Il Corsaro Nero (1971)

Zoals WiLL ook al zei is deze film meer een avonturenfilm dan een komedie. Daarbij zijn Hill en Spencer hier ook geen vrienden zoals anders vaak, maar zij zijn hier beide kapitein op een piratenschip en daarmee concurrenten. Al met al betekent het echter dat ik de film uiteindelijk beter vond dan ik had verwacht.

Ik houd wel van dit soort troep. Overwegend vermakelijk, hoewel er vooral halverwege wel erg veel geluld werd over nogal oninteressante kwesties. Maar leuk i.i.g. 3 sterren.

Deze laatst ook eens bekeken.

Kende hem vroeger als "De duivel hale je!".

Film uit de begin tijd van Spencer/Hill, maar hun potentie wordt nog niet ten volle gebruikt, daar ze -hoewel al wel de nodige scene's samen delend- hier nog niet als duo optreden.

Verhaaltje zelf is dertien in een dozijn, van dit soort avonturenfilms werden er in Italie tientallen (zo niet honderden) per jaar aan de lopende band geproduceerd en dit is niet direct 1 van de besten. Veel gemauw en weinig boeiends, of enerverend actiespectakel.

Alleen voor de fans die echt alles van dit tweetal gezien willen hebben!

Een vier, ofwel twee sterren.

Blackie en Skull

Ik dacht dat ik ondertussen de meeste films van Terence Hill & Bud Spencer wel in bezit had maar van tijd tot wijlen kom ik er dan toch nog eens eentje tegen die ik nog niet kende. Mocht ik trouwens de karakteristieke koppen van beide heren niet op de DVD hoes hebben zien staan, dan had ik nooit gedacht dat dit een film van hen was want ik associeer ze niet echt met het swashbuckler genre. Gisteren nog wel zin in een vermakelijk knokfilmpje en van de 4 films die ik nog had liggen met Hill & Spencer had deze de kortste speelduur.

Ik had er vrees ik wel beter aan gedaan om iets meer op te zoeken rond Blackie the Pirate want al snel bleek dat dit een ander soort film was dan ik van het duo gewend was. Vooral omdat ze hier eigenlijk niet als duo/buddies optreden maar het lijkt alsof ze gewoon toevallig allebei een rolletje in de film hebben weten te bemachtigen. Weliswaar wel eens de moeite om gezien te hebben omdat ze eens in een compleet andere setting terecht komen maar het piratenverhaaltje is nogal standaard en vooral nogal voorspelbaar. Het oogt allemaal wat rommelig en regisseur Lorenzo Gicca Palli lijkt ook niet echt goed te weten welke richting hij eigenlijk uit wilt gaan. De dood van Skull, Spencer's personage, past dan ook compleet niet in de vrolijke avontuurlijke sfeer die voor de rest doorheen de scènes is geweven.

Verschrikkelijk trouwens dat een piraat door het leven moet gaan als Blackie, ik associeer dat direct met een hond en dat komt het personage nu niet echt ten goede. Soit, de film wordt vandaag de dag verkocht als een buddy film van het bekende duo maar het is eerder een one-man show van Hill. Die doet het op zich wel leuk als een soort van Errol Flynn-achtige figuur maar mist overduidelijk een klankbord want George Martin in de vorm van Don Pedro is dat niet. Spencer zit in totaal maar zo'n kwartier in de film en heeft eigenlijk ook niet veel meerwaarde. Volgens mijn DVD zou Ernest Borgnine hier ook nog in meespelen maar die heb ik toch niet kunnen spotten. Staat ook niet op IMDB dus zal wel een foutje zijn. Wel nog wat vrouwelijk schoon trouwens maar dat terzijde.

Net zoals God Forgives, I Don't een nogal vreemde eend in het oeuvre van Spencer & Hill. Waar die film echter nog kon rekenen op een goede setting, een vlot verhaal en natuurlijk Spencer & Hill zelf, blijf je hier wat op je honger zitten. Het is dat ik op zich nog wel te vinden ben voor een swashbuckler want anders had de score wel wat lager gelegen.

2.5*

Terence Hill en Bud Spencer films zijn voor mij jeugdsentiment en ik keek ze dan vroeger ook graag en dan vooral op een Duitse televisiezender want dan klonk het namelijk het leukst. Hoogstaand zijn hun films eigenlijk nooit geweest, maar wel altijd vermakelijk en ze leverde ook regelmatig een glimlach op het gezicht. Dat geldt zeker ook voor deze film.

Deze film was de eerste productie (en tevens gelukkig de laatste productie) waarin Terence Hill en Bud Spencer een soort van piraten spelen. Een echte goede combinatie is het eigenlijk niet, want de film oogt zeer oubollig en hetzelfde geldt voor de aankleding. Ook zien Terence Hill en Bud Spencer er als piraat niet uit en ogen ze bepaald niet cool. Het verhaal stelt niet zoveel voor en is ook behoorlijk langdradig. Qua uitvoering (het gedeelte wat zich afspeelt op zee ziet er wel aardig uit) valt het nog mee en ondanks dat Terence Hill en Bud Spencer (vrij serieus in deze film) als piraat niet echt een succes zijn, weten ze toch nog iets te maken van deze film. Verder zit er de nodige actie in het verhaal. Silvia Monti is overigens wel een fraaie verschijning en mede dankzij haar kijkt deze avonturenfilm zich nog lekker weg.

De Duitse televisiezenders ARD en ZDF zenden jaarlijks nog wel eens een Terence Hill en/of Bud Spencer film uit, maar deze eigenlijk nooit en ik kan wel begrijpen waarom.

Ondanks dat in de film Terence Hill en Bud Spencer zijn te zien, en de Nederlandse titel van de film erna verwijst, heeft deze film niet veel te maken met Vier Vuisten-films. Iedereen die dus een typische buddy-film met Spencer en Hill verwacht, zal teleurgesteld worden. Deze film werd opgenomen voordat bekend werd hoe succesvol 'They Call Me Trinity' wel niet zal zijn! Het is ook de enige Spencer / Hill-film waarin Bud en Terence rivalen van elkaar zijn. Maar doordat succes was het wel de aanleiding om deze film alsnog internationaal uit te brengen.

De originele Italiaanse titel van de film is ‘Il corsaro nero’ wat de zwarte zeerover betekent. En dat is wat je krijg een vluchtige goedkope productie van een ​​typisch doorsnee piratenfilm. De beelden van de boten op het water en in het gevecht zijn stock footage-beelden. Uiteraard worden er genoeg redenen gevonden om vechtpartijen te beginnen, en de nodige schone vrouwen Silvia Monti (als Isabel, de echtgenote van de Spaanse onderkoning die haar eer niet weet te verdedigen en dan ook algauw tussen de lakens belandt), Monica Randall (als haar metgezel Carmen) en Diana Lorys (die wordt verspild als een sympathieke herbergier)

De film is low-budget maar vermakelijk. Het combineert Hill en Spencer nog niet als duo (daarmee is ook te titel wat misleidend) maar het aardig tempo met genoeg gebeurtenissen, een aantal goede actiescènes en het vrouwelijk schoon, weet deze film toch een ​​beminnelijke kwaliteit te behouden.