Matrimonio all'Italiana (1964)

De film heeft een ingenieus verteld verhaal. De verschillende lagen vormen een knap inelkaar gewoven constructie.

Daarnaast is het leuk om Sophia Loren met steeds wisselend uiterlijk in deze film te zien.

3,5 sterren

Onderhoudende en inventieve komedie!

Verhaal van een naïeve vrouw die eindelijk het heft in handen neemt. Uiteindelijk komt alles dan toch op zijn pootjes terecht, iets wat niet vanzelfsprekend is wanneer je de film aan het zien bent.

De film laat je op belangrijke momenten raden, hoewel een enkele ontwikkeling van kilometers ver aan te zien komen is. Prima!

Deze Italiaanse bruiloft overtuigt allerwege, zeker tot op het punt waar Mastroianni het opeens van het grootste belang vindt welk van de drie zijn zoon is.

Bij aanvang vd film valt de frisse cameravoering mij op, verrassend voor een film uit '64. Ook de humor is nog steeds heel goed te doen, in tegenstelling tot zovele komedies die een decennium na uitkomen hopeloos verouderd zijn.

La Loren heb ik nog nooit zo stralend en weelderig gezien.

Na Otto e mezzo is het voor mij een verademing om Il Gran Marcello in een begrijpelijke film te zien schitteren.
Ja, blij om dit Italiaanse kwaliteitsproduct mee te hebben gepikt.

Verrassend leuke film, met een Sophia Loren die echt een prima rol neerzet. Haar emoties spatten af en toe echt van het scherm. Tegenspeler Marcello Mastroianni valt dan hoewel hij het niet slecht doet, toch een beetje in het niet bij haar. Verder zit de film best goed in elkaar en vond ik de afloop nog best verrassend en leuk. Ondanks dat de film al ruim 40 jaar oud is, oogt het allemaal nog erg verfrissend.

3,5*

De Sica zet hier een knap werk neer.

Sophia Loren bewijst hier haar acteertalent en Mastroianni heb ik nog nooit weten ontgoochelen.

Kende de film al jaren bij naam en nu heel tevreden ze toch te hebben gezien.

Beetje een vervelende film.

Niet al te boeiend om te volgen en bovenal, niet grappig en veel vervelende personages. Vooral dat platte spreekt mij nou niet echt aan.

Desalniettemin zal De Sica nog wel eens een kans krijgen met Umberto D.

1.5*

Eigenlijk leuker dan ik had verwacht. Ik hou van de neorealistische periode van De Sica, maar heb op zijn deel uit Boccaccio '70 nog nooit iets uit zijn latere komedie-periode gezien. Trok me nooit echt. Maar ik vond dit een erg vermakelijke film met een goed evenwicht tussen komedie en drama. Verder ook best sfeervol.

Bijlange na niet Mastroianni's beste rol, maar dat lag ook een beetje aan zijn karakter. Loren vond ik leuker.

Ik heb me prima vermaakt.

3.5*

Ik had eigenlijk een prequel op Divorzio All'Italiana (Pietro Germi, 1961) verwacht, maar daar lijkt deze film in de verste verte niet op.

De film begint als een komedie en ontwikkelt zich van lieverlede tot een drama, waarbij de luchtige ondertoon blijft.

Mastroianni (toch niet van de minste) wordt helemaal weggespeeld door Sophia Loren, die andermaal laat zien dat ze goed en temperamentvol kan acteren. Bovendien als 17-jarig hoertje met dat rode haar ziet ze er extra spectaculair uit in weerwil van het feit dat díe jonge leeftijd niet erg geloofwaardig is. Loren haalt niet het niveau van La Ciociara (1960) of Una Giornata Particolare (1977), maar is niettemin indrukwekkend bezig.

Matrimonio all'Italiana staat voornamelijk bekend als komedie, dus ik was verbaasd om te zien dat dit toch veel meer een drama is. Misschien zelfs voor dik drie-kwart of zo. Dat pakte niet helemaal geweldig uit. Zeker in het eerste deel van de film, waarin het koppel voor elkaar valt vond ik er nauwelijks leven in zitten. Een nogal saaie romance. Vreemd ook dat het verhaal er een punt van maakt dat Loren's personage meer is dan een sexy object, maar dat De Sica er kennelijk geen genoeg van krijgt om haar juist zo sexy en prikkelend mogelijk in beeld te brengen, zeker in de eerste helft.

Later krijgt het allemaal wat meer plot en hoewel dit wat te soapy en melodramatisch is naar mijn smaak werd het iets boeiender. De personages zijn toch wel goed uitgewerkt en Loren speelt bijzonder goed. Mastroianni doet vooral zijn ding, maar heeft ook het mindere personage van de twee. Het is dan prima kijkbaar allemaal wat mij betreft, maar echt pakkend wordt het niet en helaas vond ik het ook nooit grappig.

2,5*

Een huwelijk op z'n Italiaans

Vittorio De Sica, het is een regisseur bij wie ik nooit goed weet wat te verwachten. Zijn bekendste werk, Ladri di Biciclette, was heerlijk (4.5*), zijn segment in Boccaccio '70 was ook goed (4.0*) en Teresa Venerdi was een vermakelijke klucht (3.5*) maar de films zijn op zich moeilijk te vergelijken en kon ik niet echt een lijn trekken in zijn oeuvre. Nu zijn 3 geziene films op een oeuvre van 30 films (in 34 jaar trouwens!) maar een fractie dus hopelijk ging er met Matrimonio all'Italiana wat meer een lijn te zien zijn.

Het tegengestelde is echter waar, want dit valt zowat tussen Ladri en de twee andere films in. Met geen volbloed komedie en ook geen volbloed drama is dit een wat onevenwichtigere film geworden met een vrij taaie aanloop. De eerste helft van de film is nagenoeg één grote flashback van Don Domi en die is eigenlijk niet echt interessant. Noodzakelijk voor het verhaal uiteraard om te weten hoe Domi en Filumena elkaar hebben leren kennen, maar ik denk dat iedereen het er wel mee eens zal zijn dat de film pas echt in gang schiet wanneer de fraude van Filumena aan het licht komt. Weliswaar niet zo'n grote schok (de drukte en grote gebaren lagen er deze keer wel erg dik op, zelfs voor een Italiaanse film) maar wel één die de film nodig had. Vanaf dan wordt het een tof gevecht tussen de twee minnaars en de zoektocht van Don Domi naar wie van de drie kinderen nu eigenlijk zijn zoon is.

Zucht, Sophia Loren. Het is één van de grootste Italiaanse actrices die ooit het scherm heeft mogen sieren en het is verbazingwekkend om te zien hoe ze eigenlijk elk stadium van haar personage naar haar hand weet te zetten. Of ze nu een 17-jarig hoertje is (met een heerlijk vlammende haardos) of een op sterven liggende minnares van 40 jaar... Loren kan het allemaal en Marcello Mastroianni stond erbij en keek ernaar. Vond hem vooral in het eerste deel van de film ook wat beneden zijn niveau eigenlijk. Net als het verhaal heeft ook hij er baat bij dat Loren meer en meer in the picture komt. Verder nog een aantal vermakelijke bijrollen, maar het is toch vooral Loren die op je netvlies gebrand blijft.

Beetje twijfelend hoeveel ik hier aan zou geven. Het eerste gedeelte van de film was nogal lastig door te komen en het tweede gedeelte vond ik dan weer erg leuk. Neigde meer naar 3* maar laat ik voor La Loren dan toch nog net dat halfje extra geven. Die kan zo'n film toch naar zich toe trekken, zie zeker ook De Sica's segment in Boccaccio '70

3.5*

Luchtige dramatische film waarbij het tijdsbeeld, de sfeer en het mooie kleurgebruik de film iets extra geven.

Maar de ster van de film is niet Marcello Mastroianni, maar Sophia Loren die een sterke performance neerzet door op een verbluffende wijze telkens een bepaalde leeftijd van haar personage te spelen.

Hoe meer Loren in het verhaal betrokken wordt, hoe beter de film wordt.

Het stadium van Loren met de felle rode haardos is ééntje die bij zal blijven. Wat een looks !

Ook leuke rollen van Aldo Puglisi als Alfredo en Tecla Scarano als Rosalia. 7/10