Dr. Jack (1922)

Opvallend laag gemiddelde en niet helemaal terecht, want dit is best een leuke Lloydfilm. Hij mag niet in de schaduw staan van Safety Last, maar hij ligt wel boven de gemiddelde Lloydproductie. Vooral omdat er meer hart in lijkt te zitten. Vooral de achtervolging op het einde is gewoon een zeer geslaagd stukje slapstick. Het geheel is te simpel en onopvallend om diepe indruk te maken, maar je kunt het veel slechter treffen. En die tussentitels bij Lloydfilms blijven opvallend geestig geschreven.

3*

Eerste kwartier was niet zo veel aan. Het is dan ook opvallend dat wanneer Lloyd niet in beeld is (en dat was zo de eerste 5 minuten) er echt helemaal niets aan is. Hoewel ik twijfel aan zijn artistieke inbreng, moet ik zeggen dat Newmeyer mijn favoriete Lloyd regisseur is. Meestal levert het dan echt vuurwerk op. Dat bleef nu wel een beetje uit.

Het kenmerkende gestuntel met auto, waarna Lloyd overstapt op een andere rijdende auto, nog een keer van de auto valt etc. blijft erg vermakelijk (wel al een keer 7, 8 gezien ondertussen) en leek het startschot voor een erg vermakelijke film. Ook het pokerspelletje was erg geestig. Helaas wordt het pas 't laatste kwartier echt leuk. Lloyd is op zijn leukst als er van alles achter elkaar in sneltrein tempo gebeurt. Lloyd scoort opvallend gemakkelijk 7-ens, soms hoger. Erg vermakelijke films, hoewel deze niet direct heel bijzonder was. 3,5 sterren dus maar weer.

Wat mij betreft lang niet Lloyds beste film, veel te weinig slapstick! Maar nog steeds vermakelijk genoeg, mede door het acteren van de andere acteurs. Vooral de concurrerende dokter stak er wat dat betreft wel bovenuit. Inderdaad zijn de tussentitels bij Lloyd altijd briljant en geen schermvervuiling! Voorts blijft het voor mij een genoegen om zo een kijkje in het leven van de jaren twintig te kunnen nemen!

You've never known excitement - Have you?

In de jaren '20 begon Harold Lloyd meer en meer naar volwaardige speelfilms te evolueren. A Sailor-Made Man en Grandma's Boy waren allebei oorspronkelijk bedoeld als kortfilm, maar groeiden tijdens het filmen uit tot five-reelers. Met Dr. Jack maakte de bebrilde ster echter zijn eerste geplande langspeler en hoewel je zou denken dat Lloyd wat problemen zou ondervinden met de transitie van kortfilm naar volwaardige (al denken we vandaag de dag meer aan films van minstens 90 minuten) film, was Grandma's Boy al een erg aangename zit.

Want Lloyd is zo één van die sterren die vandaag de dag nog altijd tijdloos is. Ik merk ook dat ik veel makkelijker iets van hem opzet dan bijvoorbeeld het silent oeuvre van Alfred Hitchcock. Lloyd doet er ook gewoon veel mee. Een hoog tempo, geen al te droge tussentitels (meer zelfs, hij steekt er bijna om de paar zinnen wel een humoristische knipoog in) en gewoon veel fun. Dr. Jack moet een beetje op gang komen met de intrede van Lloyd die wat langer op zich laat wachten, maar bijvoorbeeld het pokerspelletje en natuurlijk die waanzinnige achtervolging aan het einde maakt erg veel goed. Verder is dit vooral een vermakelijke strijd tussen twee dokters die allebei om andere reden een patiënte willen genezen. De concurrentie tussen de twee vormt een groot deel van de film en dat werkt perfect voor een tussendoortje zoals dit.

Had het in eerste instantie verwacht, maar Lloyd scoort wel erg makkelijk punten. Ik ben sowieso meer een fan van Buster Keaton dan van de echte "klassiekers" zoals Laurel & Hardy of Charlie Chaplin maar Lloyd kan wel eens ergens bovenaan eindigen. Het is natuurlijk een typetje dat hij speelt en het is de vraag of het gaat blijven boeien, maar voor nu erg fijn in ieder geval. Ook een vlotte chemie met Mildred Davis die de naamloze dame in het geheel speelt. Grappig detail: Lloyd trouwde later effectief met Davis en zou met haar samen blijven tot haar dood in 1969. Verder nog leuke bijrollen van onder andere Anna Townsend (de grootmoeder uit Grandma's Boy die nu een patiënte - en de moeder van de vriend des huizes - speelt. Het is echter vooral ook nog een leuke Eric Mayne die als de concurrerende dokter Saulsbourg een aantal leuke scènes met Lloyd heeft.

Vierde film die ik ondertussen van Lloyd zie en telkens is het wel een interessante film. Welcome Danger viel wat tegen, maar ik ben vooral benieuwd naar de volgende film in de box. Dat is namelijk Safety Last! en dat is denk ik toch wel één van de bekendste silent films tout court. Ben in ieder geval benieuwd wat de rest van zijn oeuvre nog gaat geven.

3.5*