Shao Lin Si (1976)

Leuke Cheh weer.

Vooral in het begin dan. Deed me zelfs wat denken aan het leukere werk van Woo-ping Yuen. Geen échte gevechten, maar geklungel met tofu en bordjes enzo. Lekker luchtig en aangenaam.

Daarna wordt het opvallend serieuzer. Zo'n Shaw Bros filmpje waar nogal wat grotere nevenfiguren het loodje leggen. Die zie je niet zo heel vaak, geen idee of het echt een handelsmerk van Cheh is, maar het levert toch net iets meer spanning op wanneer de good guys ook finaal kwetsbaar zijn.

Na het leuke begin valt de film snel in de plooi. Eerst de training, dan wat drama om dan toe te werken naar het finale gevecht van iets onder het half uur. Weinig uitzonderlijk en je hebt zo 100 andere Shaw Bros films die nét hetzelfde brengen, maar ik vind het ondertussen wel vermakelijk.

3.0*

Minste Cheh Chang tot nu toe

Het was met Five Deadly Venoms dat Cheh Chang mijn liefde voor de Shaw Brothers aanwakkerde. Meer op toeval (aangezien de Nederlandse DVD collectie al een aantal jaren out of print is en sowieso in het begin al niet makkelijk te vinden was) schafte ik wat meer van zijn oeuvre aan. Ik dacht dat ik ondertussen alles al wel had gezien dat ik van de regisseur in bezit had, maar recentelijk bleek ik er eentje te hebben overgeslagen. Ik had nog wel eens zin in zo'n epos en had dan ook hoge verwachtingen van Shaolin Temple.

Temeer omdat ik in een reeks van 6 films nog maar 1x een 3.5* had uitgedeeld en dat de rest allemaal hoger was. Jammer genoeg komt dit jaren '70 Chang werkje in dezelfde categorie terecht als Invincible Shaolin. Meer zelfs, het leek er geruime tijd op te gaan lijken dat dit de laagst gewaardeerde film langs mijn kant ging worden. Chang levert een film af die vrij vol steekt met personages, maar het is gewoon één grote chaos. Praktisch iedereen ziet er hetzelfde uit qua klederdracht/haarsnit en Chang doet nog wel een poging om aan de hand van tekst op het scherm wanneer een personage wordt geïntroduceerd wat meer uitleg te geven, maar mijn DVD vertaalde die stukjes niet waardoor het compleet aan me voorbij ging. Hier en daar is er nog wel onderscheid aan de hand van de verschillende vechtstijlen, maar ik vind het toch jammer. Film duurt ook net dat tikkeltje te lang, vooral in de opbouw, en eindigt wat met een anti-climax. Toegegeven, het verhaal van de Shaolin Temple is op zich wel ten einde, maar het lijkt wel alsof hier nog een tweede deel van moet komen. Sommigen geven aan dat dat Five Shaolin Masters zou zijn trouwens.

Wel leuke trainingssessies trouwens. Veel rotzooien met eten, continu springen met gewichten, de bladzijden van een gigantisch boek omdraaien op een veld vol scherpe houten palen, ... Niet de traditionele training en eenmaal ze effectief beginnen te knokken kan Chang helemaal losgaan. Overigens wel een feest van herkenning qua bekende Shaw Brothers koppen die hier rondlopen. Chang cast weer zijn regulars zoals David Chiang (5 samenwerkingen van gezien), Ti Lung (4 samenwerkingen van gezien) bijvoorbeeld. Op zich weinig op aan te merken, al vind ik de martial-arts van Chiang toch soms wat de minste van de hoop.

Mjah, wat lastig te beoordelen. Een paar erg leuke trainingscènes en een goede climax, maar Chang doet er te lang over om tot dat punt te geraken. Dat gecombineerd met de chaos doet me afvragen of ik Chang eens moet gaan herzien (mijn stemmen dateren alweer van 2007 - 2013), want anders vind ik zijn lange films wel erg sterk.

Kleine 3.5*