The Mission (1986)

Deze keer ben ik het eens met 83Utreg!

Mijn verwachtingen waren misschien wat te hoog maar dat mag geen excuus zijn voor deze film.

Na het eerste uur hield ik het een beetje voor gezien maar ik las hier dat het laatste halfuur van de film toch de moeite waard was dus ik heb de film maar weer hervat en volledig uitgekeken.

Het begin zier er veelbelovend uit maar sommige scènes duren wat te lang en de film komt maar wat traag op gang en verspringt een beetje van hak op tak. De goede acteerprestaties van onder andere De Niro en de mooie muziek, mooie beelden zijn in deze film zeker een pluspunt. Het laatste halfuur vond ik het meteen het sterkste uit de film, het meest verbijsterende en aangrijpende.

Indrukwekkende film.

The Mission is soms nogal traag, maar over het algemeen is het echt een topfilm. Goede acteerprestaties (DeNiro op kop), schitterende muziek (Morricone's The River is echt subliem!), een knappe regie (die gevechten op het einde! Zo mooi in beeld gebracht! Nuja, mooi, aangrijpend is een beter woord) en een echt prachtige fotografie. En dan dat (waargebeurde) verhaal over die zinloze slachtingen... Een film die je niet snel meer loslaat.

Thus have we made the world...

The Mission is echt een must-see. Winnaar gouden palm in Cannes in 1986, en verdiend. Mis de kans zeker niet om hem te bekijken want ze tonen hem zo weinig op TV.

De muziek van Ennio Morricone hoort bij het beste ooit gemaakt wordt gezegd, de cinematografie van Chris Menges is subliem mooi en het verhaal gaat over een historisch keerpunt voor de jezuietenmissies in het Amazonegebied naar aanleiding van een verdrag tussen Spanje en Portugal. Wat de missies al bereikt hadden daagde de stoutste dromen uit en riep de kerk een halt toe onder druk van een antiklerikale staatsman (de markies van Pombal). De geschiedenis en deze film leren nogmaals hoe onverzoenbaar kerk en staat waren en hoe de wereld er niet beter van werd. Robert De Niro speelt goed als huurling die boetedoening doet en zelf jezuiet wordt. alsook de man die de kardinaal Altamirano vertolkt. Sterke dramatische scènes op het einde.

Terecht gelauwerd voor fotografie en muziek. Trouwens daarin zit de kracht van de film.

Vind vooral Jeremy Irons knap acteren in deze naar historische gebeurtenissen verwijzende film.

Erg goed drama.

Het verhaal is eigenlijk redelijk standaard. Het wordt al snel duidelijk welke richting de film opgaat. Dan gaat het er om hoe dat verpakt wordt. En het moet gezegd; mooi pakpapier.

Waarom dit voor mij geen topper is, heeft het te "danken" aan het feit dat ik iets miste. Een zekere band in de driehoek Irons - De Niro - de Guarani. Komt niet altijd even goed in beeld. Ook een wat actievere rol van bv Neeson was welkom geweest. M.a.w. qua karakterontwikkeling is het net iets te mager.

Het acteerwerk is om van te smullen. De Niro steelt de eerste helft de show, maar Irons is ook erg sterk in z'n rol als jezuïet. De "Eminentie", ik ken de acteur niet, is ook erg sterk. Zoals reeds gezegd had ik graag een grotere rol voor Liam Neeson gehad.

Ennio Morricone is weeral eens verantwoordelijk voor schitterende muziek. Prachtig, elk deuntje, elk melodietje,.. Briljante componist. Dat gecombineerd met de vele natuurbeelden (de watervallen waren prachtig gefilmd) zorgt voor een erg intrigerende sfeer.

Deze prent hoort altijd thuis in de top 250.

4

Heeft de tand des tijds prima doorstaan,verhoog naar 4 sterren al was het maar om de werkelijk prachtige beelden.Indrukwekkende film.

The mission vind ik een mooie film, maar geen meesterwijk.

In de eerste plaats moet ik zeggen dat ik ook de natuurbeelden van deze film erg mooi vind. Deze film heeft mooi camera werk. Deze film is een groot visueel spektakel. Op muzikaal gebied is de film ook erg goed te noemen. De prachtige muziek van Ennio Morricone past perfect bij de film en tilt de film naar een hoger niveau.

Ook het acteerwerk is buitengewoon goed te noemen. Jeremy Irons als Gabriel acteerde het beste, maar ook de rest van de cast zet een hele goede prestatie neer.

Het verhaal is erg interessant. De film laat o.a. zien wat voor schoften wij mensen kunnen zijn. Ik bedoel, wat wij de indianen aandeden is niet goed te praten. En zo zijn er helaas meer zwarten bladzijdes in de geschiedenis waar wij als mensheid ons diep voor zouden moeten schamen. Het einde van de film vond ik erg aangrijpend en liet mij met een brok in de keel zitten.

Maar zoals ik aan het begin al zei vind ik deze film geen meesterwerk. Al had deze film met de goede cast, het interessante verhaal, de mooie beelden en de mooie muziek van Morricone wel zeker die potentie. Het probleem met deze film is echter dat hij wat mij betreft tekort duurt.

We krijgen te weinig te zien hoe de indianen zijn bekeerd tot Jezuïeten. Dit zou vast niet zonder slag of stoot zijn gebeurd, maar de film wekt ongewild wel een beetje die indruk. Hoe de indianen christelijk werden had uitgebreider aan bod moeten komen. Maar nog belangrijker. Ik vind dat de film te weinig laat zien hoe de indianen leven. Het lijkt mij onwijs interessant om dit uitgebreid te zien maar de film laat er maar heel weinig van zien, zonde. De indianen lopen er eigenlijk ook maar beetje als figuranten bij. Ik mis een aantal sterke personages uit de indianen stam zelf. En dit is toch wel een minpunt. Hierdoor leef je toch wat minder met de indianen mee. De indianen komen nu toch een beetje over als een robotachtige groep.

Verder had de rol van De Niro uitgebreider gemogen. De Niro word van een slavenhandelaar een Jezuïet. De bekering van Mendoza laat de film goed zien. Maar wat de film bijna niet laat zien is hoe Mendoza en de rest van de indianen stam naar elkaar toe groeien. Want Mendoza komt toch uit een andere cultuur dan de indianen. Dus de indianen en Mendoza zullen wel aan elkaar moeten wennen. Dit proces van naar elkaar toegroeien had zo interessant kunnen zijn en is het dan ook een gemiste kans dat de film hier niks mee doet.

Naast dat ik na het kijken van de film een beetje met een brok in de keel zat vanwege het aangrijpende eind had ik een gevoel van: Als deze film een uur langer was geweest, dan was deze film zo veel beter. Als de filmakers het lef hadden om wel een lange film te maken, dan had dit groot een meesterwerk geweest. Gelukkig had Kevin Costner een aantal jaar later met Dances with Wolves wel dat lef. The Mission had de potentie om net zo goed te worden als Dances with Wolves, het is erg zonde dat die potentie niet helemaal benut is.


Maar goed. Slecht is deze film zeker niet. Ik wil ook weer niet te negatief overkomen. Deze film is zeker een aanrader. Het verhaal is ondanks zijn vele tekortkomingen wel degelijk interessant en aangrijpend. Het acteerwerk, de mooie beelden, de prachtige muziek. Het maakt allemaal dat dit geen slechte film is te noemen maar deze film had zoveel beter kunnen zijn.

3,5 ster voor deze film.

Alle aspecten van de film individueel bekeken is dit een van de beste films ooit. De fantastische muziek, de ijzersterke acteurs, de prachtige locaties. Als geheel werkt het slechts met horten en stoten. De opbouw van het verhaal is fragmentarisch. De personages komen er net niet helemaal, het blijft allemaal afstandelijk. Joffe weet het niet tot een prachtig geheel te smeden. Slechts de laatste 20 minuten komt deze potentie eruit. Hoewel er ook hiervoor mooie scenes zijn, blijft er toch een nasmaak aan kleven vanwege het feit dat er echt nog veel meer ingezeten had. 3 sterren en een halfje extra vanwege het eind.

The Mission vond ik een wisselvallig werk. Het begin is sterk met Robert de Niro die tot inkeer komt en wat scenes bij de Guarani-indianen. Maar het tussenstuk is zwakjes door veel geneuzel en discussies tussen allerlei machthebbers en de Jezuïeten. De film wordt door het einde dan toch nog gered met indrukwekkende scenes, maar echt impact hadden ze op mij niet. Daarvoor was het gedeelte ervoor niet boeiend genoeg.

Het vermelden waard is trouwens de Morricone-soundtrack en dan in negatieve zin. Telkens vroeg ik me af of ik nou naar een western zat te kijken (echt heel variërend is Morricone ook niet) en de muziek was ook teveel aanwezig. Neemt niet weg dat de muziek an sich wel mooi is, dat dan weer wel, maar ik had voor deze film voor iets anders gekozen.

"Though I have all faith so that I could remove mountains and have not love, I am nothing. And though I bestow all my goods to feed the poor and though I give my body to be burned and have not love, it profiteth me nothing. Love suffereth and love is kind. Love envieth not. Love vaunteth not itself, is not puffed up. When I was a child, I spake as a child, I understood as a child, I thought as a child. But when I became a man, I put away childish things. But now abideth faith, hope, love... these three. But the greatest of these is love."

The Mission heb ik enkel ontdekt omdat ik opzoek was naar muziek van Ennio Morricone, maar ik ben erg blij dat ik hem heb gevonden. De film krijgt lang niet alle aandacht die hij verdient.

Jezuïet broeder Gabriël is er in geslaagd om een succesvolle missiepost op te zetten in Zuid-Amerika waar hij de inheemse Indianen bekeerd en onderdak bied. Slavenhandelaar Mendoza vermoord zijn eigen broer en besluit boeten te doen bij de kerk. Hij gaat met Gabriël mee en betert zijn leven, hij word zelfs Jezuïet. Dan komt er een kardinaal uit Rome die moet bepalen of de kerk de missieposten aan Portugal moet afstaan, die alle Indianen willen verhandelen als slaven...

Robert De Niro en Jeremy Irons spelen hier rollen die nogal afwijken van wat ze gewoonlijk spelen. Irons speelt een keer geen slechterik maar een Monnik en De Niro speelt een slavenhandelaar die zijn leven betert. Ook spreekt De Niro hier bijna uitstekend Brits Engels, in plaats van Italo-Amerikaans, waarmee hij bewijst dat hij wel degelijk andere rollen kan spelen dan personages in misdaad-films. Verder waren acteurs als Liam Neeson en Ray McAnally van de partij. Neeson heeft toch in het begin van zijn carrière in een hoop zeer sterke films gespeeld, wel eens waar slechts bijrollen maar toch vallen de actiefilms waar hij tegenwoordig de hoofdrollen in speelt vaak relatief tegen.

Ennio Morricone's muziek is weer formidabel. Het openingsshot van de film met meteen die diepe bassen en pan-fluiten erbij, was echt geweldig. De muziek geeft de film een sterke zuid-Amerikaanse sfeer maar weet ook een erg goede religieuze en emotionele toon aan te halen. De muziek is erg gevarieerd, van klassieke tot religieuze zang.

Roland Joffé heeft niet erg veel films gemaakt en hierna helemaal niets meer dat The Mission enigszins kon evenaren. Toch was de cinematografie perfect, geweldige beelden in spectaculair widescreen. Ook schitterende beelden van de zuid-amerikaanse natuur maken deze film het zeker waard.

Net als The Bounty (waar Liam Neeson trouwens ook een bijrol in had) en Conquest of Paradise is The Mission weer een zeer sterke film over de Zuid-amerikaanse kolonisatie rond de gouden eeuw. Maar The Mission is dan toch weer erg anders dan de twee eerder genoemde omdat deze ook een erg religieuze toon heeft. Ondanks dat de film een beetje in vergetelheid is geraakt was hij destijds overladen met prijzen - zo heeft de film het Cannes Film Festival gewonnen en de Oscar voor beste cinematografie - en word door christelijke organisaties en tijdschriften nog steeds vereert als de beste religieuze film ooit gemaakt.

Zelf vond ik The Mission ook een erg prettige film, het verloop van de film had misschien wat beter gekund maar toch vond ik de film niet bijzonder langdradig. Ik kon het ook wel waarderen dat dit keer de kolonisten zwart worden gemaakt in plaats van de kerk. Want die Portugezen waren echt heel fout bezig en de Spanjaarden ook, die kardinaal zag ten miste het slechte van zijn besluit in, maar hij zat nog steeds fout. De tijden zijn enorm veranderd, tegenwoordig hebben we zelfs een jezuïet als Paus: Paus Franciscus.

Aanrader.

Ai ai, een film die de plank subtiel maar toch desastreus mis slaat als je het mij vraagt. The Mission is de geschiedenis door de ogen van de winnaars (het Westen), waarin de Guarani nobele wilden zijn die als decorstukken figureren om de edelmoedigheid van enkele dappere blanken met hun vooruitstrevende waarden voor het voetlicht te brengen. De uitzondering wordt als regel gepresenteerd, terwijl het kolonialisme in Latijns-Amerika vijf eeuwen heeft gebracht van vreselijke onderdrukking en uitbuiting.

Daarmee wil ik niet zeggen dat het verhaal van The Mission onwaar is. De Jezuiten-missies vormen inderdaad een van de weinig lichtpuntjes in de geschiedenis van het Westerse imperialisme (in een heel klein stukje van Latijns-Amerika en met maar één van de vele lokale volken).
The Mission is daarom ook niet leugenachtig maar de toon is vals. Soms duidelijk, soms subtiel (Merk bijvoorbeeld op dat de blanke soldaten vlak voordat ze een weerloos dorp aan stukken schieten nog wel even moreel bezwaar maken, terwijl de meegekomen Indianen probleemloos aanleggen. Of dat de man die de missies opdoekt aan het einde nog wel even z'n geweten laat spreken. En andersom ook hoe paradijselijk en folkloristisch de Guarani worden afgebeeld als schattige stripfiguren, die maar al te graag het muziekinstrument van een man die hun territorium binnendringt willen repareren).

Daarnaast vind ik de film enorm sentimenteel. De muziek speelt hierin een rol: van zichzelf is het vaak wel mooi, maar in combinatie met de beelden wordt het soms regelrechte kitsch. Hoe De Niro bijvoorbeeld huillachend in de gemeenschap wordt opgenomen, daarvan springt het glazuur van je tanden.

Degenen die echt geinteresseerd zijn in de geschiedenis van dit continent kan ik alleen maar van harte aanraden om Eduardo Galeano's Kroniek van het vuur te lezen.

Ook dit is weer een film waarvan ik de muziek al kende lang voordat ik de film nu eindelijk eens gezien heb. Moet ik er wel bij zeggen dat het onderwerp me niet echt aansprak. Een film over een missie. Hoe in 1700 het geloof werd overgebracht op de indianen van Zuid-Amerika. En hoe het bestaansrecht van de missie wordt bedreigd omdat het Spaanse en Portugese gezag de kerk als een bedreiging van hun eigen macht zien. Het ziet er wel allemaal erg mooi en groots uit met indrukwekkende beelden van de natuur in de jungle. Het einde is dan ook wel mooi en spannend gebracht, hoewel ik ook weer niet op een dergelijk einde zat te wachten. Maar goed, ik heb de film nu eindelijk eens een keer gezien na al die jaren.

Mooie film, indrukwekkend verhaal en fantastische muziek. Een van de meest indrukwekkende films die ooit zag en die me in het hoofd en in het hart raakt(e). Filmtechnisch en historisch valt er wat op aan te merken, maar doet dat er (voor mij) dan nog toe?

Plaats van handelen in the Mission is het Zuid-Amerikaanse regenwoud van halverwege de zeventiende eeuw. Mendoza (Robert de Niro), een slavenhandelaar en huursoldaat, belandt in het gevang nadat hij zijn broer heeft vermoord. Tijdens zijn boetedoening komt hij in contact met de jezuïtische priester Gabriel (Jeremy Irons), die bezig is aan een missie om de inheemse Guarani-indianen tot het christelijk geloof te bekeren. Mendoza sluit zich aan bij de missie, en ziet zijn militaire aspiraties contrasteren met Gabriels prediking van geweldloosheid. De situatie komt tot een climax als Portugese koloniale troepen hard optreden tegen de lokale Guarani...

Ik had veel van the Mission verwacht, maar helaas zijn mijn verwachtingen niet helemaal ingelost. De verschillende conflicterende partijen (de Portugese kolonialisten, de Kerk, de jezuïeten, de Guarani) werden mij te oppervlakkig in beeld gebracht. De belangen van de kerk en de Portugezen worden verdedigd in een handvol dialogen die context en diepgang missen, terwijl het de vertegenwoordiger van de jezuïeten (Irons) ontbreekt aan charisma en duidelijke motieven. Ook de Niro lijdt aan dat euvel, waardoor je een vrij oppervlakkige film krijgt die minder impact heeft dan het heftige scenario op voorhand deed vermoeden.

Lastiger nog is de rol van de Guarani, die ook hier weer heel eenvoudig bekeerd worden en allemaal even karikaturaal en hysterisch in beeld zijn gebracht. Dat is jammer, want het verhaal van de kerstening van Zuid-Amerika is complex, veelzijdig, intrigerend en bij vlagen heel pijnlijk. In the Mission voelt alles wat genormaliseerd aan, en miste ik oprechte emoties die het verhaal echt konden overbrengen.

Gelukkig hebben we dan Ennio Morricone nog, die voor deze film één van zijn betere scores componeerde. Sterk zijn daarnaast de mooie natuurbeelden en het detailgerichte ontwerp van de decors en de kostuums.

Ergens denk ik dat een geschiedenis als deze zich nauwelijks laat vangen in een film van twee uur. Het is dan ook niet helemaal verwerpelijk dat The Mission een pretentieuze overdosis aan betrokken partijen en verschillende belangen bevat. Desondanks bloedt de film dood in haar pogingen aan die veelkleurige opzet verder vorm te geven.

2,5*

Een mooie, pakkende film met prachtige muziek van Ennio Morricone. Robert De Niro en Jeremy Irons zijn klasse-acteurs in deze film. En wat kan de mens toch corrupt zijn, het is alleen maar goed dat dit gegeven in films als deze in beeld wordt gebracht, we kunnen er niet genoeg aan herinnerd worden.

Een licht verjaard Hollywooddrama dat tegelijk oppervlakkig blijft en toch duidelijk met vakmensen gemaakt is. Je hebt een geweldige cast en crew die het niet slecht doen (acteerwerk, camera, muziek), maar het wil ook nergens dát speciaal worden. Het weet misschien niet goed waar zich te situeren in de filmgenres. Geen echt standaard drama of avonturenfilm, maar een historische film die de koloniale feiten wel weergeeft maar ook weer niet hard aanklaagt. Ironisch genoeg kiest de film qua verhaal toch de kant van de lokale indianen, maar tegelijk zijn ze ook hier maar figuranten en is het soms een gevecht welke kolonisten nu het meest gelijk krijgen.

De film heeft zeker voldoende sfeer. Ik had wel iets meer pit verwacht. Maar anderzijds is het net die ietwat conservatieve en Hollywood-kwalitatieve aanpak die ervoor zorgde dat de film het ook goed deed bij de Oscars.

The Mission is een intelligente spirituele film uitgerust in verbluffende cinematografie en muziek. Wellicht spreekt het thema niet aan bij het grotere publiek en hoort deze daarom bij de meest onderschatte films aller tijden.

Film die al erg lang op het lijstje stond, een filmposter die ik me overigens uit mijn jeugdtijd herinner, en gisteravond van gekomen en de verwachtingen werden deels wel deels niet ingelost.

Een prima drama ontvouwt zich het eerste half uur a drie kwartier wanneer Irons zich de jungle in waagt, en De Niro zijn woede, zoals wel vaker, weer eens niet kan beheersen. Het gesprek en bijna handgemeen, wanneer De Niro Irons bij de kraag grijpt, komt wel erg gespeeld en slapjes over. De strijd die De Niro vervolgens voert met zijn 'burden', het net met harnas en andere uitrusting is aandoenlijk en mooi. Nog mooier hoe een indiaan hem bevrijdt, vergeeft en met dat gebaar verlost. Erg jonge Liam Neeson trouwens.

Vervolgens slaat de film wat mij betreft wat dood in het midden gedeelte. Het geouwehoer rond de overdraagt tussen de twee landen, slavenhandel en het bemoeien van de kerk duurt te lang en is gewoon niet boeiend genoeg wat mij betreft. De aanloop naar de strijd duurt ook allemaal net wat te lang. De muziek vind ik ook wat misplaatst tijdens de gevechten. Het einde daarentegen is wel weer goed, hetzij onrealistisch en op het gevoel, de mensen blijven bij elkaar onder het mom van het geloof, Irons voorop en wanneer hij sneuvelt wordt zijn taak overgenomen door iemand van de indianenstam. Een goed einde was misplaatst geweest en bovendien geeft het de film die vooral door het middengedeelte wat afvlakt weer een scherp randje.

Redelijk drama, erg mooie muziek, prachtig natuur, maar daar is het dan ook wel mee gezegd.

Een prima film met een keurig lijstje aan bekende acteurs. Speelden niet allemaal geheel overtuigend, maar heb erger gezien in de jaren '80. Heb de film al vaak voorbij zien komen, maar nooit de moeite genomen om 'm te kijken.

Op de actiescènes na doorstaat de film de tand des tijds en blijft het prima overeind bijna 40 jaar na dato. De muziek van Ennio Morricone is prachtig, maar ik kreeg zo nu en dan het gevoel dat de muziekkeuze niet geheel bij bepaalde scènes paste. Al met al een prima film.

Herziening !

Gezien de indrukwekkende natuur en muziek van Ennio Morricone verdient deze film een betere score dan wat ik vroeger had gegeven.

Het verhaal is mooi, kabbelt wat in het midden voort om uiteindelijk sterk te eindigen. 7/10