La Terrazza (1980)

goede film ! Had wel wat verwacht van Scola en is me niet tegengevallen. Vooral de steeds terugkerende scene vond ik erg sterk. ook de karakters werden goed neergezet en aan een vleugje humor en herkenbaarheid ontbrak het niet. Helaas iets te weinig vaart in het verhaal

Voorlopig een 4*

Vermakelijk comedy-drama met een aantal leuke scenes. Heb trouwens een versie van 2,5 uur gezien en dat was af en toe even doorbijten. Ik houd het op 3*.

Het minpunt van de film is dat hij iets te langdradig is, voor een deel te wijten aan het feit dat niet elk personage even interessant uitgelicht wordt (het verhaal van de journalist viel magerder uit in vergelijking met dat van de RAI-medewerker of de politicus). De steeds terugkerende scène van de "walking dinner" op het terras is leuk en voelt modern aan, al is de inleiding ietwat te kunstmatig naar mijn smaak (de vrouw die telkens weer zegt dat het eten gereed is, gevolgd door een shot van de mensen die de kamer binnenwandelen: zoiets hoefde niet per sé elke keer te gebeuren).

De film legt heel wat lelijke kantjes van de mens bloot en vooral het hele verhaal rond de RAI-medewerker is erg sterk (en bevat ook het grappigste moment uit de hele film, nl. het bureau dat verkleind wordt). Een ietwat lastige zit, maar er zit heel wat moois in. Een kleine 4*

4*

Een intellectuele Fellini?

Het intellect viert hoogtij en men voelt zich interessant &#-46527985;

Desalniettemin een prima film.

Fijne film vol drukke Italianen- je moet er wel van houden natuurlijk, maar met deze cast- zo'n beetje de top van het Italiaanse acteursgilde- kun je bijna niet de mist in gaan. Heb wel genoten van deze cynische blik op de uitgebluste revolutionairen en intellectuelen van weleer. Wat aan de lange kant, maar genoeg mooie scenes, vooral die met Reggiani en Tognazzi- maar ook Trintignant had een leuke rol als gefrustreerde schrijver met een writer's block, en Mastroianni als altijd innemend als flierefluitende charmeur. Als bonus ook nog de bevallige Stefania Sandrelli. Trintignant's nemesis, de criticus, lijkt trouwens sprekend op Sacha Baron-Cohen.

Ook leuk het steeds opspelende generatieconflict tussen de 'boomers' die hun idealen onderweg verloren hebben en de humorloze jongeren die hen genadeloos afserveren- de geschiedenis herhaalt zich.