Shao Lin Si (1976)

Leuke Cheh weer.

Vooral in het begin dan. Deed me zelfs wat denken aan het leukere werk van Woo-ping Yuen. Geen échte gevechten, maar geklungel met tofu en bordjes enzo. Lekker luchtig en aangenaam.

Daarna wordt het opvallend serieuzer. Zo'n Shaw Bros filmpje waar nogal wat grotere nevenfiguren het loodje leggen. Die zie je niet zo heel vaak, geen idee of het echt een handelsmerk van Cheh is, maar het levert toch net iets meer spanning op wanneer de good guys ook finaal kwetsbaar zijn.

Na het leuke begin valt de film snel in de plooi. Eerst de training, dan wat drama om dan toe te werken naar het finale gevecht van iets onder het half uur. Weinig uitzonderlijk en je hebt zo 100 andere Shaw Bros films die nét hetzelfde brengen, maar ik vind het ondertussen wel vermakelijk.

3.0*

Minste Cheh Chang tot nu toe

Het was met Five Deadly Venoms dat Cheh Chang mijn liefde voor de Shaw Brothers aanwakkerde. Meer op toeval (aangezien de Nederlandse DVD collectie al een aantal jaren out of print is en sowieso in het begin al niet makkelijk te vinden was) schafte ik wat meer van zijn oeuvre aan. Ik dacht dat ik ondertussen alles al wel had gezien dat ik van de regisseur in bezit had, maar recentelijk bleek ik er eentje te hebben overgeslagen. Ik had nog wel eens zin in zo'n epos en had dan ook hoge verwachtingen van Shaolin Temple.

Temeer omdat ik in een reeks van 6 films nog maar 1x een 3.5* had uitgedeeld en dat de rest allemaal hoger was. Jammer genoeg komt dit jaren '70 Chang werkje in dezelfde categorie terecht als Invincible Shaolin. Meer zelfs, het leek er geruime tijd op te gaan lijken dat dit de laagst gewaardeerde film langs mijn kant ging worden. Chang levert een film af die vrij vol steekt met personages, maar het is gewoon één grote chaos. Praktisch iedereen ziet er hetzelfde uit qua klederdracht/haarsnit en Chang doet nog wel een poging om aan de hand van tekst op het scherm wanneer een personage wordt geïntroduceerd wat meer uitleg te geven, maar mijn DVD vertaalde die stukjes niet waardoor het compleet aan me voorbij ging. Hier en daar is er nog wel onderscheid aan de hand van de verschillende vechtstijlen, maar ik vind het toch jammer. Film duurt ook net dat tikkeltje te lang, vooral in de opbouw, en eindigt wat met een anti-climax. Toegegeven, het verhaal van de Shaolin Temple is op zich wel ten einde, maar het lijkt wel alsof hier nog een tweede deel van moet komen. Sommigen geven aan dat dat Five Shaolin Masters zou zijn trouwens.

Wel leuke trainingssessies trouwens. Veel rotzooien met eten, continu springen met gewichten, de bladzijden van een gigantisch boek omdraaien op een veld vol scherpe houten palen, ... Niet de traditionele training en eenmaal ze effectief beginnen te knokken kan Chang helemaal losgaan. Overigens wel een feest van herkenning qua bekende Shaw Brothers koppen die hier rondlopen. Chang cast weer zijn regulars zoals David Chiang (5 samenwerkingen van gezien), Ti Lung (4 samenwerkingen van gezien) bijvoorbeeld. Op zich weinig op aan te merken, al vind ik de martial-arts van Chiang toch soms wat de minste van de hoop.

Mjah, wat lastig te beoordelen. Een paar erg leuke trainingscènes en een goede climax, maar Chang doet er te lang over om tot dat punt te geraken. Dat gecombineerd met de chaos doet me afvragen of ik Chang eens moet gaan herzien (mijn stemmen dateren alweer van 2007 - 2013), want anders vind ik zijn lange films wel erg sterk.

Kleine 3.5*

Herzien op bluray uit de Shawscope Vol.1 boxset. Dit is een prequel op ‘Five Shaolin Masters’ en hier zien we de aanval op de Shaolin Tempel door het leger van de Qing Court, dmv van een verrader binnen de tempel die direct verslag uitbrengt aan de keizer. De film documenteert de legendarische geschiedenis van de Shaolin-tempel en dient als een soort oorsprongsverhaal voor beroemde kungfu-figuren. Het centrale thema draait om monniken die voor het eerst niet-religieuze buitenstaanders toelaten om kung fu te leren, zodat zij de onderdrukte Chinese bevolking kunnen verdedigen tegen de Manchu-heersers tijdens de Qing-dynastie.

De film begint met drie studenten (waaronder hoofdpersonage Alexander Fu Sheng) die in de stromende regen voor de tempel wachten. We komen te weten dat dit al de vijfde dag is zonder eten of drinken. Uiteindelijk mogen ze naar binnen en ontdekken al snel dat toegang krijgen tot de tempel slechts het begin is van hun beproevingen. Ze krijgen direct ogenschijnlijk eenvoudige taken toegewezen. De één wordt naar de keuken gestuurd om het vuur brandend te houden. Een ander krijgt de opdracht om lange stroken papier over een reeks puntige stenen uit te spreiden. Weer een andere student – ​​een begaafd turner – krijgt gewichten voor zijn benen en moet herhaaldelijk springen. Wat deze studenten niet beseffen, is dat ze discipline, kracht en vaardigheden opdoen die ze binnenkort zullen inzetten wanneer hun nieuwe thuis wordt aangevallen door het leger van de keizer.

Het grootste deel van de twee uur durende film besteedt aandacht aan de ontwikkeling van de personages; we zien hoe onze helden worstelen, groeien en eigenschappen als geduld en eergevoel ontwikkelen. De film bevat minder gevechtsscènes dan je wellicht zou verwachten, aangezien het verhaal zich grotendeels richt op de groei van de personages. Eén van de grote actiescènes – die halverwege de film plaatsvindt – draait om de beproeving van de 'Wooden Man Alley' (de gang met houten poppen). Wanneer deze beproeving wordt behaald, mag de student de tempel pas verlaten. In de slotakte (met Cheng Cheh’s kenmerkende geweld en bloedvergieten) barst de hel los en moet de tempel verdedigd worden tegen de keizerlijke troepen. Het is groots en bloederig, en vooral meeslepend, omdat dit precies is waarvoor onze hoofdpersonages de hele film lang hebben getraind.

Qua cast doen grote namen mee als Alexander Fu Sheng, David Chiang en Ti Lung, maar ook Phillip Kwok, Lo Mang en Chiang Sheng die 2 jaar later bekend werden als de Venom Mob.

Behoort tot de betere Shaw flicks!