The Last Temptation of Christ (1988)

Ik dacht het is pasen, misschien moet ik deze nu eindelijk eens kijken. Maar hij viel me echt zwaar tegen. Quasi filosofisch gelul over het leven van Jezus. Veel echt totaal idiote scenes, zoals met die slangen in de woestijn. Het idee dat Jezus zelf ook als kruizenmaker begonnen is vond ik ook vrij ridicuul. Visueel was het ook niet veel bijzonders.

Meesterlijke film. Het christelijk geloof en het verhaal van Jezus wordt ongelofelijk uitgediept met een schitterende filosofie.

Aardige film. Behalve dat Jezus in het begin wordt geintroduceerd als kruizenmaker voor de Romeinen zijn de eerste 90 minuten(+/-) toch duidelijk geinspireerd op het leven van Jezus zoals beschreven in de Bijbel. Pas op het eind wordt het interessant met het visioen van de duivel(ik zag 't absoluut niet aankomen) ... Ken je de Bijbel niet, dan kan ik me voorstellen dat het allemaal wat beter te doen is, maar ik ken betere films over Het Onderwerp.

Deze van Scorsese had ik nog niet gezien, ik moet zeggen dat ik het een prachtfilm vind.Ik heb Willem Defoe nog nooit zo goed zien acteren, alles wat hij deed was geloofwaardig.

Dat deze film veel los maakte kan ik me wel voorstellen, heel moedig van Scorsese om toch door te zetten.Harvey Keitel als Judas was ook erg overtuigend,een Judas die net als in Jesus Christ Superstar, weer anders neergezet werd dan we mee vertrouwd zijn. Niet een op geld beluste uitgerekende verrader, maar een van Jezus beste vrienden,die met pijn in zijn hart deed wat van hem gevraagd werd.

Harry Dean Stanton als Saulus(later Paulus) vond ik een aangename verrassing.

Hoewel deze versie van het leven en sterven van Jezus minder bloederig was dan The passion of the Christ waren er toch een aantal scene's om van te rillen, maar de nadruk lag er minder op.

Ik heb erg genoten van The last temptation of Christ en snap niet waarom er maar 193 keer op gestemt is.

Prachtig in beeld gebrachte film over Jezus, gespeeld door een sublieme Dafoe, maar waar al die gelovigen zich zo druk om maakten toen deze film uitkwam, het zou vol leugens zitten, bla bla..

Sorry, maar de bijbel staat vol met leugens en halve waarheden en zelfs de hele geschiedenis rond het ontstaan van de kerk slaat gewoon nergens meer op (zie/lees o.a. The DaVinci Code), het komt erop neer dat een stel mannen hebben bepaald wat wel en niet in de bijbel kwam te staan, de vrouwen zijn alleen maar belangrijk voor moederschap en alles wat/wie tegen de kerk was, werd opgehangen, weggedreven, geketterd en voor heksen uitgemaakt.

Heilige symbolen werden ineens verandert in iets duisters, zoals de pentagram, die vroeger stond als verering van een vrouwelijke god, wat vlgs de kerk natuurlijk niet kon en ga zo maar door. Het bekendst zijn natuurlijk nog steeds de Salem witchtrials en de kerkelijke inquisition, of hoe ze die hier ook noemen.

Ik had al genoten van die van Mel Gibson, maar ik vind deze toch een stuk beter, niet zo bloederig en met wat meer inhoud over Jezus' leven. Welverdiende 4 sterren.....................

Matige Scorsese met een hoop onzinnig en saai geleuter over waar het Christendom voor zou staan enz. Het grootste deel van de film zat ik naar de tijd te gapen in de hoop dat de film spoedig gedaan zou zijn want dit was gewoon een verschrikkelijk lange zit.

Aanvankelijk vond ik Willem Dafoe een complete miscasting als Jezus, zijn speeches kwamen verre van overtuigend over en hij zag er helemaal niet uit als een Jezus-figuur, het had alleszins door vele acteurs beter gedaan kunnen worden. Pas in het laatste uur bij de kruisiging kreeg ik wat sterker acteerwerk te zien van Dafoe. Harvey Keitel zette ook al niet een al te beste acteerprestatie neer en de rest van de cast kan ik me zelfs al niet meer herrineren. De soundtrack was ook al niet bijzonder maar dat geldt wel voor meerdere films van Scorsese. Aan het verhaal is dan weer duidelijk te zien dat het niet helemaal overeenkomt met de Bijbel, zeker vanaf het gedeelte met de kruisiging neemt het verhaal een heel andere wending. Duidelijk een mindere film van Scorsese..

2.0 sterren

Dit punt moet ik toch met je oneens zijn. De soudntrack van Peter Gabriel is naar mijn mening juist heel bijzonder (ironisch genoeg van veel islamitische artiesten). Met veel inkleurig die je bij veel Hollywood componisten niet zou voden. Veel authentiek traditioneel instrumentarium en uitvoeringen. En het sterkste punt van de film wat mij betreft.

Een film die een grote indruk achterlaat, een ware krachttoer van Dafoe. Geweldig verfilmd en met een zeer sterke score. Het scenario is bij vlagen niets minder dan briljant, maar zakt af en toe ook wat in - het blijft een fascinerend persoon, die Schrader.
Het controversiële laatste halfuur is het sterkste stuk van de film: ook nu hij van het echte leven geproefd heeft (seks, een gezin...), kiest Jezus ervoor om gekruisigd te worden. Dát betekent pas wat.

De film is pas echt interessant geworden doordat hij opvallende parallellen met het evangelie van Judas vertoont. Ook zonder dit was de film uitstekend geweest. Jammer genoeg werd de film de tweede helft te traag op sommige punten en zag niet alles er even authentiek uit. Opvallend is het vele Arabisch dat op de achtergrond te horen is.

Miskende film met interessant uitgangstpunt: Een Jezus die Mens is en Zoon van God is, maar dit nooit echt tegelijk met alle twijfels, en zwakheden die met name het mens zijn met zich meebrengt. Geniaal einde!

Maar weer eens een film van (held) Martin Scorsese gezien. Mooi gemaakt, een uitstekende rol van Dafoe en best interessant. Maar het duurt wel lang allemaal.

En daarvoor is het - bij vlagen - net wat te niet boeiend. Een beetje een fluctuerend geheel; boeiend, niet boeiend, boeiend, niet boeiend, etc. En dat komt zo'n lange speelduur niet helemaal ten goede. Gibson's 'Passion' is op dat vlak beter.

Best wel een interessant uitgangspunt; wel / niet de zoon van God. De muziek van Peter Gabriel is mooi en op cinematografisch vlak mag de film er ook zijn. Voldoende.

Misschien heb je de film niet zo goed begrepen

De film start door mee te delen dat het fictie is en niet gebaseerd op de evangelies. Toch voelt The Last Temptation echter aan dan alle andere films over het leven van Jezus. Ik heb alleen af en toe problemen met de kwaliteit of de staat van de film. Het lijkt wel een kruising tussen film en video. Dit heb ik wel meer met Scorsese behalve dan met Casino. Maar goed, de wijze waarop het 'bekende' verhaal wordt verteld, de fantastische begeleiding van Peter Gabriel's score, de performances van zowat iedereen (zelfs het kind in het laatste deel van de film), elementen zoals die man met z'n handgebaren wanneer Jezus aan het kruis hangt, het slow motion shot van Jezus die zijn kruis draagt tijdens de kruisweg ... maken dit ruimschoots goed. Om kort te zijn, dit is de beste film over het leven van Jezus. En na teleurstellende films als Shutter Island, The Departed en The Aviator deed het nog eens goed om een goede Scorsese aan het werk te zien.

Oja, dit nog, de muziek tijdens de aftiteling vormt op de één of ander manier voor een prachtige en passende resolutie.

Een behoorlijk goede film van Martin Scorsese, die het verhaal van Jezus Christus eens op een iets andere wijze vertelt.

Als je bekend bent met de bijbel, zoals ik, dan komen sommige zaken in de film vreemd voor. Anderen zal dat ongetwijfeld minder opvallen. De film is ook heel duidelijk daarin en laat er geen twijfel over bestaan dat het fictie is. Desondanks is het door het ietwat andere verhaal een redelijk interessante film geworden.

De rol van Jezus lijkt me niet bepaald de makkelijkste rol om te spelen. Het is een rol, waar altijd kritiek op zal komen en een rol, die vooral in deze film ook fysiek veel van de acteur eist. Wat dat betreft neem ik mijn petje af voor Willem Dafoe, die deze zware rol, toch behoorlijk sterk en goed invult. Verder speelt Harvey Keitel een prima rol als de apostel Judas. De rol van Judas is ook erg interessant, omdat die hier toch wel behoorlijk verschilt van zijn rol in de bijbel. Dat houdt de film boeiend en geeft een verhaal dat ik al kende en een paar keer gezien heb, toch een frisse wending.

Hoewel de film soms wat inzakt en best lang is, blijft het grotendeels boeiend. De ondersteunende muziek is goed en past ook echt bij de film. Het einde is ook sterk gevonden en achteraf gezien is het ook een film, die mij weer eens even aan het denken zette. Ja een bovengemiddelde film dit, waarin Scorsese een sterke boodschap verteld, zonder zieltjes te willen winnen.

3,5*

misschien wel de meest diepe film rond Jezus. Geen opdringere verkondiging, geen afdraaien van de welbekende teksten maar een filosofisch, theologische overdenking van het probleem van 2 naturen in een persoon. De muziek van Gabriel is een van de beste soundtracks ooit (ook mooi: moslimmuziek onder een Jezusfilm)

Veel beter dan die martelgang genaamd passion of christ.De werkelijk prachtige muziek verdient een extra vermelding.

Prachtige film. Een schitterende uitdieping in ons geloof en het leven van Jesus en dit met een aangrijpende boodschap.

4,5

Ik heb de soundtrack gecomponeerd door Peter Gabriel met Shankar al jaren in huis. Blijft geweldig sterke muziek. In de booklet zitten ook wat zwartwit beelden van deze film. Ben stiekem best wel benieuwd en zie eigenlijk nu ook pas dat ie van Scorsese is.

Prachtige film die het verhaal van Jezus vertelt, niet naar aanleiding van de bijbelse teksten, maar naar aanleiding van het boek van Nikos Kazantzakis. De dualiteit van Jezus is het meest boeiende aspect uit de film en wordt dan ook goed neer gezet. Mooi in beeld gebracht en Willem Dafoe is niet alleen goed gecast maar acteert ook sterk in de titelrol.

Een biopic dus over het leven van Jezus, maar dan wel een slag anders. Dit is namelijk niet gebaseerd op de bijbel, maar op een boek van de Griekse schrijver Nikos Kazantzakis. Het karakter Jezus wordt door Willem Dafoe wel wat rauwer neergezet in plaats van die vredelievende man had ik het idee. Sommige bijbelse episodes herkende ik en dat is ook altijd wel leuk, maar aan het eind van de film wordt het pas echt interessant met de weg die ingeslagen wordt. Zo'n draai en einde had ik niet aan zien komen.

Ik moet deze eigenlijk nog zien, maar aarzel een beetje vanwege Scorce's beruchte geweldadige filmstijl. Ben bang dat de 12 apostelen een vuurgevecht gaan houden of zo Is deze 'veilig' om te zien?

Ik heb hem nog niet gezien, maar las toevallig van de week in een filmgeschiedenis handboek dat er behoorlijke kritiek van sommige religieuze instanties was vanwege de menselijke (?) portrettering van Jezus, als in 'iemand van vlees en bloed', die twijfelt.

Dus of het 'veilig' is, hangt er vanaf hoe strict je ben in je eigen geloof en of je open wilt staan voor interpretaties van anderen (ik hoop voor je van wel, je vraag 'is het veilig' klinkt wat zelfcensuurachtig, weet niet precies wat je bedoelt). Scorsese is een katholiek, maar hij is wel Scorsese natuurlijk.

Anyway, je hoeft niet bang te zijn dat het opeens Dogma wordt (die ik overigens erg verfrissend vond, met het hart op de juiste plaats. Maar allesbehalve dogmatisch ), of voor popmuziek of baseball bats.

Hé bedankt voor je uitgebreide antwoord Ik heb ook The Passion Of Christ gezien dus ik ben wel wat gewend. Alleen ik houd niet zo van niet bijbels getrouwe films. Als ik een een bijbelfilm wil zien moet het wel volgens de teksten zijn en niet zoals Noah bijv. Ik vindt het voor iemand als Scorcese trouwens wel apart dat hij schijnt katholiek te zijn maar wel zulke geweldadige films maakt. Die combinatie klopt voor mij niet zo. Maar ja, je ziet wel vaker dat iemands kunst anders is dan de persoon zelf. Maar voor mij moet je kunst een weerspiegelilng zijn van de innerlijke personelijkheid.

Dat had ik gezien inderdaad. Ik vond Noah ook niet goed, maar dat stond voor mij los van de bijbelgetrouwheid. Film is een ander medium dan literatuur (of breder: het geschreven woord) en vraagt om een andere benadering. Meestal neem ik genoegen met de sfeer en geest van iets proberen te vangen in plaats van een dwangmatig trouwe omzetting van het ene medium naar het andere. Dat werkt vaak ook niet. En af en toe een totaal andere aanpak mag van mij prima. Als ik kijk naar Luhrmanns Romeo + Juliet of Fiennes Coriolanus, niet geheel trouw aan Shakespeare, maar daarom juist wel verfrissend. Op zijn minst nodigt het uit tot discussie of de vraag naar jezelf waarom je iets op een bepaalde manier waardeert, en of dat de juiste (en enige?) reden is of kan zijn. In hoeverre dat voor deze film geldt kan ik pas beoordelen als ik hem gezien heb

Mmm. Ja ik zie dat spanningsveld tussen geweld en katholicisme (of religie in het algemeen) niet zo. Voor mij zijn die twee juist altijd redelijk verbonden geweest. De bijbel zelf kent immers ook grote porties geweld en mensen die elkaar geweld aandoen. Het is niet altijd pais en vree. Ik zie dus niet zo in waarom een (katholieke, of wat dan ook) filmmaker een beeld zou moeten propageren van hoe je zou willen dat het is, in plaats van hoe het ís. Scorsese groeide op in Little Italy, New York. Ik denk dat hij juist films maakt die zijn persoonlijkheid en visie op de realiteit weerspiegelen. Maar ik benieuwd wat je ervan vindt als je hem gaat kijken. En wat ik er zelf van ga vinden natuurlijk. Kunnen we het vergelijken.

"You think God belongs only to you? He doesn't. God is an immortal spirit who belongs to everybody, to the whole world. You think you're special? God is not an Israelite."

Na inmiddels wel alle Klassieke films over Jezus gezien te hebben ook maar eens deze film van filmmaker Martin Scorsese eens bekeken. Scorsese's film is niet gebaseerd op de bijbel maar op een boek van Nikos Kazantzakis (fictie). De film heeft daarom ook wat dingen waar ik als Christen, maar ook gewoon om dat ik de bijbel een beetje ken, een beetje moeite mee heb. Maar bijvoorbeeld de rol van Judas vond ik eigenlijk wel een mooie verandering. Bovendien was het überhaupt mooi om eens een keer wat anders te zien dat het zelfde verhaal dat eindeloos herhaalt word, en het mooiste was nog dat deze verzie niet voorspelbaar was.

Willem Dafoe is best een goede Jezus, het is waarschijnlijk de moeilijkste rol ooit om te spelen en deze wat menselijkere Jezus is zo mogelijk nog een grotere uitdaging. Harvey Keitel's rol als Judas vond ik erg geslaagd, wat mooi dat hij hier geen verrader maar de trouwste volgeling val hen allemaal is. Regisseur Irvin Kershner maakt hier zijn debut als acteur, hoewel hij me niet echt op viel. Verder spelen er ook acteur mee als Roberts Blossom, Victor Argo, Barbara Hershey en Harry Dean Stanton. Het acteerwerk is eigenlijk helemaal in orde, alleen David Bowie vond ik tegenvallen. Die had het beter kunnen houden op de Goblin King in Labyrinth. Soweizo vind ik de sympathieke Pontius Pilatus uit de klassieke verzie van het Paasverhaal beter, hetzij natuurlijk minder geloofwaardig (ik bedoel, alsof een Romeins ambtenaar ook maar iets geeft om een Jood of Christen).

De muziek van Peter Gabriel was erg goed, lekkere 80s sound. Af en toe kwamen de drumcomputers en het Arabische geleuter wel m'n neus uit (3 uur is best lang) maar aan het eind, tijdens de eind titels, is de muziek weer helemaal geweldig.

Martin Scorsese is een getalenteerd filmmaker en de cinematografie en verhaalvertelling zijn dan ook erg sterk. De effecten en make-up zijn helemaal gelaagd en de opnames (die naar mijn weten allemaal op locatie zijn gedaan) zien er mooi uit.

Hoewel de film als bijbel-verfilming faalt (wat dat is het niet) is dit de beste film over Jezus die ik tot nu toe heb gezien. Hoewel het een best lange zit was wist de film me te blijven boeien en de vele plottwists en verhaalgangen waren gelaagd. De film zag er erg mooi uit in blue-ray kwaliteit en is een echte aanrader.

Martin Scorsese maakte met the Last Temptation of Christ een film die anno 1988 voor de nodige controverse zorgde. Geheel verwonderlijk is dat niet; wie Jezus van zijn kruis af laat komen, kan alleen daardoor al op furieuze reacties van (met name) conservatieve en/of fundamentalistische christenen rekenen.

Waar het mijn positie betreft, zorgden deze en andere elementen (denk bijvoorbeeld ook aan de Islam-soundtrack en de rol van Maria) ervoor dat ik deze film in ieder geval niet hoefde te bekijken als een legitieme interpretatie van de Evangeliën. Logisch ook: Scorsese baseerde the Last Temptation op een roman van de Griekse auteur Nikos Kazantzakis. Het maakt deze film interessant, omdat de nadruk voor de verandering eens ligt op het menselijke aspect van Jezus. Scorsese durft een man te tonen die twijfelt, verlangt naar gemeenschap en zijn rol als goddelijke profeet en Messias slechts met moeite vorm weet te geven.

Helaas zit hem in die alternatieve aanpak direct ook de valkuil van de film. Willem Dafoe is voor mij geen Jezus, maar een mentaal verwarde man die vervreemd om zich heen kijkt en zich ondertussen afvraagt waarom nu precies hij de zoon van God moet zijn. Die benadering van een Jezusfiguur heeft potentie, maar is tegelijkertijd moeilijk serieus te nemen. The Last Temptation of Christ neemt een loopje met de bekende historische context, maar volgt deels wel de verhaallijnen van de Evangeliën. Dat de film dan fictief is en daardoor bewust een ander beeld toont, betekent nog niet dat dat beeld overtuigt.

The Last Temptation of Christ gaat verder gebukt onder de trage pacing en de wat misstaande incorporatie van metafysische, metaforisch geladen visioenen(zie: Dafoe in de woestijn). Scorsese biedt stof tot nadenken, maar zijn verwerking van het Jezusverhaal laat te wensen over.

alhoewel het onderwerp het waard is om er een lange speelduur van te maken.

kon mij het niet bekoren.

Willem Dafoe speelt fantastisch.

En het is een aardig controversiële film.

Ik blijf stiekem hopen op de echt controversiële film van P.Verhoeven en diens verfilming van zijn boek.

Het gaat erg goed met de man na Elle,,,wie weet geven mensen hem groen licht.

Ik denk dat die kans een paar jaar terug voorgoed is vervlogen. Toen niet doorgegaan, terwijl het boek wél verscheen.