My Own Private Idaho (1991)

Ben het hier geheel mee eens. Het eerste half uur is veelbelovend. Veel afwisseling in plot en visuele benadering (o.a. die jongens op de covers van die gaytijdschriften). Daarna is het plot even doelloos als de personages zelf. De hele tijd kijken naar doelloze en rondhangende personen vind ik maar zo zo.

Ook vond ik de flashbacks overdreven en het gegeven van de jongen uit ontwricht gezin te cliché (dus hij kan zich niet aanpassen).

De trip naar Italië was welkome afwisseling, maar het voegde ook niet echt veel toe.

Een andere user zei het ook al ; de eerste en enige (?) film van Keanu Reeves waarin hij heel behoorlijk acteert en niet als een houten klaas z'n dialogen opratelt.

Mooie rol van River Phoenix. Als hij nog had geleefd was ie te oud geweest voor Last Days, maar hij had die rol goed kunnen spelen. Daar ben ik van overtuigd.

2,5 sterren

Een wat tegenvallende film van Gus van Sant. Allereerst kan ik de dromige sfeer in de film wel waarderen. Maar helaas was de waardering van mijn kant niet voor de karakters in de film. Dat zorgt ervoor dat de film op bepaalde momenten niet volledig kon boeien. Wel is het acteerwerk van Phoenix sterk te noemen.

Vond het best een aangename zit,

Alhoewel het verre van de pracht en praal van een Gerry verwijderd is, doen de vele weidse landschappen toch zeker wat dromerig aan. Vond Van Sant soms ook echt leuk gebruik maken van beeldtaal om het geheel levendig te houden, zoals die schuur die neerploft als metafoor zijnde voor een orgasme of die pratende tijdschrift - covermodellen.

Fijn ook hoe anders deze film is t.a.v. zijn vreselijk nadrukkelijke sentimentele, conventionele periode ( Good Will Hunting, Finding Forrester ). De verschoppelingen van de maatschappij worden niet alleen maar als zielig neergezet, het is meer een indruk van ' hun leven ' die je krijgt. Zonder dat daar concessies aan verbonden worden of dat je alleen maar teleurgestelde koppies te zien krijgt. Van Sant laat zijn kijkers hier wel een opinie over het geheel vormen zonder oppervlakkige emoties toe te dienen, zodat je echt dieper kunt graven en scenes ( zoals een naar liefde snakkende hoofdpersoon bij een vuurtje die alleen maar om genegenheid vraagt maar juist datgene ontbeert ) meer betekenis krijgen.

Een serene film, die nooit groots wordt maar zeker de moeite waard is omdat Gus van Sant menselijke onderlinge relaties soms zo prachtig in beeld weet te brengen. Vooral een grote pluim voor River Phoenix die treffend de rol van Mike weet te vertolken. 3,5*

Matige Van Sant,

De openingsscène is veelbelovend, maar jammer genoeg wordt er al snel overgeschakeld naar de stad. Vooral in de eerste 45 minuten is de film matig tot zwak. Dit komt vooral omdat de film dan voornamelijk draait rond de mannelijke prostituees en die Bob en zijn bende, hetgeen mij totaal niet boeide. Visueel stelden de scènes in de stad ook niet zo veel voor. Gelukkig zorgt Van Sant toch af en toe voor leuke scènes(de scène met de gayboekjes,de seksscènes, de scènes waar Phoenix bewusteloos raakt,...).

Het te pas en te onpas gebruiken van Shakespeareaanse monologen, vooral door Reeves, stoorde mij ook mateloos. Het acteerwerk was, op Phoenix na, ook zwak.

Gelukkig is het laatste half uur een stuk mooier en boeiender. Vooral het korte gedeelte in Rome vond ik het beste. Vele scènes deden mij denken aan "Gerry" (kampvuur,versnelde wolken,..), maar het niveau van die film wordt nergens bereikt.

Kleine 3*, vooral door het betere laatste half uur

Werd toch ook maar eens tijd om films van Gus van Sant te gaan zien. Ik begon maar met een van zijn eerste: MOPI. En dat was toch wel een heel mooi begin.

De film is gewoon een prachtige feel-good achtige roadmovie met ook nog 2 schitterende rollen: River Phoenix (opmerkelijk dat hij 2 jaar later op 23 jarige leeftijd aan een overdosis stierf) als de schandknaap Mike die lijd aan een ziekte waar ik nooit eerder van heb gehoord: Narcolepsie en dan hebben we ook nog een geweldige bijrol van de mede schandknaap Scott (Keanu Reeves). Toch wel leuk om hem dan tussen al die actiefilms in hem in zo''n film tegen te komen. Verder ook die Duitse homo (gespeeld door Udo Kier zag ik net ) en de buddies van die 2 (vooral tijdens die knotsgekke beroving)

En dan komt het moment dat ze op zoek gaan naar Mike's en dan word de film omgetoverd in een erg mooie en prachtige sfeervolle roadmovie die ze brengt naar zowel Portland als de woestijn en zelfs tot Italie (scenes van Rome waren ook sfeervol). En dat kent ook allemaal hele mooie kiekjes en sfeervolle achtergronden en momenten. En Reeves en Phoenix maken er gewoon een feest van. Wat ook erg leuk was waren die sexscenes: waarbij ze zich gewoon stil moesten houden.

Wat ik ook erg lachen vond was dat einde met die begrafenis van Bob Pigeon, met op die achtergrond tijdens de begrafenis die Mike en zijn zwerfersgroepje keet gaan schoppen. Hahaha.

Een erg mooi begin van mijn kennismaking met Gus van Sant en een verfrissende sfeervolle gay-drama alias roadmovie. Dit deed me wel even goed. Volgende week maar eens wat meer films van Van Sant op de kop zien te tikken denk.

"Have a nice day"

4,5*

Een kleine teleurstelling toch. Het thema van de film sprak me nochtans erg aan. Jongeren die worstelen met hun identiteit en hun relaties met anderen. Het is een thema waar Van Sant wel eens vaker mee speelt. Het toffe is dat hij er niet zozeer een geladen drama van maakt, maar dat hij als regisseur afstand bewaart en registreert. Hij laat de personages voor zich spreken waardoor de emoties veel beter tot uiting komen. Het voelt nergens gemaakt aan. De dromerige shots van het rurale Idaho bekrachtigen die aanpak.

Helaas trekt Van Sant die lijn niet de hele film door. De subplot met die rare Bob eist teveel aandacht en is weinig interessant. Bovendien lijkt het wel of alle Bob-sequenties onder stijlarmoede lijden, want de fraaie dromerige beelden blijven hier achterwege. Phoenix en Reeves acteren dan wel erg aardig, hun glansprestaties worden spijtig genoeg wat overschaduwd door heel dit gedoe.

Niet zo goed als ik gehoopt had. Ik denk dat mensen die meer met homoseksualiteit hebben er ook meer mee kunnen. Ik vond de thematiek soms te abstract gebracht, dat het me weinig kon boeien. Niet mijn favoriete Gus Van Sant.

Beetje tegenvaller, had me er erg op verheugd. Vond de stijlkeuze niet in het voordeel van het verhaal werken, soms zelfs ronduit irritant. De teksten die vooral Reeves uitsprak vond ik doodvermoeiend (waar anderen het waarschijnlijk prachtig vinden).

Ook het hele gegeven van de ziekte van Phoenix werkte meer als een gimmick dan dat het echt relevant was voor het verloop van de relatie en verhaal. Verder een weinig boeiende regie, maar Gus van Sant had zonder al te veel aanpassingen een toffe film kunnen maken. Dat is nu niet echt gelukt.

Een filmpje die ik helaas al te snel weer ben vergeten. Wel een dikke voldoende voor Phoenix die erg knap speelt en er nog wat van probeert te maken.

Deze film bekijkend vanuit de periode van de adolescentie kom ik tot een positieve conclusie te film toont mooi roerige weg die de adolescent moet afleggen.

Steeds weer valt Mike gespeeld door River Phoenix die op 23 jarige leeftijd aan een overdosis cocaïne overleed in een nieuwe omgeving door zijn aandoening wat betekend dat hij uit het niets in slaap kan vallen en pas uren later weer wakker wordt.

Hier trek ik de parallel met de experimenterende adolescent die op de zoektocht is naar zijn eigen intensiteit. Door dit experimenteren belanden de adolescenten net als Mike in vreemde situaties.

Mike moet een weg afleggen die lang en moeilijk is hierin wordt hij bijgestaan door Scott gespeeld door Keanu Reeves of hij deze weg naar een eigen identiteit kan voltooien blijft in het midden afgaand op zijn vertolker River Phoenix is het antwoord nee, maar dit is fictie al komt het personage misschien wel gevaarlijk dichtbij zijn vertolker.

Goeie film over twee mannelijke prostituees op doorreis naar Idaho. De twee mannen, met ieder een andere achtergrond, leven van dag tot dag. Deze twee personages worden uitstekend vertolkt door River Phoenix en Keanu Reeves. Een onconventionele uitvoering, die zeker origineel is te noemen, maar soms wel wat afstandelijk is. Een nipte 3.5 sterren.

Redelijk saai hoor deze Van Sant, die nauwelijks indruk op me heeft achter gelaten. Alleen wat aardig geschoten plaatjes blijven me bij, maar daarnaast heeft My Own Private Idaho weinig te bieden op het gebied van plot of acteerwerk. Het is gebaseerd op een werk van Shakespeare en dat is te merken ook hoe de dialogen opgeleverd worden. Ik vind dit echt ronduit irritant, dat hoogdravende geratel. Het lijkt ook altijd alsof men in het Shakesperiaans altijd langs elkaar heen moet praten. Viel me al eerder bij films op die die toer opgaan en dat is echt niet geslaagd wat mij betreft.

Het is alweer een paar jaar geleden, dat is nog eens iets van Van Sant zag. Meestal liggen zijn films me niet zo. My Own Private Idaho is daarop geen uitzondering, al heeft de film zeker zijn momenten. Vooral het eerste half uur is bij vlagen zelfs erg goed.

Het is de eerste keer dat ik zijn visuele benadering kan waarderen. De scene, waarbij de jongens, mannen op de homotijdschriften tot leven komen en beginnen te praten, is erg sterk. Ook het acteerwerk is meer dan in orde. Phoenix is heel goed en Reeves doet het ook naar behoren, terwijl hem dat in het grootste deel van zijn films vaak niet lukt. In het laatste uur lijkt de film echter enigszins stuurloos te worden. De hoofdrolspelers lijken geen doel te hebben, wat op zich geen probleem is, maar Van Sant slaagt er in die fase niet in, om het allemaal boeiend te houden.

De personages blijven ook wat afstandelijk en daardoor is het ook lastig om met ze mee te leven. Al met al is het niet heel slecht, valt de originele aanpak van Van Sant op zich best te prijzen, maar bij mij weet hij bijna nooit de juiste snaar te raken.

2,5*

Redelijke film waaruit blijkt dat Phoenix een begenadigd acteur was. Reeves overtuigt niet, al is dit een van zijn betere rollen. De Shakespeariaanse dialogen leidden alleen maar af, de capriolen van Fat Bob en zijn bende waren sowieso matig geslaagd. My Own Private Idaho werkt het beste als intiem portret, de scenes waarin de kwetsbaarheid van Mike centraal staat (bij het kampvuur, in de trailer bij zijn broer) zijn dan ook het best.

MOPI is een beetje aparte film over een gekwelde mannelijke prostituee gespeeld door River Phoenix. Keanu Reeves speelt zijn partner in crime. Memorabele scenes: neerstortende houten hut als metafoor voor orgasme, Little Dutch Boy poetst met Dutch cleaner, de gevoelige openbaring bij het kampvuur en still shots van beide seksscenes. De bewegende en met elkaar pratende mannenmodellen op de covers van gay-magazines zijn geweldig! Cinematografie met mooie beelden van platteland in Idaho en Italië. Erg tastbare tegenstelling arm-rijk aan het einde van de film. Het is amper te bevatten dat slechts twee jaar hierna River te vroeg en veel te jong het tijdelijke voor het eeuwige verruilde.......

Gebaseerd op wat dan ook, de film heeft me op geen enkel punt geraakt.

Het Amerikaans volkslied weerklinkt af en toe. Cynisch ? Waaruit ik zou kunnen besluiten dat de cineast het US-beleid mede schuldig acht aan de weinig benijdenswaardige toestanden die in de film worden geschetst.

De afgelopen tijd meerdere films met Phoenix gekeken, van Reeves kende ik al aardig wat titels. Deze film staat vaak hoog aan de toplijstjes wat betreft River Phoenix films, maar krijgt online ook aardig wat kritiek. Ik vond dit zeker niet de sterkste film met Phoenix, maar je moet denk ik ook maar net van dit type films houden.

Wel erg sterk vond ik de scene bij het kampvuur. De tweede helft van de film was ook niet heel verkeerd, toen er eindelijk een soort steady verhaal op gang kwam (op de ontknoping na). Ik had wel het gevoel dat ik de film begreep, maar het is gewoon niet helemaal mijn ding. Daarnaast mooie shots, maar alles voelt verder toch best gedateerd qua opzet. En dat is ook helemaal niet erg: we zijn inmiddels 30 jaar verder.

Feel bad movie. Zeker in de tweede helft diep triest hoe Mike meer en meer gekweld wordt door zijn jeugdtrauma's en in bittere eenzaamheid op straat belandt. Behalve dat hij narcoleptisch is, hunkert hij bijna hopeloos naar de moeder die hem in de steek liet. Hij en zijn makker Scott zijn mannelijke prostituées maar daarachter schuilen persoonlijke drama's. Udo Kier die met een tafellamp danst zal me weer lang nachtmerries bezorgen. Het is vandaag moeilijk om Keanu Reeves nog los te zien van John Wick en The Matrix en je hem in een rol als deze in te beelden. Een film van Van Sant (mijn tiende intussen) is altijd leuk al heb ik een voorkeur voor zijn iets latere films. Dat hele gedeelte met die Bob en zijn bende vond ik flink tegenvallen. My Own Private Idaho kent gelukkig ook genoeg betere stukken...

Dit is de derde film met River Phoenix die ik zie (Stand by me, Running on Empty). Keane Reeves in een totaal andere rol dan die ik van hem gewend ben.
Helaas vind ik deze road movie en drama tegenvallen. Erg hak op tak. De scènes met Bob zijn belachelijk. Geven hooguit een inkijkje in een groepje jongens prostituees die Bob als een soort (zielige) leider zien.
Het geheel komt nogal pretentieus over. Close ups, dia show van seksscènes, het terugkerende huisje, enz..
River Phoenix speelt overtuigend. De scène waarin hij coke snuift zijn uit zijn leven gegrepen.
Het zal allemaal wel kunstzinnig zijn. Helaas niet aan mij besteed.