Zero Day (2003)

Nog een film over school-shootings. Dit keer a la blair witch.

Gelukkig trapt ook deze film niet in het te duidelijk geven van simplistische oorzaken en het aandikken van moraal. Dat is al een pluim waard. Maar toch pakt het nergens echt. Ondanks dat de jongens constant in beeld zijn worden ze nooit helemaal geloofwaardig. En op de een of andere manier wordt het nooit echt spannend of pijnlijk.

De laatste scene had er overigens uitgemoeten.

Best interessant maar slechts een muis in vergelijking met Elephant.

2.5*

Zo, alweer mijn derde film die gebaseerd is op die Columbine Highschool schietpartij. Klass verteld het verhaal van: waarom? en Elephant geeft weer een totaal plaatje over de gehele dag, zodat je het werkelijk niet aan ziet komen.

Maar dan blijft er toch een vraag over: hoe? Hoe hebben ze dit gedaan? Daarvoor hebben we deze film: Zero Day.

Beetje bij beetje, film bij film, begrijp je de ''daders'' beter. Het is niet goed te praten, het is onmenselijk en niet te vergeven, maar toch hebben ook zij, de ''daders'', een motief, een reden.

,,We've been insulted''

De wake-up-call is goed gelukt, laten we het daarop houden.

Toch, als ik zo naar mijn recensie kijk, mis je iets. Het is en blijft een film, en wat ik ook had met Klass en Elephant, is dat je de film heel erg oordeelt op het verhaal. Omdat het zo heftig en haast persoonlijk is, kan ik moeilijk de film slecht vinden. Want eerlijk is eerlijk: Zero Day, zelfs in blair-witch-stijl, is echt qua filmisch, erg slecht. Maar naar mijn inzien is een film geslaagd als het je bij blijft, als het iets toevoegt aan mijn persoonlijke leven, als ik word geraakt of in dit geval: word geshockeerd. En ik kan je vertellen: dat is gelukt.

Een film die je moet zien, niet twijfelen, gewoon kijken. Mensen die erg gevoelig zijn: skip het laatste kwartier. Ik vond dat vrij heftig...

4 sterren! (Ik zie dat ik het gemiddelde van de film effe opkrik. Verdiend!)

Bijzonder.

Soort documentatie van twee heren die zich voorbereiden op een onvergeeflijke daad. Ongetwijfeld gelinkt aan het voorval uit 1999 dat wel meerdere films van dit kaliber heeft geïnspireerd, maar ondertussen zijn deze gewelddadige gebeurtenissen alleen maar relevanter geworden. Dat maakt van Zero Day soms een enge film.

Probleem is dat deze twee heren zichzelf nooit op een interessante wijze kunnen presenteren, dat het op z'n beurt voor de kijker ook niet zo interessant maakt om ze te analyseren. Sowieso is het idee moeilijk te schudden dat dit eerder een fictieve recreatie is en daardoor gaat de schok er wat vanaf, maar aan de andere kant is het ook gewoon het volgen van twee jonge mensen die een saai leventje leiden.

Dat neemt niet weg dat het meer psychologische gedeelte van de film uiterst interessant is en de slotfase treffend. Erg charmante keuze ook om van beeldmateriaal over te gaan naar veiligheidsbeelden uit camera's, dat geeft toch het extra realistische tikje. Zo'n The Dirties kan er in ieder geval behoorlijk wat van leren, waardoor Zero Day die film wel vooruit loopt.

Het gebrek aan een echte connectie zorgt ervoor dat de kijker voor een te lange tijd niet betrokken raakt in het verhaal, maar eenmaal de duistere kanten langzaam naar buiten beginnen te komen wordt de film snel een stuk interessanter. Het is zonder twijfel een interessante kijkervaring, maar vooral omdat het dicht tegen echte gebeurtenissen aanzit, en niet omdat de film zelf echt geweldig is.