World without End (1956)

Dikke tegenvaller.

Hier had ik veel meer van verwacht, vooral omdat de film wordt gezien als een voorloper van 'The Time Machine'(1960)(een van mijn all-time favorieten)

Rod Taylor, die ik erg graag zie spelen, speelt ook hierin een van de hoofdrollen, maar dat geeft geen meerwaarde aan de film.

Het geheel heeft een heel sterk 'Star Trek' (oorspronkelijke TV serie) gevoel, met aardige decors,goedkope effecten, maar veel fraaie actrices, in korte rokjes.

Ook het verhaal kon zo uit een S.T. aflevering stammen.

Ik ben wel een Star Trek fan (originele 1e serie) maar voor een speelfilm is dit allemaal toch wat te weinig.

De fraaie poster leek meer te beloven.

Het is overigens goed te zien dat Alberto Vargas een inbreng in de film had, want de dames lopen er precies zo bij als de pin-ups die hij schilderde.(waartegen ik overigens geen enkel bezwaar heb)

Zeldzaam stuk koude oorlogspropaganda. En daarnaast ook nog eens onwerkelijk sexistisch. De plot komt er nauwelijk verholen op neer dat de "wilden" afgeknald moeten worden en dat iedereen die tegen oorlog en geweld is om (de Amerikaanse) mens zijn rechtvaardige plek op de aarde te geven homo is. Plus kant van het aan de goede kant van deze strijd staan is dat vrouwen in weinig kleren als een blok voor je vallen.

Astronauten die van een reis naar Mars terugkeren belanden door een toeval op aarde in een post-apocalyptisch tijdperk. In deze verre toekomst worden de grotten daar bevolkt door reusachtige goedkoop uitziende nepspinnen en Neandertahl-achtige gemuteerde holbewoners. De beschaafde lui leven ondergronds. De mannen dragen “Star Trek”-achtige hoofddeksels en de vrouwen zijn kortgerokt. Het ziet er allemaal erg goedkoop en nonsensikaal uit. Ik heb moeten vechten tegen de slaap. Een stuntelige gedateerde SF-prent die een rommelige indruk nalaat.

Haha Brix Met dat laatste kan ik het volledig met je eens zijn , heerlijke vrouwelijke dames die er geweldig uitzien .

Verder wil ik niet te hard hierover oordelen , de star trek vibe is inderdaad erg aanwezig , helaas is het verhaal verder wat matig , ( al vind ik het plot van een bange beschaving die in zijn comfort geen risico meer durft te nemen helemaal niet slecht bedacht ) .

En in die invalshoek heb ik me verder nog best wel vermaakt met deze prent .

Zwakke sciencefiction uit de oude doos die de tand des tijds niet doorstaan heeft. Het ziet er allemaal zeer goedkoop uit en het verhaal weet op geen enkel moment te boeien. De reusachtige spinnen en de gemuteerde holbewoners zien er niet uit en geven de film een belachelijk sfeertje. Gelukkig is er nog de aanwezigheid van enkele mooie dames die voor die tijd best wel pin-up looks hebben en wel heel snel verliefd geraken. 3/10

Een matige maar amusante low-budget "B" sciencefictionfilms uit de jaren vijftig. Na hun Marsmissie komen vier astronauten op weg terug naar de aarde in een ruimte-anomalie terecht. (Planet Of The Apes 1968 was er nog niet...) Ze landen op een post-apocalyptische Aarde bevolkt door mutante holbewoners en ondergrondszijn er jaloerse impotente nerds met rare hoofddeksels en schoonheden in korte jurkjes Een dystopie die wel wat doet denken aan Edgar Rice Burroughs' Opar-verhalen. Geweldige oude decors, kostuums en special effecten. Wel wat gedateerde meningen (tenminste dat hoop ik, al heb ik daar tegenwoordig mijn twijfels over?) en inconsequenties wie neemt er nu geweren en bijlen mee aan boord van een ruimtevaartuig? Weinig budget maar het is in Technicolor/Cinemascope-productie. De andere special effecten zijn wel beperkt: het raketschip bestaat bv. uit hergebruikte beelden uit 'Flight to Mars' (1951), en de 'climax' niet groots, met de klassieke "je hoeft alleen de leider te verslaan" uitvlucht. Maar ach had er nog best een leuke tijd mee! (gekeken i.v.m. een challenge op Letterboxd; Watch a 1950s science fiction movie)