The Young Savages (1961)

Redelijke film over een openbaar aanklager en de moord door een Italiaanse jeugdbende op een Puertoricaanse jongen. En deze zaak heeft zowel een politieke en persoonlijke gevolgen op het hoofdpersonage. Goed camerawerk en goed acteerwerk, maar destijds zal het sociale aspect van de film meer impact hebben gemaakt dan nu.

Amerika's geliefdkoosd filmthema (zeker in die jaren) : de edelmoedige strijd van één man voor gerechtigheid en dat tegen de publieke opinie, de corruptheid en politieke bemoeiingen in.

Frankenheimer maakte er een goede film van die op bepaalde momenten een hoog niveau haalt, maar onze John durft nogal wat overdrijving in alles en nog wat mengen wat vaak leidt naar overdramatisering (de beginscène bijvoorbeeld).

De cineast heeft alleszins een punt en raakt beslist de harde realiteit met de schets van de rivaliserende bendes van diverse origine in de grootstad in de States. Gaat het nu om Italianen en Puertoricanen, vele films hebben het nog over Ieren en natuurlijk blank en zwart...

Burt Lancaster is knap en zal een jaar later zijn talent en goede samenwerking met John Frankenheimer nogmaals onderstrepen in "Birdman of Alcatraz".

Shelley Winters, met al te overduidelijke pruik, overtuigt minder terwijl Dina Merrill wel een goede act neerzet.

Film gaat in wezen over sociale groepsdruk en de uitwassen, waartoe dat kan leiden. Als thema weliswaar nog steeds actueel, maar qua vormgeving heeft deze film zijn houdbaarheidsdatum volgens mij toch wel overschreden. Waarom de zus van het slachtoffer tijdens de rechtszaak door de openbare aanklager gedwongen werd te bekennen dat ze een prostituee was, is mij een raadsel. In de afhandeling van de zaak speelt dat gegeven geen enkele rol. Volgens mij puur sensatiezucht derhalve.
De film kent zo z’n sterke momenten. Over het algemeen genomen hebben de inhoud en het acteerwerk evenwel weinig indruk op mij gemaakt.

De tweede film van Frankenheimer, Met Lancaster die ik graag zie en bijrollen van Shelly Winters en Tally Savalas. Film speelt zich af in een deel van de Bronx waar zowel Lancaster als Frankenheimer zijn opgegroeid. Dat zorgt voor zeker in de eerste helft aardige couleur locale op de achtergrond. De film is niet echt een juvenile delinquent film maar meer een film met een boodschap met een hoofdletter b. Eerder iets dat je zou verwachten van Stanley Kramer ofzo en met name de conclusie van de film in de rechtszaal is niet heel sterk of geloofwaardig en de belofte van het eerste uur wordt nooit ingelost. Net als BBarbie vond ik de verklaring dat de zus prostituee was en de vermoorde broer haar pooier opmerkelijk. Het lijkt erop dat dat in het oorspronkelijke boek een veel grotere rol moet hebben gespeeld. Wat het hangt nu nogal raar aan de film, te meer omdat ik eigenlijk dacht dat dat woord anno 1961 nog steeds niet kon in een Amerikaanse film.

De meeste films die ik van zowel Frankenheimer als Lancaster zag zijn beter.

Een opmerkelijk rauwe film, niet alleen voor 1961 maar eigenlijk ook nú nog, want het verbale racisme, de intimidatie en het grove geweld (de kettingen waarmee Lancasters personage in de metro wordt aangevallen!) maken ook nu nog indruk. Ook kleinere momenten lijken taboe-doorbrekend bedoeld te zijn, zoals dat het Lancaster opvalt dat zijn tienerdochter een beha draagt of het plotelement van kindprostitutie. Dat John Davis Chandler na deze film voornamelijk nog als schurk gecast werd verbaast me niets, want zijn Arthur Reardon is werkelijk extreem onaangenaam, en Chandler aarzelt ook niet om zijn toch al vrij ongunstige uiterlijk zo effectief mogelijk in te zetten (inclusief een vrij heftige uitbarsting in de rechtszaal). Al met al een opmerkelijk modern aandoende film met een problematiek die in de loop der jaren bepaald niet minder relevant is geworden; John Frankenheimer heeft in de eerste helft van de jaren 60 toch wel een rijtje interessante films gemaakt (in dit geval natuurlijk met dank aan de produktiemaatschappij van Burt Lancaster).