Striking Distance (1993)

Destijds in de bioscoop gezien. Beetje een standaard film die nergens in uitblinkt. Wel goed gespeeld door Bruce Willis. Dit was tevens mijn eerste film waarin ik Sarah Jessica Parker zag verschijnen. Ik wist toen nog niet zeker of het een man of een vrouw was. Wat een draak is het toch.

Thriller met heel wat actie en humoristische one-liners, die voornamelijk inspeelt op plottwists. Ik vond dit bijlange geen slechte film met Willis; het wist me bij de eerste kijkbeurt in 1993 al flink te verrassen, waardoor ik hem later op DVD gekocht heb en intussen toch nog eens voor de vierde keer heb bekeken en mijn mening is er niet slechter op geworden.

Natuurlijk is het verhaal simpel en zit het vol toevalligheden. Maar de film heeft ook enkele scènes die goed genoeg zijn om bij te blijven zoals de achtervolgingsscène in het begin en de twist waarin getoond wordt hoe Willis' vader gedood werd . Ook het snelle tempo zit goed en zorgt ervoor dat de film geen dode momenten kent.

Ik ga hier misschien wat tegen de algemene opinie in, maar een 3,5* mag Striking Distance gerust hebben.

Matige film, met een script dat door teveel toevalligheden aan elkaar wordt gehouden.

Willis doet het redelijk, maar komt niet in de buurt van zijn “Die Hard” rollen. Tegenspeelster Sarah Jessica Parker is ook niet zo goed op dreef en speelt ook maar matig. Er zit behoorlijk wat actie in, dat door de soms best spectaculaire stunts nog wel vermakelijk is, om naar te kijken.

De uiteindelijke ontknoping is ook niet al te sterk en weinig bevredigend. Hierdoor is Striking Distance maar een standaard filmpje dat alleen door de goede actie nog weet te vermaken, maar verder dus behoorlijk ondermaats is.

2,0*

De vergeten Willis film, dat is zowel aan de box-office cijfers als de recensies hier wel te zien. Toch heeft de film genoeg te bieden om uit te zitten zoals een fantastische achtervolging van een illegaal vuilstorter waarbij Willis diens auto opblaast met een lichtkogel of de sterke supporting cast met mensen als Dennis Farina, Brion James en Tom Sizemore. Willis zelf acteert bij vlagen sterk, maar op andere momenten te overdreven om iets voor zijn personage te voelen, terwijl ik eigenlijk nog geeneens zo negatief ben over Parker als de meesten hier.

Het verhaal is interessant genoeg om de aandacht er bij te houden en levert mooie shots op van Pittsburgh. Voor de Die Hard liefhebbers zal er ongetwijfeld niet genoeg ontploffen (al levert de achtervolging in het begin daarvoor wel wat materiaal) en zal Bruce niet genoeg oneliners leveren, maar voor de mensen die open staan voor een actiefilm die zich iets meer focust op menselijk drama en minder op schieten, is Striking Distance geen verkeerde film. Zag er overigens op blu-ray prima uit.

Als je je best doet, kun je hier enkele Italiaanse invloeden in vinden. Vanwege de killer en het opgefokte gedrag van de heren agenten. Toffe cast wat dat betreft. Brion James bijvoorbeeld. Pracht van een kop. Wel een tamelijk domme rol, maar dat geldt voor bijna iedereen, dankzij een dikke popcorn stempel met een script dat van kwaad tot Sarah Jessica Parker en erger gaat. Het hele middendeel zit volgepropt met goedkoop drama en allerlei geplot met stompzinnige bochten, waar dan uiteindelijk een dader uit komt rollen, die niet meer serieus te nemen is. Alles voor niks dus. Een actie thriller, zegt men, maar dat geldt eigenlijk alleen voor de eerste en laatste pakweg twintig minuten. Geinig, dat speelgoedautootje, net als het liedje en de achtervolging in het begin is smullen, maar dan heb je het beste al gehad.

Sire, il n'y a plus de flics. Dit jaren '90 pareltje mag zowat de laatste der flikken films heten, dat is te zeggen, flik van het hard-boiled type: een smerige klabak, cynisch tot op het bot, drankverslaafd, grenzend aan de psychose, altijd bereid om dwarsliggende collega's of verdachten op hun smoel te timmeren en looking for love in all the wrong places. Willis speelt de ultieme pechvogel, in een kwartier speeltijd worden zijn vader en ex-vrouw vermoord en pleegt zijn partner zelfmoord. Striking Distance lijkt dan ook een bewuste hyperbool van genreconventies, een filmisch universum waar iedereen flik is. Actiescènes of subplots zijn spaars, de film is vooral één lange aaneenschakeling van tierende driftkikkers die beter wat aan hun bloeddruk zouden moeten denken, "you're off the case!" "you're outta your jurisdiction!". Heel mooi doorspekt met beelden van Pittsburgh en atypisch brutaal qua gewelduitbarstingen - de vergelijking met italo crime van Insignificance hierboven is lang zo gek nog niet.

Een film van ruim 25 jaar geleden die ondanks de typische 80's/90's setting nog prima mee kan.

Goed verhaal met veel spanning, vlot lopend, genoeg actie en een zeer verrassend einde.
Goede rol van Bruce Willis en altijd leuk om Tom Sizemore en Dennis Farina (blijft voor mij altijd Albert Lombard) te zien in een film ook al weet je bij Farina van te voren al dat hij een badguy is.

Vooral jaren 90 had erg veel actiethrillers en in mijn herinnering eigenlijk altijd goed.
Jammer dat er nu een tekort is aan dit genre.

Gewoon goed!
8
4*

Willis zoals je hem het liefst ziet. Een doorgeleefde agent, onverzorgd, aan de drank, kettingrokend, scheldend en knokkend.

Buiten dat is er eigenlijk niet eens zo heel veel te beleven. Een grote cast met bekende koppen en wisselende prestaties. Af en toe is het behoorlijk cringe en over the top (vooral de vertolking van de badguy in de eindscene, maar ook de talloze random vechtpartijen tussen de agenten). Qua actie is het ookal niet erg spectaculair. Maar toch is het ergens wel vermakelijk.

Wegens het jeugdsentiment nog 3,5 ster. Voor de fans van The Last Boy Scout en Die Hard toch wel geinig.

"You shot your own son? There goes that gold watch.”

Typische dosis jaren negentig actiefilmpje dit, en ik mag toch persoonlijk wel zeggen dat ik daar normaliter een fan voor ben. Dat dacht ik ook over deze film, zeker met Willis in de hoofdrol maar, helaas mocht het niet zo zijn. Ik vond de film toch wat tegenvallen, en dat is eigenlijk helemaal niet omdat Herrington heel veel fout doet in deze film, de acteurs spelen allemaal best een leuke rol en er zit zelfs een vleugje humor in verwerkt. Maar, het verhaal vond ik ontzettend rommelig, waardoor de film eigenlijk ook zijn charmes verliest. En ook het zogenaamde jo-jo effect wat deze film beheerst is eigenlijk een complete domper. De film begint onwijs fijn, en laat eigenlijk zien dat je weer een heerlijk clichématig politiefilmpje gaat krijgen. En ook het einde vervult eigenlijk de meeste wensen, en weet ook zeker weer echt vermakelijk te zijn. Maar alles wat daartussenin zit gepropt is eigenlijk nergens echt boeiend te noemen. En zoals je ook al meer kan lezen in de reacties hier, de film laat zichzelf eigenlijk overspoelen aan onnodige drama, waar misschien toch wat meer actie in had kunnen zitten; ook van de moordenaar.

Maar, je kunt er gewoon niet omheen dat deze film een hele fijne en vooral goeie cast bezit. Willis is natuurlijk wel iemand die er met vlag en wimpel bovenuit steekt, dit zijn overigens ook wel de rolletjes waarin hij echt volledig tot zijn recht komt, en waar hij het beste in is. Ook Tom Sizemore en Dennis Farina deden het gewoon leuk.

Qua verhaal hoef je het overigens ook niet helemaal te doen, en was vooral wat rommelig zeker op het begin. Wanneer je eigenlijk erachter komt hoe en wat, is het ook niet meer zo snel bijzonder. Gelukkig dat de film na de clou ook niet meer zo lang duurt, waardoor je deze film ook makkelijk gelijk kan afsluiten. En zo is deze film prima voor tussendoor maar, een hoogvlieger zal het nooit worden.

Striking Distance

Lekker filmpje voor een keertje. Niks bijzonders, maar gewoon vermakelijk. Bruce Willis is natuurlijk gemaakt voor zulke rollen. De jaren 90 sfeer maakt het af.

3 sterren.