The Naked Civil Servant (1975)

Heel wat jaren geleden dat ik deze film voor het eerst zag. Zag er wat tegenop om 'm nog eens te zien omdat ik me herinnerde dat ik het helemaal geen komedie vond maar erg somberstemmend allemaal. Dat bleek nu mee te vallen, al blijft het een treurig leven van Quentin Crisp gezien de agressie die hij ontmoet alleen door hoe hij zich kleedt en gezien dat hij met de wetenschap leeft nooit de liefde van zijn leven te zullen ontmoeten. Maar tegelijk een moedig leven, je niet laten kennen ondanks alle vooroordelen leven zoals jij het wilt. Erg aardig aan deze film vond ik dat de hoofdpersoon niet als een wat ordinair type of extravagante travestiet wordt neergezet maar als iemand met klasse en dat voor een film uit 1975 over een behoorlijk vrouwelijke man!

De grote doorbraak van John Hurt. Een tv-drama (/komedie) over een nogal flamboyante homoseksueel. Quentin Crisp himself introduceert de verfilming van zijn leven in de eerste minuut. John Hurt lijkt als twee druppels water, zowel lichamelijk als de gehele lichaamshouding en stem. Verbazingwekkend spel (wat hem ook wat belangrijke prijzen opleverde).

Ondanks dat het tv-drama goedkoop oogt en een aantal vervelende nietszeggende momenten kent, is het genieten geblazen door veel sterke scenes. En John Hurt is Crisp. Crisps 'wijsheden' worden als humoristische stille cinema tussentitels uitgesproken, waaronder de dag dat de Tweede Wereldoorlog uitbrak: "When the war was declared, I bought two pounds of henna". En de uitspraak (die bij de eerste uitzending werd gecensureerd, lees: verwijderd): "Sexual intercourse is a poor substitute for masturbation."

Fijne humor doordrenkt het overigens 'zielige' leven van Crisp, die zichzelf bestempelde als a naked civil servant, hij verdiende zijn geld als model op de kunstacademie. Ook al had hij veel moeite 'een man die op een bus wacht' uit te beelden. 3,5*

In 1975 is dit verhaal op film waarschijnlijk een doorbraak geweest: een 'vrouwelijke' homoseksuele man die in oorlogstijd voor zijn geaardheid uitkomt. We zien hem vooral als een ongelukkige klaploper die van situatie naar situatie zwalkt op een verbazingwekkende passieve manier. Behalve dan wanneer hij van perversie beschuldigd wordt. De film neemt af en toe wat afstand en kent momenten van mondainheid en bitterheid. Zo nu en dan lijken de beelden uit de tijd van de stomme film te komen. John Hurt speelt een prachtrol.