Trois Vies & une Seule Mort (1996)

Magisch-realistische episoden-film (en toch ook weer niet).

Begint als een soort van superieur verhaal uit de Twilight Zone met nog éénmaal Marcello Mastroianni (heerlijk om deze legende weer terug te zien) en dan krijgen we het tweede verhaal en in het derde verhaal zien we personages uit eerdere verhalen verschijnen om vervolgens in het laatste verhaal alles weer in elkaar te breien inclusief de 4 Mastroianni's.

Bijzondere film, aangenaam door verrast.

Tja, de meningen zullen verdeeld zijn, maar ik vond deze film - de laatste film met Mastroianni als ik me niet vergis - nu niet bepaald boeiend. Ik had in ieder geval moeite om niet in slaap te vallen, zo boring vond ik het allemaal. De enigste scène die mij wist te boeien was die surrealistische scène van de man met de hamer in de kop en dan vervolgens die kuikens . Zeer komisch allemaal en voor mij ook zonder meer de beste scène in deze nogal teleurstellende film.

2,0*

Fantasierijke en soms sfeervolle dramakomedie met een opvallend eerste halfuur, waarin een rustig opgebouwd verhaal geregeld wordt opgeleukt met originele inslagen. Marcello Mastroianni speelt een uitstekende, beheerste hoofdrol die zeker als mysterieuze verschijning erg goed weet te werken. Echter kiest de inhoud vanuit regisseur Raoul Ruiz daarna een pad met wat regulierdere verhaaltjes, waarin drama een aanzienlijke voorkeur krijgt tegenover de fantasie. De verschillende vormen van romantiek en weinig opwindende gebeurtenissen weten daarbinnen niet te beklijven, waardoor deze Franse film een uitdovend gevoel achterlaat.