, zelfs door Earp's eigen broers, veroordeeld wordt, maar is gebasseerd op goede aspecten als loyaliteit en trouw. Zijn meisje wil niet dat hij gaat en vraagt dan ook
"Don't we make a differencë?"
"We never made any difference." is zijn respons.

Wyatt Earp is een eerlijke sheriff wie niet afgaat op reputaties en staat voor zijn idealen. Hij wordt alom beschouwd als een levende held, maar hij heeft eigenlijk slechts rampspoed gekend in zijn leven. Wanneer hij een bij hem passende vrouw ontmoet ziet hij kans eigenlijk onder zijn werk uit te komen en te gaan settelen om de rest van zijn leven vredig te besteden. Net vlak voor het trouwen wordt echter zijn hulp gevraagd door zijn broer in Tombstone. Hij kan zijn familie deze dienst niet weigeren en besluit te gaan, dit ter verdriet van zijn aankomende vrouw wie hem dan ook verlaat met de mening dat hij altijd ergens nodig zal zijn. In een laatste ontmoeting tussen Wyatt en Doc blijkt hij zijn vrouw te willen gaan zoeken om terug te keren met haar. Alhoewel we het verloop niet te weten komen ben ik ervan overtuigd dat dit met een goede afloop gebeuren zal.

Van John Sturges had ik reeds de bewezen klassieker The Magnificent Seven gezien, een prima western, maar met bovenstaande film overtreft hij deze makkelijk. Het eindduel is knap in beeld gebracht en zeer spectaculair, de landschappen en decors zijn niet spetterend, maar weten wel het perfecte westernsfeertje te creëren. Voorzien van een fijne avontuurlijke score en zeer sterk acteerwerk van helden Burt Lancaster en Kirk Douglas, wie de film zeker ten goede komen, wist Gunfight at the O.K. Corral mij te overtuigen van zijn kwaliteit.

Gaandeweg twijfelde ik nog of het misschien een halfje minder moest zijn, maar dankzij de zeer sterke laatste pakweg 30 minuten stevent hij af op een welverdiende 4.5*. Voor de westernliefhebber een film die zeker eens meegepikt moet worden.

Gunfight at the O.K. Corral heeft een probleem waarvan ik bij voorbaad al niet verwachtte dat hij hem zou overkomen: er bestond al een film gebaseerd op dit verhaal. En niet zomaar een film, nee, ik doel op My Darling Clementine van John Ford. Proberen die film te overtreffen was eigenlijk verloren zaak. Gelukkig zitten er zo veel verschillen tussen beide films dat de vergelijking nauwelijks gemaakt hoeft te worden.

Deze film blijkt overigens dichter bij de waarheid te zitten dan Clementine. Ford wilde vooral een mythe creëeren met zijn film en maakte er een haast poëtische western van. Gunfight at the O.K. Corral is veel meer rechttoe rechtaan. Veel personage uit Gunfight zitten opvallend genoeg niet in Clementine en andere personages spelen een andere rol.

Al op zichzelf staande film is Gunfight at the O.K. Corral zeer genietbaar. Vooral dankzij de goede rolbezetting. Met name Douglas is sterk in zijn rol van Doc Holliday. De personages worden goed uitgewerkt. De gunfight zelf is ook sterk gefilmd. Wel jammer dat ik bij sommige scènes een sterk studiogevoel had. De buitenopnames die er waren, waren schitterend (gelukkig is de gunfight buiten gefilmd), maar voor de rest had de film er beter uit kunnen zien. Bij een western toch wel essentieel.

3,5* Leuke film dus, maar niet superbijzonder.

Had Ford zijn informatie niet uit de hand van een van de nakomelingen (ik geloof zijn kleinzoon) van Wyatt Earp? Ben wel benieuwd hoe de shoot-out en de aanloop daarnaartoe hier gedaan is.

Volgens mij had Ford inderdaad informatie van Earp zelf, maar die heeft hij aangewend om een mythe te maken in plaats van een realistische weergave. Ik las ooit een tekst waarin de film met de werkelijkheid vergeleken werd en Ford heeft zoch nogal wat vrijheden veroorloofd. Ik zal er nog wel eens iets over posten bij die film.

Deze film veroorloofd zich, zoals een Hollywoodfilm betaamd, ook wel wat vrijheden, maar is toch waarheidsgetrouwer. Ford's aanpak spreekt mij meer aan, maar deze film moet je zeker kijken als je meer over de geschiedenis wilt weten.

Veel uitgebreider dan in My Darling Clementine en ook het hoogtepunt van deze film.

Als je dat eens zou willen doen graag, lijkt me interessante materie.

Geloof dat ik de volgende op de lijst ben...

O ja, dat zou ik bijna vergeten

Naar aanleiding van deze film heb ik trouwens My Darling Clementine op 5 sterren gezet. Ik merk steeds meer wat voor indruk die film op me gemaakt heeft.

Grappig. Want ook The Magnificent Seven, de andere film van Sturges die ik bekeken heb, kent dit probleem maar dan met Kurosawa's meesterwerk Seven Samurai. Vergelijken met het grote origineel van filmers van de buitencatergorie als Ford of Kurosawa doet de film eigenlijk geen goed recht want ook dit is uiteindelijk een best aardige western.

Ik ben het verder behoorlijk eens met je analyse van deze film. Het verhaal is wat meer sec en rechtlijnig gebracht, de film mist de echte diepere lagen en symboliek van zijn meesterlijke voorganger . De decors ogen niet echt imposant en komen zelfs soms wat "clean" over (waarschijnlijk komt dat ook wel door het vele studiowerk in de film). De film is ook wel wat aan de lange kant, in het midden zakt deze wat in en de scene waarbij het geboefte al schietend gaan "partycrashen" vond ik geen al te beste.

Toch was ik best gecharmeerd van deze film. Vooral Lancaster en Douglas doen het leuk en weten ieder toch een eigen draai te geven aan het karakter van de western mythes die ze spelen. Daarnaast kent de film een aantal vermakelijke bijrollen (eentje met een piepjonge Dennis Hopper, kijken wie hem zonder te spieken weet te herkennen). En zoals al eerder gemeld de finale is erg goed gedaan! Spannend en prachtig in beeld gebracht cummuleerd de film in de uiteindelijk beruchte Gunfight at OK Corral. Mede daardoor toch 3.5*

Tenslotte nog een vraagje voor de echte kenner? Is Doc Holiday nu in het echt wel of niet omgekomen bij de OK Corral?

Ik had hem herkent, maar ik zag hem dan ook al eerder in Giant uit 1955.



Nee. Hij stierf een aantal jaar later aan tbc.

Westerns horen nooit echt tot mijn favoriete genre, maar dit is toch wel weer een leuke, samen met Rio Bravo één van de leukeren die ik heb gezien.

Het Wyatt Earp/Doc Hollyday verhaal kennen we natuurlijk, maar verveelt toch niet zo snel, vooral met mensen als Lancaster en Douglas in de hoofdrollen. Zoals bijna altijd is het af en toe wat cheesy (die themesong . ) , maar toch erg fijn vermaak op een uitslaapochtend.

Onderhoudende western die weliswaar -ik kon een vergelijking echt niet uitsluiten- minder poëtisch en daardoor ook minder gevoelig en ingetogen is dan die andere Tombstoneverfilming My Darling Clementine. Deze is een meer avontuurlijk en pompeus relaas, met vrouwen die hun mannetje kunnen staan en saloons vol stoere gokkers en machocowboys, op het leven van revolverlegendes Earp en Holliday, gespeeld door filmlegendes Lancaster en Douglas. Beide spelen goed, maar van chemie is niet echt sprake en dat is spijtig.

En op het moment dat de film begint af te zwakken, zo naar het einde toe, krijg je een geweldig spannede shoot-out voorgeschoteld die de film dat half sterretje meer waard maakt !

Wat zijn de buitenopnames hier ook prachtig zeg, ze deden me zelfs eventjes denken aan Leones spaghettiwesterns...

Als je naar deze film kijkt, besef je eigenlijk heel sterk hoe goed Fords meesterwerje is !

3.5*

Mooie film met prachtige muziek. Kirk was weer fantastisch:D Een echte aanradder:)

' My Darling Clementine' was een grote teleurstelling. Met de bestelling van de DVD van deze versie hoop ik op een herkansing. Ditmaal ook de superattractieve red-haired Rhonda Fleming, dus tegenvallen ditmaal kan haast niet. Edith Head verzorgt de costuums en Frankie Laine (RAWHIDE, 3:10 YUMA) zingt de filmmuziek...

Aardige anekdote: de love-interest van Burt Lancaster is Rhonda Fleming. Privé twee tegenpolen: Lancaster was een overtuigd Democraat, en de op 10 aug.a.s. 85 jaar wordende Rhonda Fleming is een overtuigd Republikein. Haar rol in deze Western is ook nog die van een zelfstandige, liberale lady gambler.

Lekker ouderwetse western met een mooie rol voor Kirk Douglas. Ook leuk om een superjong Dennis Hoppertje te zien.

3,5*

Deze film heeft de western-sfeer waar ik van hou. Met Douglas als Doc Holliday perfect gecast. Burt Lancaster is een prima acteur, maar ik vind hem hier wat vlak.

Dat het historisch (het gevecht bij de O.K. Corral) gezien niet helemaal volgens de waarheid is, is niet erg. De film levert namelijk wel een waardige finale want de shoot-out is redelijk uitgebreid en mooi in beeld in gebracht.

Gelukkig acteert het merendeel van de cast naar behoren zodat de film eigenlijk geen storende elementen kent.

Dennis Hopper heb ik niet herkend. Lee van Cleef heb ik wel gezien.

Van de muziek moet de film het niet hebben, die is namelijk veel te gelikt lachwekkend (het zou er bijna cult of camp van worden). Ik kreeg stiekem een visoen van een grote flinke vent op een hobbelpaard met daarachter John Cleese en Eric Idle met een stel halve kokosnoten).

3,5 al met al

Prima, doch standaard (maar een standaard western betekent door de regel een goede film) Amerikaanse western. Net als The One Ring stoorde ik me af en toe aan het hoge studiogehalte van de film (met soms wel erg fake achtergronden/decors die je even uit de illusie halen) en net als Barfly had ik het niet echt met de begeleidende muziek of althans de 'zingende cowboy' die de vertelling begeleidt. Ook vond ik de barscène in het midden van de film, waarin de outlaws het dansfeest verstoren, veel te lang duren voor wat het uiteindelijk maar voorstelde.
Maar de personages zijn erg genietbaar en worden meestal prima vertolkt (met vooral een sterke Kirk Douglas als Doc Holliday, wat meteen ook het coolste personage is), de buitenopnames en decors creëren een heerlijk westernsfeertje en de shoot-out op het einde van de film steekt erg mooi in elkaar.

Vrij opvallend trouwens om eens een laffe/makke Lee van Cleef aan het werk te zijn, ook de jonge Dennis Hopper als (aanvankelijk) aardige jongeman was vrij apart om te aanschouwen
Een kleine 4*

4*

Die 'zingende cowboy' is niemand minder dan Frankie Laine! Hij heeft ook de prachtige titelsongs gezongen bij o.a. 3:10 TO YUMA (1957) en de tv-Westernreeks RAWHIDE.

Dit keer bevatten al zijn songteksten spoilers, en tijdens de film zeker overbodig. Nu is het gebeuren rond de 'OK Corral' wel overbekend, maar toch....

Het lang in beeld gebrachte gevecht in de saloon deed mij denken aan idem dito in 'Dodge City' uit '39.

De bekende acteurs Rhonda Fleming, (laatbloeier) Lee van Cleef, Kirk Douglas en Burt Lancaster vind ik dit keer erg mat. Jo van Vleet, de vriendin van 'Doc' speelde nog het beste, misschien wat over-acting. Haar rol deed mij weer sterk denken aan die van Claire Trevor in 'Key Largo' uit '48.

Had meer verwacht. Kom daarom niet verder dan IMDB *5/10.

Dit is zonder meer een van de beste amerikaanse westerns ooit gemaakt. De acteurs, soudtrack en die prachtige 50er jaren kleuren maken van dit eenvoudige verhaal een meesterwerk. Een must voor iedere westernliefhebber.

Grappig, ben ik de enige die even deze film opzoekt omdat hij genoemd word in Transformers Revenge of the Fallen?

- 'Ever see that Movie Gunfight at the O.K. Corral?'

-- 'Huh?'

- 'With Burt Lancaster and Kirk Douglas?'

-- 'No why?'

- 'Because were right in the middle of it.'

-- 'Is that good?'

- 'A lOoOoOoOt of people died.'

Dan heb je er nog maar heeeeel weinig gezien!

Gunfight at the OK Corral is een aardige western, maar haalt nooit het niveau van klassiekers als Once upon a time in the west.

Ik baalde een beetje van het verhaal en de karakterschetsen. Ook vond ik de showdown aan het einde maar pover.

Kirk Douglas en Burt Lancaster zijn wel een typisch duo, Douglas doet het aardig, Lancaster's rol blijft wat oppervlakkig.

Jo van Fleet was behoorlijk aan het overacting en vooral aan het begin word er slecht geacteerd (dialogen die elkaar te snel opvolgen, waardoor de geloofwaardigheid ver te zoeken is).

Wel moet ik in mijn achterhoofd houden dat de film al meer dan 50 jaar oud is, maar dan nog blijft het niet onopgemerkt.

Uiteindelijk blijkt deze western een hele lange zit te zijn, terwijl ik dat gevoel niet had bij Once upon a time in the west, die toch een dik half uur langer duurde.

Het zit hem vooral in het verhaal, dat naar een teleurstellende climax werkt denk ik.

3 sterren

Gunfight at the O.K. Corral is een uitstekende western van de oerdegelijk regisseur Sturges. Bekwaam in beeld gebracht, zeer degelijk verteld en veel sterke scenes, de onvermijdelijke shootout is een van de beste in het genre. Wat ook Sturges goed heeft begrepen is dat de film gaat over de personages en dan pas over de gebeurtenissen en hij beschikt daarvoor over uitstekende acteurs. Douglas ben ik nooit zo fan van (speelt wel in erg veel goede film), maar vind dit een van zijn betere rollen. Lancaster is geniaal als altijd, maar ook de rest van de cast voldoet.

De onvermijdelijke vergelijking met de versie van Ford is eigenlijk niet helemaal terecht, omdat dit een compleet andere film is geworden. De bijkans geniale regie van Ford wint het van de zeer solide regie van Sturges en met name omdat die eerste er in slaagde (zoals niemand dat ooit beter lukte in een western) om de karakters zoveel diepte mee te geven, dat dit bij voorbaat al niet te winnen voor laatstgenoemde. Verder is deze film niet eens veel minder dan My Darling Clementine en dat is heel wat. 4 sterren, voor deze naar het schijnt meer accurate vertelling.

Welke western wel? Een wereld van verschil binnen hetzelfe genre, trouwens.

Wat zijn eigenlijk zo de gelijkenissen met my darling clementine? Puur kwa verhaal? Want het plot vanboven lijkt er anders toch niet erg op...

Ook deze uitstekende western kent weer een heerlijke titelsong. Echt iets waar ik wel van hou in oude klassieke westerns. Brengt meteen erg veel sfeer met zich mee. Maar verder was dit dus zeker een uitstekende western, die misschien wat mindere momentjes kent, maar overral haalt deze film toch wel een hoog niveau. De acteerpretaties zijn echt fenomenaal. Burt Lancaster deed het prima als legendarische sheriff Wyeat Earp, maar tjonge jonge. Het was toch echt Kirk Douglas die hier de beste rol neerzette. Misschien wel de beste acteerprestatie ooit in een western!

Het verhaal is ook best boeiend, al kent de film hier de daar wel wat mindere momentjes, maar toch heb ik het grootste deel van de speelduur zitten genieten. Ben ook wel erg benieuwd geworden naar My Darling Clementine. Maar verder was dit dus een erg goeie western met briljant acteerwerk, een mooie eind shoot-out, een boeiend verhaal, weliswaar wat mindere momentjes, maar John Sturges zal zeker meer aandacht krijgen in de toekomst.

3,5*, snap ook niet dat mensen Dennis Hopper niet gezien hebben. Had toch best een aardige bijrol. Dat mensen Lee van Cleef niet hebben gezien is wel logischer.

Deze wil ik ook warderen, het verhaar is bekend en hoef ik niks toetevoegen.

Zonder meer een top western met super film sterren , die je de dag van vandaag niet meer bijmekaar brengt beeld ,sound, film,gewoon top.

Uitmuntend!

Gunfight at the O.K. Corral is een prima western, die net als My Darling Clementine en Tombstone, verhaalt over de avonturen van Wyatt Earp en Doc Holiday. Dat ik het verhaal hierdoor al ken is totaal niet erg, want los van elkaar zijn het alledrie erg goede westerns.

Vooral het acteerwerk is hier erg sterk. Burt Lancaster is een prima Wyatt Earp, die graag het beste met iedereen voor heeft en niet bang is om gespuis aan te pakken. De show wordt echter gestolen door Kirk Douglas, die een geweldige Doc Holiday neerzet. Douglas maakt van hem een levendig en erg boeiend personage. Hij is verslaafd aan kaartspelletjes en drank en niet te beroerd om een uitdaging aan te gaan. Een fantastisch personage, dat gemakkelijk gerekend kan worden tot mijn favoriete personages aller tijden.

Het sfeertje is ook sterk. Het plaatjes Dodge City is een echt westernstadje en ademt echt cowboys. In de eerste helft van de film speelt het verhaal zich hier af, terwijl we daarna richting Tombstone gaan, waar de onvermijdelijk shootout zal gaan plaatsvinden. Die shootout is trouwens geweldig in beeld gebracht en duidelijk het hoogtepunt van alles.

Gunfight at the O.K. Corral heeft eigenlijk maar weinig minpuntjes. Alleen de muziek is misschien iets te cheesy, hoewel ik het op zich wel aanstekelijk vond. Ook kun je in de eerste helft van de film soms duidelijk zien dat een paar scènes in de studio zijn opgenomen. Los daarvan is dit gewoon een erg sterke western met sterke personages, een goede opbouw van het verhaal en een fantastisch einde.

4,0*