The Spirit of St. Louis (1957)

The Story Behind the Story of Lindbergh's Incredible Flight to Paris!

Billy Wilder. Een regisseur die ik eigenlijk alleen ken van zijn twee films van Marilyn Monroe, die dan tegelijkertijd ook wel tot twee van de beste van haar werk horen. Ik was dus best wel benieuwd hoe hij met een andere van mijn favoriete acteurs ging doen, namelijk James Stewart.

Het personage Charles Lindbergh waar de film op is gebaseerd zegt me eigenlijk niets. Nog nooit van gehoord maar als de film iet of wat waarheidsgetrouw blijft aan zijn ervaringen dan moet ik wel toegeven dat het een serieuze durfal moet zijn geweest. Zonder co-piloot, maar 1 kompas, een landvliegtuig, ... Tegelijkertijd kun je je dan ook afvragen in hoeverre dat Lindbergh's versie van de feiten klopt, vooral doordat hij de gehele 33 uur alleen in het vliegtuig heeft gezeten (met uitzondering van een vlieg). Al een geluk neemt dat niet weg dat het verhaal er minder interessanter op wordt. Zeker wanneer de spanning mooi wordt opgebouwd doordat hij slaperig begint te worden of in zijn euforie vergeet van zijn tank te verwisselen zit je vol spanning mee te leven. Op een bepaald moment had ik eerlijk gezegd wat mijn twijfels, ongeveer nadat hij juist was opgestegen met het vliegtuig, of de film me nog wel voor zo'n lange tijd ging boeien terwijl er vrij weinig kon gebeuren. Gelukkig wordt dit mooi opgelost door een hoop flashbacks te introduceren waaronder een pastoor die zijn eerste vlieglessen besluit te nemen.

Stewart is toch echt wel een klasse acteur. Hij kan zo in een rijtje mee worden geplaatst naast een Humphrey Bogart of een Orson Welles want ook hier draagt hij de film voor 135 minuten compleet op zijn schouders alleen. Het enige wat ik niet passend vond was het blonde haar dat ze Stewart hadden gegeven maar na wat gezoek op Google blijkt dat Lindbergh precies ook blond haar had, al is dat moeilijk te zien omdat het vooral zwart-wit foto's zijn. The Spirit of St. Louis blijft een one-man show van Stewart maar ook de andere cast zijn stuk voor stuk wel degelijke acteurs.

Waar ik nog het meeste van verschoot waren de visuele effecten op sommige punten. Vooral ergens in het begin van de film wanneer Stewart uit zijn vliegtuig springt en dat het neerstortende toestel elke keer hem rakelings passeert ziet er fenomenaal uit. Zeker als je de film dan in zijn tijdsgeest ziet maar ook op andere stukken zoals bijvoorbeeld wanneer het vliegtuig bevriest is mooi gefilmd. De muziek daarentegen was niet zo speciaal, het leek me dat elke keer hetzelfde deuntje terugkwam.

Uitstekende avonturenfilm met een Stewart in topvorm.

4*

Onderhoudend spel tussen de magie van vliegtuigen en de psyche van een man die de eerste vlucht heeft gemaakt. Het leuke is dat Lindbergh nergens als een held neer wordt gezet, maar altijd als een maar al te menselijk karakter, met inbegrip van domme fouten, verkeerde keuzes en zwakke momenten in karakter. En dan zijn er ook nog die heerlijke shots van het natuurschoon dat aan de cockpit voorbij trekt. Ik ben minder te spreken over de kolderieke flashbacks die afleiden van de serieuze toon van de film.

Leuke avonturenfilm, maar ik had ook niet anders verwacht met Billy Wilder aan het roer en James Stewart in de hoofdrol.

Wilder weet als geen ander hoe hij een fijn sfeer moet scheppen en dat lukt hem ook in deze Spirit of St. Louis. Het is best een lange film en aangezien het grotendeel zich afspeelt in de cockpit van het vliegtuigje, met alleen Stewart in beeld, is het best een opgave om zoiets boeiend te houden, maar dat lukt hier vrij goed. Stewart slaagt er gemakkelijk in om zijn personage boeiend en sympathiek te maken. Wilder zorgt voor de nodige spanning, waardoor het ook niet moeilijk is om mee te leven met de avonturen, die Stewart tijdens zijn reis beleeft.

Hier en daar zal het misschien een tikkeltje aangedikt zijn en het moment dat Stewart een tijdje in slaap valt, balanceert op het randje, maar desondanks weet de film ten allen tijde zijn geloofwaardigheid te behouden. Het is allemaal te degelijk om dit tot de top te kunnen rekenen, maar het is wel goed gemaakt en daarnaast erg vermakelijk.

3,5*

Het verhaal van Lindberg kende ik vanuit dat boek over de zomer van '27 van Bill Bryson. Behalve dan wat momentjes dat zijn vliegtuig bijna te water raakte is het verder redelijk waarheidsgetrouw verfilmd. Al wist Bryson veel meer dan Wilder de wereld eromheen te schetsen met allerlei gekken die de overkant wilden halen. Nu zal Bryson het ook weleens wat hebben aangedikt, maar dat was in ieder geval een stuk smeuïger. Deze film is an sich nog wel vermakelijk en verveelt geen seconde, maar is ook een wat duf geheel. Stewart probeert er nog wel iets van te maken, maar moet alles via de voice-over doen. Show, don't tell was nog nooit zo letterlijk geweest. Ook het camerawerk is niet heel bijzonder en ik heb Wilder weleens meer bijzonders zien doen. Een enkel shot is wel heel aardig, maar dat is te weinig op dik twee uur film. De flash backs zijn wel vaak leuk en helpen ook mee dat de film nergens stilvalt. 3,0*.

Aardige film over Charles Lindbergh die als eerste in een non-stop solovlucht de Atlantische Oceaan oversteekt. De eerste helft met de voorbereiding en vooral ook de bouw van het vliegtuig is het boeiendst. De tweede helft met de vlucht zelf duurt te lang en ook de weinig interessante flashbacks weten dit niet te verhelpen.