Huo Shao Dao (1990)

Ondertiteling trekt inderdaad op niets en het verhaal stelt al evenmin veel voor. Het verhaal wordt weinig uitgewerkt en komt op een warrige manier samen. De makers van deze film hebben volgens mij teveel naar Cool Hand Luke en andere films gekeken want erg origineel is het allemaal niet.

De ondertiteling was leuker dan de film zelf.

De films was Engels nagesynchroniseerd en daarbij heette iedereen ineens Jimmy en Andy, en in de ondertiteling werden de originele Chinese namen gebruikt

En er waren meer dan 300 spelfouten. D's en T's... Dramatisch.

John Woo invloeden liggen voor het oprapen in deze film. Vooral de finale is grandioos in zijn stijl met Tony Leung, Jackie Chan en andere in slow motion en met 2 pistolen in een hand vuurgechten aangaand. Voor wie Woo's Face Off zag, gaat zich toch afvragen of die hier voor een vrij groot gedeelte door geinspireerd was. Er werd geprobeerd je als kijker betrokken te voelen met enkele gevangen, wat wel aardig lukte. Ondanks al het bloed en geweld werkt de film toch vooral op emotioneel gebied het beste. 3 sterren

Dit vond ik wel een hele slechte Jackie Chan film, wat je het eigenlijk niet kan noemen, op de voorhoes staan een vracht foto's van Chan en staat Jackie Chan met grote letters op de hoes geschreven. Maar Jackie Chan heeft maar een rolletje van 10-15 minuten of zo. Voor de rest is deze film gewoon belabberd, slecht en chaotisch. Het verhaal (als je het een verhaal kan noemen) is regelrecht gejat van Prison on Fire. En aan het einde krijg je nog effe snel een actiescene te zien. Wat eigenlijk best wel grappig was.

Verder is de kwaliteit van de film echt klote. De Engelse vertaling lijkt wel gedaan te zijn door een paar brugpiepers die nog Engels aan het leren waren, om nog maar over de ondertiteling te zwijgen: behoorlijk veel taalfouten en spelfouten. Soms blijft de ondertiteling vijf minuten hangen (zie: nee, nee......)en de andere keer vliegt het maar wat rond. Volgens mij was die vertaler echt dyslectisch.

Zigaret

Hij was dood(zegt iemand nadat er een agent pas is getorven) haha.

Niks voor de Chan-fans. De hoes is misleidend. Trap er niet in want Chan komt er amper in voor. In de zelfte 5 voor 5 actie bak bij Bart Smit ligt Rumble in the Bronx, koop die liever. De dvd heeft trouwens een naamloze label. Kun je nagaan.

Toch nog 1* voor de lachverwekkende maar toch spectaculaire actiefinale.

Goedkoop filmpje met een rommelig verhaal maar toch heeft de film wel wat. De sfeer in de gevangenis was grimmig. De acteurs deden het redelijk goed. De gevechten waren prima. En sommige scene's waren best dramatisch. Ik geef het een 3,5.

Jackie Chan en de gevangenis

Het was alweer een tijd geleden eer we er in slaagden om nog eens een Jackie Chan film te zien. De reden is dat met schoolwerk en al die andere shit de dagen drukker zijn gevuld wanneer je zomervakantie hebt dus het tempo zal wat trager zijn vanaf nu. Soit, terug over naar de film. Ondertussen zijn we bij de jaren '90 aangekomen in het grote oeuvre van Jackie Chan maar het viel op dat het niveau toch wel serieus minder begon te worden met onder andere Dragons Forever en Armour of God. Een nieuw decennium, een nieuwe kans?

Neen, blijkbaar niet want ook Island of Fire komt geeneens in de buurt van de echt goede films van Jackie Chan. Nu ben ik sowieso al niet zo'n enorme fan van gevangenisfilms (tenzij het wat komisch wordt uitgewerkt à la Death Race 2000 en The Longest Yard en al zijn remakes) maar dit is toch wel redelijk slecht. Vooral omdat dit qua verhaal gewoon vrij saai en niet echt boeiend is. Ik heb ook mijn twijfels over wat de bedoeling van Yen-ping Chu nu eigenlijk was bij het nabootsen van onder andere scènes uit The Longest Yard en Papillion. Grappig was het al helemaal niet, de film is dan volgens mij ook compleet niet bedoeld als parodie of iets dergelijks, en de helft van de tijd is het gewoon een schaamteloze kopie van de originele scène. Vanwaar de aanduiding mystery komt is mij al helemaal een raadsel. In ieder geval is Island of Fire een film die veel te gefragmenteerd aanvoelt doordat er wordt geprobeerd om de (voor de rest wel redelijke) levensverhalen van de verschillende gevangenen te laten samenkomen maar dit resulteert in een volslagen idioot einde waar iedereen opeens aan zijn einde komt in een lachwekkende climax. Toch wel goed gelachen.

De film kent op zich ook vrij weinig gevechten. Daar komt dan ook nog eens bij dat in de gevechten die er wel zijn, er maar bitter weinig fun is te beleven waardoor dit een wel erg droge film wordt. Ik heerlijk gezegd ook wel een iets grotere rol van Jackie Chan verwacht. Normaal gezien zou hij het nu toch niet meer moeten doen met dit soort kleine bijrollen maar waarschijnlijk was het weer één of andere vriendendienst of iets dergelijks. Het kapsel dat hij hier heeft is trouwens wel één van de slechtste coupes die hij al in zijn films heeft gehad. Wel leuk om Sammo Hung terug te zien verschijnen, blijft toch een vaste meerwaarde in de Chan films en die doet het op zich vrij leuk maar kent ook amper vechtscènes. En als je als regisseur deze twee ter beschikking hebt plus Andy Lau, dan moet je hier gewoon meer mee doen. Degene die wel de moeite is trouwens is de voor mij onbekende Tony Leung Ka Fai (het gaat hier niet om die andere Tony Leung volgens mij) die de rol van Andy op zich neemt. Aangename verrassing in ieder geval en van mij mag hij wel wat meer komen opdraven in de Chan films.

Nu ik het allemaal nog eens nalees krijg ik de indruk dat ik een stuk negatiever klink dan ik eigenlijk ben. Niet alles is kommer en kwel aan de film want op zich zijn er nog wel wat interessante stukken te ontdekken maar als geheel komt het niet over. De aanwezigheid van Jackie Chan en Sammo Hung maken veel goed en ook Andy Lau is altijd leuk om te spotten. Volgens mij is de Taiwanese versie die een half uur langer is toch nog net iets interessanter.

2.5*

Matig.

Dat wat "grimmigere" of "serieuzere" films uit deze tijd doen het bij mij meestal wat minder. Met Sammo Hung en Jackie Chan moet je eigenlijk ook geen serieuze films willen maken, dat werkt toch nooit.

Andy Lau en Tony Leung (Ka Fai) zijn er beter voor gewapend, maar zij hebben eigenlijk grote bijrollen. Verhaaltje wil eigenlijk nooit echt boeien, het zijn vooral losse scenes en een paar aardige gevechten die de vaart er wat inhouden.

Van Yen-ping Chu ben ik doorgaans betere films gewoon, al is dit wel de oudste die ik van hem gezien heb. Had er wat meer van verwacht, vooral door de combinatie van acteurs, maar voor een serieuze film valt het nooit echt serieus te nemen.

2.0*