My Own Private Idaho (1991)

Tja, wat moet ik over deze opmerkelijke film zeggen... Als ik één woord moet kiezen, is het toch wel 'irritant' dat de boventoon voert. Waarmee ik vooral doel op de vervelende personages, de onrealistische scenes en conversaties en het regelmatig vrij belabberde acteerwerk. Het camerawerk en sommige aparte shots zijn dan weer wel prima.

2,5*

De wat mindere kanten, zoals idd de wat gedateerd overkomende conversaties en enkele over-the-top momenten qua acteren kunnen niet meer dan 1,0* van dit verder zeer fraaie en fantasierijke werkje wegkapen.

Vond het best een aangename zit,

Alhoewel het verre van de pracht en praal van een Gerry verwijderd is, doen de vele weidse landschappen toch zeker wat dromerig aan. Vond Van Sant soms ook echt leuk gebruik maken van beeldtaal om het geheel levendig te houden, zoals die schuur die neerploft als metafoor zijnde voor een orgasme of die pratende tijdschrift - covermodellen.

Fijn ook hoe anders deze film is t.a.v. zijn vreselijk nadrukkelijke sentimentele, conventionele periode ( Good Will Hunting, Finding Forrester ). De verschoppelingen van de maatschappij worden niet alleen maar als zielig neergezet, het is meer een indruk van ' hun leven ' die je krijgt. Zonder dat daar concessies aan verbonden worden of dat je alleen maar teleurgestelde koppies te zien krijgt. Van Sant laat zijn kijkers hier wel een opinie over het geheel vormen zonder oppervlakkige emoties toe te dienen, zodat je echt dieper kunt graven en scenes ( zoals een naar liefde snakkende hoofdpersoon bij een vuurtje die alleen maar om genegenheid vraagt maar juist datgene ontbeert ) meer betekenis krijgen.

Een serene film, die nooit groots wordt maar zeker de moeite waard is omdat Gus van Sant menselijke onderlinge relaties soms zo prachtig in beeld weet te brengen. Vooral een grote pluim voor River Phoenix die treffend de rol van Mike weet te vertolken. 3,5*

volledig mee eens. daarom 1,5 *

Vannacht dan eindelijk gezien en moet bekennen dat ik het ondanks mijn hoge- verwachtingen ook niet geweldig vond. Het is zonder enigse twijfel een erg bijzonder en uiterst artistiek (soms zelfs) symbolisch filmpje met een paar erg leuke en orginele vondsten, een sterke en overduidelijk onafhankelijke regie van Van Sant, een- geweldige rol van (de veels te vroeg gestorven) Phoenix en ook Reeves die ik normaal altijd maar wat houterig vind spelen vertolkte zijn rol prima, daarnaast is de eerste helft bijzonder grappig, heeft het af en toe zelfs wat surrealistisch en daarnaast ook een hele gevoelige en aangrijpende kant. Wat is er na al die pluspunten dan nog mis met de film zou je denken, ik weet het niet precies eigenlijk maar er is iets wat me tegenstond aan het geheel, misschien is het het feit dat er geen duidelijk verhaal vertelt wordt of dat het net als Van Sant's vorige film Drugstore Cowboy allemaal erg ontoegankelijk is en juist daarom erg moeilijk wegkijkt, misschien dat ik hem eens zou moeten herzien voor een beter oordeel. Tot die tijd houd ik het net als bij DC maar op-

3 sterren

Matige Van Sant,

De openingsscène is veelbelovend, maar jammer genoeg wordt er al snel overgeschakeld naar de stad. Vooral in de eerste 45 minuten is de film matig tot zwak. Dit komt vooral omdat de film dan voornamelijk draait rond de mannelijke prostituees en die Bob en zijn bende, hetgeen mij totaal niet boeide. Visueel stelden de scènes in de stad ook niet zo veel voor. Gelukkig zorgt Van Sant toch af en toe voor leuke scènes(de scène met de gayboekjes,de seksscènes, de scènes waar Phoenix bewusteloos raakt,...).

Het te pas en te onpas gebruiken van Shakespeareaanse monologen, vooral door Reeves, stoorde mij ook mateloos. Het acteerwerk was, op Phoenix na, ook zwak.

Gelukkig is het laatste half uur een stuk mooier en boeiender. Vooral het korte gedeelte in Rome vond ik het beste. Vele scènes deden mij denken aan "Gerry" (kampvuur,versnelde wolken,..), maar het niveau van die film wordt nergens bereikt.

Kleine 3*, vooral door het betere laatste half uur

De enige film waarin Keanu Reeves echt goed in is.

Gus heeft later een stijlvaste en redelijk rigoureuze trilogie gemaakt, hier lijkt hij echter een erg vrije filmstijl te hanteren. Zit allemaal losjes in elkaar, bijna iets dat op Kusturica lijkt. Fijn hoor. Soms lijkt er uit Shakespeare te worden gereciteerd. Niet direct een waar meesterwerk, maar wel een mooie en vooral eigenzinnige film.

Deze film deed zelfs nog mee in en Shakespeare KO vorig jaar als zijnde een Shakespeare verfilming.

Ik heb Henry IV niet gelezen Het is ook alleen fat Bob die naar mijn idee iets kon citeren uit Shakespeare, maar ook daar had ik nog het idee dat hij het toepaste op de huidige situatie (dus die van het scenario in de film).

Best aardige film!, Hier en daar wat langdradig maar vooral door het goede acteer werk meer dan de moeite waard geworden..

Aparte film ervaring.. zeker niet standaard!

3,5 sterren

Werd toch ook maar eens tijd om films van Gus van Sant te gaan zien. Ik begon maar met een van zijn eerste: MOPI. En dat was toch wel een heel mooi begin.

De film is gewoon een prachtige feel-good achtige roadmovie met ook nog 2 schitterende rollen: River Phoenix (opmerkelijk dat hij 2 jaar later op 23 jarige leeftijd aan een overdosis stierf) als de schandknaap Mike die lijd aan een ziekte waar ik nooit eerder van heb gehoord: Narcolepsie en dan hebben we ook nog een geweldige bijrol van de mede schandknaap Scott (Keanu Reeves). Toch wel leuk om hem dan tussen al die actiefilms in hem in zo''n film tegen te komen. Verder ook die Duitse homo (gespeeld door Udo Kier zag ik net ) en de buddies van die 2 (vooral tijdens die knotsgekke beroving)

En dan komt het moment dat ze op zoek gaan naar Mike's en dan word de film omgetoverd in een erg mooie en prachtige sfeervolle roadmovie die ze brengt naar zowel Portland als de woestijn en zelfs tot Italie (scenes van Rome waren ook sfeervol). En dat kent ook allemaal hele mooie kiekjes en sfeervolle achtergronden en momenten. En Reeves en Phoenix maken er gewoon een feest van. Wat ook erg leuk was waren die sexscenes: waarbij ze zich gewoon stil moesten houden.

Wat ik ook erg lachen vond was dat einde met die begrafenis van Bob Pigeon, met op die achtergrond tijdens de begrafenis die Mike en zijn zwerfersgroepje keet gaan schoppen. Hahaha.

Een erg mooi begin van mijn kennismaking met Gus van Sant en een verfrissende sfeervolle gay-drama alias roadmovie. Dit deed me wel even goed. Volgende week maar eens wat meer films van Van Sant op de kop zien te tikken denk.

"Have a nice day"

4,5*

Wat leuk!

Denk dat Van Sant's andere werk je ook zeker zal gaan bevallen, dit was in feite nog maar een opwarmertje voor wat er nog komen ging. Hierna ging hij wat de commerciele kant op (iets wat hem ook niet slecht afging) om vervolgens terug te komen met zijn geniale (losstaande) trilogy met ''de dood'' als hoofdthema.

Elephant, Last Days en Paranoid Park neem ik aan? In die triologie?

Bijna goed. Het is Gerry, Elephant en Last Days.

Edit: Maar Paranoid Park is minstens net zo goed (vind ik) hoor.

Een kleine teleurstelling toch. Het thema van de film sprak me nochtans erg aan. Jongeren die worstelen met hun identiteit en hun relaties met anderen. Het is een thema waar Van Sant wel eens vaker mee speelt. Het toffe is dat hij er niet zozeer een geladen drama van maakt, maar dat hij als regisseur afstand bewaart en registreert. Hij laat de personages voor zich spreken waardoor de emoties veel beter tot uiting komen. Het voelt nergens gemaakt aan. De dromerige shots van het rurale Idaho bekrachtigen die aanpak.

Helaas trekt Van Sant die lijn niet de hele film door. De subplot met die rare Bob eist teveel aandacht en is weinig interessant. Bovendien lijkt het wel of alle Bob-sequenties onder stijlarmoede lijden, want de fraaie dromerige beelden blijven hier achterwege. Phoenix en Reeves acteren dan wel erg aardig, hun glansprestaties worden spijtig genoeg wat overschaduwd door heel dit gedoe.

Deze film zo vaak gezien en hij wordt elke keer mooier. Schitterend geacteerd door River en ook Keanu, hoor, ook Keanu.

Een verfilmd gedicht, de wereld gezien vanuit de fragmentarische beleving van Mike, die door zijn ziekte telkens stukken van de film kwijt is. Hij beleeft het leven in gedroomde flashbacks en in een roes. Als hij zich tussen de straathoeren in een gigantisch kraakpand begeeft waant hij zich in een Shakespeareiaans drama, in het poseren voor tijdschriftcovers wordt zijn wereld een wereld van louter tijdschriften.

En altijd zingt en zeurt op de achtergrond en in de nevelen van zijn beleving het gemis. Het gemis aan liefde. Van Scott, van zijn broer/vader, van zijn moeder. Dan maar de beest uithangen, met de jongens die leven van de liefde maar voor wie liefde geen rol speelt..? Op weg maar weer, jongen, langs de weg die je zo goed denkt te kennen, de horizon als een gehavend gezicht. Maar je weet, net als ik, dat het niet goed gaat komen.

Mooi gesproken, uhh geschreven!

Daar lag ie verlaten langs de weg in het eenzame landschap van Idaho. Geen thuis, geen vader, moeder, broer, noch liefde. Altijd zal ie op weg zijn, zoekend. Dit is de kop en de staart, maar daartussen Shakespeariaanse dromerijen.

Reeves en Phoenix spelen de sterren uit het Hollywood dak, maar Zabrinski en Kier hebben niet te versmaden bijrollen, die ik toevallig pas ook tegenkwam in een recent werk van Herzog (prod. Lynch): My Son, My Son, What Have Ye Done?

Mike Waters is een jonge prostitué in Portland. Hij lijdt aan narcolepsie, een ziekte waarbij hij onder invloed van stress op onverwachte momenten in diepe slaap valt. Als baby werd hij bij zijn labiele moeder weggehaald en sindsdien hunkert hij naar liefde. Die liefde zoekt hij bij zijn goede vriend en mede-prostitué Scott Favor, de opstandige zoon van de burgemeester van Portland. Scott heeft zo zijn eigen redenen om zijn lichaam te verkopen, maar beantwoordt Mike's liefde niet. Mike's leven heeft geen duidelijk doel; als kruimeldief en prostitué rolt hij van de ene situatie in de andere. Op een dag besluit hij samen met Scott op zoek te gaan naar zijn moeder, een toch die hen langs allerlei kleurrijke personages voert. (achterkant van de film)

De hele film komt nét niet uit de verf; met een klein beetje extra en een steviger scenario was het al een stuk betere film geweest. Want met de eerste 50 minuten heeft bovenstaand plot helemaal niks te maken: je ziet Mike en Scott en beetje niksen met wat wannabe-vrienden en 'surrogaat-vader' Bob (waarde- en nutteloze bijrol). Pas als de film al aan zijn tweede helft begint besluit Mike dat hij zijn moeder wil ontmoeten, en beginnen Scott en hij aan hun reis. De vele kleurrijke personages moet ik gemist hebben, en ook Mike's gevoelens voor Scott zijn slechts een flinterdunne zijtak. Dit alles is jammer, want met een steverigere regie en het schrappen van (of een groot deel van) de eerste helft was dit een veel betere film geweest.

Niet zo goed als ik gehoopt had. Ik denk dat mensen die meer met homoseksualiteit hebben er ook meer mee kunnen. Ik vond de thematiek soms te abstract gebracht, dat het me weinig kon boeien. Niet mijn favoriete Gus Van Sant.

Beetje tegenvaller, had me er erg op verheugd. Vond de stijlkeuze niet in het voordeel van het verhaal werken, soms zelfs ronduit irritant. De teksten die vooral Reeves uitsprak vond ik doodvermoeiend (waar anderen het waarschijnlijk prachtig vinden).

Ook het hele gegeven van de ziekte van Phoenix werkte meer als een gimmick dan dat het echt relevant was voor het verloop van de relatie en verhaal. Verder een weinig boeiende regie, maar Gus van Sant had zonder al te veel aanpassingen een toffe film kunnen maken. Dat is nu niet echt gelukt.

Een filmpje die ik helaas al te snel weer ben vergeten. Wel een dikke voldoende voor Phoenix die erg knap speelt en er nog wat van probeert te maken.

Dat vond ik nou juist het meest boeiend aan de film: het verhaal wordt heel fragmentarisch verteld en zo heb je als kijker een zelfde beleving als Mike (Phoenix), die door zijn slaapaanvallen immers ook niet alles meekrijgt en leeft in droom naast werkelijkheid.

En wat de teksten van Reeves betreft: het letterlijke gebruik van Henry IV van Shakespeare is allicht wat pretentieus, maar ik vond het wel passend en werken, met Bob als de Falstaff van Scott. Maar ik kan me goed voorstellen dat anderen daar op afknappen...

Ja ik vond die teksten niet echt passen bij de film. Leek er op enkele momenten wel een beetje ingeharkt en was niet mooi verweven met de film en/of gebeurtenissen (zoals dat bij bijvoorbeeld Romeo & Juliet wél was gedaan). Sowieso dat hele gedoe rondom die club met Bob vond ik een minder gedeelte en personen met wie ik me vrij moeilijk kon identificeren.

Wat betreft die slaapaanvallen heb je wel een goed punt

Toch ongelooflijk knap geregisseerd van Van Sant. Begrijpelijk dat de film niet iedereen aanspreekt; daar is hij te vreemd voor. Ik kan niet echt omschrijven hoe, of wat, maar deze film -en Last Days- brengt iets heel unieks te weeg.

Onzin, dan had het gewoon een andere film geweest.

Ik vond het een excellent film! Goed gespeeld, mooie beelden en het lichtelijk rare verhaal goed uitgelegd. Wel vond ik de bob persoon vreemd met Scott omgaan 'Mijn verloren zoon' en dan hem gaan zoenen! De regie was erg goed maar wel was het soms onduidelijk waar, wanneer en waarom 'we' ergens waren. Natuurlijk had dat ook zijn charmes maar ik vond het een beetje storend. Ik mocht River altijd al als acteur maar hier vond ik hem toch wel erg leuk. zijn lieve verlegenheid was erg schattig. Wel vond ik dat Scott wegging met het meisje en later zo vreselijk zijn rug naar zijn vrienden toe keerden minder. Scotts gepraat over alles en de manier waarop vond ik wel heel leuk!
goede film, beetje sad.

Deze film bekijkend vanuit de periode van de adolescentie kom ik tot een positieve conclusie te film toont mooi roerige weg die de adolescent moet afleggen.

Steeds weer valt Mike gespeeld door River Phoenix die op 23 jarige leeftijd aan een overdosis cocaïne overleed in een nieuwe omgeving door zijn aandoening wat betekend dat hij uit het niets in slaap kan vallen en pas uren later weer wakker wordt.

Hier trek ik de parallel met de experimenterende adolescent die op de zoektocht is naar zijn eigen intensiteit. Door dit experimenteren belanden de adolescenten net als Mike in vreemde situaties.

Mike moet een weg afleggen die lang en moeilijk is hierin wordt hij bijgestaan door Scott gespeeld door Keanu Reeves of hij deze weg naar een eigen identiteit kan voltooien blijft in het midden afgaand op zijn vertolker River Phoenix is het antwoord nee, maar dit is fictie al komt het personage misschien wel gevaarlijk dichtbij zijn vertolker.

De film is sterk in zijn composities vol schoonheid, die bijdragen aan een wereld vol fantasie en het overbrengen van het verhaal, vol voelbare behoeftes en het verlangen naar liefde, acceptatie en geborgenheid. De regisseur blijkt aardig wat passages uit het in de omschrijving genoemde spel van Shakespeare te hebben overgenomen. Keanu Reeves excelleert op een verbazingwekkende, ontroerende wijze in zijn rol van de zoon Scott; daarbij is hij ook nog eens pijnlijk mooi. River Phoenix speelt de rol van Mike met een ontroerende intensiteit, daarbij geholpen door de juiste stemmingsbeelden en poëtische momentopnames.

7e Van Sant alweer.

Niet de topper waar ik stiekem op hoopte, maar wel een heel fantasierijke en sfeervolle film. Ik had eigenlijk een dramafilm over een homoseksuele hoer verwacht, maar deze film slaat toch een heel andere weg in. Veel humor en heel veel weirde scènes zorgen voor een psychedelisch gevoel. Gewoon erg leuk om naar te kijken.

De theatrale aanpak vormt zowel een positief als een negatief punt van de film. Soms is alles net wat te overdreven en te weird waardoor er een soort afstand onstaat tussen de kijker en de personages. Ik kon me niet met ze identificeren en het ging soms net over het randje. Aan de andere kant een erg originele insteek en doordat de film zichzelf totaal niet serieus neemt gewoon een hele luchtige aangename zit. Visueel niet zo sterk als we van Van Sant's latere werk gewend zijn, maar nog steeds interessanter dan de middelmaat. En de cast maakt de rest meer dan goed. Keanu Reeves en River Phoenix zijn de kopstukken, twee heel erg goede rollen. Vooral Keanu Reeves maakte indruk. Voor de rest leuke bijrolletjes, laat het maar een Flea over om zo'n freak te spelen.

Bijzondere film, maar ik kijk toch liever naar films als Paranoid Park en Milk. 3,5*.

@Maerk: de recensie die ik had willen schrijven.

Scheelt weer typwerk haha.