Ginger (1971)

Sexploitationfilms staan niet echt bekend om de dialogen, maar het eerste uur van Ginger is er volledig mee gevuld. Daarnaast kan Caffaro net zo opwindend kijken als een doodgeknuppeld baby-zeehondje. Uiteindelijk zitten er nog wel wat 'leuke' momenten in, zoals de scène waarin Ginger de motivatie vindt om één van de badguys te castreren met een pianosnaar.

Moet ik dit gedrocht nu een halve of toch nog een hele ster geven? Uiteindelijk maakt het niet veel verschil, want ik kan mijn recensie net zo kort en krachtig schrijven als het eerste bericht " Oersaai". Maar dan weet je natuurlijk nog niets. Ginger moet een soort vrouwelijke James Bond voorstellen. Helaas heeft Caffaro niet de looks noch de body om dit memorabel te maken. Haar karakter komt evenmin sympathiek over dus valt er dan eigenlijk nog wat positief te verzinnen? De andere dames zijn aantrekkelijker maar krijgen weinig screentime. Behoorlijk racistische karakters Ginger incluis. De seks is zo klinisch en on-erotisch dat het haast schokkend is. Kennelijk kreeg de film nog 2 vervolgen, wow had het dan toch succes (3,7 gemiddeld op imdb) of was het zo goedkoop om te produceren. Tja het belabberde acteerniveau en de donkere beelden doen inderdaad vermoeden dat het budget niet erg hoog was. Dan hadden ze beter HG Lewis ingehuurd. Die had er misschien nog iets boeiends van gemaakt. Of misschien nog beter Doris Wishman. Zij maakte immers 2 female spy films met de heel rondborstige Chesty Morgan. Meesterwerken in vergelijking met dit prul dat bovendien nog veel te lang duurt.